میلانی: سالهاست رهبر دائم نداریم

بابک میلانی
بابک میلانی
دانشجویان دانشگاه هایی علمی کاربردی از بابک میلانی به عنوان یکی از بهترین و جدی ترین استادان یاد میکنند؛ تحولاتی که میلانی با نوع نگاه خود در سیستم آموزشی دانشگاه های علمی کاربردی بوجود آورده، روش دید و تحلیل دانشجویان را مورد تغییراتی خاص قرار داده است. میلانی خواننده سابق گروه کر فرهنگسرای بهمن بوده و امروز در مقام رهبر این گروه کر است و به سنت دیگر کر های فرهنگسراهای تهران، در جشنواره موسیقی فجر شرکت دارد.

در ادامه گفتگویی را میخوانید با این موسیقیدان و استاد دانشگاه:
تاریخ تشکیل گروه کر فرهنگسرای بهمن به چند سال پیش برمیگردد؟
این گروه در سال ۱۳۷۸ به رهبری آقای مهدی قاسمی فعالیت خود را آغاز کرد، بعدا این گروه تغییر نام پیدا کرد به “گروه کر شهر تهران” که بعدا به دلایلی ایشان از فرهنگسرای بهمن جدا شدند و افراد دیگری تحت عنوان کر فرهنگسرای بهمن به رهبری این کر پرداختند. این گروهی که امروز میبینید در حدود سال ۱۳۸۵ فعالیت خود را آغاز کرده ولی مسئولان فرهنگسرای بهمن قدمت این کر را از ۱۲ سال اعلام میکنند.

البته چون اعضای این گروه دیگر آن اعضای قبلی نیستند دیگر آن گروه نیست ولی از نظر نام، بله این گروه دوازده ساله است.

شما آن زمان خواننده این کر بودید، در چه ژانری میخواندید؟
من خواننده باس در گروه کر شهر تهران بودم.

همان دوره شما تحصیل میکردید؟
نه من در سال ۱۳۸۵ مشغول خواندن کارشناسی ارشد آهنگسازی شدم و دو سال بعد فارغ التحصیل شدم.

سابقه آموزش اولیه موسیقی شما به چه زمانی بازمیگردد؟
من موسیقی را از سال ۱۳۶۷ با ساز سه تار شروع کردم با آقای مسعود شعاری در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی و از همان موقع تئوری موسیقی و سلفژ را شروع کردم و بعدا هارمونی و کنترپوان و فرم را اول به صورت مطالعه شخصی شروع کردم و در ادامه با آقای کامبیز روشن روان کار کردم. استادان من کامبیز روشن روان، نادر مشایخی، کیاوش صاحب نسق، محسن حجاریان، تقی ضرابی، آنا یئورگیان بودند.

بعدا به صورت شخصی کار کردم روی برخوردهای هارمونیک و کنترپوانتیک در موسیقی ایرانی و خیلی دغدغه داشتم و علاقه داشتم در این زمینه کار کنم. دغدغه اصلی من همیشه آهنگسازی بوده و علاقه زیادی به نوازندگی نداشتم و بیشتر دوست داشتم در زمینه موسیقی ایرانی آهنگسازی کنم.

رهبری را با استاد خاصی کار کردید؟
نه، رهبری را با مطالعات شخصی ام کار کردم و با توجه به تجربیاتی که در کرهای مختلف داشتم توانستم هدایت این کر را به عهده بگیرم. شروع کار من در زمینه رهبری از سال ۱۳۸۴ بود ولی این اولین بار است که در جشنواره ای رهبری میکنم.

با چه کرهایی کار کردید؟
با گروه کر زیتون کار کردم و همکاری داشته ام به عنوان مربی آواز و سلفژ در کرهایی مثل کر شهر تهران، یک گروه کوچک خوبی هم بود که متاسفانه فعالیتش متوقف شد ولی کر بسیار خوبی بود که من رهبری میکردم. در کر فرهنگسرای بهمن هم از تیرماه همین امسال رهبری میکنم.

در کر ارکستر سمفونیک تهران هم خوانده اید؟
بله، به صورت قراردادی با رهبری علی رهبری و منوچهر صهبایی کار کرده ام و کنسرت داده ام تا سال ۸۵٫

آقای صهبایی در آن زمان رهبر دائم نبودند؟
در واقع اگر بخواهیم دقیق بگوییم همه رهبرانی که این سالها آمده اند را نمیتوانیم رهبر دائم بدانیم چون همه قرار دادی بودند. رهبر دائم رهبری است که سالها با یک ارکستر سر و کله بزند و کار کند، اینها مدتی می آیند با قرار دادی که میبندند و یا میمانند یا دعوایشان میشود و زودتر قهر میکنند و میروند!

6 دیدگاه

  • رامین منصفی
    ارسال شده در اسفند ۶, ۱۳۸۹ در ۱۰:۵۷ ب.ظ

    با آرزوی موفقیت های بزرگ برای استاد عزیز آقای میلانی

  • هومن خلعتبری
    ارسال شده در اسفند ۱۷, ۱۳۸۹ در ۴:۲۶ ق.ظ

    شروع کار گروه کر و ارکستر سمفونیک فرهنگسرای بهمن به سال ۱۳۷۰ بر میگردد!
    فرهنگسرای بهمن که در سال ۱۳۷۰ زیر نظر بهروز غریب پورآغاز به‌کار به کار کرد، در حقیقت نخستین فرهنگسرای تهران بود که در جنوب پایتخت در مکان سابق کشتارگاه تهران برپا شد و در منطقه ۱۶ شهرداری تهران واقع گردید.
    اجرای تئاتر ،سینما و کنسرتهای موسیقی کلاسیک و ایرانی، مسابقات ملی و بین‌المللی ورزشی، برپایی کلاسها و نمایشگاه‌های هنری، موسیقی کودک و ارف ،و… از جمله فعالیتهای انجام شده در این فرهنگسرا بود.
    مدیر هنری کر و ارکستر بر هوشنگ کامکار بود و در اولین سال فعالیت ارکستر رهبری ارکستر بر عهده ابراهیم نظری بود که پس از ایشون توماس کریستین داوید و سپس شریف لطفی بر سکوی رهبری ارکستر ایستادند. فریدون ناصری و منوچهر صحبایی نیز از رهبران میهمان اکستر بودند.
    رهبر گروه کر ، از بدو تاسیس گروه تا زمان انحلال کر و ارکستر ، مهدی شمس نیکنام بود که اینجانب به عنوان آسیستان ایشون ، پیانیست کر و پیانیست ارکستر در آنجا به همکاری مشغول بودم .
    بعد از انحلال کر و ارکستر ، پس از وقفه ای طولانی ،گروه کر دیگری به رهبری مهدی قاسمی ولی با نام قبلی “کر فرهنگسرای بهمن” شروع به کار و فعالیت کرد…
    موفق باشید.

  • بابك ميلاني
    ارسال شده در مرداد ۳, ۱۳۹۰ در ۹:۵۷ ب.ظ

    جناب خلعتبری عزیز نظرمحترمتونو خوندم.ممنون از اطلاعات دقیق و موشکافانه شما.البته من تا حدودی از پیشینه این گروه با خبر بودم و یکی دو تا از اجراها رو هم اومده بودم.(ناگفته نماند که اجراهای خوبی هم بود.)در زمان مصاحبه , بیشتر روی فعالیت سالهای آخر این گروه تمرکزکردم , به همین دلیل دچار یک فراموشی لحظه ای شدم.در ضمن ,اسفند ماه ۸۹ در رپرتوار اجرامون,قطعه کراس چرمی رو اجرا کردیم,تنظیم زیبائی بود.در بالای قطعه نام آلفرد ماردویان و هومن خلعتبری به چشم میخورد.بچه ها این کار رو با علاقه وافر و هیجان زیاد تمرین میکردند.به هر حال ممنون.امیدوارم هر جا که هستید سلامت و موفق باشید.

  • parsa
    ارسال شده در مهر ۱۶, ۱۳۹۱ در ۶:۵۴ ب.ظ

    جناب میلانی تفکر و نگرش شما در باره موسیقی باعث افتخاره ایران و ایرانی می باشد امیدوارم روزی را شاهد باشیم که جوهر موسیقیایی شما رنگ کم رنگ موسیقی ما را پر رنگ تر کند.پیروز باشید.

  • hossein
    ارسال شده در آبان ۲۴, ۱۳۹۱ در ۲:۴۲ ب.ظ

    آقا کسی آدرسی یا شماره تلفنی از آقای میلانی داره؟واقعا لازم دارم.خیلی ممنون میشم کمک کنید.

  • ارسال شده در آذر ۶, ۱۳۹۱ در ۱۱:۰۴ ب.ظ

    سلام دوست گرامی

    شما میتوانید با رفتن به سایت changchoir.com در قسمت تماس با مدیر گروه با جناب اقای میلانی در تماس باشید.

    سپاس
    ادریان

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

اولین دکتر موسیقی (I)

حســین ناصحی در سال ۱۳۰۴ در خانواده ای هنردوست به دنیا آمد. مادرش از شاگردان استاد درویش خان بود و تار می نواخت. به همین جهت ذوق موسیقی او از اوان کودکی پرورش یافت. وی از ســن ۱۴ سالگی با ورود به هنرستان عالی موسیقی و انتخاب ساز ترومبون زیر نظر اســتاد چک «ژوزف اسالدک» مشغول تحصیل گردیــد و پس از مــدت کوتاهی به همکاری با ارکســتر رادیو به سرپرستی پرویز محمود پرداخت. او جزو شاگردان ممتازی بود که به دعوت دولت ترکیه و با بورســیه هنرستان برای ادامه تحصیل روانــه آنکارا گردید و در آنجا زیر نظر اســتاد «کاظم آکســس» از شاگردان برجســته «بلا بارتوک» آهنگساز شهیر مجارستان به همراه دوست دیرینه اش ثمین باغچه بان به فراگیری آهنگسازی پرداخــت.

دوازدهمین دوره مسابقات گیتار تهران (مگتان ۱۲- بهمن ماه ۹۶) برگزار می شود

دوازدهمین دوره مسابقات گیتار تهران در روز ششم بهمن ماه ۱۳۹۶ به صورت اینترنتی برگزار خواهد شد. ای دومین دوره مسابقات مگتان است که به صورت اینترنتی به صورت ترکیب اجرای زنده و اینترنتی برگزار می شود و طبق معمول به برنده این مسابقه یک گیتار با ارزش اهدا خواهد شد.

از روزهای گذشته…

بین اوانس

بین اوانس

ویلیام جان اوانس (William John Evans) معروف به Bill Evans در ۱۶ آگوست سال ۱۹۲۹ در شهر Plainfield نیوجرسی آمریکا بدنیا آمد. در خانواده ای که پدرش یک فرد معتاد به الکل بود و توجهی به رفتار فرزندش نداشت اما مهمترین عامل در شکوفایی استعداد بیل مادرش بود. او علوم اولیه موسیقی را در کلیسا و زیر نظر مادرش فرا گرفت. مادر وی یک پیانیست آماتور بود که علاقه و گرایش به سمت آهنگسازان مدرن آنزمان دنیای موسیقی کلاسیک داشت که فرزندش را از سن شش سالگی با دقت تحت تعلیم نوازندگی پیانو قرار داد.
گزارش جلسه دوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

گزارش جلسه دوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

بعد از ظهر چهارشنبه ۴ بهمن ماه دومین جلسه‌ی «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» در خانه‌ی موسیقی تشکیل شد. عنوان درس این جلسه «تکنیک‌های عمومی نقد» بود و به مسائل و تکنیک‌هایی می‌پرداخت که عموما در حوزه‌ی منطق عمومی جای دارند و در همه گونه کنش یا نوشتار انتقادی (و نه فقط نقد موسیقی) ممکن است به کار روند و از همین رو «عمومی» خوانده می‌شوند.
تئوری بنیادین موسیقی (قسمت چهارم)

تئوری بنیادین موسیقی (قسمت چهارم)

گاه در یک قطعه به نت هایی غیر از ضریب دو نیاز میشود. نقطه یکی از ابزار های ایجاد نت هایی به این شکل میباشد. هر گاه نقطه ای در سمت راست نت قرار دهیم دیرندآن نت معادل نفصف ارزش آن نت به آن اضافه میشود.
بیلی جول

بیلی جول

از آهنگسازان، نوازنده های بزرگ پیانو Rock، Jazz، Soul و Blues است که طی دو نوشته راجع به او صحبت خواهیم کرد. قبل از ادامه صحبت به قسمتهایی از کار مشترک وی با ری چارلز (Ray Charles) گوش کنید:
تاریخچه ای خلاصه از استرادیواری و گوارنری (III)

تاریخچه ای خلاصه از استرادیواری و گوارنری (III)

از حدود ۱۷۳۱ گوارنری دل جزو کارگاه خود را راه اندازی کرد و ویولون هایش را با نام خودش برچسب زد. در این زمان بود که گوارنری دل جزو مدل زیبا و قابل تشخیص خودش که آلتر ناتیوی اصیل و قابل مقایسه با مدل های آنتونیو استرادیواری است را تکمیل کرد. ویولون های ساخته شده در این بازه بسیار زیبا هستند.
آلبومی شنیدنی برای دوستداران موسیقی کلاسیک

آلبومی شنیدنی برای دوستداران موسیقی کلاسیک

«گنج صدا» یکی از آلبوم‌های منتشر شده از ارکستر مجلسی هنرمندان موسیقی در وین، به رهبری بیژن خادم میثاق است. این هنرمند ایرانی که در تهران و خانواده‌ای هنرمند متولد شده از کودکی در اتریش به تحصیل موسیقی مشغول بوده و در سال‌های پیش از انقلاب، بارها با ارکستر مجلسی رادیو و تلویزیون ملی ایران و همچنین ارکستر سمفونیک تهران به عنوان تکنواز، برنامه اجرا کرد.
بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (XI)

بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (XI)

مثال دیگری از رنگ‌آمیزی با فاصله‌ی هنگام دیده می‌شود؛ آن‌جا که منا اشاره‌های موجود در فرود شور را به جای آن‌که مانند معمول در همان منطقه‌ی صوتی اجرای بخش اصلی بنویسد یک هنگام زیرتر نوشته است، که البته این روش تطابق بیشتری با روش اجرای پایور دارد (توجه داشته باشید که پایور ردیف را با روایت خودش اجرا می‌کند).
گفتگو با آن سوفی موتر (II)

گفتگو با آن سوفی موتر (II)

در این زمینه تنها آهنگساز است که می تواند شما را متوقف کند یا نکند. آهنگساز تنها کسی است که باید هوایش را داشته باشید و به آنچه در نظر دارد توجه کنید اما همانطور که در طول تاریخ دیده ایم آهنگسازان متفاوت، دیدگاه های گوناگونی درباره اجراها داشته اند، مخصوصا وقتی که خود آهنگساز اثر خودش را رهبری کند یا در اجرای آن بنوازد؛ هیچ گاه یک فرمول ثابت وجود ندارد.
ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XIX)

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XIX)

قسمت دوم اثر، یک میان پرده ی مختصر چوپانی است که احتمالا الهام گرفته از “برینکولز”، خانه ی الگار در شهر ساسکس می باشد؛ جایی که او از ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۹ در آن به سر برده و سرمنشا بسیاری از الهامات وی می باشد. پس از یک مقدمه ی کوتاه، ویلنسل وارد یک ملودی پر جنب و جوش میشود. ملودی ای که نوای آزادی پرند گان در هنگام پرواز را فریاد میزند. این اپیزود، یادمان روزهای خوش گذشته است و سرخوشی آن، سایر قسمت های تیره و تار کنسرتو را به تعادل نزدیک می نماید.
نمودی از جهان متن اثر (VIII)

نمودی از جهان متن اثر (VIII)

اما هر چقدر هم که تحلیل‌گری موفق شده باشد نمودهای ارزش‌گذاری را حذف کند، به ‌ناچار در دو نقطه داوری‌های ارزشی در کارش دخالت خواهد یافت؛ یکی از این نقاط پیش از این بررسی شد و در جریان آن به این نتیجه رسیدیم که انتخاب ویژگی‌های موسیقایی برای بررسی، حاوی نوعی ارزش‌گذاری است. این ارزش‌گذاری ممکن است مرتبط با متن خود قطعه باشد یعنی بتوان گفت «ویژگی مورد بحث در قطعه شاخص است» (۳۱)، یا مرتبط با علاقه‌مندی‌های تحلیل‌گر یا ارزش‌های تاریخی.