فرنگیس علیزاده و موسیقی نو (I)

فرنگیس علیزاده
فرنگیس علیزاده
فرنگیس علیزاده یک آهنگساز و پیانیست اهل باکوست و متولد ۱۹۴۷ است که پیش از اینکه در پروژه جاده ابریشم یویوما به صورت جهانی مطرح شود به عنوان یک آهنگساز نوگرا (البته با حال و هوای موسیقی آذری) در آذربایجان شناخته میشد. معروفیت فرنگیس علیزاده (Firangiz Alizade) به دلیل ساخته های موسیقی او که در یک نوع جدید به نام «Yeni Musigi» (موسیقی نو) است، می باشد. وی پیانو را در نزد Ulfan Khalilov و آهنگسازی را نزد Gara Garayev را درهنرستان باکو آموخت، جاییکه او فارغ التحصیل شد به عنوان پیانیست در سال ۱۹۷۰ و یک آهنگساز در سال ۱۹۷۲٫

تز دکترای او در سال ۱۹۸۹ راجع به « ارکستراسیون در کارهای آهنگسازان آذربایجانی » بود.علیزاده جایزه سالانه اتحادیه آهنگسازان آذربایجان را در سال ۱۹۸۰دریافت کرد و در ۱۹۹۰ علیزاده به عنوان «هنرمند برجسته» لقب گرفت.

audio fileبشنوید قسمتی از ساخته های فرنگیس علیزاده

کارهای او در فستیوالهای نیویورک، آمستردام، لندن، ورشو، آمستردام، لس آنجلس، بوستون، هیدلبرگ، مکزیکو سیتی، زوریخ، برلین، فرانکفورت، بن و … اجرا شده است.

از زمانیکه آذربایجان استقلال خود را در ۱۹۹۱ بدست آورد، علیزاده در خارج کار می کند (در کشورهای ترکیه، سوییس و آلمان.)

به مصاحبه ای که با او در سال ۱۹۹۹ شده است را میخوانیم:
کدام تجربیات و علاقمندیهای شما در بچگی، به نظرتان زندگی و حرفه شما را شکل داده است؟
وقتیکه من اولین بار چشمم را به دنیا گشودم، باکو به عنوان مرکز هنرها در دنیا می درخشید. در آنجا اجراهای مکرر ارکسترال بود که توسط رهبر ارکستر بزرگ نیازی (۱۹۱۲-۱۹۸۴) در سالن فیلارمونیک رهبری می شد. ما با گوش سپردن به اپراهای بسیار عالی دنیا مانند “Koroghlu” 1937 از اوزیر حاجی بیگف ۱۸۹۵-۱۹۴۸ (و باله هایی همچون ” هفت زیبا ” (۱۹۴۹) از گارا گارایف (۱۹۸۲-۱۹۱۸) بزرگ شدیم، همراه با سمفونیک mughams از امیروف و کارهای آهنگسازان دیگر مانند جهانگیر جهانگیرف (۱۹۹۲- ۱۹۲۱) و Jovdat Hajiyev زندگی میکردیم.

من ساعتهای لذتبخشی را با تماشای کمدی های موزیکال Hajibeyov سپری می کردم، “Arshin Mal Alan”( دستفروش پارچه،۱۹۱۳) و “O Olmasin, Bu Olsun” (اینکی نه، اونیکی ۱۹۱۱)، البته در طول آن سالها تنور بزرگ رشید بهبودف ۱۹۱۵- ۱۹۸۹ ترانه های مردمی توفیق قلی اف ۱۹۲۰ و رئوف حاجی اف ۱۹۲۲- ۱۹۹۵ را اجرا می کرد و همچنین در فیلم Bakhtiyar 1942 می درخشید.

من خودم در یک خانواده موزیسین بزرگ نشدم. پدر من مهندس نفت بود اما علاقه شدیدی به ساز زهی تار داشت و این ساز را بطور غیر حرفه ای می نواخت. خانواده من هنگامیکه از علاقه وافر من به موسیقی اطلاع پیدا کردند، تصمیم گرفتند که برای من یک پیانو بخرند، سپس من نوازندگی را از ۵ سالگی آغاز کردم.

در سن ۷ سالگی، من اولین آهنگ خود را- ترانه ای برای کودکان- به نام “بهار” ساختم. معمولاُ وقتی بچه ها آهنگی می سازند، نت آنرا یاد داشت نمی کنند، اما من از همان ابتدا شروع کردم به نوشتن نت.

همچنین، اولین معلم آهنگسازی من، آدیلا حسین زاده (Adila Huseinzade)، مرا بسیار تشویق کرد. او مرتباُ به من می گفت که من استعداد زیادی دارم و پس باید بیشتر از بقیه دانش آموزان تمرین کنم. به همین دلیل است که من فکر می کنم محیط یک شخص، یک فاکتور بسیار مهم در زندگی او می باشد؛ خانواده، مدرسه، دوستان، معلمان، تلویزیون، رادیو، زندگی فرهنگی، کتابها و انسانهای جالب، همه می توانند تاثیر عمیقی بر ما داشته باشند. جوانها باید در فضای سرشار از عشق و توجه اطرافیان پرورش یابند. این باعث بوجود آمدن یک بنیان قوی برای زندگی آنها می شود.

چقدر کودکی خود شما با کودکان امروزه متفاوت است؟
دوران کودکی ما خیلی ساده تر و معمولی تر بود. برنامه زندگی ما خیلی منظمتر بود و سرگرمیهای آماده اصلاُ تا این اندازه نبودند. والدین ما اجازه نمی دادند که در روز بیشتر از یک ساعت تلویزیون نگاه کنیم.

گارا گارایف، آهنگساز مشهور آذربایجانی، معلم من بود. او هر چیز را فقط یکبار می گفت و ما باید آنرا به خاطر می سپردیم. ما احترام بیشتری برای بزرگتر هایمان قائل بودیم. امروزه در آذربایجان نیز مانند کشورهای دیگر، آنقدر که باید به بزرگترها احترام نمی گذارند. اما اگر شما می خواهید در زندگی خود چیزی را یاد بگیرید، باید بیشتر به بزرگترها و کسانیکه تجربه بیشتری نسبت به شما دارند توجه کنید. من خیلی خوشبخت بودم که در دوران جوانیم اطرافیان من کسانی بودند که به من و تربیت من توجه می کردند.

2 دیدگاه

  • ارسال شده در مهر ۱۹, ۱۳۸۶ در ۱۱:۳۶ ب.ظ

    khaste nabashid.mitonid az navazandegan va ahangsazane azary khodemon va karashon benvisid
    ba tashakor

  • اميد
    ارسال شده در مهر ۲۳, ۱۳۸۶ در ۱۲:۴۷ ب.ظ

    salam kheili khob bod age ma betonim in mataleb ro ke janbeye amozeshie besyar khobi ham dareh dar in site motabar afzayesh bedim ghatan mitonim baraye kasani ke khahane mosighie jeddi va daraye andisheye valla hastesh o ronagh bebakhshim.arezoye movafaghiat barayue tamame dast andar karane an site motabar va jeddi daram.shado sarboland bashin.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

بیانیه هیات داوران هفتمین جشنواره نوشتارها و وب‌سایت‌ها موسیقی

شکی نیست سلیقه عمومی و شناخت صحیح نسبت به موسیقی در جامعه نیازمند راهبری و هدایت فکری است و این مهم در سایه نگارش و انتشار مقالات، نقدها، یادداشت و گزارش‌های پر مغز در رسانه‌ها تقویت می‌شود. و همین اهمیت بوده است که هر گاه سخن جدی گفتن از موسیقی در رسانه‌ها جدی گرفته شد سطح سلیقه عمومی و دانش شنیداری جامعه نسبت به آنچه به نام موسیقی تولید می‌شود بالاتر رفت و امروز که جدیت این مهم رنگ‌باخته شاهد زوال سلیقه موسیقایی در جامعه هستیم.

بیانیه دبیر هفتمین دوره جشنواره نوشتار ها و وبسایت های موسیقی

هفتمین جشنواره‌ی رقابتیِ سایت‌ها و نوشتارهای موسیقی با تأخیری یک‌ساله، و با تجدیدِ نظر در ساختار و اساسِ جشنواره، سرانجام، جمعه ۲۴ اسفندماه ۱۳۹۷ اختتامیه‌ی خود را پشتِ‌سر گذراند. ازاین‌دوره برمبنای اساس‌نامه‌ی نو-دیوانِ جشنواره هیأتِ محترم اُمنا، به‌نمایندگیِ پژوهش‌گرِ ارجمند، آروین صداقت‌کیش مستقیماً هیأتِ داوران و دبیر هر دوره را انتخاب می‌کنند. امید است برمبنای این اساس‌نامه، جشنواره شاکله‌ی مشخص‌تر و منسجم‌تری به‌خود بگیرد.

از روزهای گذشته…

مصاحبه با کیت جرت (IV)

مصاحبه با کیت جرت (IV)

یکی از جنبه های مهم نوازندگی شما احترامی است که برای ملودی قائل هستید، چه ملودی نوشته شده و چه بداهه. می خواستم نظر شما را درباره اهمیت ملودی بدانم که اغلب در موسیقی جز به نفع الگو ها (patterns) از بین رفته است.
لطفی را در خور لطفی نشناختیم

لطفی را در خور لطفی نشناختیم

از درگذشت محمد رضا لطفی بیش از یک سال می گذرد؛ تحقیق و مطالعه ی آثار لطفی نیازمند سالها پژوهش است. درایت و آگاهی لطفی به جمله بندی و فواصل دقیق موسیقی ایرانی از شاخصه های نوازندگی او محسوب می شود. نوازندگی ای که نیازمند پژوهشی ژرف است و بیانگر رمز و رازهای نوازندگی لطفی است.
سونات شماره یک باخ

سونات شماره یک باخ

سونات شماره یک ویولن، اثر یوهان سباستین باخ را می توان از درخشان ترین آثار تصنیف شده این فرم برای ویولن دانست. این سونات و چهار بخش آن، جزئی از مجموعه سه سونات و سه پارتیتای باخ برای ویولن است که همواره از آثار پر ارزش تکنوازی برای این ساز شناخته شده است و تشکیل دهنده قطعاتی مشتمل بر – سی و دو- تصنیف کوتاه و بلند است.
بررسی ساختار دستگاه شور در ردیف میرزاعبدالله» (VII)

بررسی ساختار دستگاه شور در ردیف میرزاعبدالله» (VII)

این موضوع را از زاویه‌ی دیگری نیز می‌توان دید: درجه‌ی پنجم بالای مد شور شاهد مد دشتی است. پس از آنکه شور دوم از دل شور اول ظاهر می‌شود، در درجه‌ی پنجم خود به مد حسینی می‌رسد. به عبارت دیگر با اندکی مسامحه می‌توان گفت، حسینی در جایگاه دشتیِ شور دوم است. پیش‌تر نیز اشاره شد که مد حسینی ترکیبی از مد شور و مد دشتی است. از این منظر به‌رغم اینکه حسینی مد اولیه و مستقلی است، اما با شور دوم در ارتباطی معنادار است. بنابراین، جداشدن این دو بخش مرتبط با هم، باید علتی آن‌چنان متقن داشته باشد که این تفکیک را توجیه کند و آن را منطقی جلوه دهد.
گزارش جلسه سیزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

گزارش جلسه سیزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

بنابر گفتاری که گذشت، بزرگ‌ترین چالش یا دشواری جامعه‌شناسی برای وارد شدن به دنیای نقد این پرسش است که: آیا دو نوع ارزش [هنری]- ارزش درون‌ذاتی یا زیباشناختی، و ارزش برون‌ذاتی یا سیاسی [اجتماعی]- وجود دارد؟ اگر وجود دارد رابطه‌ی اینها چیست؟ و نقدی که بر شالوده‌ی جامعه‌شناسی ساخته می‌شود چگونه بر چالش میان این دو پیروز خواهد شد. نحوه‌ی پاسخ به این پرسش(‌ها) چگونگی ورود جامعه‌شناسی را مشخص خواهد کرد.
«اهالی موسیقی کار مطالعاتی را جدی نمی گیرند»

«اهالی موسیقی کار مطالعاتی را جدی نمی گیرند»

در ایران، چندین مجله موسیقی با گرایش‌های گوناگون فعالیت دارند؛ «فصلنامه موسیقی ماهور»، «ماهنامه هنر موسیقی» و «ماهنامه فرهنگ و آهنگ» از اصلی‌ترین مجلات موسیقی در ایران هستند. در چنین فضایی و با توجه به اینکه فعالیت‌های موسیقی در ایران چندان وسیع نیست، یک نشریه‌ی تازه‌ی موسیقی که به جنبه‌های عوام‌پسندانه‌ی موسیقی هم نمی‌پردازد تا چه حد می‌تواند توجه دوستداران موسیقی را جلب کند؟
نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (VII)

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (VII)

به عبارت دیگر موسیقی ایرانی، از این دیدگاه موسیقی رایج در ایران است. شناسایی این موسیقی در طول تاریخ ممکن نیست چرا که موسیقی قبل از پیدایش وسایل ضبط صوت، گذرا و ناپایدار بوده است. قدیمی ترین موسیقی ایرانی ضبط شده و قابل بررسی، موسیقی های دوران مظفرالدین شاه قاجار (حدود ۱۰۰ سال پیش) هستند و آن ها نیز موسیقی هنری و درباری آن زمان اند و نه کل موسیقی رایج در آن زمان. (نک سپنتا ساسان / تاریخ تحول ضبط موسیقی در ایران)
طنین آوای گلستان دربرمینگام

طنین آوای گلستان دربرمینگام

مطلب فراروی به بهانه برگزاری کنسرت گروه گلستان در شهر برمینگام انگلستان نوشته شده و نویسنده هرچند سالها تجربه تحقیق و به کار گیری مبانی هنر در شاخه ای از معماری را درکارنامه خود داراست با این وجود خود را کارشناس و منتقد موسیقی ندانسته بلکه همانند بسیاری از شما تنها از دیدن و شنیدن کاری خلاقانه و منحصربفرد هنری به وجد آمده و به این وسیله به ارتقاء کیفیت جنبه های معنوی و غیر مادی زندگی در عصری خسته از ضد ارزشها و لبریز از چالشهای بزرگ امیدوار می شود.
د-دورز (I)

د-دورز (I)

د – دُرز (The Doors) گروه راک آمریکایی که در سال ۱۹۶۵ در لس انجلس-کالیفورنیا تشکیل شد. در بیشترین مدت زمان بقای این گروه؛ جیم موریسون (Jim Morrison) خواننده، ری منزارک (Ray Manzarek) نوازنده کیبورد، جان دنسمور (John Densmore) درامر و روبی کریگر (Robby Krieger) گیتاریست گروه، بوده اند. در دهه ۱۹۶۰ آنان از جمله جنجال آفرین ترین گروهها بودند، به ویژه اشعار خشن موریسون و شخصیت غیر قابل پیش بینی وی بر روی سن معروف و بحث برانگیز بود.
بیان جنسیَّت در موسیقی (I)

بیان جنسیَّت در موسیقی (I)

هر چند تفکیک جنسیتی در بررسی ارزش هنری یک اثر، نگرشی خطاکارانه تلقی میشود، لیکن نحوه ی تاثیرگذاری تکنیک های هنری ارائه شده در یک اثر، خواه و نا خواه از ویژگی های درونی هنرمند سرچشمه می گیرد که جنسیت یکی از آنهاست. تفاوت های طبیعی مابین جنس های نر و ماده در گیاهان و جانوران نیز به اصالت و نهادینگیِ این اختلافات اشاره دارد.