اراده آهنین پرلمن

ایزاک پرلمن
ایزاک پرلمن
عده ای بر این باور هستند که ویولن زدن کاریست بس دشوار. بسیاری از هنرجویانی که به این ساز روی می آورند پس از مدتی از ادامه باز مانده و دلسرد میشوند و یا به سازی دیگر روی آورده و یا به طور کلی با دنیای موسیقی وداع میکنند. بالاخره سلطان سازها باید هم سخت باشد. درمورد ویولنیست شدن از بتهوون نقل میکنند: “برای ویولنیست شدن روزانه هشت ساعت تمرین تا سی سال لازم است.” در اروپا به ویولن ساز شیطانی نیز گفته اند.

میگویند ویولن همچون اسب چموش و سرکشی است که به هرکس سواری نمیدهد.به راستی که رام کردن این اسب سرکش ارده ای آهنین میخواهد.اما خوشا به سعادت آن کس که این اسب چموش را رام کرده و چه سواری ها که با آن نکرده و چه بسیارند کسانی که گوش و جان به نوای این سواری سپرده اند و خود را خوشبخت عالم یافته اند.

منوهین درباره ویولنیست میگوید:” نوازنده ی ویولن موجودی است مستقل .هیچ دست بیگانه ای در ملک طلق او اختیار ندارد.هیچ گوشی جز گوش او زیر و بم صدا را تعیین نخواهد کرد.او به تنهایی مخدوم است و خادم به محض اینکه آرشه اش ساز را لمس کند چالشی شگفت انگیز آغاز میشود.در این چالش که بی وقفه ادامه می یابد کسب پیروزی به تمامی بر عهده ی خود اوست.این ارتباط بین ویولن و نوازنده اش است که این ساز را منحصر فرد ساخته.

ویولنیست واقعی حق ندارد خسته شود .گرچه ممکن است با ناکامی هایی مواجه شود اما هرگز نباید از پا بیفتد” شبی پس از کنسرتی که فریتز کرایسلر ویولن زن و آهنگساز بنام قرن بیستم برگزار میکند یکی از مخاطبان کنسرت آن چنان تحت تاثیر قرار میگیرد که کرایسلر را در آغوش گرفته و میگوید :”دوست داشتم تمام زندگی خود را بدهم در عوض مانند شما ویولن بزنم.” کرایسلر در پاسخ میگوید:(من هم همین کار را کرده ام) آری برای تسلط یافتن براین تکه چوب و تارهایش باید زندگی داد.

کسانی را میشناسیم که این اسب سرکش را رام کرده اند.اویستراخ هایفتز میلشتاین اشترن شاهام ریچی و … ایزاک پرلمن را هم میتوان به نام های بالا اضافه کرد.کسی که به راستی اراده ای آهنین دارد.پرلمن با تکنیک بی عیب و ویرتوئوزیک خود بسیاری از شنوندگان خود را محظوظ نموده.کسی که توانایی اجرای هر نوع قطعه اعم از کلاسیک جاز کانتری جیبسی سینمایی و… را دراست ایزاک پرلمن در ۳۱ آگوست ۱۹۴۵ در جافا منطقه ای از تل آویو پایتخت کشور اسراییل به دنیا آمد.وی را به عنوان یکی از بهترین ویولنیست های قرن بیست وبیست ویکم میشناسند.شاید در بین ویولنیست هایی که در قید حیات هستند نتوان کسی را بالاتر از پرلمن یافت.

audio file بشنوید قسمتی از کاپریس شماره یک پاگانینی با اجرای ایزاک پرلمن

پرلمن زمانی که کودکی خردسال بود با شنیدن یک رسیتال ویولن از رادیو به این ساز علاقه مند شد و تصمیم گرفت ویولنیست شود.

وی فراگیری ویولن را در سنین پایین کودکی در آکادمی موسیقی تل آویو شروع کرد.استعداد او از همان دوران کودکی به خوبی نمایان بود. تنها اندکی پس از فراگیری به برگزاری کنسرت با ارکسترهای محلی پرداخت و زمانی که فقط ده سال داشت اولین بار به عنوان سولیست رسیتال برگزار کرد.

در زمان کودکی با فاجعه ای جانسوز یعنی فلج اطفال مواجه بود که در چهار سالگی به آن دچار شد که هنوز هم از این بیماری رنج میبرد وی به کمک عصا راه میرود و در کنسرت ها نشسته بر روی صندلی ویولن مینوازند.این جاست که اراده آهنین او خودنمایی میکند. به راستی که همین اراده است که پرلمن را پرلمن کرد.


ایزاک پرلمن
زمانی که ۱۳ سال داشت در یک برنامه مردمی تلویزیونی در نیویورک شرکت و توجه بینندگان برنامه را به خود جلب کرد.

همین برنامه برای او کافی بود تا استعداد سرشار خود را به نمایش بگذارد.به او اقامت در شهر نیویورک و جایزه تحصیل در جولیارد دادند.

در مدرسه جولیارد از محضر استادان مسلم موسیقی همچون ایوان گالامیان و دروتی دلای بهره برد. دوری کاری وی به عنوان نوازنده حرفه ای ویولن در سال ۱۹۶۳ آغاز شد. در این سال کنسرتو ویلن فا دیز مینور وینیاوسکی را به همراه ارکستر انجمن ملی در کارنگی هال نیویورک به مرحله اجرا گذاشت. البته این اجرا چندان موفقیت آمیز نبود و پرلمن مورد انتقاد و نکوهش قرار گرفت.بسیاری از منتقدین بر این باور بودند که وی در اجرای دقیق و واضح پاساژهای بسیار دشوار این اثر ناتوان بوده است.

Audio File ببینید Wieniawski – Etude Op.18,4 ‘Caprice in a minor’ با ویولون ایزاک پرلمن

اما ویولنیست جوان ما مایوس نشد و با صلابت به راه خود ادامه داد و یک سال پس از این واقعه در سال ۱۹۶۴ اولین جایزه خود را در رقابت ویولن لوینتریت در نیو یورک کسب کرد.

در سال ۱۹۶۵ وی دیگر به عنوان یک نوازنده ی جهانی مطرح بود.از این دوره به بعد شروع به ضبط صفحه کرد و تورهایی را برگزار نمود.

در اولین قدم به زادگاه خود اسراییل باز گشت و اقدام به برگزاری هشت کنسرت با ارکستر فیلارمونیک اسراییل کرد. از جمله تورهای هنری وی میتوان تور لندن به همراه ارکستر سمفونیک این شهر در سال ۱۹۶۸ تور سالزبورگ به همراه ارکستر فیلارمونیک وین در سال ۱۹۷۲ وتور هنری سال ۱۹۹۰ در شوروی سابق به همراه ژوبین مهتا و فیلارمونیک اسراییل را نام برد.این تور هنری با عنوان “پرلمن در روسیه “به صورت دی وی دی در بازارهای جهانی منتشر شده است.در این دوره مشغول به کار فرهنگی در کاخ سفید نیز شد و مستر کلاس برگزار نمود.

هنگامی که کنسرتو ویولن دیوسان و دشوار سیبلیوس را اجرا کرد منتقد موسیقی هاوارد کلین در نیویورک تایمز او را مورد تحسین وستایش قرار داد و اجرای وی را یکی از بهترین اجراهای ارائه شده از این اثر توصیف کرد.

هاوارد کلین که به وجد آمده بود در نیویورک تایمز نوشت:”چه نوازندگی شور انگیزی.چه سونوریته ی گرم و دلنشینی.گویی در بخش هایی از فلاژوله های موومان سوم پرلمن با ویولن خود سوت میزند! تپیدن را در این اجرا تجربه کنید.. از گوش دادن به او لذت ببرید…

با توجه به عظمت ویولن و سازگاری این ساز با فرهنگ ها و سبک های مختلف پرلمن به نوازندگی در حیطه موسیقی کلاسیک بسنده نکرد. وی در زمینه موسیقی جیبسی و فولکلریک هم فعال بوده و در این زمینه صفحه هایی ازاو موجود است.اجرای وی از زیگونروایژن -که ساراسات با الهام از موسیقی محلی کولی ها اقدام به ساخت آن کرد یکی از بهترین اجراهای ارائه شده از این اثر میباشد.


زوکرمن و ایزاک پرلمن
در زمینه موسیقی آثار سینمایی نیز همکاری او با جان ویلیامز آهنگساز بزرگ فیلم قابل تحسین است. این آهنگساز بزرگ که در گذشته برای موسیقی فیلم ویولن زن روی بام با ایزاک اشترن همکاری هایی داشت موسیقی فیلم فهرست شیندلر را به پرلمن تقدیم کرد و پرلمن با اجرای قطعات سولوی این اثر به دریافت جایزه آکادمی در سال ۹۳ نایل آمد.

به طور کلی پرلمن رپرتوار بسیار گسترده و فراگیری دارد .در این رپرتوار انواع فرمهای موسیقی اعم از سونات کنسرتو وحتی انواع انکورهاو ملودی ها شامل کلیه ی دوره های موسیقی اعم از باروک کلاسیک رمانتیک و مدرن به چشم میخورند.به همین دلیل نمیتوان پرلمن را متخصص اجرای آثاری مربوط به مکتب و یا دوره ای خاص دانست.در واقع شعور ودرک بالای موسیقیایی او باعث شده از باروک تا مدرن را به نحو احسن بنوازد.

audio file بشنوید قسمتی از پلونز شماره یک وینیاوسکی با اجرای ایزاک پرلمن

اجرای پرلمن از چهار فصل ویوالدی از باروک اجرای کنسرتو سل ماژور موزارت از دوران کلاسیک اجرای کنسرتو ویولن بتهوون از دوران رمانتیک و اجراهای کنسرتو ویولن شوستاکوویچ و وکالایز راخمانینوف از موسیقی سده بیستم هر کدام از بهترین اجراهای ارائه شده از این آثار هستند. در واقع چنین ویژگی در کمتر نوازنده ای یافت میشود برای مثال روجیرو ریچی متخصص در اجرای آثار پاگانینی است و آرتور گرومیو متخصص در اجرای آثار باخ. از نوازندگان نسل پیش میتوان اویستراخ و هایفتز و از نوازندگان امروزی میتوان گیل شاهام را مثال زد که چنین شعور بالای موسیقیایی برای اجرای انواع آثار از مکتب ها و دوره های مختلف را دارا بودند.

پرلمن به عنوان سولیست ویولن با بسیاری از نوازنده های مطرح دوران خود همکاری داشته که از آن ها میتوان ایزاک اشترن . پینشاس زوکرمان دانیل بارنبویم لین هارل و یویو ما را نام برد.او به مناسبت شصتمین سالگرد ویولنیست شهیر ایزاک اشترن با همکاری خود او و ژوبین مهتا به همراه ارکستر فیلارمونیک نیویورک صفحه ای را به بازار عرضه نمودند که در آن اثاری از باخ موزارت و ویوالدی اجرا شده بود. اکومپانیمان های وی در سال های اخیر ساموئل سندرز و ولادیمیر اشکنازی بوده اند که حاصل همکاری پرلمن و اشکنازی چند جایزه گرمی در زمینه نوازندگی موسیقی مجلسی بوده است.

علاوه براین پرلمن با بسیاری از رهبران طراز اول دنیا همکاری داشته که میتوان همکاری وی با اورماندی برای ضبط کنسرتو ویولن چایکوفسکی همکاری با بارنبویم برای ضبط کنسرتو ویولنهای برامس و بتهوون همکاری با آندره پروین برای ضبط کنسرتو ویلن های مندلسون و سیبلیوس و همکاری با جیمز لیواین برای ضبط کنسرتوهای موزارت را نام برد.

اکثر اجراهای پرلمن توسط لیبل ای ام آی کلاسیک ویا دویچه گرامافون منتشر شده اند در سال ۱۹۹۵ هنگامی که ۵۰ سال داشت به عنوان هنرمند سال از سوی مدیران ای ام آی انتخاب شد و در همین سال قرارداد پنج ساله ای با این شرکت امضا نمود.

audio file بشنوید قسمتی از کنسرتو ویولون خاچاطوریان با رهبری زوبین مهتا و ویولون ایزاک پرلمن

پرلمن در سال ۱۹۸۷ به اسراییل باز گشت و به همراه ارکستر فیلارمونیک کشور نامبرده کنسرتهایی رادر کشور های بلوک شرق برگزار نمود.


ایزاک پرلمن و جان ویلیامز
وی همچنین در سال ۱۹۹۰ کنسرت هایی را با همان ارکستر در چین و هند برگزار نمود. ایزاک از یک ساز استرادیواریوس استفاده میکند که نام آن سویل است.این ساز در سال ۱۷۱۴در شهر کرمونا ساخته شده و سازیست بسیار زیبا .از سال ۱۹۰۲ که شخصی به نام سویل این ساز را خریداری کرد این ساز سویل نام گرفت. در سال ۱۹۵۰ لرد یهودی منوهین این ساز را خریداری کرد و در نهایت در سال ۱۹۸۶ در اختیار پرلمن قرار گرفت.

از سال ۱۹۹۷ پرلمن به رهبری ارکستر روی آورده و در اکثر اجراهای اخیر هم به عنوان سولیست و هم به عنوان رهبر ایفای نقش نموده. به عنوان رهبر با بسیاری از ارکسترهای بزرگ ایالات متحده همچون ارکسترهای فیلادلفیا شیکاگو و لس آنجلس همکاری داشته و درسال ۲۰۰۱ به عنوان رهبر میهمان ارکستر سمفونیک دیترویت انتخاب شد.در سال ۲۰۰۵ پرلمن رهبری بر روی سکوی ارکستر های سیاتل شیکاگو و فیلارمونیک نیو یورک را نیز تجربه کرد.

یکی از آخرین کنسرت های پرلمن در۲۲ ژانویه ۲۰۰۶ در ونکوور کانادا برگزار شد که پرلمن به همراه ارکستر سمفونیک این شهر کنسرتو ویولن بتهوون را اجرا کرد.

در پایین لیستی از جایزه های گرمی کسب شده توسط پرلمن می آید تا بتوانید به عظمت این نوازنده پی ببرید:

جوایز گرمی در بخش نوازندگی موسیقی مجلسی:
پرلمن و بارنبویم : برامس سه سونات ویولن وپیانو(۱۹۹۱)
پرلمن واشکنازی و لین هارل : تریوهای پیانوی بتهوون (۱۹۸۸)
پرلمن اشکنازی و هارل: چایکوفسکی تریو در لا مینور(۱۹۸۲)
پرلمن و زوکرمان : دوئت شوستاکوویچ و پروکفیف سونات برای دو ویولن(۱۹۸۱)
پرلمن و اشکنازی : سوناتهای ویولن بتهوون (۱۹۷۹)
جوایز گرمی در بخش نوازندگی سولیست به همراه ارکستر:
پرلمن و سی جی اوزاوا:البوم امریکایی آثاری از برنشتاین و..(۱۹۹۶)
پرلمن و زوبین مهتا :شوستاکوویچ و گلازونف کنسرتو ویولن(۱۹۹۱)
پرلمن ولیواین : موزارت کنسرتو ویولن ۲و۴(۱۹۸۸)
پرلمن و بارنبویم: کنسرتو ویولن الگار(۱۹۸۳)
پرلمن مهتا اشترن وزوکرمان: آلبوم شصتمین سالگرد اشترن(۱۹۸۲)
پرلمن وروستروپوویچ:برامس دوبل کنسرتو(۱۹۸۱)
پرلمن و سی جی اوزاروا : کنسرتو ویلنهای استراوینسکی و برگ(۱۹۸۱)
پرلمن و ارکستر فیلارمونیک لندن: چهار فصل ویوالدی(۱۹۷۶)
جایزه گرمی در بخش بهترین آلبوم موسیقی کلاسیک:
پرلمن و کارلو ماریا جولینی : کنسرتو ویولن برامس (۱۹۷۹)
جایزه گرمی در بخش بهترین طراحی آلبوم موسیقی کلاسیک :
پرلمن اشترن زوکرمان و ژوبین مهتا:شصتمین سالگرد آیزاک اشترن(۱۹۸۲)
علاوه بر جوایز گرمی پرلمن در زمینه موسیقی فیلم جوایزی همچون آکادمی و اسکار را از آن خود کرده است.یکی از افتخارات وی دریافت جایزه از دست بزرگانی همچون پرزیدنت ریگان و پرزیدنت کلینتون میباشد. شاید هم یکی از افتخارات کلینتون این باشد که به پرلمن جایزه داده است!

پرلمن در حال حاضر به تدریس موسیقی مشغول است و هر تابستان در “برنامه موسیقی پرلمن” به طور تمام وقت به شاگردان با استعداد درس میدهد. هنر ایزاک پرلمن این است که توانسته ایزاک پرلمن باشد.

30 دیدگاه

  • Babak
    ارسال شده در فروردین ۲۷, ۱۳۸۵ در ۴:۱۵ ب.ظ

    Ahsant… yek soal az aghayoon dashtam va oon ine ke, aya baraye neveshtane masalan yek violin concerto hatman bayad yek violiniste herfei ya aslan violonist bood? ya inke yek composer faghat dast be sakhte music mizane va ba’d violinist tasmim migire oono chejoori ejra kone? lotfan ye tozihi bedid, baz ham mamnoon.

  • ارسال شده در فروردین ۲۷, ۱۳۸۵ در ۹:۱۱ ب.ظ

    زنده باد.

  • ali
    ارسال شده در فروردین ۲۹, ۱۳۸۵ در ۶:۰۱ ق.ظ

    khaste nabashid vali akhe vase ma guitaristaye madar morde ham ye chizi benivisin baba mam adamin

  • sheyda
    ارسال شده در فروردین ۲۹, ۱۳۸۵ در ۹:۰۴ ق.ظ

    ممنون از این مطلب؛

    @babak
    باید گفت که برای نوشتن یک قطعه ویلن لزومآ نباید یک ویلنیست حرفه ای بود اما توجه داشته باشید که خیلی از آهنگسازان بزرگ برای خلق شاهکارهایی در این زمینه از تجربیات و یا حتی علنآ همکاری یک ویلنیست حرفه ای استفاده کردن،وقتی سیبلیوس کنسرتو ویلن رمینور رو نوشت بعد از یک سال اون رو باز نویسی کرد چون گفته میشه اون اثر خیلی سنگین بوده،پس داشتن اطلاعات خلص درمورد آهنگسازی برای یک اثر کافی کافی هم نیست.

  • Babak
    ارسال شده در فروردین ۲۹, ۱۳۸۵ در ۹:۳۸ ق.ظ

    mamnoon az tozihetoon sheyda khanoom, aya kesi ke ta be hal dast be violin nazade mitoone chonin ettela’ati ro dashte bashe?

  • Babak
    ارسال شده در فروردین ۲۹, ۱۳۸۵ در ۹:۴۱ ق.ظ

    midoonam ke tamame kesani ke masalan violon concerto haye shahkari ro neveshtan ashnayi ba in technique ha dashtan, faghat mikhastam in ghaziye ro matrah konam ke aya mishe be hamoon soorati ke awal arz kardam asari (hala na lozooman shahkar) ro khalgh kard?

  • sheyda
    ارسال شده در فروردین ۲۹, ۱۳۸۵ در ۱۲:۲۹ ب.ظ

    جواب این سوالتون رو حقیقتش نمیدونم که اگه یک نفر ویلن بلد نیست چه طور باید براش بنویسه ولی اگه براتون مهم هست میل بذارین،میتونم براتون از چند تا آهنگساز ماهر سوال کنم.موفق باشید.

  • Babak
    ارسال شده در فروردین ۲۹, ۱۳۸۵ در ۶:۳۰ ب.ظ

    Babak750@hotmail.com

  • erfan
    ارسال شده در فروردین ۳۰, ۱۳۸۵ در ۱۱:۴۶ ق.ظ

    kheili ali bood.vaghaan hala halaha mesle Perlman be vojood nemiad

  • sheyda
    ارسال شده در اردیبهشت ۹, ۱۳۸۵ در ۶:۱۵ ق.ظ

    @Babak
    جواب سوال شما به آدرس شما فرستاده شد.

  • ارسال شده در اردیبهشت ۱۴, ۱۳۸۵ در ۶:۳۴ ق.ظ

    آفرین بر نویسنده جوان. فقط چند نکته را اضافه کنم، پرلمن زیبا نمی نوازد، ولی در تکنیک خارق العاده است. کنسرتوی بتهوون با اجرای استرن و کنسرتوی خاچاطوریان با اجرای اویستراخ را مثلا مقایسه کنید با اجراهای پرلمن. در این مقایسه همیشه یاد علی فروغ و بیژن خادم میثاق می افتم. اولی که شاگرد اویستراخ بود، هرگز شیرین کاری از نوع پاگانینی نمی کرد. دومی در سال ۱۳۵۳ می مینور مندلسون را اجرا کرد با ارکستر سنفونیک تهران، و سال بعد کنسرتوی دوم پاگانینی را، و درست قبل از کادانس موومان اول سیم می را پاره کرد و تا آخر موومان ساز ژرژ ماردیروسیان را امانت گرفت! به هر صورت، رنده باد سیامک. . .

  • motaleb
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۴, ۱۳۸۵ در ۱۱:۰۶ ق.ظ

    perlman ghate`at ro bi naghs ejra mikoneh,vali faghat hamin!yani dar navakhtanesh hich hese khasi ya didgahi ya sabki dideh nemisheh va moredi ke faria gofteh sahihe va az lahaze tekniki ham accardo az tamame violonist haye ham senesh ghavitareh

  • ارسال شده در اردیبهشت ۱۴, ۱۳۸۵ در ۱:۰۵ ب.ظ

    بابا این دیگه ازون حرفاست!!!!!!!!! پرلمن سبک خاصی نداره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ پرلمن زیبا نمی نوازد؟؟؟؟؟؟؟؟

    باید خدمت جناب متلبی عرض شود که آکاردو هم سن پرلمن نیست!!!! در حال حاضر هم دیگه اثری از اون آکاردوی دهه ی ۱۹۷۰-۸۰ نیست. آکاردو دیگه نمیتونه آرشه رو درست کنترل کنه. دقیقاً همون اتفاقی که برای منوهین در ۴۰ سالگی افتاد. پیشنهاد میکنم ضبطهای جدید آکاردو رو گوش کنید. اگر بنا رو به مقاسیه ی سنی بذاریم، ریچی با ۸۶ سال سن هنوز از نظر تکنیکی از نوازنده های معاصر بالاتر قرار داره.
    نکته ای که نوازندگی پرلمن رو شاخص کرده، سبک خاص اون و نحوه ی صداگیری از ویولن هست. پرلمن تکنیک بی نظیری نداشته، اما در تفسیر آثار شاخص بوده. بله، در کنسرتوهای خاچاطوریان و بتهوون، اویستراخ بهترین هست، اما در اجرای آثار لالو، سن-سانس، چایکفسکی و حتی وینیافسکی بسیار بهتر از اویستراخ عمل کرده.

  • ارسال شده در اردیبهشت ۱۵, ۱۳۸۵ در ۹:۱۱ ب.ظ

    موسیقی و هنر، سیاست نیست، که با رگهای بیرون زده گردن و با جزم از آن بگوییم. موسیقی لطیف است و انسانی، و می تواند و باید انسانها را نزدیک تر کند. این همه !!! و ؟؟؟ رگ متورم گردن را در نظر می آورد. در اصل مطلب دوستان بحثی نیست، که همه سلیقه است و شخصی، ولی به نظرم می رسد این که آکاردو متولد ۴۱ باشد و پرلمن زاده ۴۵ برای هم دوره بودن آنان لازم و کافی باشد، به تعبیر ریاضیدانان. تصور نمی کنم در جست و جوی چند ویولن نواز در حد این بزرگواران و همه متولد یک سال توفیقی چندان حاصل شود، که اگر ده نفر از این دست متولد یک سده باشند توفیقی است گران. لذا بد نیست اگر به مسامحه بزرگان یک دهه را هم دوره، یا با تسامح بیشتر هم سن بدانیم، چنان که مُطلب (امیدوارم املای اسم درست باشد) دانسته است.

  • سهراب
    ارسال شده در خرداد ۶, ۱۳۸۵ در ۹:۵۰ ق.ظ

    به نظر من اجرای زیگونروایزن ساراتزات آروم بود.
    به هتون پیشنهاد می کنم فیلم I now that i play every notesپرلمن رو ببینید هم چنین نوار تدی پاپاورامی(هنر اول شماره ۲۱) رو هم گوش بدید که پاپاورامی توش زیگونر وایزن اجرا کرده بعد می فهمید زیگونر وایزن یعنی چی
    همچنین ممنون از اینکه مطالب سایتهای انگلیسی رو ترجمه کردید.

  • faraz
    ارسال شده در تیر ۱۲, ۱۳۸۵ در ۸:۳۰ ب.ظ

    be nazare man ye farde ke violon minavaze bayad khili khili bayad poro bashe mesle hamye kasani ke violon mizadan eradeye ahanine perlman ke violoniste gharn ke hame name mashhore on ro midonin Jascha Iossif Robertovich Heifetz va akhar az hame feraz ke baz ham joze violonist haye bozorge

  • ارسال شده در آذر ۲۳, ۱۳۸۵ در ۱۱:۲۹ ب.ظ

    dar navazandegi mr perlman.nemitavan shak kard

  • ارسال شده در آذر ۲۳, ۱۳۸۵ در ۱۱:۲۹ ب.ظ

    dar navazandegi mr perlman.nemitavan shak kard

  • ارسال شده در بهمن ۷, ۱۳۸۵ در ۱:۲۱ ب.ظ

    سلام وبسایت خیلی زیبایی دارید
    به من هم سر بزنید
    موفق باشید

  • سالار.ز
    ارسال شده در فروردین ۱۴, ۱۳۸۶ در ۶:۱۹ ب.ظ

    لطفادرباره زندگی نامه اوژن ایزایی هم مطلب بنویسید

  • محمد
    ارسال شده در تیر ۲۰, ۱۳۸۶ در ۵:۵۷ ب.ظ

    واقعآ عالی بود باز هم از پارلمن بنویسید

  • nasser
    ارسال شده در مهر ۲۱, ۱۳۸۶ در ۹:۳۱ ب.ظ

    man mekam shagrd aval bsham chy kar konam?

  • Mehran
    ارسال شده در بهمن ۱۳, ۱۳۸۶ در ۵:۲۲ ب.ظ

    پرلمن انتقاد پزیر نیست

  • الیا س
    ارسال شده در فروردین ۱۶, ۱۳۸۷ در ۱۱:۵۴ ق.ظ

    به نظر من باید به همه در همه جهالت اجازه داده شود تا استعدادهای خود را شکوفا کنند اما باید این نکته را در یاد داشته باشیم هرگز یکی مثل بتهون وجود دارد بتهون کشف شد اما …………کشف نشد با ید دنبال …….گشت پیدا کرد و به نظر من انتقاد نباید صریح باشد یعنی نبا د یکی را مصتقیم مورد ستایش قرار دادزیرا این فاریا که می گود خوب نمی نوازد باید شیوه سخن گفتن ما طوری باشد که طرف مقابل ما مورد تعرض قرار نگیردباید این نکته در یاد ما باشد با تشکر از وب سایت شما

  • احسان
    ارسال شده در مهر ۱۸, ۱۳۸۹ در ۱۰:۵۰ ق.ظ

    از شاهکار این سایت واقعا قدر دانی می کنم. که این شاهکار زحمات و فرهنگ سازی موسیقی واقعی هست. ولی ای کاش یکی به این افراد بالا که این پیام ها رو گذاشتند فرهنگ موسیقی رو یاد میداد نه ادا اصول در اوردنو .چنان از پرلمن حرف می رنن که انگار خدای موسیقی هستن. هر وقت تونستید چیزی مثل پرلمن خلق کنید بعد دربارش اظهار نظر کنید. این حرفها نشون دهنده اینه که هیچی نیستید مغزهاتون خالیه چون اصل و ول کریدید چسبیدید به فرع. پرلمن پرلمنه منوهینم منوهینه همشون خواستن موسیقی رو به مردم عرضه کنن و هر کدوم احساساته خودشون رو داشتن .اداما ماشین نیستن که مثل هم باشن. مرسی. (احسان براری فارغ والتحصیل موسیقی از کالج سلطنتی استکهلم)

  • Amir'abbas
    ارسال شده در دی ۲۴, ۱۳۸۹ در ۲:۵۳ ب.ظ

    salam ehsan joon,omidvaram ke halet khoob bashe,az shoma be khatere javabe manteghi ke be in aghayane Be estelah Montaghed dadai Mamnoon va sepasgozar hastam,be ghole shoma Har vaght khodeshoon toonestand tek asari mesle perlman khalgh bekoonand va ejra bekoonand,oon moghe Nazar bedan,mer30 az to ehsane ezizam,Amir’abbas Hastam !

  • عاطفه
    ارسال شده در اردیبهشت ۶, ۱۳۹۰ در ۱۱:۲۸ ق.ظ

    خیلی جالب و قشنگ بود ممنون که به خاطر غنای فرهنگ ایرانی تالش میکنید

  • آرشه ی شکسته
    ارسال شده در آبان ۱۰, ۱۳۹۰ در ۴:۳۲ ب.ظ

    واقعا درسته.من با اینکه خیلی سن ندارم(۱۷سال) نیست دارم آرشه میکشم(حدود۱۲سال)ولی باور کنید اونقدری که با شنیدن یه کاراز پرلمن یا یروینیان یا منوهین یاماکسیم و یا …به وجد میام و جلوشون لنگ میندازم.

  • نسيم
    ارسال شده در اسفند ۲۳, ۱۳۹۰ در ۳:۲۰ ب.ظ

    ممنون از مطالب مفیدتون.من عاشق کارهای قشنگ پرلمن هسم ولی باید بهتون بگم که توی ایران خیلی ها هستن که از پرلمن قشنگ تر ساز میزنن ولی به دلیل مشکلاتی که توی ایران هست نیتونن مثل پرلمن مشهور بشن.اگه پرلمن توی ایران بود و این مشکلات رو داشت میخواستم ببینم بازم پرلمن میشد

  • مهشيد
    ارسال شده در اسفند ۲۳, ۱۳۹۰ در ۳:۴۵ ب.ظ

    مطالبتون خیلی قشنگه.مرسی

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

اولین دکتر موسیقی (I)

حســین ناصحی در سال ۱۳۰۴ در خانواده ای هنردوست به دنیا آمد. مادرش از شاگردان استاد درویش خان بود و تار می نواخت. به همین جهت ذوق موسیقی او از اوان کودکی پرورش یافت. وی از ســن ۱۴ سالگی با ورود به هنرستان عالی موسیقی و انتخاب ساز ترومبون زیر نظر اســتاد چک «ژوزف اسالدک» مشغول تحصیل گردیــد و پس از مــدت کوتاهی به همکاری با ارکســتر رادیو به سرپرستی پرویز محمود پرداخت. او جزو شاگردان ممتازی بود که به دعوت دولت ترکیه و با بورســیه هنرستان برای ادامه تحصیل روانــه آنکارا گردید و در آنجا زیر نظر اســتاد «کاظم آکســس» از شاگردان برجســته «بلا بارتوک» آهنگساز شهیر مجارستان به همراه دوست دیرینه اش ثمین باغچه بان به فراگیری آهنگسازی پرداخــت.

دوازدهمین دوره مسابقات گیتار تهران (مگتان ۱۲- بهمن ماه ۹۶) برگزار می شود

دوازدهمین دوره مسابقات گیتار تهران در روز ششم بهمن ماه ۱۳۹۶ به صورت اینترنتی برگزار خواهد شد. ای دومین دوره مسابقات مگتان است که به صورت اینترنتی به صورت ترکیب اجرای زنده و اینترنتی برگزار می شود و طبق معمول به برنده این مسابقه یک گیتار با ارزش اهدا خواهد شد.

از روزهای گذشته…

آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (IV)

آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (IV)

«فرهنگ های شرقی در حوزه فلسفه و تفکر مشترکات بیشتری داشتند تا در حوزه زیبایی شناختی. به اعتباری، تمدن های بزرگ آسیایی بنیادهای نسبتاً مشترک فکری و مبانی نسبتاً متفاوت زیبایی شناختی در هنرها داشتند. این تفاوت معیارهای زیبایی شناختی در میان فرهنگ ها و تمدن های بزرگ آسیایی، نه تنها باعث گسیختگی آنها نمی شد بلکه امکان ظهور و بروز دیدگاه های مشترک و متنوع بسیاری را نیز فراهم می کرد‌‌» (درویشی/۱۳۸۲، ۱۳).
گفتگو با آرش محافظ (V)

گفتگو با آرش محافظ (V)

فقط با این ایده که یک ریتم بگیرم و فرمی داشته باشم، ردیف را به زور می‌خواهید در آن قالب ببرید و چیز جالبی نمی‌شود و نمونه‌هایی هم داریم. اول باید در آن سبک رفت و زد. همه‌ی آهنگسازان بزرگ دنیا آهنگسازی‌های پیش از خود را بلد بودند و درونی‌اش کرده بودند و حالا باید ساختارشکنی می‌کردند و در ارکستراسیون ابتکار می‌کردند. باید کار قبل از خود را بشناسید. باید ردیف را خوب شناخت و در گوشه‌ای از ذهن قرار داد و اینها را هم شناخت و بعد از مدتی که احساس کردید به‌خوبی مسلط شدید، مقاله‌ها را هم حتما بخوانید و شروع کنید. خوشبختانه با تمام نقاط ضعفی که در جامعه هست، به نسبت موسیقی آذربایجان و تاجیکستان، موسیقی ایرانی درحال یک رنسانس است. یکسری فهمیده‌اند و درحال تلاش هستند. هنوز در باکو و آذربایجان این نیست و مثل دهه ۶۰ ایران است. هر کنسرتی در باکو بروید که مقام ماهور باشد می‌دانید چه تصنیفی می‌خواهند بخوانند و بزنند.
الن تافه زویلیچ، جلوه ای از تکنیک و اصالت در موسیقی مدرن

الن تافه زویلیچ، جلوه ای از تکنیک و اصالت در موسیقی مدرن

با ورود به قرن بیست و یکم و پدیدار شدن روزافزون سبک های مختلف موسیقی، آهنگسازانی چون الن تافه زویلیچ ELLEN TAAFFE ZWILICH در زمره نوابغ این عرصه به شمار می روند و به جرات می توان گفت در دوره معاصر تنها تعداد انگشت شماری آهنگساز با خصوصیات او پا به این عرصه نهاده اند. شهرت جهانی او به دلیل اجرا، ضبط و پخش گسترده آثارش در سراسر جهان و نیز خیل عظیم شنوندگان در رده های مختلف است که با عشق و علاقه به موسیقی او گوش می سپرند.
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (I)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (I)

چندی پیش به بهانه انتشار یک فایل تصویری از اجرای موسیقی ایرانی با سازی ابداعی («دل و دل» طراحی شده توسط محمدرضا شجریان)، بحثی در یکی از صفحه های فیس بوک پیش آمد که تبدیل به گفت و شنودی طولانی شد. پس از اتمام این بحث بعضی از دوستان تقاضا کردند که این نوشته در سایت باز نشر شود و امروز اولین قسمت این گفت و شنود را که پس از تغییرات و ویرایشی کلی آماده شده است می خوانید. به دلیل اجازه نداشتن از دوستانی که در بحث شرکت کرده اند و انتشار خصوصی این نوشته در جمع دوستان در یک صفحه شخصی، نام هیچ کدام از طرف های گفتگو در این نوشته نمی آید و تنها به جای نام دوستان «الف» و «ب» نوشته می شود و بخشهایی از نوشته های دوستان که به دلیل انتشار در سایت تغییر یافته است در (…) و “” نمایش داده می شود. برای مشخص تر شدن دو طرف بحث، نوشته های دوستان بر زمینه خاکستری و نوشته های نگارنده، در زمینه سفید نمایش پیدا می کند.
بهترین نقطه برای قرار دادن پیانو در خانه کجاست؟

بهترین نقطه برای قرار دادن پیانو در خانه کجاست؟

برای اینکه بهترن نقطه برای قرار دادن پیانو را در خانه پیدا کنید، لازم است بدانید که کجا نباید این ساز را بگذارید. در این مطلب شما را راهنمایی می کنیم تا یک جای کاملاً مناسب برای پیانو خود پیدا کنید.
طبقه بندی تکنیک های تنبک (I)

طبقه بندی تکنیک های تنبک (I)

به جرات می توان گفت تنبک از جنبه تنوع تکنیک نوازندگی (در این جا منظور از تکنیک نوازندگی همان شیوه های انگشت گذاری ساز است) از کاملترین سازهای کوبه ای ممبرانوفون (پوست آوا) می باشد. بررسی این تنوع بدون نگاهی سیستماتیک (اصولی و قاعده مند) که در برگیرنده صفات مشترک و غیر مشترک تکنیکهای نوازندگی باشد غیر ممکن به نظر می رسد. از جمله نتایج این دیدگاه اصولی که در واقع هنر مرتب نمودن تکنیکها است قرار گرفتن هر تکنیک در جایگاه خود و مشخص شدن رابطه ساختاری – تکاملی تکنیکها با هم دیگر و یافتن تکنیکهای جدید می باشد. در این نوشتار سعی بر این است تا بانگاهی مختصر به مفاهیم اولیه تفکر سیستماتیک و اصول طبقه بندی از این آگاهی در جهت رده بندی تکنیکهای تنبک بهره گیریم.
حسین عمومی، معلم علم و ادب

حسین عمومی، معلم علم و ادب

بسیاری از توانایی ها و استعدادها هستند که توامان در یک شخص قابلیت ظهور پیدا نمی کنند مگر بواسطه نبوغی که معدود افرادی را در تاریخ شایشه خود نموده است. با نگاهی گذرا به گذشته و حال و با مطالعه شرح حال اندیشمندان و بزرگان به این نتیجه می رسیم که اغلب این افراد در یک زمینه به تکامل رسیده اند و تنها عده کمی از آنها در رشته های مختلف صاحبنظر و متخصص شده اند. در عصر ما یکی از این معدود افراد را می توان دکتر حسین عمومی دانست.
روش سوزوکی (قسمت چهاردهم)

روش سوزوکی (قسمت چهاردهم)

چنانچه که قبلا یادآور شدم رابطه خواهر من هینا با کوجی مثل یک مادر بود و از او خیلی مراقبت می کرد. در ماتسوموتو کوجی با یک روحانی کاتولیک آشنا شد و هر یکشنبه به کلیسا میرفت، در مدت کوتاه او یک کاتولیک شد. خواهرم که کوجی برایش خیلی اهمیت داشت هر یکشنبه او را تا کلیسا همراهی می کرد. بعد از نیمی از سال او هم کاتولیک شد! خواهرم به کارهای کلیسا هم کمک میکرد. به همان شکلی که در کنار من برای متد تربیت استعدادها کمکم میکرد.
گاهی لازم می‌شود نه های دردناکی بگوییم (II)

گاهی لازم می‌شود نه های دردناکی بگوییم (II)

یکسری کارها پله‌ای برای کارهای بعدی می‌شوند. شاید خود آن کار آنقدر اهمیت نداشته باشد. نمونه‌ی خیلی دورتر آن آلبوم «آئین‌ها»ست. آلبومی که هیچ چیز خارق‌العاده‌ای در این اثر نمی‌شنوید اما آن کار برای بهانه‌ی دیگری بود که در آلبوم نمی‌توانم بنویسم. می‌خواستم از یک مسیری به آقای گاسپاریان وصل شوم. آن کار مرا به ایده‌ای «به تماشا…» رساند. درواقع جرقه‌ی ارتباط من با آقای گاسپاریان آن آلبوم بود. اینها درواقع یکسری استراتژی است که در مقطعی تصمیم می‌گیرید حتی اگر آن کار قربانی شود انجام دهید ولی از نظر من آن کار به من کمک کرد که بتوانم آلبومی را که کاندید گرمی هم شد تهیه کنم. یا در پروژه‌ی «گاه و بیگاه» ایده‌های بکری وجود داشت ولی خودِ اثر لزوماً اثر قابل دفاعی نیست اما از درون آن چیز دیگری درآمد. آدم‌ها این طرف و آن طرف چیزی می‌کارند و امیدوارند که اتفاقی بیافتد. گاه نتیجه می‌دهد و گاه نه.
کتابی برای آموزش تحلیل دانشورانه‌ اثر موسیقایی (VI)

کتابی برای آموزش تحلیل دانشورانه‌ اثر موسیقایی (VI)

انتظار این می‌رود که تا پایان این دو بخش دانشجویی که کتاب را به عنوان ماده‌ی درسی مطالعه کرده است، با آنالیز شنکری آشنایی پیدا کرده و آمادگی لازم برای خواندن و درک متن‌های سطح بالاتر تجزیه و تحلیل شنکری را به ‌دست آورده باشد. با این فرض، فصل آخر (دوازدهم)، به عنوان سرپُلی برای ورود خواننده به متن‌های تکمیلی و پیشرفته‌تر طراحی شده و در مقدمه به بعضی از مسائل بنیادی تجزیه و تحلیل موسیقی در دوران خودش (۱۷) می‌پردازد. طرح پرسش‌هایی چون «چه تفاوتی بین تئوری و آنالیز وجود دارد؟» یا «چگونه آگاهی ازمسائل تئوریک به موسیقیدان برای آنالیز کمک می‌کند؟» با این پیش‌زمینه معنی پیدا می‌کند زیرا اینها پرسش‌های بسیار با اهمیتی هستند که خواننده در مراحل پیشرفته‌ی تجزیه و تحلیل به عنوان بستر نظری با آنها برخورد خواهد کرد.