در کتابهای مربوط به تاریخ موسیقی ایران، بارها و بارها نام محمدعلی امیرجاهد را در کنار شیدا و عارف، دو تصنیف سرای مشهور دوره قاجار و مشروطه خواندهایم. در کارگان موسیقی دستگاهی ما، تصنیفهای پرشماری از عارف و شیدا شنیده میشود که در طول صد سال گذشته، بارها و بارها اجراشدهاند؛ اما کمتر دیده و شنیدهایم که هنرمندان تصنیفهایی از امیرجاهد را اجرا کنند، گویی شمار تصنیفهای بهجامانده از او، بسیار اندکتر از آثار شنیدهشده از عارف و شیدا است؛ اما اگر تصنیفهای امیرجاهد کمشمارند، چرا در تاریخ موسیقی ما نام وی در کنار این دو هنرمند پرکار قرارگرفته است؟