گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

گیدیون بروک، فاگوت نواز بزرگ انگلیس (II)

معروف ترین اجراهای بروک عبارتند از کنسرتوهای باسون وبر و موزار. منتقدان سونوریته قطعه نواخته شده را بیش از هر چیز دیگری مورد تحسین قرار دادند. پس از اجرای کنسرتو باسون موزار در سال ۱۹۵۴، یکی از منقدان بیان کرد که «وقتی بروک می نوازد صدای باسون مانند سرشیر جاری می شود؛ گاهی آدم فکر می کند که دارند ساکسیفون می نوازند».

معروف ترین اجراهای بروک عبارتند از کنسرتوهای باسون وبر و موزار. منتقدان سونوریته قطعه نواخته شده را بیش از هر چیز دیگری مورد تحسین قرار دادند. پس از اجرای کنسرتو باسون موزار در سال ۱۹۵۴، یکی از منقدان بیان کرد که «وقتی بروک می نوازد صدای باسون مانند سرشیر جاری می شود؛ گاهی آدم فکر می کند که دارند ساکسیفون می نوازند».

بروک درباره این قطعه می گوید: «یکی از بهترین جلسات ضبط با بیچام بود: ما خیلی راحت آن کنسرتو را نواختیم به همین سادگی. به خاطر می آورم که همان موقع نیز تحت تاثیر زیبایی نواختن ارکستر بودم».

در همان سال منتقد دیگری پس از تماشای اولین اجرای بروک از کنسرتوی باسون الیزابت مکونکی Elizabeth Maconchy (که به بروک تقدیم کرده بود) اظهار نظر کرد که: «وقتی که آقای بروک تکنوازی می کند… حتی طنز بخش آخر قطعه نیز دلپذیر می شود».

اما شاید بتوان گفت که ژرفای نوازندگی او در فضای ارکستر فیلارمونیا دیده شد که او در سال ۱۹۶۱ به دعوت والتر لگ پس از مرگ بیچام به آن پیوست. بروک ۱۸ سال در این ارکستر فعالیت کرد تا سال ۱۹۷۸ که پس از دزدیده شدن باسون آدلر ساخت دهه سی اش اعلام بازنشستگی کرد.

audio file
بشنوید قسمتی از موومان سوم کنسرتو فاگوت موزار را با اجرای گیدون بروک

پس از بازنشستگی بروک به کار مورد علاقه اش یعنی تعمیر اتوموبیل روی آورد و به یک متخصص تعمیر اتومبیل های رنو ۴ به عنوان یک سرگرمی تبدیل شد! او همچنین یکی از اعضای هیئت امنای بنیاد سر بیچام بود البته بیشتر وقت خود را صرف ویرایش، ضبط و تبلیغ آهنگ های پدرش می کرد که معتقد بود مورد کم توجهی قرار گرفته اند.

در سال ۱۹۶۰ بروک به عنوان استاد آکادمی سلطنتی موسیقی انتخاب شد. او تدریس در آنجا را تا سال ۱۹۸۵ ادامه داد، در حالیکه به همکارانش (که بهتر از او می دانستند) اعتراف می کرد که یک باسون نواز پیر از کار افتاده است که شایستگی این را ندارد که از متقاضیان ورود به آکادمی بخواهد که گام بنوازند، زیرا خودش توانایی انجام چنین کاری را ندارد!

بروک پس از مشاجره با پدرش نام خود را از هلبروک به بروک تغییر داد (که درباره این مشاجره و دلیل آن نیز هیچ گاه حرفی نزد) ولی در سال های آخر عمرش، برای جبران این مسئله، تلاشش را کرد تا نوازندگی پدرش را ترویج دهد.

آثار ضبط شده کمی از بروک به عنوان یک تکنواز وجود دارد اما همین تعداد کم گویای ارزش بالا و تاثیرگذاری کار اوست. شاید یکی از مهمترین کارهای او ضبط کنسرتو باسون وبر در سال ۱۹۴۷ با ارکستر فیلارمونیک لیورپول باشد؛ قطعه ای که گستره قابلیت های یک ساز بادی را در دستان یک استاد ماهر نمایان ساخت.

اگر لئون گوسنز آغازگر تحول در نواختن سازهای بادی در انگلیس بود، گیدیون بروک بود که این تحول را به دهه های بعد منتقل کرد. بروک شخصیت عجیبی داشت و یکی از بهترین نوازندگان سازهای بادی زمان ما به شمار می رود.

بروک در سال ۱۹۶۱ با ژان (گراهام) ازدواج کرد و صاحب دو فرزند پسر شد. بروک در ۲۷ مارس ۲۰۰۵ در سن ۹۳ سالگی درگذشت.


timesonline.co.uk

independent.co.uk

گفتگوی هارمونیک

۱ نظر

بیشتر بحث شده است