هرمان بومان، آوازه خوان هورن

هرمان بومان
هرمان بومان
«هرمان بومان (Herman Baumann) یک موسیقیدان برجسته است، چه به عنوان تکنواز و چه به عنوان همنواز در اجراهای مجلسی. ویژگی های منحصر به فرد نوازندگی او، تن صدای سازش است که می تواند مانند خواننده های اپرا باشد؛ نرمی و آرامی نواخته هاش حتی وقتی که با مدل های قدیمی تر این ساز مینوازد، قابل توجه است.» او پیشگام نواختن هورن های قدیمی (Hand horn) باروک و کلاسیک است.

بومان حتی در فاتق آمدن بر بیماری اش، یگانه بوده! بهبودی او پس از یک سکته مغزی شدید بسیار شگفت انگیز بوده است.

هرمان رودلف کنارد بومان در سال ۱۹۶۴ در شهر هامبورگ آلمان به دنیا آمد. شاید جای تعجبی نباشد که هورن نوازی او به خوانندگی تشبیه شده است زیرا او فعالیت موسیقایی خود را به عنوان خواننده و نوازنده درام جز (Jazz Drum) آغاز کرد و در ۱۷ سالگی به هورن روی آورد. او هورن را زیر نظر استاد و تکنواز برجسته فریتز هات (Fritz Huth) آموخت سپس به مدت ۱۲ سال در ارکسترهای مختلف شامل ارکستر دورتماند و ارکستر سمفونیک رادیوی اشتوتگارت به عنوان هورن نواز اول به نوازندگی پرداخت.

audio file قسمتی از هورن نوازی بومان را بشنوید

پس از بردن جایزه مسابقه بین المللی موسیقی ARD در سال ۱۹۶۴ در مونیخ، بومان پیشنهاد تدریس در مدرسه موسیقی فولکوانگ (Folkwang Hochschule) را در اِسن پذیرفت و به دنبال آن حرفه خود را به عنوان تکنواز هورن ادامه داد. تکنوازی، اجرا، برگزاری کنسرت در کشورهای مختلف و ضبط کارهایش از جمله فعالیتهای بومان بودند که باعث شناخته شدن و مرد تحسین قرار گرفتنش شدند. نواخته های او چه با استفاده از هورن مدرن و چه با هورن های طبیعی (شامل Corno da Caccia) تحسین منتقدان را برانگیخته است.

علاقه بومان به هورن طبیعی در مسابقه مونیخ رخ داد. پس از اجرای بومان یکی از حاضران به نام ویلی اِبی که سازنده ماشین آلات کشاورزی در سوئیس بود اظهار کرد که اشکال کار بومان این است که هورن های طبیعی را نمی شناسد و از او دعوت کرد که به سوئیس برود و کلکسیون هورن های طبیعی او را امتحان کند. او همچنین یک آلپ هورن (alphorn) نیز به بومان هدیه داد!

بومان طی سی سال تدریس خود در مدرسه موسیقی فولکوانگ نوازندگان موفق بسیاری را به جامعه تحویل داد. از نظر یکی از دانشجویانش نقطه قوت تدریس او این است که به جای اینکه دانشجویان را مجبور کند که از او تقلید کنند، به روش نوازندگی هر شخص احترام می گذاشت. او دانشجویانش را تشویق می کرد که گروهی تمرین کنند و با آن ها به کنسرت می رفت. در طی چندین دهه او سخنرانی های متعددی ارائه داده و کلاسهای آموزشی زیادی را در کشورهای مختلف برگزار کرده است. او درحالیکه بازنشست شده است، همچنان در سمپوزیوم های مختلف شرکت می کند. همسر بومان که هلا نام داشت از حامیان او و شاگردانش بود که در سال ۱۹۹۷ درگذشت.

audio file قسمتی از هورن نوازی بومان را بشنوید

بومان به سفارش آهنگ سازانی مانند جان-وک داربلای (Jean-Luc Darbellay)، برنارد کرل (Bernard Krol) و هانس جورج فلوگر (Hans-George Pfluger) اثراتی را نواخته است. او اولین اجرای تریوی هورن، ویولون و پیانوی لیگتی (Ligeti) را در سال ۱۹۸۲ انجام داد که مورد تحسین فراوان آهنگ ساز قرار گرفت. او همچنین ساخته های خود را نیز اجرا کرده است که مهمترین آنها الژی (Eligia) است که با هورن دستی نواخته شد. در سال ۱۹۹۹ انجمن تاریخی سازهای بادی جایزه “کریستوفر مانک” را در پاریس به خاطر خدمات ارزشمند بومان به موسیقی با نواختن سازهای قدیمی (period instruments) به او اعطا کرد.

بومان همچنین هورن های طبیعی دیگری را نیز مانند کلف هورن (kelphorn) آفریقای جنوبی، پست هورن (posthorn) و دانیش هورن (Danish Horn) که به ندرت بر روی صحنه نواخته می شوند را می نوازد.

بومان در سال ۱۹۹۲ به عنوان عضو افتخاری HIS برگزیده شد و شماره آگوست ۱۹۹۸ مجله Horn Call نیز به او اختصاص داده شده است. در این شماره، بومان ماجرای سکته خود را که سمت راست بدنش را فلج کرده بود و روزهای دشوار بهبودی را تعریف می کند. بومان کنسرتوی شماره ۲ استرائوس را با گروه بوفالو فیلارمونیک اجرا کرد و صبح بعد او را در حالیکه سکته کرده بود در اتاقش در هتل پیدا کردند!

پس از گذراندن دو هفته در درمانگاهی در بوفالو به مرکز توانبخشی در اِسن انتقال یافت. او باید مجددا راه رفتن، حرف زدن، شنیدن و نهایتا نواختن هورن را می آموخت. او پنج ماه پس از سکته تدریس را شروع کرد و دو سال بعد تکنواز و رهبر یک کنسرت در جشنواره بود!

hornsociety.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «زمین»

«زمین» یک دونوازی است؛ دوئت برای پیانو و خوانش شعر، هوشیار خیام و احمد پوری. و نتیجه‌اش شش قطعه‌ی موسیقی است و راهی دیگر برای همنشینی خوانش و موسیقی. نام موسیقایی قطعه‌ها، پرلودیوم، سرناد، آریوزو و … هم به تمثیل همین را می‌گوید. حتا اگر ندانیم که روش ساخته شدن این آثار، اجرای همزمان بوده است، سرشت دونوازانه‌ی این خوانش خود را نخست در نسبت حضور صدای گوینده و صدای پیانو می‌یابد؛ در سکوت‌ها و مکث‌ها. آنجا که شاعر خاموشی اختیار می‌کند تا جایی به حضور همنوازش بدهد. و چه هوشمندانه و با ظرافت چنین می‌کند. می‌شنود. می‌اندیشد و در لحظه تصمیم می‌گیرد و ناگهان بافت ساخته شده از صدای پیانو/انسان دگرگون می‌شود.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (X)

زن هایی که علاقه مند به دریافت هدیه بودند اما نمی خواستند شناخته شوند در حالی که صورت خود را می پوشاندند، الکی به دست گرفته و آن را به صاحب خانه می دادند. او هم که از ویژگی مراسم با خبر بود، هدیه را درون الک گذارده به صاحبش بر می گرداند. علت نام‌گذاری مراسم نیز وجود همین الک است که در هرمزگان به آن آرگیز یا هارگیز (آردبیز) گویند.

از روزهای گذشته…

نگاهی به پیوند شعر و موسیقی آوازی اثر حسین دهلوی (I)

نگاهی به پیوند شعر و موسیقی آوازی اثر حسین دهلوی (I)

مقاله ای که پیش رو دارید نوشته سامان ضرابی نوازنده سنتور است که درباره کتاب “پیوند شعر و موسیقی آوازی” اثر حسین دهلوی نوشته شده که در امروز قسمت اول آن را می خوانید: ۴۳ سال کار بر روی یک موضوع مبین چیست؟ امروزه سراغ نداریم اثری که چنین مدت زمان طولانی بر روی آن کار شده باشد یا اگر هست در حد یک یا دو اثر میباشد. بدیهی است کشف قواعدی که دارای اصولی بنیادین و محکم باشد کاری بس دشوار و لازمه سالها تلاش است خصوصا ً اگر موضوع به عنصری از فرهنگ یک جامعه نیز مربوط باشد.
۴۵ سال فعالیت درخشان در دنیای موسیقی

۴۵ سال فعالیت درخشان در دنیای موسیقی

پاول آنکا (Paul Anka) یکی از بزرگترین بتهای موسیقی جوانان در اواخر دهه ۵۰ بود و توانست این موفقیت را دنیای موسیقی بزرگسالان نیز بدست آورد. او توانست که کار موفق هنری خود را در هزاره جدید به همان قدرت سابق ادامه دهد و در حال حاضر همچنان خواننده ای پر طرفدار، ترانه سرایی بسیار موفق و یک موسیقی دان برجسته دنیای موسیقی پاپ است.
تنها میزگرد تخصصی موسیقی ایران (I)

تنها میزگرد تخصصی موسیقی ایران (I)

میدانیم که آسیا از دیرباز سرزمین جشن ها و سرورها و آیین های گوناگون از جمله کهنترین شیوه های نمایشی جهان بوده است. سنت موسیقیایی ایران را نباید با موسیقی ملی ایران یکی گرفت. سنت موسیقی ایران، یا موسیقی سنتی -که اصطلاح اشتباهی است- آیینی است. همین آیینی بودن آن باعث می شود که جوان ایرانی راه خود را در این سنت پیدا کند. این راه چه در نوازندگی و چه در خوانندگی از این نقطه نظر فرقی ندارد.
گزارشی از پرفرمنسی درباره موسیقی در خانه هنرمندان

گزارشی از پرفرمنسی درباره موسیقی در خانه هنرمندان

نوشته ای که پیش رو دارید گزارشی است از پرفورمنسی درباره موسیقی با عنوان «شوق را در پستوی خانه نهان باید کرد» که در خانه هنرمندان به اجرا رسید. این گزارش به قلم مسعود قدسیه، هنرمند گرافیست نوشته شده است.
گزارش جلسه سوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VII)

گزارش جلسه سوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VII)

آخرین موضوعی که در این جلسه مورد بررسی قرار گرفت «نگرگاه و راستای دید» بود که قبلا هم اشاره شده بود قابل آموزش نظری نیست و باید در جریان کار عملی آموخته شود. به همین منظور بخش‌هایی از نوشتار «سهند سلطان‌دوست» با عنوان «از خلاف آمِد عادت بطلب کام…» در مورد تنظیم کرال «علی قمصری» از «مرغ سحر» «مرتضی نی داوود» خوانده و کل آن تنظیم هم از نسخه‌ی منتشر شده در «وبلاگ اختصاصی همایون شجریان» پخش شد:
موسیقى رنگ ها (II)

موسیقى رنگ ها (II)

بنابراین، این سبک بسیار متنوع و متفاوت با سبک هاى رایج است. موسیقى موسورگسکى توصیف هاى روشنى دارد و لحن آوازهاى آن نشان دهنده محیط اطراف او است، بنابراین در بعضى از مواقع مهیب و شاید هم تا حدودى زننده باشد. شهرت بیشتر آثار او به خاطر رنگ آمیزى صوتى گسترده آنها است. او در آثارش از بسیارى از موضوعات قرون وسطایى در روسیه، استفاده کرده است. آرزوى او هر چه نزدیک تر کردن هنر به زندگى واقعى بود.
دسته بندی و زمان بندی: ادراک متر (III)

دسته بندی و زمان بندی: ادراک متر (III)

من همچنین به توضیح او در مورد ریتم پایبندم که می گفت: “ریتم یعنی یک الگوی زمانی آراسته و مرتبط” و اضافه می کنم که چنین الگوهایی معمولا در ارتباط با متر درک می شوند همچنان که لاندن در مشاهده ی خود می گوید که ” متر از نظر بیشتر تئورسین های موسیقی و روان شناسان در حوزه ی الگوی طول مدت (به طور دقیق تر، فواصل بین وقایع موسیقیایی یا IOI) و تاکید دینامیک با ریتم تفاوت دارد.
بودابار

بودابار

مجموعه آلبوم هایی با عنوان Buddha Bar مدتهاست که مورد توجه بسیاری از علاقمندان به موسیقی و همچنین عموم مردم قرار گرفته است بالاخص در ایران که توانسته است علاقمندان بسیاری را برای خود بدست آورد و یکی از پرفروشترین آثار در شاخه lounge و chill out (دوسبکی که خصوصیت مهم آن آرام بودن ریتم در آنها میباشد)
خلق متحد هرگز مغلوب نخواهد شد

خلق متحد هرگز مغلوب نخواهد شد

قطعه “خلق متحد هرگز مغلوب نخواهد شد” یا “The People United Will Never Be Defeated”، در سال ۱۹۷۵ توسط فردریک ژوسکی (خوانده می شود “Zhev-skee Frederic Rzewski”) آهنگساز آمریکایی، برای پیانو تنظیم شد. ژوسکی یک مجموعه از ۳۶ واریاسیون برای این ترانه مشهور شیلیایی با نام “El pueblo unido jamás será vencido” اثر سرجیو اورتگا (Sergio Ortega) آهنگساز و پیانیست شیلیایی (۲۰۰۳-۱۹۳۸) و گروه کویلاپایون (Quilapayún)، تنظیم کرد.
از نقد علمی تا نقد هنری (II)

از نقد علمی تا نقد هنری (II)

بنظر میرسد اولین و مهم ترین شرط برای ورود به حوزه زاینده هنر ظهور، انسان مستقل و متکی به خود است. انسانی که بتواند برای خود محدوده ای آزاد و عقلانی از طریق قدرت خود بیافریند، محدوده ای که دارای ارزشهای نسبی اخلاقی است. در شرایط فعلی قلمرو نسبی اخلاقی که علی القاعده باید در جهان بیرونی نسبی تلقی شود در ما معکوس شده است.