فانتزی – امپرمپتو

آرامگاه شوپن در گورستان پرلاشز پاریس
آرامگاه شوپن در گورستان پرلاشز پاریس
امپرمپتو (Impromptu) فرم آزادی از موسیقی است که عمومآ برای یک ساز با اجرای سولو (بعنوان مثال پیانو) نوشته می شود و بیشتر بر روی مهارت های بداهه نوازی در آن تاکید می شود.

اولین قطعه از این فرم آزاد را به Jan Vaclav Hugo Vorisek آهنگساز چک نسبت می دهند. او در سال ۱۸۱۳ برای تحصیل حقوق به وین رفت اما یکسال بعد بطور اتفاقی با بتهوون ملاقاتی داشت، شیفته آهنگسازی شد و توانست اولین نوع از این فرم موسیقی را در سال ۱۸۱۷ تهیه کند.

به دلیل آزادی در تهیه موسیقی و ویژگیهای روحی آهنگسازان رمانتیک، این فرم از موسیقی طرفداران بسیاری میان آهنگسازان این دوره پیدا کرد. بطوریکه امروزه نام امپرمپتو با نامهای مشاهیر موسیقی رمانتیک چون شوبرت و شوپن همراه می گردد.

شوبرت دو مجموعه اپمپرومپتو دارد که اولی در سال ۱۸۲۷ تهیه شد و شامل هشت قطعه در دو اپوس جداگانه چهارتایی بود. دسته دوم که چند ماهی پیش از مرگ آهنگساز تهیه شد شامل سه قطعه و به سال ۱۸۲۸ بود.

audio file Schubert – Impromptu In E flat

در مقابل شوپن تنها تعداد سه ایمپرمپتو بعلاوه یک فانتزی – امپرمپتو تهیه کرده است که فانتزی – امپرمپتو او شهرت بسیاری میان علاقمندان به موسیقی دارد.

امپرمپتو تا پایان قرن نوزدهم در میان علاقمندان به موسیقی و آهنگسازان مورد توجه بود اما بتدریج در قرن بیستم آهنگسازان توجه کمتری به این فرم از موسیقی نمودند.

جالب اینجاست که بدانید فردی مرکوری به همراه گروه Qeen در سال ۱۹۸۶ در استادیوم بزرگ و مملو از جمعیت ویمبلی لندن قطعه ای را با فرم و نام Impromptu اجرا کرد.

فانتزی – اپمپرومتو
اپوس ۶۶ از مجموعه کارهای فردریک شوپن (Frederic Chopin) آهنگساز بزرگ لهستانی قطعه بسیاری زیبایی بانام Fantaisie – Impromptu است، که نه تنها در میان کارهای این آهنگساز شاخص است بلکه در میان کلیه آثار کلاسیک نیز از موقعیت ممتاز و برجسته ای برخوردار است.

audio file Fantaisie – Impromptu

قطعه در دو دیز مینور با تمپوی اغلب بالا (allegro agitato) تهیه شده است و از جمله ویژگیهایی این قطعه که زیبایی خاصی به آن می دهد آن است که آهنگساز از نوع حالت پلی ریتمیک در آن استفاده کرده است. دست راست به اجرای نتهای دولاچنگ می پردازد و دست چپ به اجرای تریوله های چنگ را بصورت آرپژ رفت و برگشتی اجرا می کند.

در قسمتی از قطعه مدولاسیون انجام می شود آهنگساز کار را به ر بمل ماژور برده و نوازنده باید آنرا با تمپوی آرام (Largo) اجرا کند.

با وجود شهرت و زیبایی خاص این قطعه، نقل می شود که شوپن شخصآ به این قطعه علاقه ای نداشته و به همین دلیل در مدت زمانی که او در قید حیات بود، این قطعه منتشر نشد. در واقع ظاهرآ این اولین ایمپرمپتویی او بود که در جوانی (۲۴ سالگی) تهیه شده و از آنجایی که در آن دوران خود را تازه کار و نابالغ می انگاشت از انتشار آن صرفنظر کرد.

دو میزان شباهت به مهتاب بتهوون
برخی از کارشناسان به شباهت بسیار زیاد میزانهای ۷ و ۸ این قطعه با پاساژی که در موومان سوم سونات مهتاب در میزان ۱۸۷ آن قرار داد اشاره می کنند و احتمال می دهند که این دو میزان دقیقآ کپی آن دو میزان از مهتاب بتهوون باشد.

شواهد و ظواهر امر نشان می دهد که شوپن به دلیل علاقه و احترام خاصی که برای بتهوون قائل بود به منشی و شاگرادن خود سپرده بود که حتمآ این کار او را از بین ببرند.

wikipedia.org

9 دیدگاه

  • سامان
    ارسال شده در فروردین ۲, ۱۳۸۵ در ۱۰:۵۵ ب.ظ

    مرسی هم قطعه شوبرت و هم شوپن زیبا بود و جالب اینجاست که شباهت هم داشتند، آیا این شباهت جزئی از این فرم موسیقی است؟

  • سعيد
    ارسال شده در فروردین ۳, ۱۳۸۵ در ۹:۵۲ ق.ظ

    جالب بود بخصوص مسئله شباهت دو میزان به یکدیگر، که البته این میطونه به دلیل احترامی که برای بتهوون قائل بود هم باشه؛ بنده خدا دیده از این بهتر نمیشه چیزی برای اون قسمت تهیه کنه این دو میزان رو گذاشته. مرسی جالب بود.

  • عبدالرضا
    ارسال شده در فروردین ۳, ۱۳۸۵ در ۵:۰۹ ب.ظ

    سلام مممنون عالی بود امید وارم به صورت منظم تری به بررسیفرمها در موسیقی ب

  • عبدالرضا
    ارسال شده در فروردین ۳, ۱۳۸۵ در ۵:۱۶ ب.ظ

    ببخشید اشتباه تایپی شد اما امید وارم به بررسی به فرمها در موسیقی (البته بامثال) بیشتر بپردازید متشکرم

  • مسعود نكويي
    ارسال شده در فروردین ۵, ۱۳۸۵ در ۳:۱۲ ب.ظ

    با سلام وتشکر از مطالب با ارزش شما
    من یکی از آهنگسازهای کرمانی هستم که در زمینه موسیقی تحقیق می کنم . در صورت امکان در مورد فرمهای ریتمها( فولکلوریک و کلاسیک) هم بنویسید.
    ممنون.

  • maryam
    ارسال شده در فروردین ۶, ۱۳۸۵ در ۳:۴۵ ب.ظ

    kheili khoob bood yani bayad begam ke ali bood rasti sitet ham harf nadare harmonytalk albatte jadidan ye khorde chon shekle site ro taghiir dadi sakht shode amma eib nadare adat mikonim

  • masoud
    ارسال شده در فروردین ۶, ۱۳۸۵ در ۴:۱۵ ب.ظ

    ببخشیداین مطلبهای جدیدتون توی طرح قدیمی سایت هم اضافه میشه

  • گفتگوي هارمونيک
    ارسال شده در فروردین ۶, ۱۳۸۵ در ۵:۴۰ ب.ظ

    خیر دوست عزیز؛ فقط در سایت جدید می توان نوشته های جدید را ملاحظه کرد.

  • ارسال شده در فروردین ۱۶, ۱۳۸۵ در ۷:۵۳ ب.ظ

    سلام.مطلب بسیار جالبی بود.سالی سرشار از موفقیت برایتان آرزو دارم.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

فراخوان سیزدهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان منتشر شد

در بخش «موسیقی دستگاهی ایرانی تار، تنبک، دف، سنتور، سه‌تار، عود، قانون، کمانچه، نی؛ در بخش «موسیقی کلاسیک» نوازندگان سازهای ابوا، پیانو، ترومبون، ترومپت، فلوت، کلارینت، کنترباس، گیتار، ویلن، ویلنسل، ویولا، هورن؛ و در بخش «موسیقی نواحی ایران» خوانندگان و نوازندگان سازهای زهی، بادی و کوبه‌ای از مناطق مختلف کشور به رقابت خواهند پرداخت.

آمد بهار ِ جان‌ها ای شاخ ِ تر به رقص آ

دهه شصت را می توان سال های اوج تمرکز آهنگسازان ایرانی بر روی اشعار مولوی دانست؛ گویا فضای خاص کشور تحت تاثیر جنگ، موجبات گرایش جامعه به سمت مفاهیم عرفانی اشعار مولوی را دوچندان کرده بود و تصانیفی که برای ارکستر سازهای ایرانی و حتی ارکستر سمفونیک در آن برهه ساخته می شد، از اشعار مولانا بهره زیادی می بردند.

از روزهای گذشته…

بررسی اجمالی آثار شادروان <br />روح الله خالقی (قسمت ششم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت ششم)

بهترین تصنیف قرن، عنوانی است که کارشناسان موسیقی برای این اثر برگزیده اند. اما مستقل از سلیقه شخصی، قطعا این آهنگ نقطه عطفی در تاریخ برنامه گلها بود. تا قبل از این برنامه هیئتی چند نفره که ارکستر نامیده میشد و از اساس علمی و پایه فنی بی بهره بود، اجرای آهنگها را به عهده داشت و از آنجا که همه اعضا آنرا اساتید کهنه کار تشکیل میدادند، نتیجه کارشان نیز استادانه بود.
هرآنچه که باید درباره “ریورب” بدانیم (II)

هرآنچه که باید درباره “ریورب” بدانیم (II)

ساده است. فضای دلخواهمان را مشخص می کنیم و با میکروفون گذاری دقیق نسبت به شرایط محیطی، اقدام به ضبط صدا می نمائیم. این کار، دقیقا همان کاری که در کنسرت ها و اجراهای زنده انجام می شود. مزیت این نوع ریورب گیری، طبیعی بودن و خلوص ۱۰۰ درصد آن است و باور کنید که هیچ چیز همانند طبیعی بودن در ضبط یک قطعه موسیقی مهم نیست.
سور سایه ها

سور سایه ها

معبد پیکره هاى چوبى آفرینش ذهنى خلاق و دیگر اندیش است که با شجاعت «تقدس مى شکند». از لحاظ چیدمان اجرا شاید این نخستین بار است که یکى از سازهاى کوبه اى ایرانى (تمبک) در کنار آواى انسان، آن هم به صورت یک مجموعه چند صدایى و با هدف ارائه موسیقى، بدون نیاز به استفاده از هر گونه ساز یا صداى دیگرى، قرار گرفته است.
رامین صدیقی: روی مسئله صدابرداری حساسیت زیادی داشتم

رامین صدیقی: روی مسئله صدابرداری حساسیت زیادی داشتم

فارغ از اینکه بعد از سه سال و بخاطر مشغله های خودم، واقعاً تمایل داشتم تا از ادامه همکاری عذرخواهی کنم، اما دو سه مساله دیگر هم مرا آزرد که باعث شد تصمیمم برای کنار رفتن از جشنواره را تسریع کند. مثلاً یکی دو روز قبل از کنفرانس مطبوعاتی جشنواره سال ۹۲ خبردار شدم یک گروه خارجی دیگری هم دارد به جشنواره می آید (گروه آقای رامیز قلی اف)! بدون اینکه به عنوان مسئول بخش بین الملل در جریان باشم.
کتابی درباره رضا ورزنده (I)

کتابی درباره رضا ورزنده (I)

برای نخستین بار کتابی درباره رضا ورزنده، نابغۀ صاحب سبک سنتور، منتشر شد. عنوان این کتاب «برگزیدۀ آثار رضا ورزنده (جلد اول)» است که به همراه یک لوح فشردۀ صوتی، با آوانگاری و تنظیم رامین صفایی و مقدمه و توضیحات شهاب مِنا توسط انتشارات «خنیاگر» منتشر شده است.
گفتگو با پندرسکی در مورد موسیقی آوانگارد (I)

گفتگو با پندرسکی در مورد موسیقی آوانگارد (I)

یکی از مهمترین موسیقیدانان قرن بیستم که صاحب مکتبی در آهنگسازی به شمار می رود، پندرسکی است. او یکی از شاخصترین آهنگسازان آوانگارد جهان و یکی از مهمترین نمایندگان این تفکر در قرن بیستم بود. پندرسکی در سالهای گذشته تا حد زیادی سبک آهنگسازی خود را تغییر داده و به گفته خودش این تغییر سبک از تغییر نگاه او به موسیقی می آید. برای هواداران موسیقی آوانگارد، این تغییر مسیر او بسیار سئوال برانگیز بوده است.
گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (VII)

گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (VII)

آشنایی خود من با مهدیقلی هدایت به‌طور سیستماتیک به اوایل دورۀ لیسانسم، حدود ۲۵ سال پیش باز می‌گردد که در آن زمان آقای دکتر خسرو مولانا گفتند مهدیقلی هدایت در زمینۀ آکوستیکِ موسیقی کاری انجام داده است و به‌اتفاق دوست عزیزم، آقای امیرحسین پورجوادی، رفتیم و چاپ عکسی کتاب مجمع‌الادوار را گرفتیم و نسخۀ اصل را به استادمان،‌ دکتر مولانا، دادیم و خودمان آن‌را کپی کردیم. (مجمع‌الادوار هم چاپ عکسی و هم نسخۀ خطی دارد و کمی با هم متفاوت‌اند.) از آن موقع، با موضوع مهدیقلی هدایت درگیر بودیم. با دکتر صفوت هم از دهۀ هفتاد تا اواخر عمرشان دائم در تماس بودم و یادم است ایشان هم در اواسط دهۀ هفتاد که فرهنگستان هنر تأسیس نشده بود در بخش هنر فرهنگستان علوم حضور داشتند و من گاهی در آنجا خدمتشان می‌رسیدم.
مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی (I)

مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی (I)

سنت عودنوازی در تاریخ موسیقی کلاسیک ایران، بر خلاف کشورهای همجوار، منقطع بوده‌است. حدود هفتاد سال پیش، زمانی‌که نسخه‌های دست‌نویس اتودهای محی‌الدین تارگان در کشور ترکیه دست‌به‌دست می‌شدند، سال‌ها و بلکه قرن‌ها بود که «عودنوازی» در ایران به یک سنت مهجور بدل شده‌بود. با این‌حال در دهه‌های گذشته، عود و عودنوازی، در ایران نیز مجدداً با اقبال مواجه شده و به‌ویژه در سالهای اخیر، چه به لحاظ فنی و تکنیکی و چه از نظر تعداد نوازندگان، رشد قابل ملاحظه‌ای داشته‌است. با وجود این، متأسفانه هنوز متد آموزشی استانداردی برای عود در موسیقی ایران نگاشته نشده و تنها تلاش صورت گرفته نیز گذشته از اینکه در معرفی کارگان موسیقی ایران ضعف دارد، از نظر فنی به ویژه در انگشت‌گذاری‌ها دارای ایراداتی‌ بنیادی است.
سرگذشت ارکستر سمفونیک تهران (I)

سرگذشت ارکستر سمفونیک تهران (I)

نوشته ای که پیش رو دارید، حاوی اطلاعاتی تاریخی درباره شکل گیری و فعالیت های ارکستر سمفونیک تهران است و تمامی وقایع این نوشته بر پایه نوشته های مرتضی حنانه هنرآموز هنرستان عالی موسیقی و دیده های او می باشد و همینطور از جراید و مطبوعات آن سالها بهره برده شده است.
چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (II)

چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (II)

“فردی سازی دروغین” عنوان بعدی است. در این قسمت آدرنو بیان میکند که به شکل نامحسوسی به شنونده ی موسیقی عامه پسند حقِ انتخاب داده می شود در حالی که این حق انتخاب مصنوعی است و فقط دایره ی محدودیت شنونده کمی بزرگتر شده است (مانند افزایش تعداد گروه ها توسط صنعت فرهنگ سازی در آژانس های تبلیغاتی و یا تمجید از نت های مضطرب و فالشِ موسیقی جَز!). در دیدگاه آدرنو این بخش در اصل نوعی معتبر سازی دروغینِ موسیقیِ عامه پسند است.