عدم تشخیص صدای استراد توسط سولیست ها!

ناکوک: ویولونیست های کنسرت نمی توانند صدای یک ویولون استرادیواریوس چند میلیون پوندی را تشخیص دهند
گفته می شود که ویولن استرادیواریوس یکی از خوش صدا ترین سازهایی است که تا کنون ساخته شده است. ویولنیست های درجه اول، میلیون ها پوند داده اند تا بتوانند این ویولن سیصد ساله را در دست بگیرند.

اما به تازگی مشخص شده که موزیسین ها نمی توانند تفاوت بین یک ویولن استرادیواریوس و یک ویولن مدرن را تشخیص دهند. کلودیا فریتز (Claudia Fritz)، محقق دانشگاه پاریس، ۲۱ نوازنده ویرتوز را در مسابقه ای بین المللی در ایندیاناپولیس مورد آزمایش قرار داده است. به گزارش روزنامه گاردین، آنها وقتی با سه ویولن مدرن و سه ویولن ساخته شده توسط استادان ایتالیایی در تاریکی نواختند، ویولن های قدیمی را ترجیح ندادند. یکی از این سازهای آنتیک توسط گوارنری دل جزو و در حدود سال ۱۷۴۰ ساخته شده بود، در حالیکه دو ویولن دیگر در کارگاه آنتونیو استرادیواری و در حدود سال ۱۷۰۰ ساخته شده بودند.

خانم فریتز نور سالن را کم کرد و ویولن ها را به طور تصادفی به موزیسن ها داد. موزیسن ها نیز عینک جوشکاری زده بودند و پشت پرده های جدا کننده ایستاده بودند. هر کدام از آنها باید ساز را بر اساس قابلیت نواختن، پروژکشن، واکنش ) و کیفیت صدا امتیاز بندی می کردند. ویولنیست ها اغلب سازهای جدید را ترجیح می دادند و در حالت کلی کمتر به یکی از دو ویولن استرادیواریوس علاقه ای داشتند. همچنین آنها نمی توانستند تشخیص دهند که ویولن مورد علاقه آنها کهنه است یا نو!

خانم فریتز می گوید که «قضیه نو یا کهنه بودن بی معنی است. آنها سازهای خوش صدایی هستند اما قیمت هایشان سرسام آور است.» پژوهشگران نمی توانند هیچ ارتباطی بین سن و ارزش ویولن ها و نحوه رتبه بندی آنها توسط ویولنیست ها بیابند. مجموع ارزش سه ویولن قدیمی ده میلیون دلار بود – یعنی صد برابر مجموع ارزش ویولن های مدرن!

خانم فریتز یافته های پژوهش خود را در گزارشی که در ژورنال پیشرفت های آکادمی ملی علوم به چاپ رسیده است اینگونه توصیف می کند: «چالشی چشمگیر برای خرد قراردادی». به نظر ایشان این یافته ها نشان دهنده این است که ویولن سازهای امروزی کارشان را بسیار خوب انجام داده اند.

بینایی نوازنده ها به طور کامل از آنها گرفته نشده بود زیرا اینکار در ادراک آنها تداخل زیادی ایجاد می کرد. با داشتن عینک جوشکاری آنها تنها می توانستند کلیات ساز را ببینند. برای آنکه جلوی هر نوع بویی را که می توانست گویای قدمت ساز باشد بگیرند، به زیر چانه ای ویولن ها ادکلن زده بودند.

بر اساس گزارش روزنامه، از نقص های این مطالعه می توان به این مورد اشاره کرد که از ویولنیست ها خواسته شده بود تا به پروژکشن (کیفیت انتقال صدا) یک ساز خاص امتیاز دهند. مورد دیگر این بود که تعداد کمی ویولنیست مورد آزمایش قرار گرفتند.

اما پژوهشگران معتقدند که مورد دوم ناگزیر بود زیرا صاحبان ویولن های قدیمی ظریف و ارزشمند نسبت به اینکه سازهایشان بین دانشمندان و «غریبه های چشم بسته» دست به دست شود اکراه داشتند.

کایی تامس راث (Kai-Thomas Roth)، دبیر انجمن ویولن سازان بریتانیا، می گوید که آزمایش های کور دو طرفه (double blind) که در آن نه آزمون گیرنده و نه موزیسین می داند که کدام ساز در حال نواخته شده است، پیشتر نیز نشان داده بودند که افراد نمی توانند یک ویولن مدرن را از یک شاهکار گران بها تشخیص دهند. او می گوید اسطوره سازی به کمک سازهای قدیمی تر می آید زیرا موزیسین ها با یک ویولن استرادیواری بیشتر کار و تلاش می کنند تا اینکه سازشان را برای هر دشواری سرزنش کنند.

آنتونیو استرادیواری، ۱۶۴۴-۱۷۳۷، اندازه های ویولن مدرن را تثبیت و بدین ترتیب به آن صدایی قوی تر و کاملتر داده است. حدود ۶۵۰ عدد از ویولن ها، ویولا ها و ویولنسل های او همچنان وجود دارند.

این مقاله در ژانویه ۲۰۱۲ در سایت روزنامه دیلی میل به چاپ رسیده است.

dailymail.co.uk

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

میکس و مستر به زبان ساده تحت برنامه کیوبیس (V)

دینامیک در موسیقی های قدیمی بیشتر است و در موسیقی امروز محدودتر. دینامیک کار نهایی عملی است که مهندس مستر انجام می دهد.

ریتم و ترادیسی (XIV)

رایج ترین روش واقع نمای بازنمایی موسیقایی ذخیره سازی مستقیم موج صداست. ساز و کارِ متداول ذخیره-سازی آنالوگْ نوارهای کاست و ضبط های اِل پیْ هستند. فنون متداول ذخیره سازی دیجیتالْ شکل موج را نمونه برداری کرده و سپس بازنمودی از نمونه ها را بر نوار مغناطیسی، در قالب نوریِ آنْ بر سی دی، یا در حافظه ی یک رایانه ذخیره می کند. تمامی این فن آوری ها تغییرات صدا را در یک موجِ فشار صوتی هنگام رسیدن آن به میکروفُن ضبط می کند.

از روزهای گذشته…

هماهنگی در موسیقی ایران (II)

هماهنگی در موسیقی ایران (II)

از کارهای او یکی ترجمه کتاب «هارمنی» بود که آنهم به کمک مزین الدوله انجام شد و شامل جزوه ای بود که توسط او به شاگردان مدرسه موزیک تدریس می شد و بچاپ هم نرسید. این کتاب در حقیقت یک نوع هم آهنگی ساده برای پیانو بود و بسبک چهارصدایی نوشته نمیشد بلکه آنهم شامل دست راست و دست چپ پیانو بود و به هرحال برای اولین بار تدریس این فن در مدرسه موزیک شروع شد. سالار معزز مارشهای نظامی و سرودهائی هم برای مدارس میساخت که آنها را نیز بهمان سبک «هارمونیزه» میکرد که با پبانو نواخته میشد و برای ارکستر نظامی هم مینوشت که در دسته های موزیک نواخته میشد.
محمد رضا درویشی و کلیدر (III)

محمد رضا درویشی و کلیدر (III)

در ادامۀ بحث های قبلی نگاهی اجمالی خواهیم داشت به شرایط و امکانات موجود برای آشنایی بیشتر مخاطبین بخصوص جوانان و نوجوانان با ویژگی های ساختاری یک اثر هنری (موسیقی، نقاشی، تئاتر و …)اگر بخواهیم عمیق تر به این مساله نگاه کنیم شاید بهتر باشد نگاهی به آموزش های عمومی در کودکان و نوجوانان داشته باشیم. مدرسه به عنوان یکی از مهمترین مراکزیست که وظیفۀ آموزش و پرورش فکری کودکان و نوجوانان را بر عهده دارد.
ارسلان کامکار: ارکستر نسبت به ۱۵ سال پیش رشد داشته

ارسلان کامکار: ارکستر نسبت به ۱۵ سال پیش رشد داشته

این موضوع را قبول دارم که بعضی مواقع صدای ساز‌های بادی یا برنجی خوب نبوده‌اند ولی در کل صدای ارکستر بد نیست اما واقعیت این است که بعضی از نوازنده های ارکستر بی‌خیال هستند. به فرض مثال زمانی که من قرار است یک میزان را سلوی ویلن را بزنم اینقدر باید تمرین ‌کنم که یک نت بالا و پایین نشود و اگر این اتفاق نیفتد از خجالت آب می‌شوم. اما شاهدیم که بعضی از نوازنده‌های سلو بی خیالند و اصلا دلهره ندارند. به همین دلیل برای یک اجرای تمیز و شفاف علاوه بر همت نوازنده باید رهبر ارکستر نیز سخت‌گیر باشد.
گروه کر اسکراک

گروه کر اسکراک

گروه کر اسکراک (SKRUK)، با آوا و رپرتوارهای خاص خود، به عنوان یکی از گروههای برجسته کر نروژ شناخته میشوند. طی ۳۰ سال گذشته، اعضای این گروه به طور مرتب تورها و کنسرتهایی در صدها کلیسای سرار نروژ برپا کرده اند و در مهمترین جشنواره های کشور شرکت داشته اند.
گزارشی از دومین نشست «نقدِ نقد» (II)

گزارشی از دومین نشست «نقدِ نقد» (II)

او ادامه داد: در مقابل وقتی از موسیقی صحبت می‌کنیم به طور عام تجربه موسیقایی را مدنظر قرار می‌دهیم و من می‌توانم مطمئن باشم که همه ما تجربه موسیقایی داشته‌ایم؛ یا به عنوان نوازنده یا به عنوان آهنگساز و در مجموع خالق اثر یا به عنوان شنونده آن. تجربه موسیقایی از آن جایی شکل می‌گیرد که به زبان پشت می‌کند. بر اثر شنیدن یا نواختن موسیقی اتفاقی کیفی در ما شکل می‌گیرد که ساحتش با ساحت زبان، چه مکتوب و چه شفاهی کاملا متفاوت است. اگر به همان جمله آشنای هایدگر نگاه کنیم که «زبان خانه ماست»؛ به خاطر آن که زبان است که تفکر و جهت فکری ما را به وجود می‌آورد، اتفاقا آن زمان که در حال تجربه موسیقایی هستیم تفکرمان را کنار می‌گذاریم و با یک احساس کیفی سر و کار داریم و آن احساس کیفی قابل تبدیل مستقیم به زبانِ «زبان» نیست چون با آن سنخیت ندارد. مثالی در مورد این تجربه کیفی می‌زنم؛ من هر حجمی از درد را که از سر گذرانده باشم، احساسی کیفی را از سر گذرانده‌ام که اگر بخواهم در متنی در موردش صحبت کنم نمی‌توانم عینِ آن احساس را در شمای خواننده به وجود بیاورم.
در نقد آلبوم سخنی نیست (III)

در نقد آلبوم سخنی نیست (III)

از هنگام تشکیل گروه هم‌آوایان یکی از انگیزه‌های قوی آفریدن آثاری برای آن، به جز تجربه‌ی هم‌آوایی ایرانی، یافتن گریزراهی بود برای بازگرداندن صدای زنانه که موسیقی ایرانی از رنگ زیبایش محروم شده است. از همین رو تجربیات مشابه اغلب (جز سیاه مشق که مطلقا مردانه است) به سوی نوعی رنگ خاص که صدای زنانه را بر صدر بافت می‌نشاند، گرایش پیدا کرد. این شکل ویژه از رنگ‌آمیزی در کار قمصری نیز تداوم دارد به علاوه‌ی توجه خاص به صدای بسیار بم (حتا در شکلی اغراق شده) که در متن کارهای او همراه استفاده‌ی سازگون از صدای انسانی (مانند آنچه به شکل پررنگ در قطعه‌ی «بی قرار» می‌شنویم) همه در متن سخنی نیست نوعی روش میانه را پدید آورده که در آن صدای اول همراه با تحریر و تکنیک آواز کلاسیک ایرانی است و صداهای دیگر در بیشتر اوقات این ویژگی را ندارند. این‌چنین، گویی یک کرال به حمایت از خط اصلی آواز برخاسته است.
پیانو – نحوه انتخاب، قسمت دوم

پیانو – نحوه انتخاب، قسمت دوم

همانند پیانوهای دیورای پیانوهای بزرگ (رویال) در اندازه های مختلف ساخته می شوند که تفاوت اصلی آنها با یکدیگر در طول پیانو است. طول یک پیانو بزرگ (رویال) از قسمت جلوی کیبورد تا انتهای پشتی آن اندازه گیری می شود. امروزه با توجه به ساخت صنعتی این پیانوها قیمت آنها نیز کاهش چشمگیر پیدا کرده بگونه ای که می توان با بودجه نه خیلی زیاد اندازهای کوچک آنرا تهیه کرد.
موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (V)

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (V)

کودکان دزفولی نیز در این روز به شیوه جشن گرگیعان به درب خانه های همسایه ها برای دریافت شیرینی می رفتند که این رسم در میان مردم دزفول به «ثوابه یا جوابه؟» معروف است و در این مراسم دختران که سعی می کنند چهره خود را با چادر بپوشانند درب خانه همسایه ها را می کوبند و می گویند «خاله مرادبندی، ثوابه یا جوابه؟»
تاخیر در اجرای کنسرتهای استونز

تاخیر در اجرای کنسرتهای استونز

ستاره های افسانه ای موسیقی راک گروه رولینگ استونز برنامه اجراهای زنده خود در کشورهای اسپانیا، بلژیک، روسیه، فرانسه و ایتالیا را تغییر می دهند. قرار است تور “A Bigger Bang” در جولای از سر گرفته شود.
ال سیستما، مدلی موسیقی و اجتماعی متولد ونزوئلا (IV)

ال سیستما، مدلی موسیقی و اجتماعی متولد ونزوئلا (IV)

اِدیکسون روییز (Edicson Ruiz) یکی از شخصیت های موفق اِل سیستما است. او فرزند یکی از خانواده های فقیر کاراکاس است و به لطف آقای آبرئو توانست به آموختن موسیقی ادامه دهد. مایستر به او یک کنترباس هدیه داد، به او آموزش نواختن داد و با استخدام او در یک ارکستر حرفه ای، شانس تامین معاش.