در مصاحبه ای با آنتونی دنسلو، موریسون گفته است: "سخنان نادرست بسیاری درباره این آلبوم بیان شد. من هیچ گاه وابسته به گروهی نبودم و چنین قصدی نیز ندارم. برای کسانی که نمی دانند راهبر و هدایتگر چه کسی است باید بگویم حتی معلمی نیز نداشتم." سال 1987 آلبوم "ترکیب قهرمانان شاعرانه" وی با تمی عاشقانه و رومانتیک، شامل آهنگهایی همچون: "کسی مثل تو" و "بوسه فرانسوی" (مربوط به سال 1995) که در این آلبوم اجرا شد.
"طلوع جزیره آوالون" آلبوم سال 1989 موریسون که در مقام 13 رده بندی آلبومهای انگلستان جای گرفت.
در سالهای 2000 موریسون به سفر و ضبط آثارش ادامه می داد که اغلب سه اجرا در هفته داشتند. وی برچسب (کمپانی پخش) شخصی و مستقل خود را به وجود آورد که او را قادر می ساخت تا کنترل و حقوق کامل هر آلبوم را دارا باشد.
آلبوم "پائین جاده" عرضه شده در ماه مه 2002 نقدهای خوبی دربر داشت و یکی از بهترین آلبومهای وی در جدول رده بندی آمریکا بود. این آلبوم با داشتن پانزده آهنگ و هر کدام با ژانرهای مختلف (از جمله سبکهای بلوز، محلی و فولکلور)، مایه ای غریب و نوستالژیک داشت. او یکی از آهنگهای این آلبوم را به پدرش جرج تقدیم کرد، شخصی که نقشی اساسی را در پرورش سلیقه موسیقی اش در دوران کودکی داشت.