ارکستر فیلارمونیک برلین (II)

در سال ۱۹۲۲ نیکیش (Arthur Nikisch) به طور ناگهانی بر اثر آنفلانزا درگذشت و فورت ونگلر (Wilhelm Furtwängler)، رهبر ارکستر جوان با خلق و خوی متمایز، تعصب، شیوه بیان و رفتار و شگرد غیر عادی موفق شد رهبری ارکستر را به دست گیرد. فورت ونگلر توجه ارکستر را به آهنگ سازان رمانتیک و کلاسیک معطوف کرد.

او مفسر بزرگ آثار برامس، بتهوون و بروکنر بود و در میان هنرمندان هم دوره ای های خود با آهنگ سازان رمانتیک قدیمی بیش از دیگر آهنگ سازان نزدیک بود. او برای کار با استراوینسکی، شوئنبرگ، هیندمیت و پروکوفیف در یک زمان نقشه های زیادی کشیده بود. رهبری او تا سال ۱۹۵۴ همزمان با پایان جنگ دوم جهانی، به طول انجامید.

پس از پایان جنگ، زندگی هنری در برلین؛ با وجود شهر تخریب شده فورا آغاز شد. ارکستر فیلارمونیک که آخرین کار خود را در آپریل ۱۹۵۴ ارائه کرد، در ماه مه تحت نظر برچارد (Leo Borchard) دوباره شروع به فعالیت کرد. مدیریت Borchard به دلیل مرگ نا بهنگام او بسیار کوتاه بود، چیلیبیداکه (Sergiu Celibidache) رهبر ارکستر رمانیای نا شناس و با نشاط ۳۳ ساله مدیریت را با قدرت و تعصب به دست گرفت.

او کنسرتهای در community hall در شهر Zehlendorf، Titania-Palast و Musikhochschule داشت که تا حدودی غیر عادی بود. تحت نظر کیلیب داچه ارکستر فیلارمونیک پس از سالها انزوا در زمان جنگ حیات فرهنگی تازه ای یافت و هنرمندان معروف بین المللی دوبار کار خود را در برلین از سر گرفتند.

فورت ونگلر در سال ۱۹۴۶ دوباره به لژ سلطنتی بازگشت و یکی از رهبران ارکستر مطرح در سال ۱۹۵۲ بود. پس از مرگ او در سال ۱۹۵۴ اعضای ارکستر فیلارمونیک برای ریاست به کارایان (Herbert von Karajan) رای دادند.

در مدت سه ده فعالیت او، ارکستر فیلارمونیک دچار دگرگونی شگرفی شد. کنسرت ها، تورها و ضبط های بیشماری که در ارکستر فیلارمونیک برلین اجرا شد، ثمره همکاری بین المللی او بود. همچنین در زمان مدیریت کارایان ارکستر فیلارمونیک برلین مکان جدیدی با نام the Philharmonie on Kemperplatz، طراحی شده به وسیله Hans Scharoun را در سال ۱۹۶۳ به دست آورد. در سال ۱۹۸۷ سالن موسیقی مجلسی نیز به آن اضافه شد.

در سال ۱۹۸۹ کارایان باعث موفقیت و طلایه داری ارکستر فیلارمونیک در میان تمامی ارکسترهای جهان و در عصر اینترناسیونالیسم شد. او یک سال بعد در Salzburg فوت کرد و آبادو (Claudio Abbado) بر صندلی ریاست ارکستر تکیه زد. آبادو در فهرست کنسرتهای ارکستر، جایگاه خاصی را به موسیقی قرن ۲۰ در کنار موسیقی کلاسیک اختصاص داد.

همچنین او برنامه هایی برای ارائه موضوع های چون “موسیقی با الهام از اشعار Hölderlin”، “Faust”، “تراژدی یونانی (Oedipus, Elektra, Medea)”، شکسپیر، “Berg/Büchner”و “The Wanderer” داشت. او اولین مجری اجرای اپرا در ارکستر فیلارمونیک شامل Il Viaggio a Reims اثر Rossini، Boris Godunov اثر Mussorgsky، Elektra اثر Richard Straus، Otello اثر Verdi، Wozzeck اثر Berg، Fierrabras اثر Schubert وTristan und Isolde اثر Wagner بود.

در سال ۱۹۹۹ راتل (Simon Rattle) به عنوان رهبر ارکستر فیلارمونیک برگزیده شد. او با تمام قدرت به حل مشکلات مالی و هنری ارکستر فیلارمونیک برلین پرداخت. او لازمه حل این مشکلات را تغییر در قوانین جاری می دانست که سر انجام در ۲۰۰۱ قوانین جدیدی در حمایت از اعضای ارکستر وضع کرد.

ارکستر فیلارمونیک برلین دارای ساختاری دمکراتیک است، همانطور که از آغاز چنین بوده و آهنگسازان عضو آن دارای امنیت شغلی بالایی می باشند.

en.wikipedia.org
sonyclassical.com

یک دیدگاه

  • ارسال شده در آذر ۴, ۱۳۸۶ در ۱۲:۵۶ ق.ظ

    سلام

    به ما هم سر بزنید

    دنبال یک استاد واقعی پیانو می گردم اگر اطلاعاتی داشته باشید ممنون می شم

    بدرود .

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

«شیوه‌ی نوازندگی» در موسیقی ما چه معنایی دارد؟ (I)

اگر در موسیقی کلاسیک غربی کار می‌کنیم دادن جواب همه‌فهم به این سوال نسبتا ساده است. یعنی روشی که هر نوازنده آثار را می‌نوازد. بخشی به رابطه‌ی فیزیکی‌ای که یک نوازنده با سازش دارد مربوط است، یعنی مسائلی مثل روش دست گرفتن ساز یا پشت ساز نشستن، نحوه‌ی انگشت گذاشتن، انتقال نیرو به ساز (تقریبا اِکول) و … بخشی هم به مسایل صوتی، مثل صدایی که از ساز درمی‌آورد، دامنه‌ی شدت و ضعف‌هایی که می‌تواند به هر نت یا پاساژ بدهد، شیوش‌های مختلفی که می‌تواند هنگام نواختن هر نغمه یا تکنیک ایجاد کند و بخشی هم به مسایل تکنیکی مثل دامنه‌ی ویبراتوها و از این قبیل.

از روزهای گذشته…

ویلنسل (II)

ویلنسل (II)

بدنه: ویولنسل معمولا از چوب ساخته می شود، گرچه ممکن است مواد دیگری همچون فیبرکربن و آلومینیوم نیز برای ساخت آن بکار گرفته شود. صفحه رویی یک ویولنسل سنتی از چوب صنوبر و پشت، کناره ها و دسته ساز از چوب افرا ساخته می شود. گاهی از چوب درختان دیگری همچون سپیدار و بید برای پشت و کناره های ساز استفاده می شود.
نی هفت بند و شیو های نوازندگی آن (I)

نی هفت بند و شیو های نوازندگی آن (I)

در بین انواع سازهای بادی ایرانی که از قدیم مورد استفاده قرار می گرفته مانند، مزمار، نرم نای، درازنای، سرنا و… تنها امروزه نی توانسته در موسیقی ایرانی و در کنار دیگر سازهای کلاسیک ایرانی مثل تار، سنتور، سه تار و کمانچه قرار بگیرد و به اصطلاح یک تنه نقش سازهای بادی را در ارکستر ایرانی ایفا کند.
نقدی بر «قطعه‌ای در ماهور» (V)

نقدی بر «قطعه‌ای در ماهور» (V)

بافت کلان «قطعه‌ای در ماهور» کنترپوانتیک است مانند بیشتر آثاری که از فرامرز پایور به جای مانده است. استفاده از این تکنیک در موسیقی ایران بسیار معمول‌تر از بهره‌گیری از تکنیک هارمونی است، چرا که همراهی ملودی‌ها بهتر می‌توانند مشخصه‌های موسیقی دستگاهی را تداعی کنند تا نغمه‌های عمودی و هارمونیک که شائبه «غربی صدا دادن» را در نگاه منتقدان تشدید می‌کند البته باید توجه داشت اگر قوانین کنترپوال دقیقا مطابق قوانین کنترپوان کلاسیک استفاده شود، طبعا حال و هوای موسیقی نیز غربی می‌شود، پس باید توجه داشته باشیم که استفاده از تکنیک کنترپوان به معنی رعایت تمامی قوانین غربی کنترپوان (مخصوصا کنترپوان تنال) نیست. (۷)
آکوستیک اتاق – ۱

آکوستیک اتاق – ۱

بسیاری از مواقع موسیقی را در داخل اتاق یا سالن گوش می دهیم تا در محیط باز، بنابراین آشنایی با قوانین آکوستیک و نحوه انعکاس صوت در محیط بسته می تواند تاثیر بسیار زیادی در نحوه استفاده صحیح از امکانات اطاق یا سالن برای بدست آوردن بهترین کیفیت داشته باشد. در نظر داریم طی چند نوشته به موضوع آکوستیک اتاق بپردازیم، هر چند این مباحث ممکن است بیشتر جنبه فیزیکی داشته باشد اما یقینآ برای علاقمندان به موسیقی می تواند مفید باشد.
نگاهی به موسیقی رپ با رویکرد جامعه شناسی (IV)

نگاهی به موسیقی رپ با رویکرد جامعه شناسی (IV)

این شاخه از گونه موسیقی رپ به همان سرعتی که در اوایل دهه ۸۰ میلادی شکل گرفت در اواخر همین دهه و به همان سرعت نیز در جوامع غربی به دلیل زبان هتاکانه و مفاهیم غیراخلاقی و غیرخانوادگی اش به سرعت منکوب شد و حالتی منزوی به خود گرفت تا جایی که همه ویژگی های محتوایی رپ گانگستری مانند خشونت و مواد مخدر، توسط برخی خوانندگان و گروه های ترانه ساز رپ که از اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی ظهور کردند، زیر سؤال رفت؛ تا جایی که ژانر جدیدی به نام «رپ مسیحی»، «انجیلی» یا «مقدس» توسط این منتقدان ایجاد شد.
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XVII)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XVII)

هر ساز سازی (استثنای آنان که ساز های بادی-فلزی می سازند) نجار زبردستی است ولی هر نجار زبر دستی لزوما ساز ساز نیست.
هماهنگی در موسیقی ایران (I)

هماهنگی در موسیقی ایران (I)

مقاله ای که پیش رو دارید به قلم روح الله خالقی، آهنگساز و رهبر ارکستر گلها است. وی در این مقاله به تاریخچه چندصدایی در موسیقی ایران پرداخته است و در حاشیه نقطه نظرات خود را نیز در این زمینه مطرح کرده است.
جوزپه وردی، اپراساز محبوب (I)

جوزپه وردی، اپراساز محبوب (I)

جوزپه فورتونینو فرانچسکو وردی (Giuseppe Fortunino Francesco Verdi) آهنگساز ایتالیای سبک رومانتیک است که بیشتر کارهایش در زمینه اپرا بوده و قطعات او از محبوب ‌ترین آثاری است که در اغلب سالن‌های اپراهای جهان اجرا می‌شوند. وی یکی از تاثیرگذارترین آهنگسازان قرن نوزدهم بود. آثارش بارها در تالارهای اپرا در سرتاسر جهان اجرا شده و بندهای نسلها را نیز در هم شکسته، بسیاری از موضوعات وی در فرهنگ عموم ریشه دوانده اند، در قطعه ها و موضوعاتی همچون: “خانم دمدمی” در اپرای ریگولتو (Rigoletto)، “آوازهای کر از بردگان عبری” در اپرای نابوکا (Nabucco)، “آهنگ مستی” در اپرای لاتراویاتا (La traviata) و “پیروزی” در اپرای آیدا (Aida).
مراسم جشن انتشار و رونمایی از آلبوم “راپسودی بختیاری” (II)

مراسم جشن انتشار و رونمایی از آلبوم “راپسودی بختیاری” (II)

مادر علی مردان خان، بی بی مریم، دختر حسینقلی خان ایلخان کل بختیاری است که چهل روز بعد از تولد، پدرش او را نامزد (ناف برون) علیقلی خان پسر محمد علی خان از طایفه ی محمود صالح چهار لنگ نمود. بی بی مریم نه سال بیشتر نداشت که پدرش بدست ظل السلطان به قتل رسید. در سن ۱۵ سالگی علیرغم میل باطنی و به اصرار برادران به خانه ی شوهری رفت که نزدیک به چهل سال سن و چندین زن و فرزند داشت. بی بی مریم دارای سه پسر شد که یکی از آنها در کودکی درگذشت و دو پسر دیگرش یکی علی مردان خان و دیگری محمد علی خان بود. با مرگ شوهر، بی بی به نزد برادرانش بازگشت و در پناه آنان به تربیت فرزندان پرداخت. از بزرگی نوای مادرش زود هم نمی شود گذشت.
صبا از زبان سپنتا (I)

صبا از زبان سپنتا (I)

استاد ابو الحسن صبا در سال ۱۲۸۱ هجری‌ شمسی در تهران تولد یافت. پدر او کمال السلطنه‌ که مردی ادیب و هنرمند بود، ابو الحسن خان‌ شش ساله را برای فراگرفتن سه تار نزد میرزا عبد الله‌ هدایت کرد. صبا سه تار را از استاد زمانه میرزا عبد الله و درویش‌خان، سنتور را از میرزا علی اکبر شاهی، تنبک را از حاجی خان، کمانچه را از حسین خان اسماعیل‌زاده، فلوت را از اکبرخان و ویلن را از حسین هنگ آفرین فرا گرفت.