about violin design – طرح و مدل (IV)

در مرحله دیگر باید در نظر داشت که ساختار از اشکال ساده قرار است ایجاد شود و یا از اشکال پیچیده و یا به نوعی دیگر خواسته صوتی و نیاز موسیقی با توجه به تاریخ و گذشته آن هر چند کوتاه و مختصر چه روندی را طی نموده است، این خواستگاه در اشکال ساده تعریف می شود و یا در اشکال چند بعدی، سطوح تخت هستند و یا محدب، در معیار سطوح تخت با کیفیت های ساده مواجهیم و یا چند وجهی، همچنین نیز در سطوح محدب با چه نوع کیفیتی مواجه خواهیم بود؟

باید به خوبی سنجید، مولفه مقاومت و ایستایی به چه میزان در ساختار باید اعمال گردد؟ و در چه محوری هایی؟

آیا در ساختار اولیه بدنه ساز این مقاومت باید از طریق طول، عرض و قطراعمال گردد و یا به غیر از آن در هر بخش با توجه به تکنیک های معماری و مهندسی مکانیک می توان از طریق تغییرات در فرمها مقاومتی مضاعف را ایجاد نمود؟

گاهی ساختار بدنه اصلی ساده، ظریف و آسیب پذیر تعبیه می شود اما در ساختار هر یک از اجزا، بوسیله تغییر در حالت فرم ها، قدرت و مولفه ایستایی به شکلی باور نکردنی افزایش می یابد به نوعی قوانین فیزیک و مکانیک در توازی با ریاضیات و هندسه مجموعه ای دقیق را ترسیم می کنند.

نقطه عطف کار در این وضعیت واقع می شود که نهایتا به ساختاری کامل و پویا بدل می گردد.
در این ساختار است که آکوستیک در یکی از بهترین حالات موسیقایی خود شکل پیدا می کند یا در بنیادی ترین حالت خود آغازی است بر پایه و اساس علم و دانش تا که در دورانهای مختلف تکمیل و جامع گردد آنچنان که از گذشته تا حال تکرار گشته است. آنچه باید طراحی امروز مطرح کند لزوم این بنیادهاست، هر چند که طراحی امروز به مراتب ساده تر و امکان پذیر تر از گذشته و مراحل ابتدایی خلق این مهم بوده است، زیرا هر چه می گذرد حجم اطلاعات افزایش یافته و پشتوانه ها غنی تر می گردد، عناوین قابل بررسی گسترده تر شده و امکان آنالیز و تشریح روشهای متعدد بوجود می آید در این بین سنجش و کنترل همه جانیه محصول قبل از ورود به فضای کاربرد بوسیله نرم افزارهای مختلف، موضوع دیگری است که بستر عملکرد را قدرتمند تر می کند. و… باز هم به این نکته باید توجه داشت که طراحی بر اساس دانش صرف هندسه بدون پشتوانه های ضروری و کاربردی، شرایط تحقق محصول و خلق پدیده ای کارآمد را تضمین نمی کند، لزوم این امر بر محوریت سایر علوم دیگر در عرصه تولید فراهم می شود و هر چه پارامترهای سنجش ایده بیشتر می گردد ضریب امکان قطعیت در موفقیت پروژه مستدل تر خواهد بود، حال قضاوت با شماست، براستی تکثر ابزارها چه نتیجه ای را به بار خواهد داشت؟

با توجه به این توضیحات، اصولی همچون تاریخ، متریال، ارگونومی، کارایی وعملکرد، دوام و پایداری، زیبایی. . . بشکلی جالب حیطه خلق اثر را تعیین می کنند که طول، عرض وارتفاع یک سازه درچه مقدارو یا محدوده ای باید تعریف گردد، کدام یک از مواد و یا موادها بیشترین کیفیت را با رعایت وضعیت سایر گزینه ها خواهد داشت؟ کارایی و عملکرد بهینه در کدامین طرح و نقشه می تواند به نتایج آکوستیکی مطلوب منجر شود؟ کیفیت فرم ها – اتصالات – هماهنگی در سایر تنوعات ساختاری، نتیجه کار را تضمین می نماید.

زیبایی را چگونه می توان با در نظر گرفتن تمام گزینه ها در فرم حاصله اعمال نمود؟ اینکه تاریخ در کدامین مسیرها حرکت فعال تری را به نمایش گذاشته است و چه آزمون و خطاهایی را برای ما واضح وآشکارنموده تا در مسیر مقابل آن را تکرار نکنیم، موضوعی بس حائز اهمیت است.
در انتها برای ورود به سر فصل بحث مهم قالب برای آموزش چگونگی ایجاد ساختار ویلن نیازمند تبعیت از الگویی معین هستیم که از پیش با اعمال نکات ضروری در حد توان و درک، آن را فراهم نموده ایم. همان گونه که در متن و تصاویر ملاحظه کردید به نکات مهم و حائز توجه بارها اشاره شد و در تکمیل گفته ها تصاویر شما را راهنمایی خواهند کرد. به طور حتم تلاش و کوشش شما نیز به موازات پرسشهایی که برایتان ایجاد می گردد و شاید خلاقیتهایی که با آن مواجه می شوید، اولین آزمونهایی باشد که بصورت جدی و از نگاهی عمیق تر به این مبحث مهم پرداخته اید. امید آن است که بارها و بارها نکات مورد توجه را مرور نمائید و قوانین را از حیطه علم وعمل به مرز تخیل و تصورصرف هدایت نکنید.

ساختار یک ایده شاید با یک خیال و تجسم همراه باشد اما برای تحقق و اجرای آن هرگز درنقطه تولد خود باقی نمی ماند.

2 دیدگاه

  • رسول موسوی
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۶, ۱۳۹۰ در ۱۱:۲۸ ب.ظ

    با درود وتشکر از همت شما موفق باشید

  • ارسال شده در شهریور ۲۶, ۱۳۹۰ در ۹:۳۷ ق.ظ

    با سلام
    بسیار جالب .اموزنده بود لطفآ در مورد جای خرک و اندازه و پل ویلن نیز مطالبی بنویسید
    با تشکر

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آمد بهار ِ جان‌ها ای شاخ ِ تر به رقص آ

دهه شصت را می توان سال های اوج تمرکز آهنگسازان ایرانی بر روی اشعار مولوی دانست؛ گویا فضای خاص کشور تحت تاثیر جنگ، موجبات گرایش جامعه به سمت مفاهیم عرفانی اشعار مولوی را دوچندان کرده بود و تصانیفی که برای ارکستر سازهای ایرانی و حتی ارکستر سمفونیک در آن برهه ساخته می شد، از اشعار مولانا بهره زیادی می بردند.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XXII)

در چنین شرایط داخلی و بین المللی در موسیقی ایرانی هم جهت گیری جدیدی با برنامه «به پیش به سوی گذشته» شکل گرفت. در سال ۱۳۴۳ در وزارت فرهنگ و هنر وقت «گروه پایور» به سرپرستی فرامرز پایور نوازنده سنتور و آهنگساز، اولین ارکستری است که فقط از سازهای ایرانی تشکیل می شود و آثار آهنگسازان گذشته را (مانند درویش خان، عارف، شیدا، نی داود) در برنامه کارش قرار می دهد. تکنوازان این ارکستر: هوشنگ ظریف تار، رحمت الله بدیعی کمانچه (او اول نوازنده ویلن و از بهترین شاگردان صبا بود) و حسن ناهید نی بودند.

از روزهای گذشته…

موسیقی وزیری (II)

موسیقی وزیری (II)

من از «کارمن» و «فوست» و سایر قطعات اروپائی که احیانا وزیری‏ در ارکستر شبهای پذیرائی خود میگذارد، بدم می آید، برای اینکه گوشم عادت‏ به این سنخ آوازها ندارد. چندان شیفته قطعاتی که خودش ساخته و در میان مردم مشهور به «موسیقی اروپائی» است نیز نیستم. بعضی از آنها حقیقتا قشنگ و جذّاب و دلرباست و بعضی دیگر در سامعه من مطلوب و دلپسند نیست و این هم تقصیر استادی و مهارت وزیری نیست، بلکه نقص در گوش ماست‏ که به آهنگ‏های مخصوصی عادت کرده است زیرا علینقی خان معتقد نیست که‏ موسیقی ایران منحصر به همان آوازهائی که تاکنون پیدا شده و سامعه‏ ما بدآنها مأنوس شده است باشد، بلکه میخواهد مثل دامنه افق نامحدود و مانند موسیقی اروپا، نامحصور بوده و به عقیده او زمینه موسیقی ایران‏ برای اینکار حاضرتر است.
روش سوزوکی (قسمت سی ششم)

روش سوزوکی (قسمت سی ششم)

بعد ها در زمانی که مدرسه بازرگانی را می‌گذراندم، تعطیلات تابستان را در کارگاه کار می‌کردم، در آنجا همه فوت و فن ساخت ویولون را آموختم مثلاً بخش هایی که با ماشین انجام می‌شد و بخش هایی که با دست انجام می گرفت (مانند لاک زدن و جلا زدن) تا اینکه مراحل ساختن ساز تمام و کمال به آخر می رسید و از همه مهم تر خوشحالی غیر قابل وصفی بود که از این تلاش و جد و جهد بدست می‌آمد.
حضور بانوان در جامعه ی موسیقی ایران (II)

حضور بانوان در جامعه ی موسیقی ایران (II)

اولین ارکستر غیر مدرسه ای ایران با رعایت استانداردهای بین المللی، ارکستر سمفونیک بلدیه به رهبری غلامحسین مین باشیان است که بعضی از افراد به اشتباه، این ارکستر را ارکستر سمفونیک تهران می خوانند؛ فعالیت این ارکستر به شکل مستقل کوتاه بوده و به سرعت این ارکستر به هنرستان عالی موسیقی منتقل می شود.
گزارشی از یک کنسرت چهارساعته (III)

گزارشی از یک کنسرت چهارساعته (III)

در کنسرت یادشده به سرپرستی علی صمدپور، در تاون‌هال شهر سیاتل بیش از ۳۰ قطعه از آهنگسازان ایرانی در سبک‌ها و شیوه‌های مختلف اجرا شد. کارگان این کنسرت به شرح زیر بود: ۴ قطعه از دوره‌ی تیموریان، ۱ قطعه از دوره‌ی صفویه، ۳ قطعه از قاجاریه قبل از مشروطه، ۴ قطعه از قاجاریه بعد از مشروطه، ۴ قطعه از دوره‌ی پهلوی اول، ۵ قطعه از دوره‌ی پهلوی دوم، ۵ قطعه از دوران بعد از انقلاب و در نهایت ۳ قطعه از ساخته‌های سال ۹۲-۹۳. این مجموعه به تسلط و شناخت بلامنازع خواننده به این سبک‌ها و شیوه‌ها احتیاج داشت.
ژرف‌اندیشی درباره‌ موسیقی مردم‌پسند (II)

ژرف‌اندیشی درباره‌ موسیقی مردم‌پسند (II)

کتاب «پیدایش موسیقی مردم‌پسند در ایران» تالیف ساسان فاطمی که چند ماهی است توسط انتشارات ماهور چاپ شده گویی در پی برطرف کردن همین کمبودها و ابهامات است. نخستین نکته‌ی جالب ‌توجه در کتاب مسلم فرض نگرفتن موضوعات ظاهرا معلوم (از قبیل وجود از پیش پذیرفته شده ی گونه‌های مردم‌پسند) و ارائه‌ی پژوهشی تاریخی-موسیقایی با کمک مدارک باقی‌مانده از دوران قاجار (و گاه قدیم‌تر) برای پاسخ به این پرسش است که؛ آیا موسیقی ایرانی گونه‌ای «سبک» هم‌سنخ با خودش داشته است یا خیر؟ از دیدگاه فاطمی پاسخ به این پرسش مثبت است. از همین رو تعریف و کاربرد اصطلاحاتی مانند مردم‌پسند، مردمی و کلاسیک برای مطالعات موسیقی در ایران نیاز به تامل بیشتر و شفاف‌سازی نظری دارد.
مروری بر آلبوم «هلهله»

مروری بر آلبوم «هلهله»

رسیدن به صدادهی و ابزارهای بیانیِ جدید و دور شدن از چارچوب‌های نظام دستگاهی در عودنوازی معاصر ایران را باید نتیجه‌ی دو رخداد دانست: تحولات در شیوه‌های اجراییِ دیگر سازهای ایرانی و تأثیرپذیری نهان و آشکار از آن و دیگری باز شدن دروازه‌های شبکه‌ی جهانی وب به روی عودنوازان ایرانی که ماحصلِ تمام پیشرفت‌های عودنوازیِ ترک و عرب را بیش از گذشته، پیش چشم ما گستراند. (۲) این دو رخدادِ نسبتاً همزمان، در شتاب تحول عود ایرانی نقش مهمی داشتند.
هنرمند افسانه ای ، قسمت دوم

هنرمند افسانه ای ، قسمت دوم

پس از آزمودن عده ای از نوازندگان بیس، جان دیکن (John Deacon) به گروه پیوست. ورود او درست مصادف با ضبط اولین آلبوم گروه به نام Queen در سال ۱۹۷۳بود. این آلبوم و تک ترانه ای که مرکوری قبل از پخش آن اجرا کرده بود “I can hear music” موفقیت چندانی کسب نکردند.
پاسخی بر نظرات مقالۀ خواننده و خواننده سالاری

پاسخی بر نظرات مقالۀ خواننده و خواننده سالاری

مطلبی که تحت عنوان خواننده سالاری منتشر شد، مقاله ای بود در نکوهش جایگاه کاذب خوانندگان و تلاش آنها برای حفظ این تصورات دروغین در میان مخاطبین و طرفداران خود، نه مقاله ای برای تخریب و نکوهش آقای محمدرضا شجریان. با توجه به تعصبات و نگاه های مقدس مابانۀ برخی علاقمندان هنر موسیقی بالاخص طرفداران آقای شجریان بر آن شدم تا مطالبی را در توضیح برخی نظرات بیان کنم.
ماجرای غم انگیز نقد لطفی

ماجرای غم انگیز نقد لطفی

چندیست که ماجرای کمانچه نوازی محمدرضا لطفی نوازنده و آهنگساز صاحب نام ایران، پس از چند سال بازار نقد و نقادی را در نشریات گرم کرده است. نقدها با کیفیت های مختلف و از زاویه های متفاوت بر نوازندگی و گفته های لطفی در خبرگزاری ها و مجلات هنری به چاپ رسیده و تقریبا این ماجرا بدون نتیجه ای خاص به پایان رسیده است.
مصاحبه با کورت مازور (II)

مصاحبه با کورت مازور (II)

ما فقط می توانستیم در این باره حدس هایی بزنیم. در روزنامه ها خوانده بودیم که اگر لازم شد نیروهای نظامی می توانند که تظاهرات را در هم بریزند. زمانی که این خبر را شنیدیم، نمایندگان New Forum (جنبش اصلاحی که در سال ۱۹۸۹ آغاز شد) با من تماس گرفتند. آن روز دفتر کار من در Gewandhaus به نوعی به مرکز ارتباطات تبدیل شده بود، من با کورت میری، نماینده فرهنگی حزب تماس گرفتم. وقتی که او دو ساعت پیش از تظاهرات تماس گرفت، گروه کوچکی در منزل ما جمع شدند و به سرعت پیش نویسی از درخواستمان تهیه کردیم که من بعد بر روی نوار ضبط کردم.