سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (X)

سر توماس بیچام (1879 – 1961)
سر توماس بیچام (1879 – 1961)
انتخاب های بیچام از بین موسیقی فرانسوی چه در کنسرت ها و چه در استودیوی ضبط به طور ویژه ای التقاطی بود. او از اجرای راول خودداری می کرد اما اجرای آثار دبوسی را مرتب در برنامه خود داشت. او زیاد از فوره (Fuare) اجرا نمی کرد اما در عین حال the Pavane یک استثنا بود. همچنین ضبط سوئیت the Dolly که در سال ۱۹۵۹ صورت گرفت به ندرت پس از اولین پخش این اثر از کاتالوگ ها حذف شد.

بیزه (Bizet) اغلب در برنامه های بیچام اجرا میشد؛ دیگر آهنگ سازان فرانسوی که بیچام به آنها علاقه داشت عبارتند از: گوستاو شارپنتیر (Gustave Charpentier)، لئو دلیبیس (Leo Delibes)، هنری دوپارک (Henry Duparc)، آندره ارنست مودست گرتری (Andre Ernest Modeste Gretry)، لالو (Lalo)، ژان باپتیست لالی (Jean-Baptiste Lully)، افنباخ (Offenbach)، سن سانس (Saint Saens) و آمبرواز توماس (Ambroise Thomas).

بسیاری از آثار بعدی بیچام در پاریس و با ارکستر رادیوی ملی فرانسه (Orchestra Nationale de la Radiodiffusion Francaise) ضبط شدند. کنسرت مایسترِ این ارکستر بیچام را در سال ۱۹۵۷ اینگونه توصیف کرده بود: «او یک خداست!»

از بیش از بیست و چهار اپرای وردی، بیچام هشت مورد از آن ها را رهبری کرد که عبارتند از: Il Trovatore, La traviata, Aida, Don Carlos, Rigoletto, Un ballo in maschera, Otello and Falstaff. بیچام در سال ۱۹۰۴، از طریق پوچینی با جوزپه ایلیسا (Giuseppe Illica) که لیبرتو نویس بود آشنا شد. ایلیکا که در آن زمان هنوز به فکر آهنگساز شدن بود لیبرتویی برای بیچام نوشته بود. زمانی که بیچام با پوچینی آشنا شد پوچینی و ایلیکا مشغول بازنگری مادام باترفلای بودند که اولین اجرایش یک فاجعه بود!

بیچام به ندرت این اثر را رهبری می کرد اما رهبری Tosca، Turandot، La boheme را در کارنامه خود دارد. اولین اجرای ضبط شده او از لا بوهم با ویکتوریا دو لس آنجلس (Victoria de Los Angeles) و یوسی بیورلینگ (Jussi Bjorling) از زمان پخشش تا کنون به ندرت مورد توجه قرار گرفته است. بیچام بعد از پایان ضبط به این نتیجه رسید که لا بوهم یکی از سه اپرای مورد علاقه اش است؛ او نام دو اپرای دیگر را بر زبان نیاورد.

جدا از علاقه بیچام به دلیوس، او عمدتا به موسیقی وطن خود و آهنگ سازان مشهورش بی علاقه، یا در بهترین حالت بی تفاوت، بود. موفقیت بیچام در اجرای دلیوس، آهنگ سازش را از گمنامی نسبی نجات داد.

اریک فنبی (Eric Fenby) به عنوان یکی از بهترین کارشناسان آثار دلیوس درباره بیچام می گوید: «او در موسیقی دلیوس از همه بهتر است… شاید گروز و سارجنت در کرهای بزرگ A Mass of Life تا حدی به پای او برسند، اما در بقیه موارد بیچام بی همتاست، مخصوصا با ارکستر». بیچام در سال ۱۹۲۹ جشنواره دلیوس را برگزار کرد و در طول حرفه اش اپراها و آثار کنسرتی دلیوس را اجرا کرد. بیچام همچنین مدیریت برنامه ضبط آثار دلیوس توسط انجمن دلیوس را به عهده داشت.

به جز دلیوس، تنها آهنگساز قرن بیستی دیگری که توانست توجه بیچام را به خود جلب کند، ژان سیبلیوس بود که بیچام را رهبر خوب آثار خود می دانست (گرچه سیبلیوس در تمجید از کسانی که کارهایش را رهبری می کردند افراط می کرد). در حالی که سیبلیوس در جشن تولد نوزده سالگی خود، همراه با بیچام به آثار ضبط شده اش که با صدای بسیار بلندی پخش می شد، گوش می دادند و از آن لذت می بردند؛ نوازندگان ارکستر فیلارمونیک سلطنتی از اتاق فرار کردند!

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (XIII)

قطعا راه های مختلفی برای آموزش دادن به کودکان وجود دارد. آموزش نکات اخلاقی و مهارتهای زندگی یکی از آموزشهای مهمی است که از طرق مختلف می‌توان به کودکان ارائه داد و یکی از راههایی که می‌توانید به کودکان این آموزشها را بدهید، اشعار و ترانه های کودکانه است.

رحمت الله بدیعی: تجویدی چیز دیگری بود

آقای شهرام صفارزاده که در امریکا هستند. ایشان ۵ سال پیش من ویولون کار کرده اند، البته بعدها پیش حبیب الله بدیعی رفتند اما در شرح حالی که خود صفارزاده نوشته بود گفته اند که «من ۵ سال شاگرد رحمت اله بدیعی بوده ام»، اگر ایشان نمی گفتند، شاید من هم یادم نبود! در حقیقت گرفتن ویولون از آرشه، انگشت گذاری و کلاً تکنیک ویولون را پیش من بودند. آقای گرگین زاده شاگرد من بودند، پروین پیشه و…

از روزهای گذشته…

نگاهی به «اینک از امید» (II)

نگاهی به «اینک از امید» (II)

به طور کلی مقدمه ماهور از دو بخش بسیار ضعیف و قوی تشکیل شده است که بخش قوی آن یکی از برجسته ترین قطعات این آلبوم از نظر ملودی سازی و چند صدایی محسوب می شود. (هرچند در زمینه چند صدایی حرف زیادی برای گفتن ندارد.)
وزن خوانی یادیاری وکاربرد آن در موسیقی (II)

وزن خوانی یادیاری وکاربرد آن در موسیقی (II)

همچنانکه در قبل گفته شد ، ایقاع الگوی زمانبندی موسیقی در دوران قدیم می باشد. زمانبندی موسیقی در قدیم حاصل تجمع ضربه ها در کنار یکدیگر بوده و در واقع ضربات بر اساس فاصله های معین و متناسب زمانی منظم می شدند.
نوازنده و تمرین (IX)

نوازنده و تمرین (IX)

همانطور که پیش تر در قسمت های یکم وهشتم این مقالات ذکر شد، روش “تمرین و استراحت” مبتنی بر بهره گیری از کوچکترین فرصت های روزانه برای تمرین نمودن و تقسیم کردن تمرین روزانه به بخش های مختلف و مجزا است.
تحلیلی بر کتاب‌شناسی‌های موسیقی در ایران (VII)

تحلیلی بر کتاب‌شناسی‌های موسیقی در ایران (VII)

[۴] و [۵] در توضیح معیار انتخاب میان انبوه منابع قابل بررسی نوشته‌ای از ایرج افشار را نقل کرده‌اند که وی در مقدمه‌ی جلد چهارم کتاب «فهرست مقالات فارسی» (۱۰) نوشته است: «در تدوین این فهرست هیچ نوع تمییزی را بین مقالات جایز ندانسته‌ام یعنی آنها را سبک سنگین نکرده‌ام. این کار محقق و مصنف صاحب تشخیص است که مقالات محققانه و عمیق را با طبع سلیم و بینش انتقادی از نوشته‌های پست جدا سازد. فهرست‌نگار را با نیک و بد نوشته‌ها کاری نیست، نخواسته‌ام این فهرست جنبه‌ی گزیده و انتقادی داشته باشد.» (۱۱) و بدین ترتیب مدعی شده‌اند که صافی‌ای را برای بر گزیدن مقالات اعمال نکرده‌اند الا مرتبط بودن با موضوع موسیقی.
بررسی نقش جنسیت در انتخاب ساز (I)

بررسی نقش جنسیت در انتخاب ساز (I)

در طول تاریخ و با توجه به شرایط اجتماعی و اقتصادی، همواره کلیشه های رفتاری و شخصیتی به زنان تحمیل شده است. به عنوان مثال فرهنگ آسیایی، “خانه دار بودن” یا ” مادربودن” را برای یک زن مهم می داند.
یادبودی برای فرزانه نوایی

یادبودی برای فرزانه نوایی

فرزانه نوایی، برجسته ترین چنگ نواز ایرانی که سال ها در اتریش اقامت داشت چند روز پیش بر اثر بیماری سرطان، در سن چهل و هشت سالگی در یکی از بیمارستان های شهر برگنز درگذشت. این یادداشت، یادبودی است کوتاه برای او و همدردی کوچکی با همسر و خواهر هنرمندش؛ فیروزه نوایی و خسرو سلطانی.
محمود ذوالفنون از زبان خودش

محمود ذوالفنون از زبان خودش

نخستین پایه علاقه من به موسیقی، شنیدن ساز پدرم (تار) هنگام تدریس به شاگردانش بود. بعدها من هم در سلک همان شاگردان درآمدم و به خوبی به خاطر دارم که نخستین درس با تار در دستگاه شور و با وزن کرشمه بود. همه دورس به شیوه معمول آن دوره، سینه به سینه بود. البته گذشتگان نیز اصولی را برای صحیح آموزش دادن دنبال می کردند که نباید ساده از آنها گذشت و استعداد هم که به نوبه خود لازمه یادگیری بود…
راز خوش‌طبعی ‌عارف؟

راز خوش‌طبعی ‌عارف؟

کم و بیش هدف همه‌ی تجزیه و تحلیل‌های موسیقی یافتن راز و رمز زیبایی، ارج و ارزش قطعه‌های موسیقی است با گوشه‌ی چشمی به تکرارپذیر ساختن‌شان. همچنین است کتاب «بررسی ساختار تصنیف‌های عارف قزوینی» که در آن «مرجان راغب» ۱۵ تصنیف شناخته‌شده و معتبر عارف را آنالیز کرده است تا به گفته‌ی مولف از آنها «در حکم دستورالعمل‌هایی برای تصنیف‌سازی» (ص ۲۸) استفاده شود.
روش سوزوکی (قسمت پنجاه و هفتم)

روش سوزوکی (قسمت پنجاه و هفتم)

این کودکان استعداد شاعرانه شان را هرگز از دست نخواهند داد و معلمان دبستانشان برای من تعریف می‌کنند که آنها برای نقاشی‌های کوچولوشان‌ هایکو های کوچکی می‌نویسند: به این گونه من یک استنباطی به شما می‌دهم که در کنار تدریس ویولن ما چه کارهایی با این کودکان انجام می‌دهیم، برای اینکه این کودکان را شکوفا کنیم در ادامه مایل هستم که کمی ‌درباره چگونگی تمرین‌های ویولون را به اطلاعتان برسانم.
بررسی مقایسه‌ای آثار آریستوگزنوس تارنتی و ابونصر فارابی (IV)

بررسی مقایسه‌ای آثار آریستوگزنوس تارنتی و ابونصر فارابی (IV)

آریستوگزنوس این کار را در رساله‌ی اصول با محدود کردن دقیق موضوع، تعریف اصطلاحات مخصوص و آشکار ساختن خطاهای پیشینیان، به انجام می‌رساند. هر چند که نمی‌توان در چنین مقاله‌ای کلیه‌ی اصول و اصطلاحاتی را که آریستوگزنوس تاسیس و تعریف کرده گنجاند (۱۰)، اما فهرست مختصری از ساختار کلی آنها در اینجا آمده است: