ساموئل زیگمونتوویچ (II)

ساموئل زیگمونتوویچ
ساموئل زیگمونتوویچ
زیگمونتوویچ دو طبقه از ساختمان سنگ قهوه ای پنج طبقه اش را در پارک اسلوپ بروکلین به دفتر کارش اختصاص داده در حالیکه همسرش، لیزا برونا، و دو پسرش نیز در همانجا ساکنند. شاگرد ۲۵ ساله او نیز در زیرشیروانی زندگی می کند. زیگمونتوویچ از مشتری هایش در “سالن” که اتاقیست با پنجره های بسیار بزرگ، مبلمان قدیمی ناهماهنگ، یک پیانوی بزرگ و بوفه هایی شامل طرح های تمام آلات موسیقی که تا کنون لمس کرده است، پذیرایی می کند. طرح بزرگی از یک ویلنسل– متعلق به یویو ما – بر دیوار اتاق خودنمایی می کند.

در حالیکه زیگمونتوویچ روزانه ۱۵ ساعت کار می کند اما تعداد ویولون هایی که در طول سال می سازد به ندرت از ۶ دستگاه تجاوز می کند. تعداد افراد لیست انتظار او ۳۰ نفر است که ساخت ویولون های آن ها حدودا ۵ سال به طول می-انجامد.

هزینه ساخت هر ویولون جدید تقریبا ۳۵۰۰۰ دلار و هزینه ساخت هر ویلنسل ۹۰۰۰۰ دلار است که نه تنها برای سفارش دهندگان (که اغلب موسیقیدانند تا کلکسیونر) هزینه معقولیست بلکه برای زیگمونتوویچ، نیز درآمد خوبیست، زیرا او تنها به همین شغل بسنده کرده است. زیگمونتوویچ ۲۰ درصد کل هزینه را در ابتدای کار تحویل گرفته و سپس قراردادی را با مشتری امضا می کند که به گفته خودش شامل یک عبارت تاهیتیایی نیز می شود: “امیدوارم بتوانم سفارش شما را در طول ۴ سال به پایان برسانم.”

اگر مشتری نتواند تا پایان ۴ سال صبر کند هر وقت که بخواهد می تواند پول خود را پس بگیرد. زیگمونتوویچ می گوید: “کم کم فهمیدم که سفارش های بسیار زیادی قبول کرده ام. اگر به استراحت احتیاج داشته باشم چه؟”

زیگمونتوویچ ساخت ویولون را به بازی شطرنج تشبیه می کند: “باید حواستان جمع باشد که چگونه حرکت هایی که امروز انجام می دهید در آینده تاثیرگذار خواهند بود.” قدم اول انتخاب چوب است. او اغلب برای قسمت روی ویولون از چوب صنوبر دولومیت ایتالیا استفاده می کند. برای قسمت پشت، دو طرف و دسته ویولون از چنار موج دار بالکان، از چوب بید برای بخش های داخلی و دیواره ها، از چوب گلابی یا سپیدار ایتالیایی برای خاتم کاری و از آبنوس سریلانکایی برای روی دسته استفاده می شود.

پیچ های کوک و tailpieces نیز از یک عرضه کننده چوب ماهون کوهی در اُرگون تهیه می شوند. او سپس قطعات را با یک اره نواری راکوِل ۶ پایی و دستگاه اتصال/برش (jointer/paler) اینکا برش می دهد. هرچه کار ظریف تر باشد نیاز به ابزار آلات دست ساز نیز بیشتر می شود. چاقوهای او که هر ساعت یکبار تیز می شوند به هیچ عنوان از دسته چوبی خود بیرون نمی زنند در نتیجه کار با آنها راحتتر است.

با باریکتر شدن پشت و روی ویولون، زیگمونتوویچ از یک کاردک فولادی استفاده می کند و این کار را در شب و زیر نور چراغ مطالعه انجام می دهد تا هیچگونه سایه ای مزاحم کار نباشد. برای شکل دادن به دو طرف ویولون، چوب چنار را با bending iron حرارت می دهد.

پس از وصل کردن قطعات به یکدیگر و قبل از ورنی زدن، ویولون ها زیر نور آفتاب یا اشعه ماوراء بنفش گذاشته میشوند. زیگمونتوویچ، در واقع، از یک دستورالعمل قرن شانزدهی استفاده می کند که بدین ترتیب صمغ کاج را با روغن بزرک مخلوط کرده و آن را برای چند روز حرارت می دهد. استفاده از مخلوط بر روی ویولون لحظه حساسی است زیرا به گفته زیگمونتوویچ: “در این لحظه است که ویولون از یک جسم بی جان به یک موجود زنده تبدیل می شود.” سرانجام، او زه ها و خرک ها را که پس از هفته ها آزمایش توسط موسیقیدان های متعدد انتخاب شده اند را به بدنه اضافه می کند.

forbes.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

میراث منگوری (III)

وقتی «ریچارد ریکو استوور» در سن ۷۳ سالگی (۳ فوریه) بر اثر سرطان در ایالت واشنگتن (ایالت متحده آمریکا) درگذشت، گیتار کلاسیک جهان چهره مهم دیگری را از دست داد. ریکو، مشهورترین فردی است که تمام زندگی خود را وقف مطالعه و ترویج زندگی و آثار آهنگساز و گیتاریست پاراگوئه ایی، «آگوستین باریوس» کرده بود. او نه تنها زندگی نامه ی قطعی، «شش پرتوی نقره ای ماه»، (زندگی و بارهای آگوستین باریوس منگوره) را نوشت، همچنین بیش از هر شخص دیگری مسئولیت پخش گسترده موسیقی باریوس را برای گیتاریست ها به عهده داشت.

خودآموختگی؛ از ورطه های تکرار تا هاویه های توهم (I)

موضوع اصلی در فرآیندهای زایندگی و خلاقیت اتصالی است که این روند میان میراث های گذشتگان با خواسته ها و آرزوهای آیندگان (و حتی گذشتگان) برقرار می کند. در این شرایط به همان اندازه که میراث ها قادرند برای خود حریمی از تکرار و فرومردگی در خود را پدید آورند خواسته ها و آرزوها نیز از نیروی تحمیل توهم به خودآگاه فرد راهی شده بهره مندند.

از روزهای گذشته…

گفتگو با حسین علیشاپور (III)

گفتگو با حسین علیشاپور (III)

ما باید این را انجام بدهیم تا بفهمیم چه چیزی بهتر جواب می دهد. سرفصل های تعیین شده در دانشگاه چه چیزهایی است و به درد چه کسانی می خورد؟ چطور به درد دانشجویان خواهد خورد؟‌ البته این اتفاق تا حدی در مورد سازهایی مثل تار، سه تار و غیره رخ داده. شاید به این دلیل باشد که آواز از نظر نوع اجرا و تنوع در دیدگاه ها و مسائل دیگر با ساز متفاوت است.
جنیس جاپلین

جنیس جاپلین

جنیس جاپلین در یکی از مشهورترین ترانه های خود، Piece of My Heart میگوید:”یک زن هم میتواند خشن باشد، این را به تو ثابت میکنم، عزیز من” و او این بیت از ترانه اش را در زندگی واقعی خود به اثبات رساند. او با قوانین مردانه زندگی میکرد و در کار موسیقی و زندگی شخصی، پایبند اصول زنانه نبود. به همین دلیل توانست به زوایایی از زندگی و اجتماع دست یابد که عده بسیار اندکی از زنان سفیدپوست فقط جرات فکر کردن به آن را داشتند.
کتاب «از سِیر تا غروب» مسعود شعاری منتشر شد

کتاب «از سِیر تا غروب» مسعود شعاری منتشر شد

کتاب «از سِیر تا غروب» شامل قطعاتی به آهنگسازی مسعود شعاری از نوازندگان و مدرسان شناخته شده موسیقی ایرانی به همت جعفر صالحی توسط انتشارات «هنر موسیقی» در دسترس مخاطبان قرار گرفت.
جیم کروچه

جیم کروچه

بنا به نظر بسیاری از دست اندرکاران، ناگوارترین فاجعه در صنعت موسیقی، مرگ نابهنگام هنرمندی در زمان شکوفایی است. زمانی که او تازه توانسته است وارد جریان اصلی موسیقی شده و توجه مخاطبین را در سطح وسیعی به خود جلب کند.
نکاتی در آموزش نوازندگی (III)

نکاتی در آموزش نوازندگی (III)

هنرمند در جایگاه یک انسان و در طی دوران زندگی هنری خود، همواره با عوامل تاثیرگذار مستقیم و غیر مستقیمی روبروست که این عوامل می توانند به شکل تهدیداتی در برابر مسیر مستمر زندگی هنری و موفقیت او جلوه گر گردند.
موفق ترین هنرمند سالهای ۶۳-۴۰

موفق ترین هنرمند سالهای ۶۳-۴۰

نت کینگ کول (Nat King Cole)، مردی با رفتار ملایم و ترانه های ساده و دلنشینی بود که در عین بی آزاری و ملایمت، توانست در طول دوران حرفه ایش موضوع اصلی میزان قابل توجهی از بحث و جدلهای حرفه ای باشد.
تاریخ برگزاری تور گروه The Who اعلام شد

تاریخ برگزاری تور گروه The Who اعلام شد

گروه افسانه ای موسیقی راک The Who، برای اولین بار پس از گذشت بیش از ۲۰ سال، تور خود را آغاز میکنند. این تور با کنسرتهایی در ایالات متحده، کانادا، آمریکای جنوبی، آسیای شرقی، اروپا و استرالیا برنامه ریزی شده و اولین کنسرت آن روز ۱۲ سپتامبر در فیلادلفیا اجرا خواهد شد.
حفظ کنیم یا نه؟ (I)

حفظ کنیم یا نه؟ (I)

سال گذشته در روزنامه ای خواندم که به یک نوازنده جوان به دلیل توانایی هایش در اجرای یکی از آثار سخت معاصر از حفظ ، جایزه داده اند. از آن زمان تا به حال روی مساله تاثیر حفظ کردن بر اجرای خوب فکر می کنم. آیا بدون نت نواختن توانایی های اجرایی نوازنده را ثابت می کند؟ برای دریافت جواب با بسیاری از همکارانم صحبت کردم.
بازگشت کت استیونس به دنیای موسیقی(I)

بازگشت کت استیونس به دنیای موسیقی(I)

این بازگشتی است که هیچ کس انتظار آن را نداشت، چرا که بیش از ربع قرن از زمان انتشار آخرین آلبوم تجاری یوسف اسلام، هنرمندی که در جهان به نام کت استیونس Cat Stevens شناخته میشود گذشته است و اکنون او دوباره به صحنه موسیقی باز گشته است.
یادداشتی بر آلبوم «تاخت»

یادداشتی بر آلبوم «تاخت»

تردیدی نیست که فربه‌گی تجربه‌ی زیسته‌ی یک هنرمند، می‌تواند به خلق او غنا بخشد. اما هنر در نهایت با ابزار و تکنیک سر و کار دارد و قوه‌ی خلاقه-ای اگر باشد- در خاکِ شناختِ هر چه بیشتر و عمیق‌ترِ دانش و فن می‌تواند نمو یابد. فقدانِ چنین اشرافی پشت هر استعدادی را به خاک می‌نشاند. در مسیر آموختن نیز هر سطحی از شناختِ ابزار و تکنیک، قوه‌ی خلاقه را تنها تا سطح مشخصی امکان بروز می‌دهد و بیش از آن راهی پیش روی هنرمند باز نخواهد بود. به زانو درآوردن ابزار، و اشراف هرچه بیشتر بر دانش و فن، تازه آغاز نمودِ تجربه‌ی ‌زیسته است.