نگاهی به جوایز گرمی (I)

نمونه ای از جایزی گرمی، این جایزه در سال 1964 به گروه بیتلز تعلق گرفت
نمونه ای از جایزی گرمی، این جایزه در سال 1964 به گروه بیتلز تعلق گرفت
در مطالب مربوط به موسیقی معاصر بارها درباره هنرمندانی که موفق به دریافت جایزه گرمی میشوند صحبت کرده ایم و بدون شک بسیاری از شما با اهمیت آن آشنا هستید. اما اینکه این جایزه از کجا آمده است و چرا از این اهمیت ویژه برخوردار است، مطلبی است که در اینجا به آن خواهیم پرداخت.

جوایز گرمی توسط رکوردینگ آکادمی (Recording Academy)، انجمن آمریکاییان فعال در حرفه و صنعت ضبط موسیقی، به دستاوردهای برجسته در تولید موسیقی تعلق میگیرد. این مراسم یکی از چهار جشن بزرگ اهدای جوایز موسیقی در آمریکا است که هر سال برگزار میشود، و در واقع از نظر اهمیت و شکوه و جلال، همتای مراسم اسکار است. سه جایزه مهم دیگر موسیقی آمریکا عبارتند از: Billboard Music Awards ،American Music Awards و Rock and Roll Hall of Fame Induction Ceremony.

این مراسم به نام جایزه آن که نمونه طلایی کوچکی از یک گرامافون است، نام گذاری شده است و مراسم شامل برنامه هایی از هنرمندان برجسته بوده و این اجراهای پر طرفدار و اهدای جوایز مهم مانند بهترین آلبوم یا بهترین خواننده، به طور مستقیم از شبکه تلویزیونی پخش میشود.

در سال ۱۹۵۷ عده ای از موسیقی دانان حرفه ای و مدیران کمپانیهای ضبط صفحه در لوس آنجلس، با توجه به نیازی که در زمینه معرفی و قدردانی از دست اندرکاران هنری و فنی موسیقی، وجود داشت رکوردینگز آکادمی را تاسیس کردند. این آکادمی قصد داشت که نه تنها از دستاوردهای هنری و استعدادهای درخشان موسیقی که از افراد مهم و موثر پشت صحنه مانند مهندسین و تهیه کنندگان، نیز قدر دانی کند. در نتیجه آکادمی شروع به فعالیت کرد و به اهدای سالیانه جوایز گرمی پرداخت.

مانند جوایز اسکار برندگان جایزه گرمی که در حال حاضر در ۱۵۰ دسته از ۳۰ نوع موسیقی (مانند رپ، پاپ و کانتری) اهدا میشود، توسط اعضای آکادمی که همه از دست اندر کاران موسیقی هستند انتخاب میشود و بر خلاف جوایز BMAs و AMAs مبنای انتخاب محبوبیت نیست. در واقع جایزه گرمی تنها جایزه ای است که با موشکافی و بدون ملاک قرار دادن میزان فروش یا رتبه اثر در فهرستهای معتبر، صرفآ به موفقیتهای هنری، مهارتهای تکنیکی و برتری همه جانبه یک اثر یا هنرمند تعلق می گیرد.

رکوردینگ آکادمی، علاوه بر جایزه گرمی، تعدادی جایزه دیگر نیز به افتخار دست اندکاران حرفه ای موسیقی اهدا میکند. از جمله جایزه یک عمر فعالیت برجسته هنری که اهدای آن از سال ۱۹۶۵ آغاز شد، از خوانندگان، نوازندگان و دیگر افراد حرفه ای موسیقی برای سهم مهمشان در پیشبرد هنر و صنعت موسیقی قدردانی میکند.

جایزه هیات امنا (Trustees Award) در سال ۶۷ به وجود آمد و به کسانی تعلق میگیرد که فعالیتشان در طیف دسته های تعیین شده جوایز گرمی نیست اما سهم مهمی در ارتقا بخش غیر اجرایی موسیقی داشته اند.

جایزه The Recording Academy’s GRAMMY Hall of Fame که در سال ۱۹۷۳ پایه گذاری شد در واقع یادبودی است که به صفحه هایی که حداقل ۲۵ سال فروش داشته اند، به خاطر کیفیت پایدار هنری و ارزش تاریخیشان، تعلق میگیرد.

گفتگوی هارمونیک

آلبوم «انگاره‌ها»؛ به‌آهنگ‌سازی و نوازندگیِ مهران بدخشان منتشر شد

این اثر که نخستین آلبوم مهران بدخشان به‌عنوان آهنگ‌ساز و نوازنده است؛ شامل مجموعه‌ای از قطعات پیانوییِ آهنگ‌ساز است که تحتِ عناوین پرلود در می‌بمل مینور، واریاسیون‌ بر روی تمی عاشقانه، شش‌قطعه کوتاه برای پیانو، دو قطعه تغزلی، امپرومتو و سونات پیانو شماره ۱ (در دو موومان) عرضه شده‌است.

تاریخ مختصر موسیقی ایران، پیش از اسلام تا صفویه (IV)

در این دوره وضعیت موسیقیدانان بسیار بهتر شد. خسرو پرویز بزم ها و مجالس بسیاری داشت. در حجاری طاق بستان در کرمانشاه یک شکار به تصویر کشیده شده که تعداد زیادی چنگ، موسیقار، دف های چهارگوش، شیپور، نی، سازهای کوبه ای و یک نفر در حال دست زدن را نشان می دهد. چنگ های مثلث و افقی در این دوره بسیار رایج بوده است.

از روزهای گذشته…

تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (VII)

تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (VII)

همین مورخ می‌نویسد: «از خلفای عباسی هارون بود که درجات موسیکاران را همچنان برقرار کرد که اردشیر پاپکان ساز کرده بود و همو بود که طریقت پادشاهان ساسانی را برگزید. در این نظم و ترتیب، ابراهیم موصلی و ابن جامع و زلزل (منصور الضارب) درجه یکم را می‌داشتند. زلزل نوازندگی می‌کرد و ابن جامع خوانندگی و سلیم بن سلام (ابو عبیدالله کوفی) و عمروالغزل و امثال ایشان درجه دوم را حائز بودند و درجه سوم به کسانی داده شده بود که تنبور می‌زدند و سنتور می‌نواختند و ضرب گیر بودند.
بررسی اجمالی آثار شادروان <br> روح الله خالقی (قسمت نوزدهم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت نوزدهم)

فضا و حال و هوائی که در این یادنامه توصیف شده، باید با توجه به سن ۱۶ سالگی و تأثیرپذیری انسان در عنفوان جوانی در نظر گرفته شود. آواز جانسوز و صوتِ مؤثر عارف و ناله های جانکاه آهنگ، داستان ملّتی غمزده و کوششهای بی ثمرش در راه آزادی، فضای پررمز و راز، دیدگان اشکبار تماشاچیان و راز نهفته در دلها و بالأخره ترکِ تالار کنسرت با خاطری اندوهناک و غمگینی و خاموشی پدر در راه بازگشت… همه و همه میتوانند جوان حسّاسی چون او را از درون زیر و زبر سازند.
اریک دلفی، بدعت گزار موسیقی جز

اریک دلفی، بدعت گزار موسیقی جز

در تابستان ۱۹۶۱، انجمن بین المللی منتقدان جز داون بیت down beat، اریک دلفی Eric Dolphy را به عنوان بهترین نوازنده ساکسوفون آلتو نسل جدید انتخاب کردند. این نتایج در حالی به چاپ رسید که دلفی در حال اجرای یک کنسرت تاریخی در کافه Five Spot نیویورک بود (که در سه صفحه LP کمپانی Prestige به ثبت رسیده است). یک ماه بعد، او به سمت اروپا حرکت کرد و در اوایل ماه سپتامبر کنسرت کپنهاک Copenhagen Concert او ضبط شد.
برندا فاسی، مدونای سیاهپوست نشینان آفریقای جنوبی

برندا فاسی، مدونای سیاهپوست نشینان آفریقای جنوبی

برندا فاسی، «مدونای سیاهپوست نشینان» یا «ملکه بی چون و چرای خواننده ها»، در سال ۱۹۶۴ در یکی از مناطق سیاهپوست نشین دوره آپارتاید در نزدیکی کیپ تاون به دنیا آمد. مادرش یک نقاش آماتور بود و نام او را از نام برندا لی (Brenda Lee) ستاره موسیقی پاپ-کانتری آمریکا برگرفت. او در چهارسالگی گروه وکال کوچکی به نام تاینی تاتز (Tiny Tots) راه انداخت. او در محله خود مشهور شد و وقتی که کلویی لبونا (Koloi Lebona)، تهیه کننده برجسته آفریقای جنوبی، در سال ۱۹۷۹ به آن محل سر زد، موزیسین های محلی از صدای او بسیار تعریف کردند و لبونا را به خانه مادر فاسی بردند.
گفتگو با تیبو (V)

گفتگو با تیبو (V)

برادر زن ایزایی و تعدادی از دوستانش من را از نامور تا استند همراهی کردند تا در کنسرتم شرکت کنند. برای تمرین از ساز گوارنری استفاده کردم. وقتی تمرین تمام شد همه به من می گفتند «چه بر سر ویولونت آمده؟ اصلا صدایش در نمی آمد.» در واقع این ویولون همان ویولونی بود که ایزایی همیشه از آن استفاده می کرد. در نتیجه من هم در کنسرت با ویولن استراد به اجرا پرداختم و آن طور که همه تأیید کردند صدای آن در کل سالن طنین انداخته بود.
سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (V)

سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (V)

در دهه سی قرن بیستم بیچام دوباره توانست مدیریت بخش بزرگی از فصل های اپرای کاونت گاردن را در اختیار خود درآورد. اما از آن جایی که تمایل داشت بر آهنگ سازی تمرکز کند تا مدیریت، وظیفه مدیر هنری را به عهده گرفت و جفری توی (Geoffrey Toye) به عنوان مدیر عامل انتخاب شد.
سامان ضرابی

سامان ضرابی

متولد ۱۳۵۳ تهران نوازنده و مدرس سنتور لیسانس مدیریت صنعتی دانشگاه آزاد تهران مرکز [email protected]
تدارک ارکستر (V)

تدارک ارکستر (V)

ضبط یک قطعه ارکسترال میتواند در داخل استودیو و یا فضای آزاد و بصورت زنده انجام گیرد. از آنجایی که به ندرت امکان ضبط اجرای یک ارکستر در داخل استودیوها و با شرایط آکوستیکی ایده آل وجود دارد، ضبط کار را در هر فضا یا مکان مناسب دیگری هم انجام میدهند:
ریچارد واگنر، خداوندگار اپرا (IV)

ریچارد واگنر، خداوندگار اپرا (IV)

آثار واگنر به طور گسترده ای از اسطوره شناسی و افسانه های اروپای شمالی نشات گرفته، به ویژه موسیقی ایسلندی و آلمانی. از طریق اپراها و مقالاتش، واگنر تاثیر فراوانی را روی نحوه اجرای اپرا به جای گذاشت. او مدافع تفکر جدید شوپنهاوور مبنی بر “موسیقی نمایش” بود که در این صورت تمام عناصر موسیقی و نمایش در هم ادغام می شوند. برخلاف دیگر آهنگسازان اپرا که معمولا وظیفه نوشتن متن و اشعار را خود بر عهده نمی گیرند و به دیگران می سپارند، واگنر تمام این متون را خود می نویسد و آن را شعر می نامد.
افسانه‌ی شعرشناسِ خنیاگر (II)

افسانه‌ی شعرشناسِ خنیاگر (II)

پیش از این دوره آهنگ با کلام ساختن اغلب بر شعری بود پرداخته‌ی ترانه‌سرا، اما با تغییر ذائقه‌ی پیش آمده پس از گسست ژرف آن سال‌ها، موسیقی‌دانان شعر کلاسیک ایران را دستمایه‌ی کار کردند. بی داوری در مورد آن که کدام‌یک از این روش‌ها پسندیده‌تر است و بدل کردن تفاوت‌های سبکی به دگم‌های ایدئولوژیک، با یک مرور سریع خاطره‌های تاریخی می‌توان گفت که آثار مشکاتیان از این نظر بهترین‌های شیوه‌ی دوم هستند.