دانیل بارنبویم – نوازنده پیانو و رهبر ارکستر

دانیل بارنبویم
دانیل بارنبویم
رهبر ارکستر و نوازنده پیانو آرژانتینی – اسرائیلی دانیل بارنبویم Daniel Barenboim در ۱۵ نوامبر سال ۱۹۴۲ در شهر بوینس آیرس کشور آرژانتین متولد شد. والدینش از یهودیان روس بودند. بارنبویم در ابتدا به عنوان نوازنده چیره دست پیانو به شهرت رسید و هم اکنون نیز در مقام رهبر ارکستر، به همان اندازه محبوبیت جهانی دارد. ناگفته نماند که همکاری این هنرمند با ارکسترهای عربی – یهودی و متفکر صاحب نام معاصر فلسطینی- آمریکایی، ادوارد سعید Edward Said، در محبوبیت او بی تاثیر نبوده است. او تبعیت کشورهای آرژانتین، اسرائیل و اسپانیا را داراست.

همسر اول بارنبویم ، ژاکلین دوپره ‏ Jacqueline du Pré از بزرگترین نوازندگان ویولن سل، اهل کشور انگلستان بود. حاصل آشنایی و همکاری بارنبویم با نوازندگانی چون Itzhak Perlman، Zubin Mehta، Pinchas Zukerman و ازدواجش با دوپره فیلمی بسیار مشهور به کارگردانی Christopher Nupen از کوئینتت “Trout” شوبرت بود. او در اوایل دهه هشتاد با پیانیستی روس به نام Elena Bashkirova آشنا شد، دو پره به علت ابتلا به بیماری در سال ۱۹۸۷ درگذشت . در سال ۱۹۸۸ بارنبویم رسما با Elena Bashkirova ازدواج کرد، آنها صاحب دو فرزند شدند که هر دو در شهر پاریس به دنیا آمدند: دیوید آرتور بارنبویم ، متولد سال ۱۹۸۲ که هم اکنون نویسنده و مدیر یک گروه موسیقی hip-hop در کشور آلمان است و مایکل بارنبویم متولد سال ۱۹۸۵ که نوازنده ویولن کلاسیک است.

بارنبویم آموزش نوازندگی پیانو را از پنج سالگی نزد مادرش آغاز کرد، مدرس بعدی او پدرش انریکو بود که در سالهای آینده نیز به عنوان تنها استاد پیانو او باقی ماند. در سال ۱۹۵۰ زمانیکه بارنبویم تنها هفت سال داشت، اولین کنسرت رسمی اش را در شهر بوینس آیرس اجرا نمود. در سال ۱۹۵۲ خانواده بارنبویم به اسرائیل نقل مکان کردند و دو سال بعد به منظور شرکت در کلاس های رهبری ارکستر Igor Markevitch او را به Salzburg فرستادند. در آن سال بارنبویم با Wilhelm Furtwängler، رهبر ارکستر و آهنگساز برجسته آلمانی تبار آشنا شد و همکاری خود را با او آغاز نمود. در سال ۱۹۵۵ او در پاریس نزد Nadia Boulanger به فراگیری هارمونی و آهنگسازی پرداخت.

اولین حضور بارنبویم در مقام نوازنده پیانو در وین و روم سال ۱۹۵۲، در پاریس سال ۱۹۵۵، در لندن سال ۱۹۵۶ و در نیویورک تحت رهبری Leopold Stokowski سال ۱۹۵۷ بود. پس از آن او تورهایی در اروپا، آمریکا، آمریکای جنوی، استرالیا و شرق دور برگزار نمود. اولین آلبوم منتشر شده او در سال ۱۹۵۴ بود که در پی آن اجرای کامل سونات های پیانوی موزار و بتهوون و نیز کنسرتو پیانوهای موزار، برامس و بارتوک بود که در آنها هم مقام نوازنده و هم رهبر ارکستر را بر عهده داشت.

پس از اولین حضورش در مقام رهبر با ارکستر فیلارمونیک لندن در سال ۱۹۶۷، از بارنبویم برای رهبری بسیاری از ارکستر سمفونی های اروپایی و آمریکایی دعوت به عمل آمد. بین سالهای ۱۹۷۵ و ۱۹۸۹ او مدیریت ارکستر Orchestre de Paris را در اجرای موسیقی معاصر به عهده داشت. بارنبویم اولین رهبری اپرا را در سال ۱۹۷۳ با اجرای اپرای Don Giovanni اثر موزار در فستیوال Edinburgh به انجام رساند.

در حال حاضر او مدیریت ارکستر سمفونی شیکاگو Chicago Symphony Orchestra : CSO را بر عهده دارد، سمتی که از سال ۱۹۹۱ به عنوان جایگزینی برای Georg Solti به او واگذار شده است. به علاوه از سال ۱۹۹۲ تا کنون نیز مدیریت اپرای برلین Berlin State Opera را عهده دار است. در ۱۵ ماه مه سال ۲۰۰۶ بارنبویم به عنوان رهبر ارکستر مهمان سالن اپرای La Scala در شهر میلان ایتالیا برگزیده شد. در سال ۲۰۰۶ او در شبکهBBC Reith در مورد جنبه های مختلف موسیقی جهان و ویژگی های بارز آنها به سخنرانی پرداخت. در پاییز ۲۰۰۶ نیز در دانشگاه هاروارد در مورد ،Charles Eliot Norton ، روشنفکر و نویسنده برجسته آمریکایی سخنرانی نمود.

audio file کنسرتو پیانوی شماره ۳ بتهوون با اجرای پیانوی بارنبویم

بدون تردید دانیل بارنبویم از برجسته ترین موسیقی دانان اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم چه در مقام رهبر ارکستر و چه در مقام نوازنده پیانو، به شمار می رود. حساسیت عمیق او در موزیکالیته و مهارتش در بیان ساختار موسیقی حائز اهمیت بسیار است. شهرت جهانی بارنبویم با حضور گسترده اش در مقام نوازنده پیانو آغاز گردید، او در ابتدا بر اجرای آثار آهنگسازان کلاسیک و رومانتیک متمرکز بود. از میان آثار کلاسیک منتشره او می توان به اجرای کامل سونات های پیانوی موزار و بتهوون و کنسرتو پیانوهای موزار اشاره کرد. آثار قابل توجه رومانتیک او کنسرتو پیانوهای برامس ، Lieder ohne Worte اثر مندلسون و نوکتورن های شوپن هستند.

او با همکاری همسر اولش ژاکلین دو پره ‏، نوازنده برجسته ویولن سل، ایزاک پرلمن و پینچاس زوکرمن نوازندگان ویولن، آثار مجلسی بسیاری را اجرا و منتشر نموده است که از آن میان می توان به اجرای کامل سونات های ویولن موزار و برامس به همراه ایزاک پرلمن، سونات های ویولن سل بتهوون و برامس به همرا همسرش ژاکلین دو پره ‏، تریوهای پیانوی بتهوون و چایکوفسکی به همراه دوپره و Zukerman و کوئینتت “Trout” شوبرت به همراه دو پره، Perlman، Zukerman و Zubin Mehta ، اشاره نمود.

audio file کنسرتو پیانوی C moll موزار با اجرای پیانوی بارنبویم

در سالهای اخیر او در مقام رهبر ارکستر مورد ستایش بسیار قرار گرفته است، از آثار منتشر شده او در این زمینه می توان اجرای کامل سمفونی های بتهوون، برامس، شومان و تعداد کثیری از اپراهای واگنر و کنسرتوهای متعدد دیگر را نام برد.

در سالیان اخیر او بسیار فعال تر ار قبل ظاهر شده و با گسترده تر نمودن حیطه فعالیتش به اجرای آثار دوره Baroque و آهنگسازان کلاسیک قرن بیستم نیز پرداخته است. در این مورد می توان به اجرای Well-Tempered Clavier و Goldberg Variations از آثار باخ و اورتورهایی از دبوسی اشاره کرد. به علاوه او به ژانرهای دیگر موسیقی همچون جز و موسیقی فولکلور زادگاهش آرژانتین نیز پرداخته است.

en.wikipedia.org

10 دیدگاه

  • santooriste koochak
    ارسال شده در آذر ۲۱, ۱۳۸۵ در ۹:۲۰ ب.ظ

    کارتون درسته واقعآ حال کردم

  • ارسال شده در آذر ۲۱, ۱۳۸۵ در ۱۱:۴۰ ب.ظ

    مطلب واقعا جالبی بود …

  • ali
    ارسال شده در آذر ۲۲, ۱۳۸۵ در ۸:۰۱ ق.ظ

    canal e MEZZO Modati pish ye recital e piano pakhsh kard
    az ishon ba onvane
    Daniel Barenboim 50 years on Stage

  • mani
    ارسال شده در آذر ۲۲, ۱۳۸۵ در ۱۱:۵۲ ب.ظ

    باسلام و تشکر میخواستم خواهش کنم در باره جایزه گرامی و اعتبار این جایزه مقاله ایی ارائه بدید مچکرم.

  • سحر شهاب
    ارسال شده در آذر ۲۳, ۱۳۸۵ در ۹:۵۶ ق.ظ

    باسلام
    درباره جایزه گرمی مطلبی داریم که در اینجا آن را خواهید یافت:
    http://www.harmonytalk.com/id/493
    امیدوارم بپسندید

  • mani
    ارسال شده در آذر ۲۵, ۱۳۸۵ در ۹:۱۱ ق.ظ

    very very thanks

  • امیر
    ارسال شده در دی ۱۰, ۱۳۸۵ در ۱۱:۵۴ ب.ظ

    عالی بود

  • marjan
    ارسال شده در خرداد ۱۳, ۱۳۸۷ در ۱۰:۲۸ ق.ظ

    salam . az erae matlabeton mamnonam man donbale ye rahbar orkestr kelasik khareji migardam ke ba ye gorohe no pa kar kone va tavaghoe mali ziyadi nadashte bashe mitonin komaki konin ?

  • aida
    ارسال شده در تیر ۶, ۱۳۸۷ در ۷:۲۷ ب.ظ

    age ye nafar ba didi mesle Barenboim too iran bood muzike ma degar goon mishod.man yeki az tarafdarashamm

  • صبا
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۱, ۱۳۹۴ در ۱۲:۲۳ ب.ظ

    سپاسگزارم.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پیرگلو: نسبت به گذشته افت داشتیم

در آن زمان من هم ماندم و به هر حال یک سری مسائل خانوادگی هم بود، برادرم فوت شده بود و دختراشان را باید نگه می داشتم، مادرم هم که سرطان گرفته بودند و فوت کردند، این شد که فعلا دیگر ماندگار شدم.

ویژگی‌های رابطه‌ی موسیقی و برآمدن دولت-ملت مدرن در ایران (VI)

این گواه کوتاه نشان می‌دهد پیش از تولد دولت-ملت مدرن هم تصوری از یک فرهنگ موسیقایی که بتوان آن را «موسیقی ایرانی» خواند در مراکز اصلی شهری، یعنی تجمع‌گاه‌های قدرت و ثروت، وجود داشت. با یک جستجوی سردستی نیز دست‌کم تا میانه‌ی دوره‌ی قاجار می‌توان پیشینه‌ی چنین مفهومی را عقب برد. برخلاف نمونه‌های اروپایی در ایران این زبان موسیقایی نه تنها ممنوع (۲۵) یا گمشده نبود بلکه حمایت‌شده و رسمی هم بود. موسیقی دستگاهی افزون بر تمایز بسیار روشن از موسیقی اروپایی، به قدر کافی از همتایانش، یعنی حوزه‌های موسیقایی عربی و ترکی نیز فاصله گرفته بود.

از روزهای گذشته…

نشست بررسی هارمونی در موسیقی ایران برگزار می شود

نشست بررسی هارمونی در موسیقی ایران برگزار می شود

بیست و نهمین برنامه نشست نقد نغمه به بررسی هارمونی در موسیقی ایران اختصاص دارد. در این برنامه امیرآهنگ هاشمی به عنوان کارشناس برنامه و سجاد پورقناد به عنوان کارشناس مجری حضور دارند و سه میهمان برنامه، شاهین مهاجری، شهرام توکلی و علی قمصری در مورد سبک های مختلف هارمونی در موسیقی ایران صحبت می کنند.
خانم ها، ساکت لطفا! (II)

خانم ها، ساکت لطفا! (II)

شاید به علت جوان بودن هنرمندان، ترس از آن بود که نتوانند به خوبی از پس اضطراب صحنه برآمده و قطعه ای را جداگانه بنوازند. البته این علت چندان هم به جا نیست، چون جوان ترین نوازنده این گروه یعنی مرجان راوندی (نوازنده عود- متولد ۱۳۶۸) هم سابقه اجرایی بسیاری دارد و حتی در دانشگاه علمی-کاربردی تدریس می کند
تأملی بر آموزش گیتار کلاسیک در ایران (II)

تأملی بر آموزش گیتار کلاسیک در ایران (II)

از دانشگاه‌ها انتظار می‌رود در زمینه‌ی تدوین، تألیف و ترجمه‌ی منابع موسیقی، از متد گرفته تا مقالات مربوط به موسیقی و مطالعات بینارشته‌ای فعال باشند؛ نکته‌ای که متأسفانه در کشور ما به‌شدت از آن غفلت شده است. در دیگر کشورها بسیاری از دارندگان مدارک دانشگاهی و کنسرواتواری موسیقی در سال چند کنسرت برگزار می‌کنند و فعالیتشان فراتر از تدریس است. در کشور ما هرچند عده‌ای اندک نوازندگی گیتار را بر تدریس ترجیح می‌دهند، ولی اغلب مدرسان بیش از «مخاطب» که مربوط است به اجرا، به «هنرجو» فکر می‌کنند. اکنون بجاست که بپرسیم، هنرجو کیست و چه خصوصیاتی دارد؟
پیتر و گرگ

پیتر و گرگ

داستانهای پریان مانند “زیبای خفته”، “کفشهای بلورین”(یا سیندرلا)، “فندق شکن” و بسیاری از داستانهایی که برای کودکان نوشته شده اند، به شکلی ماهرانه دستمایه خلق اپرا، باله و قطعات موسیقی شده اند که البته لذت دیدن و شنیدن آنها برای بزرگسالان بسیار بیشتر است.
نمودی از جهان متن اثر (III)

نمودی از جهان متن اثر (III)

حال بیایید بدون هر گونه «پیش‌زمینه‌ی ذهنی» آنچه را که در (شکل ۱) می‌بینیم با توجه به تعریف‌های [۱] و [۲] «آنالیز» کنیم. نتیجه مشخص است؛ اگر حقیقتاً بدون پیش‌زمینه‌ی ذهنی یا هر چیز دیگر شبیه آن وارد این گود شده باشید تا این لحظه دو قسمت عمده از تعاریفی که گفته شد گرفتارتان کرده است: «هدف اصلی مطالعه با تمرکز بر بررسی ساختار داخلی اثر [است.]» و «معین کردن عناصر ساختاری» و این یعنی نتوانسته‌ایم حتی مرحله‌ی اول را از سر بگذرانیم؛ مواد لازم برای شروع آزمایش فراهم نشده است. در این مرحله شاید کسی بگوید علت این ناکامی آن است که معنای اصطلاحاتی مانند «ساختار داخلی» و «عناصر ساختاری» را نمی‌دانیم.
جای پرسش بنیادی صدا (IV)

جای پرسش بنیادی صدا (IV)

برای این که به راستی با یک رویداد، یا یک عطف مواجه شویم لازم است این پرسشها طرح شده باشد، نه فقط در نوشته ی منتقدان یا پچ پچ بدخواهان بلکه علاوه بر آن در کُنه فعالیت هنری نیز. اینجا هنرمند باید لحظه به لحظه از خودش و اثرش بپرسد که آیا صدای خودش را یافته است؟ صدا به هر دو معنایی که در چنین جایگاه ی ممکن است داشته باشد که اتفاقا در این زمینه سخت به هم مربوط هم هستند، یعنی صدا به مفهوم یک امر آکوستیکی (به عامترین شکلش) و استعاره ی بیان شاخص فردی/جریانی. این پرسش مداوم هر بازیگر این صحنه باید باشد؛ آیا این صدای ماست که شنیده می شود؟ بعضیها در مورد رویداد مشابه چنین فکر می کنند:
فخرالدینی: کتاب تجزیه و تحلیل موسیقی ایرانی را نوشته ام

فخرالدینی: کتاب تجزیه و تحلیل موسیقی ایرانی را نوشته ام

بله وجود دارد و اثر “سربداران” چاپ و “ابن‌سینا” هم نت‌نویسی شده است. همچنین نت نویسی “ابن سینا” توسط بهرام به‌مرام صورت گرفته است اما وی منتظر تایید من است که آنرا به شکل سوئیت سمفونیک در بیاورد؛ البته همه نت‌های من قرار است منتشر شود که ابن‌سینا هم شامل می‌شود.
سمفونی مانفرد؛ یک شاهکار روسی… (III)

سمفونی مانفرد؛ یک شاهکار روسی… (III)

چایکوفسکی در نامه دیگری نیز این بحث را دنبال کرد: «اجازه دهید به بحث خودمان در رابطه با عظمت موسیقی سمفونیک و مجلسی در قیاس با اپرا، این نکته را بیفزایم که در دوران ما تنها موسیقیدان بزرگی که برای تئاتر و اپرا چیزی نمی نویسد “برامس” است. “سزار کوئی” در مقاله ای نوشته است که برامس هم از نظر انسانی و هم از لحاظ هنری یک قهرمان است و همیشه در افکار خود افکار و پندارهای والا را جان می بخشد و شایسته احترام و تحسین است و من، با نظر او موافقم ولی معتقدم که متاسفانه نبوغ او در فضای محدودی او را نشان می دهد و وسعت لازم را ندارد اما با این حال، یک قهرمان محسوب می شود و من در خود این قهرمانی را نمی بینم و نمی توانم خود را در دایره تنگ برامس زندانی کنم. زیرا صحنه نمایش با تمامی زرق و برق هایش به گونه مقاومت ناپذیری مرا به سوی خود می کشد.»
مندلسون – پیانو تریو ، اپوس ۴۹ ، موومان اول

مندلسون – پیانو تریو ، اپوس ۴۹ ، موومان اول

فلیکس مندلسون از جمله آهنگسازان دوره رمانتیک است که علاوه بر آهنگسازی و رهبر ارکستر، نوازنده چیره دست پیانو ، نویسنده ای برجسته، نقاشی ممتاز و شناگری ماهر محسوب می شد؛ به بازی شطرنج بسیار علاقه داشت و یک بازیگر حرفه ای بیلیارد بود.
ارکستر فیلارمونیک لس انجلس

ارکستر فیلارمونیک لس انجلس

ارکستر فیلارمونیک لس انجلس (Los Angeles Philharmonic Orchestra) یا LAPO در سال ۱۹۱۹ توسط موسیقیدان میلیونر؛ ویلیام آندروز کلارک (William Andrews Clark) و والتر هنری روتوول (Walter Henry Rothwell) که اولین کارگردان موسیقی ارکستر بود، به وجود آمد. تمرینات از ۱۳ اکتبر آغاز شد و اولین کنسرت ارکستر در بیست و چهارم همان ماه در تالار تریتنتی در مرکز شهر لس انجلس برگزار شد. یک سال پس از آن ارکستر به کلیسایی نقل مکان کرد که در سال ۱۹۰۷ ساخته شده بود و با ورود ارکستر به آنجا به تالار فیلارمونیک تغییر نام داد. علی رغم این تغییر نام، سالن اصلی آنجا به عنوان مکانی برای نیایش باقی ماند و ارکستر مجبور بود برای کنسرتهای خود از اطراف کلیسا استفاده کند.