خدایی: آرزو دارم اپرای مولوی اجرای زنده بشود

علی خدایی
علی خدایی
دسترسی به مجموعه ای از اطلاعات مهم در زمینه آواز کلاسیک غربی در اروپا هم مشکل است، چطور میتوانید این مشکل را در آکادمی حل کنید؟
با احترام به اساتید آواز و صاحب نظران موسیقی، ما از همه آنها تقاضا داریم که در این مرکز حضور جدی داشته باشند و این مرکز به مأمن و مکان هنری تخصص آواز تبدیل شود با مشورت و رفت و آمد این استادان. همانطور که قبلا خودتان در جایی میگفتید “کلا در تمام دنیا در زمینه آواز وضعیت علمی مورد قبول نیست” ما میخواهیم به این موضوع به طور جدی بپردازیم و با تماس مکرر با استادان آواز و پزشکانی که کارهای آزمایشگاهی انجام میدهند، بخش پژوهشی مان را به حدی قدرتمند کنیم که بتواند حرف گفتنی در مورد استانداردهای پزشکی و هنری برای هنرجویان آواز سراسر دنیا داشته باشد.

امکانات پزشکی مانند تصویر برداری از حنجره و دسترسی به پزشکان این رشته را در نظر گرفته اید؟
ما با پزشکان حنجره که در زمینه آواز به آنها مراجعه میشود تماس گرفته ایم و جلساتی با آنها خواهیم داشت که موقعیتی پیش بیاوریم که خوانندگان با حضور آنها بتوانند از دستاوردهای علم پزشکی برای پیشرفت در زمینه آواز بهره ببرند.

در بخشی دیگر، قسمتی مربوط به پخش شنیداری و دیداری داریم که کنسرتهایی پخش میشود و هنرجویان با اجرای استادان مختلف هنگام کنسرت آشنا میشوند و نکاتی توسط استادان و یا پزشکان در زمان پخش به هنرجویان آموزش داده میشود.

ما باید همکاری میان استادان آواز را بسیار جلوتر از شرایط فعلی ببریم، استادان پیشکسوت آواز امروز به تعداد انگشتان دست هستند و باید فرصت را غنیمت شماریم و تا زمانی که هنوز امکان تدریس برای آنها وجود دارد از هنر آنها بهرمند شویم.

به تازگی شما در پروژه بزرگ اپرای مولوی شرکت داشتید و به عنوان یکی از چهار نقش اصلی اپرا، نقش عطار را ایفا می کردید، این اپرا نمونه ای بود از همکاری سبکهای مختلف آوازی اعم از ایرانی و غربی، این تجربه را چطور دیدید و نظرتان در مورد پروژه های اینچنینی چیست؟
من قبلا هم در مصاحبه مهر نیوز عرض کردم که این حرکتها بسیار تاثیر گذار و خوب است، هرچند به طور ضعیف تر قبلا هم تجربیاتی شده بود ولی اگر این پروژه ها ادامه دار باشد باز هم پیش خواهیم رفت. وقتی صحبت اپرای عروسکی میشود بعضی از افرادی که اطلاعاتی در این زمینه ندارند فکر میکنند چیزی است مثل خیمه شب بازی و عروسک بازی! نه، این کار واقعا یک اثر هنری جدی است و بسیار بسیار جای بحث و تفکر دارد و دوست بسیار عزیزم آقای بهزاد عبدی در مورد این اثر بسیار عالی عمل کرده بودند و همینطور استاد بهروز غریب پور، بسیار اثر پخته و بی نظیری را خلق کرده بودند…

من خوشبختانه در این اثر نقش عطار را داشتم که همیشه به او عشق می ورزیده ام. اشعار عطار را همیشه در هایممیخوانم و زندگی او، برای من الگوی زندگی است. اثر آقای عبدی در این اپرا خوشبختانه به گونه ای بود که قسمتهایی از صدای من که تا به حال استفاده نشده بود استفاده شد و در واقع خودم هم این بخش از صدایم را پیدا کردم. امیدوارم این پروژه ادامه دار باشد و حتی اگر بشود با اجرای زنده خودمان بتوانیم آن را روی صحنه بیاوریم البته با دوره هایی که دکتر غریب پور میتوانند برای ما بگذارند، بسیار میتواند تاثیر گذار باشد.

میدانید دکتر غریب پور یکی از مطرحترین کارگردانان تئاتر ایران و همینطور از کارکشته ترین آنها هستند و اجرای صحنه ای اپرا با کارگردانی ایشان میتواند باز یک اتفاق مهم هنری دیگر را رقم بزند. مطمئن هستم در این زمینه صحبتهایی با ایشان شده و آرزو دارم به زودی به مرحله عمل برسد و باز با هم همکاری داشته باشیم، راستی شما چه نقشی را خوانده بودید؟! (با خنده!)

اسم خوبی ندارد قابل عرض نیست…! بگذریم! آلبومی هم مثل اینکه در دست انتشار دارید؟
آلبومی به نام “صبح سحر” را پیش از این منتشر کردیم به همت بزرگمرد و حکیم موسیقی ایران استاد لطفی که آهنگسازی آن توسط دوست نازنینم جناب آقای حمید مرتضوی، جوان خوب و نواساز توانمند، انجام شد و توسط انتشارات “آوای شیدا” به بازار آمد و ظاهرا مورد استقبال قرار گرفته؛ هرچند که متاسفم برای رادیو و تلویزیون که با اینکه این اثر دو بار مجوز پخش از شورای مرکز موسیقی صدا و سیما گرفته، هنوز اجازه پخش به آن ندادند! واقعا برای صدا و سیما متاسفم!

آلبومی دیگر که در دست انتشار دارم و فکر کنم همین روزها توسط انتشارات سروش به بازار بیاید، آلبومی هست به نام “مژده باران” که ساخته استاد مجید درخشانی که بسیار با ذوق و هنر ساخته شده است و امیدوارم به زودی این اثر هم به بازار بیاید و به دست دوستدارانش برسد.

قبلا شما با آقای درخشانی تجربه کنسرت داشته اید، در مورد این کنسرت خبررسانی خاصی نشد، لطفا از این برنامه بگویید.
من متاسفانه باید همیشه بگویم متاسفم، متاسفم! چون آن اجرای بسیار خوبی بود از گروه “خورشید” در سالن یونسکو که مکان بسیار پراهمیت فرهنگی دنیا است در سال مولانا ولی با وجود تقدیر و استقبالی که در آنجا از ما شد، در ایران به هیچ وجه اطلاع رسانی نشد و فقط من یک مصاحبه با روزنامه جام جم داشتم. در این آلبوم البته قطعات دیگری هم هست و اجرای یونسکوی ما نیست. اشعار این آلبوم از مولانا، عطار، حافظ و استاد دکتر شفیعی کدکنی است.

یک دیدگاه

  • حامد
    ارسال شده در شهریور ۱۴, ۱۳۸۹ در ۲:۵۱ ب.ظ

    سلام
    میخواستم ببینم کلاس های اکادمی کجا برگزار میشود؟

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

برخی از مشکلات پزشکیِ نوازندگانِ سازهای بادی‌برنجی (V)

بسیاری از نوازندگان سازهای بادی‌برنجی دچار دردهای مختلفی هستند. آن‌ها از دردِ مچ، بازو، التهاب تاندون‌ها، مشکلات شانه، کشیدگی گردن و کمردرد و پشت درد مزمن رنج می‌برند. به این آسیب‌ها که ناشی از تکرار حرکات یکسان یا نشستن طولانی مدت در یک موقعیتِ ثابت یا هر دو مورد است، آسیب‌های استفادۀ مکرر می‌گویند و مسلماً بهترین رویکرد، پیشگیری از بروز چنین آسیب‌هایی است. نوازندگان سازهای بادی‌برنجی از بازوها به‌صورت مکرر در جلوی بدن استفاده می‌کنند. از این‌رو به مرور زمان، عضلات جلویی شانه و سینه قوی و عضلات پشتی شانه و پشت ضعیف می‌شوند. عضلات قوی کوتاه‌تر می‌شوند درحالی‌که عضلات ضعیف بلندتر می‌شوند. این عدم تعادل منجربه درد در ناحیۀ بازوها، شانه‌ها، قفسۀ سینه، گردن یا پشت می‌شود. اما راه حل ساده است: تمرینات کششی برای عضلات در جلوی بدن و تقویت عضلات در پشت بدن. پرورش عضلات این نواحی منجر به کمک به عضلاتی می‌شود که کشش‌ها را متحمل می‌شوند.

گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (VI)

مسئلۀ بعدی دربارۀ نت‌کردن ردیف در آن عصر است که به قصد حفظ و نگهداری ردیف به‌عنوان یک میراث انجام شده است و بَعد آموزش. در حالی‌که الآن کاملاً برعکس است. با این‌همه وسایل ضبط و ثبت که امروزه در اختیار داریم مسئلۀ حفظ ردیف‌ها مطرح نیست؛ آموزش آن مطرح است که باید بیشتر به این بُعد توجه شود.

از روزهای گذشته…

پدیده های دنیای جز (III)

پدیده های دنیای جز (III)

کمی به عقب برگردیم، به روزگاری می گویند موسیقی Jazz ابداع شد؛ در این زمان بدون شک با نام جلی رول مورتون برخورد خواهیم کرد. او که به مخترع موسیقی Jazz معروف است (هرچند ممکن است کمی اغراق باشد) نوازنده پیانو و موسیقیدان آمریکایی بود که اولین قطعات موسیقی Jazz را تصنیف و منتشر کرد.
بنجامین وبستر

بنجامین وبستر

بنجامین فرانسیس وبستر (Benjamin Francis Webster) یکی از نوازندگان بنام ساکسیفون (تنور ساکسیفون) آمریکا و در سبک جز میباشد او در شهر میسوری ایالت کانزاس آمریکا و در تاریخ ۲۷ مارس ۱۹۰۹ بدنیا آمد. بن وبستر و Lester Young و Coleman Hawkins سه تن از برجسته ترین نوازندگان تنور ساکسیفون در تاریخ موسیقی جز محسوب میشوند.
مهرداد دلنوازی: سعی می کنم با ارکستر های مختلف ذوق آزمایی کنم

مهرداد دلنوازی: سعی می کنم با ارکستر های مختلف ذوق آزمایی کنم

آلبوم «نینوای یک» که با خوانندگی آقای حسام الدین سراج ضبط شده است، در واقع سال های ۶۰ -۶۱ به بازار آمد. ملودی های آن اثر تماما برای آقای سراج هستند که قسمت اول که ساید الف نوار می شود، به صورت گروهی و نه شخصی تنظیم شد و به نوعی در واقع، کار عملی بود؛ زمانی که تمرین می کردیم هرکس ایده داشت و همان زمان ارائه می داد تا آن که در پایان کار به این صورت شکل گرفت و کار زیبایی هم درآمد ولی بخش ب نوار که دشتی است، کاملا توسط بنده تنظیم شده است.
اشتوکهاوزن، عقل گرا و عارف (II)

اشتوکهاوزن، عقل گرا و عارف (II)

به گفته اشتوکهاوزن «در اواسط قرن … تمایلی برای کناره گیری از بشریت شکل گرفت. انسان بار دیگر به ستاره ها چشم دوخت و به حساب کتاب های جدیدی پرداخت.» در عکس های مدرسه تابستانی موسیقی در دارمشتات (Darmstadt)، اشتوکهاوزن را در کسوت یکی از آهنگسازان جوان، لاغر، بینوا و ایده آلیست در می یابیم که عمیقا تحت تأثیر جنگ قرار گرفته است و مصمم است تا دوباره و از ابتدا، بر زبان موسیقی کار کند.
نگاهی به دورنمای پژوهش موسیقی در ایران (I)

نگاهی به دورنمای پژوهش موسیقی در ایران (I)

ایران کشوری است که از دیر باز پژوهش در موسیقی جزء جدا نشدنی دانش دانشمندان آن به شمار می‌آمده است. برای دستکم حدود ۱۰۰۰ سال یا بیشتر تقریبا تمام دانشمندان بنام اثری در شرح و توصیف موسیقی زمان خود به جا گذاشته‌اند و در این سالها حداقل به دو مکتب پژوهش موسیقی بارز می‌توان اشاره کرد (مدرسی و منتظمیه). برای اشاره به اهمیت پژوهش در موسیقی شاید شنیدن نامهایی چون فارابی ، ابن سینا و … کافی باشد.
ونسا دو رزا، هورن نواز موسیقی فیلم

ونسا دو رزا، هورن نواز موسیقی فیلم

«درست است که من قبلا موسیقی فیلم های بیشماری را مینواختم اما آن زمان شرایط آنگونه بود. امروزه به خاطر بار سنگین ترافیک نواختن حداکثر دفعات ممکن در روز – معمولا ۳ یا ۴ جلسه- غیر ممکن است. زیرا در گذشته ما می توانستم در نیم ساعت خودمان را به هرکجا که در لس آنجلس می خواستیم برسانیم. یک روز برای اجرا در استودیویی تماسی با من گرفته شد و قرار شد که من در وقت نهار به آنجا بروم که نزدیک به محل کار صبحم بود. بنابراین تا آن استودیو پیاده رفتم. وقتی وارد شدم دیدم که روی پایه فقط آهنگی با دو نت وجود دارد. از من خواسته شد که آن را قوی بنوازم و من این کار را انجام دادم. سپس پرسیدم که چه چیز دیگری را باید بنوازم و آنها گفتند فقط همین! و این قطعه ضبط شده موفقیت چشمگیری را از آن خود کرد!»
موسیقی زنان، در سایه‌ی حمایت

موسیقی زنان، در سایه‌ی حمایت

در دنیای حقیقی و مجازی امروز، در کنار اخبار پراکنده و متنوعی که به ویژه در باب موسیقی می‌شنویم، بسیاری از مواقع به جمله‌های این‌چنینی برمی‌خوریم: «برای حمایت از موسیقی زنان لطفاً به اشتراک بگذارید!» یقین دارم بیشتر کسانیکه از چنین جملاتی در حمایت از موسیقی زنان استفاده می‌کنند نیت خیری دارند اماباید دید که آیا این کار نتیجه‌ی خوبی هم دارد.
هنر پدیده ای انضمامی (I)

هنر پدیده ای انضمامی (I)

طی سال های گذشته، تغییرات بسیاری در تصورات ما از صدا و در ادامه از اثر موسیقایی به وجود آمده است. بنیه ی یک اثر موسیقایی وابسته به صداست و ریشه ی این صدا در دامان اجتماع و تحولات جاری در آن شکل می یابد. ثمره ی این تلاقی و رویارویی این که امروز میان هنرمند و اجتماع، هنرمند و دولت، هنرمند و مردم هیچ رابطه ی آرام و صلح آمیزی وجود ندارد. عدم این همبستگی ها منجر به خشونت و ظهور صداهای ناخوشایند شده است.
سایه روشن تاریخ موسیقی ما (XII)

سایه روشن تاریخ موسیقی ما (XII)

بسیاری از مطالعات تطبیقی چه در دوره‌ی معاصر، در عرض و چه گذشته، در طول هنوز مجالی برای انجام نیافته‌اند. به تحقیقات تاریخموسیقی کمتر از جنبه‌ی مردم‌نگارانه نگریسته‌ایم (برای مطالعه یکی از معدود نمونه‌ها نک. (فاطمی ۱۳۸۰ ال و ب) و (فاطمی ۱۳۸۱))؛ مقادیر زیادی اطلاعات قابل استخراج در آثار ادبی، سفرنامه‌ها، تاریخ‌های عمومی و حتا نگاره‌ها وجود دارد که برای روشن‌تر شدن برخی قضایای تاریخی در طول چند صد سال گذشته قابل استفاده است (۳۹).
طبقه‌بندی سازها (IV)

طبقه‌بندی سازها (IV)

پریتوریوس به خاطر آن که مخاطبین‌اش گروهی متخصص بودند، اطلاعاتی ارائه کرد که هنوز هم برای موسیقی‌شناسان بی‌نهایت مهم است. کتاب او شامل یک جدول نمایش اندازه‌ی تمامی سازهای بادی و زهی «Tabella Universalis» است. او همچنین ضمیمه‌ای اضافه کرد که در آن تمام سازهای قرن شانزدهم با مقیاسی (برابر با «برانسویک») که می‌توانست با اندازه‌ی پای طبیعی در اولین صفحه مقایسه شود، تصویر شدند. این سازها نه تنها در گروه‌های مشابه (هم‌خانواده) بلکه همچنین در اشکال گوناگون هم‌نوازی به تصویر آمدند.