مهران نحوی

Davidson و Good (2002) در پژوهشی با عنوان Effects of ensemble performance on musical development به‌طور مشخص نشان دادند که شرکت در هم‌نوازی موجب رشد مهارت‌های شنیداری، کنترل ریتم، درک فرم موسیقایی و حتی انگیزش یادگیری می‌شود. آن‌ها همچنین به این نتیجه رسیدند که هنرجویان در فضای گروهی، بازخورد مؤثرتر و سریع‌تری از اجرا دریافت […]

پیشینه پژوهش . پیشینه نظری یادگیری موسیقی، به‌ویژه در بستر گروهی، به شدت با نظریه‌های اجتماعی در حوزه آموزش پیوند دارد. در این چارچوب، نظریه‌های یادگیری اجتماعی مانند دیدگاه‌های آلبرت بندورا (Bandura) و لِو ویگوتسکی (Vygotsky) زمینه نظری مهمی برای درک فرآیند یادگیری در هم‌نوازی فراهم می‌آورند. بندورا در نظریه «یادگیری مشاهده‌ای» تأکید می‌کند که […]

یادگیری موسیقی ایرانی، به‌ویژه در حوزه نوازندگی سازهای تار و سه‌تار، معمولاً بر تمرین‌های انفرادی و تعامل مستقیم هنرجو با استاد استوار است. این الگو هرچند در تقویت مهارت‌های تکنیکی مؤثر است، اما در انتقال برخی از جنبه‌های مهم موسیقایی مانند شنود گروهی، هماهنگی، و توانایی هم‌نوازی با دیگر نوازندگان، کاستی‌هایی دارد. با توجه به اهمیت فزاینده‌ی تجربه‌ی جمعی در فهم و اجرای موسیقی، این پژوهش با هدف بررسی تأثیر کلاس‌های هم‌نوازی بر رشد مهارت نوازندگی هنرجویان تار و سه‌تار انجام شده است.