اپرای توسکا (I)

توسکا (Tosca) اپرایی است ایتالیایی در سه پرده اثر جاکومو پوچینی (Giacomo Puccini) و اشعاری از لوجیو الیکا (Luigi Illica) و ژوزپه جاکوزا (Giuseppe Giacosa) بر اساس نمایش نامه ای از ویکتورین ساردو (Victorien Sardou) به نام “توسکا”. این اپرا برای اولین بار در تاتر کوستانزی در روم در ۱۴ ژانویه ۱۹۰۰ اجرا شد. توسکا؛ یکی از مشهورترین اپراهای دنیا می باشد، موفقیتی که در اولین اجرای آن با استقبال تماشاگران به دست آمد، بسیار چشمگیر بود. اگرچه در ابتدا مورد تائید کامل منتقدین واقع نشد. امروزه، توسکا یکی از استاندارهای اپراتیک می باشد و در لیست سال ۲۰۰۸ “اپرا آمریکا” مبنی بر بیشترین اپراهای اجرا شده در آمریکای شمالی در رده هشتم قرار دارد.

نمایشنامه توسکا نوشته ساردو در پاریس در سال ۱۸۸۷ اجرا شد، پوچینی اول بار در همان سال اجرای آن را در میلان با بازی سارا برنارت (Sarah Bernhardt) در نقش توسکا دید.

آهنگساز بلافاصله از ناشر نمایشنامه؛ جیولیو ریکوردی (Giulio Ricordi) درخواست کرد تا حقوق قانونی برداشت از این نمایشنامه را برای ساخت قطعه ای دریافت نماید، اما در سال ۱۸۹۳ حقوق ساخت آن به آهنگساز دیگری به نام آلبرتو فرانچتی (Alberto Franchetti) رسید و پوچینی را بسیار مایوس ساخت.

الیکا اشعار آنرا نوشت و در اکتبر سال بعد، فرانچتی، ریکوردی، الیکا و ژوزپه وردی برای معرفی اثر نوشته شده، با ساردو ملاقات کردند. وردی به حقیقت مجذوب این داستان تراژدی قرار گرفته بود اما اگر ساردو حاضر به تغییر پایان آن نبود مجبور به رد آهنگسازی برای این اثر می شد.

audio file قسمتی از اپرای توسکا را بشنوید

پس از چندین ماه، فرانچتی اعتراف نمود که قادر به آهنگسازی برای چنین اپرایی نبوده، پس از آن ریکوردی از پوچینی درخواست کرد که این اپرا را بسازد. آهنگساز همچنان به دلیل اتفاق پیشین از آنان دلگیر بود و دیگر حاضر به قبول آن نبود، تنها مداخله وردی باعث شد که پوچینی شور پیشین خود برای ساخت این اپرا باز یابد و ساخت آن را پذیرفت. وی در سال ۱۸۹۶ آغاز به کار بر روی این اپرا کرد، پس از تکمیل “لا بوهم” اپرای مشهور دیگری از پوچینی، ریکوردی از جیاکوزا خواست تا به همراه الیکا روی اشعار جدید برای این اپرا کار کنند، اما جیاکوزا بر اساس استاندارهای قبلی خود بر روی این اثر کار نکرد و با ساردو دچار مشکل شدند. پوچینی نیز با الیکا، جیاکوزا و ریکوردی اختلاف داشت. هر سه آنان پیشنهاد دادند که برای پرده سوم “آهنگ جشن پیروزی” را قرار دهند اما پوچینی آنان را متقاعد کرد که تنها به خواندن قطعه “تریونفال… اسپم جدید” (Trionfal… di nuova speme) بسنده کنند.

در اکتبر ۱۸۹۹ پس از سه سال همکاری سخت، اپرا آماده اجرا شد. به دلیل آنکه این داستان در روم اتفاق افتاده بود تصمیم گرفته شد که اولین اجرای آن به جای لا اسکالای میلان در سرزمین جاودان روم در سالن تئاتر کوستانزی برگزار شود.

در اولین اجرای اپرای “توسکا” مشکلات و دخالتهای بسیاری برگزاری اجرا را مشکل ساز کرد. هاریسلا دارسله (Hariclea Darclee) خواننده سوپرانو در نقش توسکا، خواننده تنور امیلیو د مارچی (Emilio de Marchi) در نقش کاوارادوسی و خواننده باریتون ایجنیو جیرالدونی (Eugenio Giraldoni) در نقش اسکارپیا و لئوپولدو موجنون (Leopoldo Mugnone) کارگردان این اپرا بود.

audio file قسمتی از اپرای توسکا را بشنوید

در میان حضار اولین شب اجرا؛ ملکه مارگریتای ایتالیا، نخست وزیر؛ لوئیجی پولئوکس و آهنگسازان بسیاری از جمله پیترو ماسکانی (Pietro Mascagni)، فرانچسکو سیلیا (Francesco Cilea)، شخص فرانچتی و جیووانی سامباتی (Giovanni Sgambati) حضور یافتند. با آنکه توسکا موفقیتی فوق العاده بزرگ برای پوچینی محسوب می شد، با این وجود تفاوتهای بسیاری در فضای این اثر در مقایسه با آثار پیشینش وجود دارد.

2 دیدگاه

  • محسن
    ارسال شده در فروردین ۲۱, ۱۳۹۴ در ۶:۱۲ ب.ظ

    دوستان عزیز در زبان ایتالیائی giaجا خوانده میشود بنابراین جاکومو پوچینی و همینطور برای کلمات دیگر مثل جاکوزا جان کارلو یا جانینی giancarlo giacosa giannini نوشته میشود

  • ارسال شده در فروردین ۲۳, ۱۳۹۴ در ۱:۱۶ ق.ظ

    با سپاس از نظر شما

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

روی دانوب زیبای آبی (II)

یوهان اشتراوس این والس را کـه اصـلا بـرای آواز جمعی‌ و ارکستر‌ نوشته بود و به «انجمن خـوانندگان ویـن‌» تقدیم‌ کرد و آنها‌ در‌ ۱۵‌ فوریه ۱۸۶۷ در تالار‌ دیانا (محل امروز دیاناباد) {این اثر را} به‌ اجرا در آوردند. مـتن اشـعار آن را افسر پلیس یوزف وایل‌‌ سـاخته‌ و بـا این مـطلب شـروع مـی‌شد:

عمومی: مردم با نظریه های جدید در ابتدا مخالفت می کنند

من در سال ۱۳۴۲ وارد دانشگاه شدم و سال دوم دانشکده بودم که در اردوها شرکت کردم و همان موقع بود که با اساتید آشنا شدم و به دنبال آن به هنرستان رفتم و به کلاس‌های استاد محمود کریمی برای فراگیری ردیف رفتم و تئوری و سلفژ را با استاد فرهاد فخرالدینی کار کردم؛ در همان موقع بود که من به گروه آقای فرامرز پایور رفتم یعنی من حدود ۵۰ سال پیش، سال ۴۵ یا ۴۶ به گروه سازهای ملی آقای پایور که تأسیس شده بود پیوستم. ایشان کنسرت من را در پایان سال تحصیلی یا هنرستان دیده بودند و از استاد کریمی خواسته بودند که من را دعوت کنند تا به گروه ایشان بپیوندم.

از روزهای گذشته…

مارسین دیلا؛ آقای برنده (I)

مارسین دیلا؛ آقای برنده (I)

در سال های اخیر بیش از هر زمان، شاهد برگزاری مسابقات و همایش های موسیقی در زمینه نوازندگی بوده ایم. این مسابقات هنوز نتوانسته اند موافقت همه هنرمندان و دست اندرکاران موسیقی را با خود همراه کنند؛ انتقاداتی از این دست که: “نمی توان همه را با یک سنگ، محک زد”؛ “سلیقه داوران تاثیری انکار نشدنی در انتخاب برندگان دارد” و “کسانی که شایستگی کسب رتبه دارند اما حائز رتبه نمی شوند” بر این مسابقات وارد شده است. با این همه، کسب رتبه در مسابقات معتبر، تاییدی است بر کیفیت کار نوازندگان.
زوج هنری بارنبویم – دوپره : ژاکلین دوپره (II)

زوج هنری بارنبویم – دوپره : ژاکلین دوپره (II)

در سال ۱۹۷۱ دوپره به هنگام نوازندگی متوجه ضعف در انگشتانش شد و در پی آن انگشتان و سایر اعضای بدن این نوازنده به تدریج حس خود را از دست دادند. در سال ۱۹۷۳ پس از دو سال غیبت و با وجود شدت یافتن علائم بیماری، او اجرای کنسرت هایش را از سر گرفت. در این سال او توری را در سراسر آمریکای شمالی و کانادا برگزار نمود.
اصول نوازندگی ویولن (XIV)

اصول نوازندگی ویولن (XIV)

باید دقت داشت که در هیچ از یک از آرشه های چپ و یا راست، دست گیری آرشه و یا آرشه کشی نبایستی باعث ایجاد حالت گرفتگی در ناحیه سمت راست قفسه سینه و یا بالا گرفتن غیر عمدی شانه گردد. یک اشتباه بسیار رایج در این زمینه، بالا آمدن تدریجی شانه در آرشه کشی با جهت چپ و با نزدیک شدن به پاشنه است و مورد دیگر بالا گرفتن غیرعمدی شانه در هنگام دست گیری آرشه در ناحیه پاشنه، در آرشه راست می باشد.
تحول در موسیقی ایرانی از قاجار تا کنون (I)

تحول در موسیقی ایرانی از قاجار تا کنون (I)

در پایان دوره قاجار و ورود به دوره انتقالی قدرت در ایران که به عنوان عصر مشروطه شناخته می شود؛ تحولات زیادی در موسیقی ایران بوجود آمد که این تحولات با روی کار آمدن شاگردان و پیروان مکتب علینقی وزیری، سرعت بیشتری گرفت. این تحولات تاثیرات زیادی در فیزیک سازها، نحوه نوازندگی، نحوه خوانندگی، آهنگسازی و… گذاشت.
“موسیقی همه زندگی من است” (II)

“موسیقی همه زندگی من است” (II)

بارها علاقه داشتم به آن دوره بازگردم. شما هنوز اجرای آثار چارلی را می شنوید. آنها گروه ساکسیفون نوازانی دارند که “موسیقی چارلی” ‌را می نوازند. هفته گذشته با آنان اجرایی داشتم و به خودم می بالم.
تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (VIII)

تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (VIII)

وی در بغداد مورد توجه بود، زیرا هم صاحب جمال بود و هم واجد کمال. هم شاعره بود، هم موسیقی دان. اسحق او را بی‌همتا دانسته است. پس از مرگ امین، مأمون عرب را به یکصد هزار دینار خرید و چون مورد توجه خاص خلیفه بود وی را «مأمونیه» لقب دادند.
چالشهای یک موسیقی

چالشهای یک موسیقی

موسیقی ایران از دیرباز متاثر از فرهنگ و آداب و رسوم ایرانی و همواره به فراخور شرایط زمانی در حال تغییر و تحول بوده است. این موضوع به گونه ای موجب شده است که بیان عواطف و احساسات مردم به عنوان یکی از اهداف موسیقی تلقی شود. هدفی که اکثر موسیقیدانان و آهنگسازان در تلاشند تا با بررسی اوضاع و احوال اجتماعی و تطبیق آن با فعالیتهای هنری خود به آن نایل آیند.
قاسمی: در زمان ۶ ماه ۱۷ قطعه در آوردیم!

قاسمی: در زمان ۶ ماه ۱۷ قطعه در آوردیم!

ما تست گروهی نگرفتیم و گفتیم همه بیایند! نزدیک ۱۰۰ نفر بودند، بعد از ۶ ماه در دو مرحله آموزش و دو سری امتحان، (سه روز در هفته می آمند) حدود ۴۵ نفر را انتخاب کردیم برای اعضای گروه.
فخرالدینی: تا صبا زنده بود، شاگردش بودم

فخرالدینی: تا صبا زنده بود، شاگردش بودم

بیشتر از دو سال از به روی صحنه رفتن ارکستر ملی به رهبری فخرالدینی میگذرد و امروز او پس از مدتها سکوت و رکود، عزم خود را جزم کرده تا باز با ارکستری دیگر و ترکیبی دگرگونه روی صحنه برود و موسیقی مورد علاقه خود را که بهره مند از همراهی و همدلی بسیاری از مردمان این سرزمین است را به اجرا بگذارد. فخرالدینی بدون شک یکی از فعال ترین موسیقیدانان ۴۰ سال گذشته موسیقی ایران است، کسی که از ویولون نوازی به سبک ایرانی شروع کرد و به آهنگسازی موسیقی سمفونیک رسید؛ ولی همیشه هر دو فرهنگ را به همراه داشته و دارد. فخرالدینی با اینکه مردی است، گریزان از حواشی معمول نام آوران عرصه موسیقی، ولی همیشه حواشی او را همراهی کرده است، شاید به این خاطر که مدت زیادی از فعالیت های هنری اش را در سطوح حساس هنری گذرانده است.
چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه نهم (I)

چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه نهم (I)

یکی از شاخه‌های اصلی اتنوموزیکولوژی که در مباحث مردم‌شناسی (۳) نیز به آن پرداخته می‌شود، «زندگی دور از وطن و جهانی‌‌سازی» است. معمولاً مباحث هویت (۴)، جهانی‌سازی و اقوام مهاجر (۵) در یکدیگر تنیده می‌شوند (۶).