دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین (Universität für Musik und darstellende Kunst Wien) در سال 1819 به وجود آمد. این دانشگاه در حدود سه هزار هنرجو دارد و بزرگترین دانشگاه هنری اتریش و یکی از بزرگترین ها در جهان می باشد. در سال 1808 تصمیم گیری مبنی بر ایجاد دانشکده هنر در وین شکل گرفت. در سال 1812 اجتماع دوستداران موسیقی با هدف ایجاد یک کنسرواتوآر به وجود آمد که سرانجام در سال 1817 تشکیل شد.

برنامه ریزی بدان گونه بود که این ساختمان، تسهیلات و آموزشش همانند کنسرواتوآر پاریس باشد اما به دلیل کمبود بودجه به جای آن تنها یک مدرسه خوانندگی ساخته شد. آنتونینو سالیری (Antonio Salieri) اولین مدیر موسیقی این کنسرواتوآر بود. در سال 1819 ویلنیست جوزف بوهم (Joseph Böhm) در آنجا آغاز به تدریس نمود.

کنسرواتوآر در سال 1827 آموزش تمام سازهای ارکستر را پوشش داد. شرایط مالی و اقتصادی کنسرواتوآر بسیار متغییر بود. شهریه ها در سال 1829 اعلام شد اما تا سال 1837 موسسه ورشکست بود. سرانجام شهر وین از سال 1841 تا 44 و از 1846 تا 48 به کنسرواتوآر کمک کرد. در سال 1848 بحرانهای سیاسی باعث قطع شدن کمک های نقدی شد و تا سال 1851 کنسرواتوآر قادر به بازگشایی نبود.

علی رغم بالارفتن کمکهای مالی دولت به آنجا، انجمن دوستداران موسیقی که کنسرواتوآر را به وجود آورده بودند، همچنان در کنترل و مدیریت آن باقی ماندند. اگرچه در اول ژانویه 1909 امپراطوری وین کنسرواتوآر را ملی کرد و به نام آکادمی امپراطوری موسیقی و هنرهای نمایشی در آمد که تا پیش از آن نام آن "کنسرواتوآر دوستداران موسیقی" بود.

از سال 1844 زمانی که گوتفرد پریر (Gottfried Preyer) استاد هارمونی و آهنگسازی مدیریت آنجا را برعهده داشت، ژوزف هلمسبرگر (Joseph Hellmesberger) از سال 1851 تا 93 مدیریت آنجا را عهده دار شد. وقتی که کنسرواتوآر در سال 1909 آکادمی ملی اعلام شد، هلمسبرگر کار خود را به عنوان رئیس و مدیر هنری آنجا ادامه داد. پس از جنگ جهانی اول کارل ریتر فن وینر (Karl Ritter von Wiener) از ریاست آکادمی استعفا داد و رهبر، فردیناند لو (Ferdinand Löwe) به عنوان مدیر از طرف اساتید آکادمی برگزیده شد.

در سال 1922 جوزف مکس (Joseph Marx) ریاست را بر عهده گرفت. وی در تلاش بود که آکادمی را به دانشگاه تبدیل نماید. در زمان حکومت نازیسم بسیاری از اساتید و دانشجویان به دلایل نژادی اخراج شدند. در سال 1914 آکادمی به دانشگاه امپراطوری تبدیل شد که پس از جنگ جهانی دوم بار دیگر به آکادمی تغییر یافت.

در دوره نازی زدایی (Denazification) پنجاه و نه استاد اخراج شدند و در نوامبر 1945 شانزده نفر آنان برگردانده شدند! بنابر قانون سال 1948 و 49 این کنسرواتوآر به نام آکادمی هنر ثبت شد. در سال 1970 قانون جدید آکادمی های هنر این اجازه را به آنان داد تا به دانشگاه تبدیل شوند و در سال 1998 به نام امروزیش "دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین" تغییر یافت.

از اساتید برجسته این دانشگاه؛ آنتون بروکنر، روبرت فوشز (Robert Fuchs)، آرنولد شوئنبرگ، فرانتز شرکر (Franz Schreker) و جوزف کریپس (Josef Krips) بوده اند.

en.wikipedia.org