مصاحبه با جیمز اینس (I)

جیمز اینس
جیمز اینس
جیمز اینسِ (James Ehnes)، ویولونیستِ متولد کانادا اکنون در سن ۲۳ سالگی به یک نوازنده حرفه ای با تجربه تبدیل شده است. فعالیت هایی مانند اولین تکنوازی به عنوان نابغه جوان، شرکت در مسابقه ها، تحصیل در مدرسه موسیقی جولیارد، تحسین منتقدان و ارائه یک سی دی که او را به عنوان جوان ترین نوازنده آثار کلاسیکِ نامزد دریافت جایزه جونو (Juno Awards) متمایز کرد، این نوازنده را به بهترین موقعیت در زمینه کاریش رسانده است.

اینس در ۲۹ و ۳۰ سپتامبر به ارکستر لندن (Orchestra London) پیوست تا اسکوتیش فانتزی، اپوس ۴۶ (Scottish Fantasy Op.46) اثر ماکس بروخ (Max Bruch) را اجرا کند و مجله صحنه نیز از توقف کوتاه اینس در خانه اش در نیویورک (۲۰۰۷) استفاده کرد تا با او تلفنی مصاحبه کند:

یکی از کارهای مورد علاقه ات که از نظر مردم از دنیای موسیقی کلاسیک بسیار دور است، چیست؟

خوب، شاید اگر مردم بدانند که من چقدر مسابقات هاکی را تماشا می کنم شگفت زده شوند (می خندد) و اینکه چقدر در جریان بازی های حذفی جام استنلی تمرین های فوق العاده ای داشتم! تنها تلوزیون را روشن و صدایش را قطع می کنم و ساعت ها جلوی آن تمرین می کنم. زمان زیادی را به تماشای برنامه های ورزشی تلوزیون می گذرانم و تا جایی که بتوانم خودم هم ورزش می کنم.

هیچگاه تصمیم گرفتی موسیقی را رها کنی؟

نه به طور جدی. یکبار تقریبا در پایان یک دوره مسابقات تصمیم گرفتم که موسیقی را رها کنم. در واقع به خاطر می آورم که این تصمیم را بر روی صحنه گرفتم. در یکی از این مسابقه ها شرکت کرده بودم و به این نتیجه رسیدم که واقعا از مسابقه دادن متنفرم. این فکر باعث شد که یک پله بالاتر بروم، مثل اینکه بفهمم چه کاری انجام می دهم و برای چه. البته اینطور فکر نمی کردم که «نمی خواهم ویولون بنوازم». حتی این هم نبود که «نمی خواهم در این مسابقه ها شرکت کنم». بلکه در آن لحظه فهمیدم که فلسفه مسابقه و رقابت در موسیقی برایم جالب نیست.

در عین حال بسیار خوش شانس بودم که در جریان رقابت ها با آدم های تأثیر گذار بسیاری آشنا شدم که به من کمک کردند که از این جریان خارج شوم. مسابقه و رقابت واقعا بعضی ها را خسته می کند.

چه اهمیتی دارد اگر موسیقی کلاسیک از بین برود؟

این پرسش بی اعتبار است. زیرا این اتفاق هرگز رخ نخواهد داد. فکر می کنم این مسئله ذهن افراد معدودی را به خود مشغول کرده بود و هنوز هم اینگونه است و این فکر به موسیقی کلاسیک ضربه می زند اما در زندگی من این اتفاق رخ نمی دهد و امیدوارم بتوانم هرچه در توان دارم برای حفظ موسیقی کلاسیک و انتقال آن به نسل بعد از خودم به انجام برسانم.

مدیر شما، والتر هامبورگر (Walter Homburger)، امور گلدن گولد (Glenn Gould) را در زمان حیاتش هماهنگ می کرد. بهترین نصیحت او به شما چه بوده است؟

شکیبایی. او به من آموخت که گاهی باید صبر کنم و منظر بمانم و ببینم که اوضاع چگونه پیش میرود. او هم چنین به من آموخت که هر چیزی را که خودت به دست نیاوری، هیچ گاه از آنِ تو نخواهد بود. هر چیزی را که بدون تلاش و بدون داشتن استحقاق داشتنش به تو داده شود، آنقدر برایت بی اهمیت می شود که انگار اصلا آن را نداری.

همچنین عکس این نکته را نیز از او آموخته ام که گاهی، در زندگی و در کار، باید سریع دست به کار شوی و در لحظه عمل کنی. او به عنوان یک مدیر بازرگانی اینگونه عمل می کند و شخص فوق العاده ایست.

کمی درباره قطعه بروخ که با ارکستر لندن اجرا می کنید برایمان توضیح بده.

زیبایی این قطعه و جملاتش که اوج می گیرند باور نکردنی است و هم چنین هنرنمایی های زبردستانه و … پس این قطعه ارزش پولی را که برای تماشایش می پردازید دارد!

نمی توانم تصور کنم که این قطعه کسی را ناامید کند زیرا صرفنظر از اینکه در یک کنسرتو ویولون به دنبال چه چیزی هستید، آن را در “اسکوتیش فانتزی” خواهید یافت.

2 دیدگاه

  • هادی
    ارسال شده در آذر ۲۰, ۱۳۸۹ در ۵:۰۸ ب.ظ

    سلام، ممنون از مطالبتون
    ایشون متولد ۱۹۷۶ هستند والان بیست و سه ساله نیستند
    متشکرم

  • ارسال شده در آذر ۲۲, ۱۳۸۹ در ۹:۲۱ ق.ظ

    دوست عزیز تاریخ این مصاحبه در متن وجود دارد

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «سالنامه»

سالنامه در میان آثار فیاض، بیش از همه در مسیرِ «در گذر» است. علاوه بر مشابهت در فرایند آهنگسازی و نوعِ کنار هم نشاندنِ و برخورد با مواد و مصالح موسیقی، حضور صریحِ برخی نقش‌­مایه­‌های «در گذر»، مدگردی­‌های متنوع، استفاده از نوازندگانِ گروه در مقامِ خواننده و ساختار کلی مجموعه، این همانندی را پررنگ­‌تر می­‌کند.

آرنولد شونبرگ و آهنگسازی ددکافونیک (III)

آنچه شونبرگ دنبالش می گشت، همان بود که باخ می جست: دست یافتن به وحدت کامل در یک ترکیب موسیقی. شونبرگ احساس می کرد که این روش نوین مبتنی بر ادراک کامل و جامع فضای موسیقی است. ولی به هر حال موسیقی نوشته می شد، با تمام شیوه ها، و شونبرگ اصرار داشت شنونده و آهنگساز هر دو باید شیوه ها را فراموش کنند، و موسیقی را به عنوان موسیقی بشنوند و قضاوت کنند. گفته است: «اغلب درست نمی توانم توضیح دهم: کار من ساختن موسیقی ۱۲ صدایی است نه ساختن موسیقی ۱۲ صدایی.»

از روزهای گذشته…

چشمه ای جوشیده از اعماق (V)

چشمه ای جوشیده از اعماق (V)

بنابراین شش حالت در رابطه T و M متصور خواهد بود که در تمامی این شش حالت، T می تواند در اکتاو نیز ظاهر شود. از نظر گردش نغمه ها نیز در روند یک اثر تینتینابلی، خط ملودیک (M)، عموماً حول مرکز ثقلی می گردد که هرچند در بیشتر موارد تونیک است اما لزوماً همیشه تونیک نبوده و می تواند دو نوت دیگر تریاد نیز باشد. نکته دیگر اینکه بخش ملودی می تواند بیش از یک خط باشد.
متبسم: با الهام از اقدام پایور ونوشه را نوشتم

متبسم: با الهام از اقدام پایور ونوشه را نوشتم

روز ۲۷ تیر ماه قرار است ارکستر سازهای ملی ایران با تکنوازی حمید متبسم و رهبری اسماعیل تهرانی و همراهی محمد معتمدی و وحید تاج به عنوان خواننده، در تالار وحدت به روی صحنه برود. اجرای دوباره قطعه ونوشه اثر مهم و مشهور حمید متبسم باعث شد امروز گفتگویی با این هنرمند داشته باشیم.
نگاهی به موسیقی رپ با رویکرد جامعه شناسی (V)

نگاهی به موسیقی رپ با رویکرد جامعه شناسی (V)

جنبش اجتماعی چپ جدید: بلند شدن صدای دانشجویان چپ گرا در اروپا به ویژه در فرانسه جهان غرب را با یک شوک بزرگ مواجه ساخت. شورش بزرگی که دانشجویان در ۱۹۶۸ به راه ‌انداختند، بدون گرایش به شوروی سابق، نسبت به رویه ‌های ظالمانه و فاصله طبقاتی در نظام سیاسی اقتصادی لیبرالیسم معترض بود. ریشه این جنبش در مکتب فرانکفورت قرار داشت که یورگن هابرماس آخرین و برترین فیلسوف آن به شمار می رود. جنبش تسخیر وال‌ استریت که به جنبش ۹۹% نیز مشهور است، از نسل های بعدی همان دانشجویان چپ گرا محسوب می شود.
آکاردئون

آکاردئون

آکاردئون (accordion) یکی از سازهای بادی کلید دار است که مکانیزمی شبیه به سازدهنی دارد ولی با این تفاوت که نیازی به استفاده از دهان برای دمیدن در آن نیست و با وجود بهره گیری از امکاناتی که در پائین خواهید خواند، این ساز توانایی اجرای چندین صدا بصورت همزمان را دارا می باشد و از این جهت توانایی های بیشتری نسبت به ساز دهنی دارد؛ البته ساز دهنی بخاطر ارتباط مستقیم با دم و بازدم انسان، انعطاف خاصی در اجرای ملودی ها دارد و این عامل باعث شده که هنوز به حیات خود ادامه دهد. آکاردئون شباهت زیادی نیز به ارگ های بادی کلیسا دارد ولی بخاطر داشتن کانال های صوتی ای که عینا در ساز دهنی وجود دارد صدای آن مانند سازدهنی است.
نگاهی به آلبوم “طغیان” (II)

نگاهی به آلبوم “طغیان” (II)

در آلبوم “طغیان”، غیر از ساختار غیر معمولی که در ابتدا سخن گفته شد، تاکید زیادی نیز بر نقش شاعر شده، به طوری که در تصویر داخل آلبوم هر چهار هنرمند در کنار هم دیده می شوند. امیر مرزبان شاعر جوانی است که همراه و مهمتر از آن همدل این گروه بوده و شعری از خود را به نام “طغیان” می خواند که کلید فهم جلد این آلبوم و مانیفست این اثر نیز هست.
ناسیونالیسم، دسته‌بندی، حذف و ردیف موسیقی دستگاهی

ناسیونالیسم، دسته‌بندی، حذف و ردیف موسیقی دستگاهی

هر نوع دسته‌بندی، لاجرم با حذف همراه است، و همواره پشته‌ای از «دور ریختنی»ها به جای می‌گذارد، پشته‌ای از «فرع»ها، در حاشیه مانده‌ها، اقلیت‌ها، جانگرفته در مرزهای قاطع دسته‌ها، و پنهان شده‌ها.
امینی: وفادار حدود ۴۰۰ اثر دارد

امینی: وفادار حدود ۴۰۰ اثر دارد

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با علیرضا امینی، نوازنده، ترانه سرا و مدیر ارکستر نیایش که قرار است در کنسرت «بگو کجایی» که قرار است ۹ شهریور ماه سال جاری در برج میلاد به روی صحنه برود؛ این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است.
فرنگیس علیزاده و موسیقی نو (I)

فرنگیس علیزاده و موسیقی نو (I)

فرنگیس علیزاده یک آهنگساز و پیانیست اهل باکوست و متولد ۱۹۴۷ است که پیش از اینکه در پروژه جاده ابریشم یویوما به صورت جهانی مطرح شود به عنوان یک آهنگساز نوگرا (البته با حال و هوای موسیقی آذری) در آذربایجان شناخته میشد. معروفیت فرنگیس علیزاده (Firangiz Alizade) به دلیل ساخته های موسیقی او که در یک نوع جدید به نام «Yeni Musigi» (موسیقی نو) است، می باشد. وی پیانو را در نزد Ulfan Khalilov و آهنگسازی را نزد Gara Garayev را درهنرستان باکو آموخت، جاییکه او فارغ التحصیل شد به عنوان پیانیست در سال ۱۹۷۰ و یک آهنگساز در سال ۱۹۷۲٫
کیونگ- وا چانگ (I)

کیونگ- وا چانگ (I)

خانم کیونگ- وا چانگ (Kyung-wha Chung) متولد ۲۶ مارچ ۱۹۴۸ سئول – کره جنوبی، ویولنیست و پیشرو موسیقی کلاسیک آسیا است. خانم چانگ در سن سه سالگی حرفه موسیقی را آغاز نمود. در سن هفده سالگی شهرتی در رده دیگر ویولنیستهایی همچون پینچاس زوکرمن (Pinchas Zukerman) و ایزاک پرلمن (Itzhak Perlman) به دست آورد. وی به عنوان نوازنده آثار رومانتیک و مدرن شهرت دارد. او همچنان در زمینه شرکت در کنسرتها بسیار فعال است و دامنه نوازندگیش را تا آثار باروک در سالهای اخیر گسترش داده.
منظره صوتی

منظره صوتی

اگر به یک نقاشی یا منظره نگاه کلی داشته باشید، متوجه خواهید شد قسمت های مختلفی که می بینید از زوایای متفاوت با هم بالانس هستند و به نوعی به یکدیگر در زیبا سازی مجموعه کمک می کنند …