اپرای توسکا (I)

توسکا (Tosca) اپرایی است ایتالیایی در سه پرده اثر جاکومو پوچینی (Giacomo Puccini) و اشعاری از لوجیو الیکا (Luigi Illica) و ژوزپه جاکوزا (Giuseppe Giacosa) بر اساس نمایش نامه ای از ویکتورین ساردو (Victorien Sardou) به نام “توسکا”. این اپرا برای اولین بار در تاتر کوستانزی در روم در ۱۴ ژانویه ۱۹۰۰ اجرا شد. توسکا؛ یکی از مشهورترین اپراهای دنیا می باشد، موفقیتی که در اولین اجرای آن با استقبال تماشاگران به دست آمد، بسیار چشمگیر بود. اگرچه در ابتدا مورد تائید کامل منتقدین واقع نشد. امروزه، توسکا یکی از استاندارهای اپراتیک می باشد و در لیست سال ۲۰۰۸ “اپرا آمریکا” مبنی بر بیشترین اپراهای اجرا شده در آمریکای شمالی در رده هشتم قرار دارد.

نمایشنامه توسکا نوشته ساردو در پاریس در سال ۱۸۸۷ اجرا شد، پوچینی اول بار در همان سال اجرای آن را در میلان با بازی سارا برنارت (Sarah Bernhardt) در نقش توسکا دید.

آهنگساز بلافاصله از ناشر نمایشنامه؛ جیولیو ریکوردی (Giulio Ricordi) درخواست کرد تا حقوق قانونی برداشت از این نمایشنامه را برای ساخت قطعه ای دریافت نماید، اما در سال ۱۸۹۳ حقوق ساخت آن به آهنگساز دیگری به نام آلبرتو فرانچتی (Alberto Franchetti) رسید و پوچینی را بسیار مایوس ساخت.

الیکا اشعار آنرا نوشت و در اکتبر سال بعد، فرانچتی، ریکوردی، الیکا و ژوزپه وردی برای معرفی اثر نوشته شده، با ساردو ملاقات کردند. وردی به حقیقت مجذوب این داستان تراژدی قرار گرفته بود اما اگر ساردو حاضر به تغییر پایان آن نبود مجبور به رد آهنگسازی برای این اثر می شد.

audio file قسمتی از اپرای توسکا را بشنوید

پس از چندین ماه، فرانچتی اعتراف نمود که قادر به آهنگسازی برای چنین اپرایی نبوده، پس از آن ریکوردی از پوچینی درخواست کرد که این اپرا را بسازد. آهنگساز همچنان به دلیل اتفاق پیشین از آنان دلگیر بود و دیگر حاضر به قبول آن نبود، تنها مداخله وردی باعث شد که پوچینی شور پیشین خود برای ساخت این اپرا باز یابد و ساخت آن را پذیرفت. وی در سال ۱۸۹۶ آغاز به کار بر روی این اپرا کرد، پس از تکمیل “لا بوهم” اپرای مشهور دیگری از پوچینی، ریکوردی از جیاکوزا خواست تا به همراه الیکا روی اشعار جدید برای این اپرا کار کنند، اما جیاکوزا بر اساس استاندارهای قبلی خود بر روی این اثر کار نکرد و با ساردو دچار مشکل شدند. پوچینی نیز با الیکا، جیاکوزا و ریکوردی اختلاف داشت. هر سه آنان پیشنهاد دادند که برای پرده سوم “آهنگ جشن پیروزی” را قرار دهند اما پوچینی آنان را متقاعد کرد که تنها به خواندن قطعه “تریونفال… اسپم جدید” (Trionfal… di nuova speme) بسنده کنند.

در اکتبر ۱۸۹۹ پس از سه سال همکاری سخت، اپرا آماده اجرا شد. به دلیل آنکه این داستان در روم اتفاق افتاده بود تصمیم گرفته شد که اولین اجرای آن به جای لا اسکالای میلان در سرزمین جاودان روم در سالن تئاتر کوستانزی برگزار شود.

در اولین اجرای اپرای “توسکا” مشکلات و دخالتهای بسیاری برگزاری اجرا را مشکل ساز کرد. هاریسلا دارسله (Hariclea Darclee) خواننده سوپرانو در نقش توسکا، خواننده تنور امیلیو د مارچی (Emilio de Marchi) در نقش کاوارادوسی و خواننده باریتون ایجنیو جیرالدونی (Eugenio Giraldoni) در نقش اسکارپیا و لئوپولدو موجنون (Leopoldo Mugnone) کارگردان این اپرا بود.

audio file قسمتی از اپرای توسکا را بشنوید

در میان حضار اولین شب اجرا؛ ملکه مارگریتای ایتالیا، نخست وزیر؛ لوئیجی پولئوکس و آهنگسازان بسیاری از جمله پیترو ماسکانی (Pietro Mascagni)، فرانچسکو سیلیا (Francesco Cilea)، شخص فرانچتی و جیووانی سامباتی (Giovanni Sgambati) حضور یافتند. با آنکه توسکا موفقیتی فوق العاده بزرگ برای پوچینی محسوب می شد، با این وجود تفاوتهای بسیاری در فضای این اثر در مقایسه با آثار پیشینش وجود دارد.

2 دیدگاه

  • محسن
    ارسال شده در فروردین ۲۱, ۱۳۹۴ در ۶:۱۲ ب.ظ

    دوستان عزیز در زبان ایتالیائی giaجا خوانده میشود بنابراین جاکومو پوچینی و همینطور برای کلمات دیگر مثل جاکوزا جان کارلو یا جانینی giancarlo giacosa giannini نوشته میشود

  • ارسال شده در فروردین ۲۳, ۱۳۹۴ در ۱:۱۶ ق.ظ

    با سپاس از نظر شما

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

«پالیز ۱» منتشر شد

گروه مستقل موسیقی ایرانی «پالیز» پس از حدود یک دهه فعالیت عملی و آکادمیک همراه با تمرینات آنسامبل مستمر در حوزه موسیقی ایرانی، اولین آلبوم خود با نام «پالیز۱» و در آواز بیات اصفهان با ۸ قطعه با عنوان‌های «لالایی، کمانچه، امشب، سنتور، شیدا، تنبک، رقص ژاله، یارمن» با نوازندگی و تکنوازی کیخسرو مختاری (کمانچه)، سولماز بدری (سنتور), ستار خطابی (تنبک) و با صدای علی صمدپور و سولماز بدری را منتشر کرد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (V)

موسیقی ایران موسیقی بی‌نهایت وسیعی است. به خاطر اینکه موسیقی ایران یک سیستم دوگانه «دوآل‌سیستم» (Dual System) دارد که از قرن‌های متوالی به ما رسیده است. بخشی از این سیستم که قدیمی‌تر است سیستم «مقام» است که از قرن هشتم میلادی تا قرن نوزدهم میلادی در ایران رواج داشته است. و به خاطر شرایطی تاریخی که من از آن آگاه نیستم، به علت اینکه موزیکولوگ نیستم، سیستم جدیدتری به اسم «دستگاه» در ایران رشد می‌کند ولیکن مقام از بین نمی‌رود و در موسیقی نواحی ایران هنوز با سیستم مقام سروکار داریم و هنوز مقام به زندگی خودش ادامه می‌دهد. درنتیجه با دو سیستم در موسیقی ایران مواجه هستیم. به همین خاطر وسعت این سیستم دوگانه بی‌نهایت زیاد است. نمی‌خواهم به مسائل تکنیکی بروم اما مثل اقیانوسی است که می‌شود از هر کجایش آب برداشت. هر نوع موسیقی‌ای که بخواهیم می‌شود از این سیستم درست کرد.

از روزهای گذشته…

چشمه ای جوشیده از اعماق (IV)

چشمه ای جوشیده از اعماق (IV)

۴٫ تمپو تغییری در این سبک ندارد. ریتم نیز (در صورت وجود) بسیار ساده و پراز عناصر تکرار شونده است. از این رو به نظر می رسد مهمترین ویژگی این سبک سادگی فرمی و محتوایی آن باشد: آنچه که در سادگی صدای یک ناقوس وجود دارد. شیوه ابداعی پارت متأثر از صدای ناقوس است و هارمونیک های ناقوس یا زنگ، نقش مهمی در این سبک ایفا می کنند. گذشته از اینکه ناقوس برای پارت منبع الهامی مهم بوده، خصوصیات ویژه آن بواسطه شکل، هارمونیکها و شیوش منحصر بفردش بسیار مورد توجه او بوده است.
موسیقی کانتری (II)

موسیقی کانتری (II)

هنرمندانی چون جرج جونز (George Jones)، پورتر واگنور (Porter Wagoner) و لورتا لاین (Loretta Lynn) موسیقی دانان دوران عصر طلایی بودند و بسیاری از آهنگهای آنان تا به امروز خوانده و اجرا می شود. در سالهای ۱۹۳۰ و ۴۰ موسیقی وسترن و آوازهای کابویی که از سالهای ۱۹۲۰ضبط شده بود، در فیلمهای مشهور هالیوود استفاده شد.
“رازهای” استرادیواری (XIII)

“رازهای” استرادیواری (XIII)

خط محیطی ساز: نکته مهم در ساخت ساز فرم داخلی آن بود یعنی قسمتی که کلافها و زوارها بر روی آن تنظیم می شدند. استرادیواری قالب های چوبی خود را با استفاده از نقشه های مربوطه که بر روی کاغذ ترسیم کرده بود، می ساخت.
نگاهی به «اینک از امید» (II)

نگاهی به «اینک از امید» (II)

به طور کلی مقدمه ماهور از دو بخش بسیار ضعیف و قوی تشکیل شده است که بخش قوی آن یکی از برجسته ترین قطعات این آلبوم از نظر ملودی سازی و چند صدایی محسوب می شود. (هرچند در زمینه چند صدایی حرف زیادی برای گفتن ندارد.)
فراخوان نخستین جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی

فراخوان نخستین جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی

نخستین جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی در تاریخ ۱۵ خرداد ماه در تهران برگزار میشود. این جشنواره پیش از این به صورت رقابتی نبود و تنها قرار بود هر سال گردهمایی مدیران پایگاه های اینترنتی موسیقی در مکانی بوجود آید. لازم به ذکر است این جشنواره در سال گذشته به دلیل پاره ای از مشکلات به تاخیر افتاد و امسال قرار است در ۸ بخش رقابتی برگزار شود.
لویی بلسون، خداوندگار جز درام

لویی بلسون، خداوندگار جز درام

لویی بلسون (Luigi Paulino Alfredo Francesco Antonio Balassoni)که همه او به عنوان یک نوازنده درام (در سبک جز) برجسته می شناسند. او یک پیشرو در نوازندگی double-bass درام، آهنگساز، تنظیم کننده، رهبر گروه، استاد و مدرس سبک جز است. دوک الینگتون او را چنین معرفی مینماید : “برترین نوازنده درام در جهان” و باید این حقیقت را قبول نمود که این جمله تنها تمجید از بلسون نیست بلکه وی در طول نوازندگیش تکنیکی که داشت و سرعت خیره کننده اش الگوی بسیاری از نوازندگان حال درام میباشد.
Big Band – آشنایی و تاریخچه

Big Band – آشنایی و تاریخچه

Big bands به معنای دسته های موسیقی بزرگ نوعی گروه موسیقی جز است که در سالهای ۱۹۳۵ تا اواخر دهه ۴۰ یعنی دوران سوئینگ (Swing Era) از محبوبیت بسیاری برخوردار بود. بیگ بند به طور معمول از حدود ۱۲ تا ۱۹ نوازنده در بخشهای مختلف تشکیل میشد . به نامهایی چون ارکستر جز و جز صحنه ای یا stage band نیز شناخته میشد.
آوانگاری به روش «ابجد» در موسیقی قدیم ایرانی (II)

آوانگاری به روش «ابجد» در موسیقی قدیم ایرانی (II)

بعد از ابن زیله، صفی الدین ارموی طرحی را به بدعت گذاشت که در آن اکتاو از هجده نغمه با تکرار نت اول تشکیل شده بود و چون این هجده نغمه هفده فاصله را ایجاد می کردند به گام هفده قسمتی صفی الدین معروف شد. در این نظام تطابق نام نغمات با نامگذاری ابجد، نسبت به سیستم ابن زیله متفاوت است. این گام از مبنای دو به شرح زیر است:
یک پیانیست چه نوع تمریناتی و به چه مقدار اجرا مینماید؟ (II)

یک پیانیست چه نوع تمریناتی و به چه مقدار اجرا مینماید؟ (II)

برخی از نوازندگانی که به آرامی تمرین مینمایند دارای حساسیت بسیار بالایی بر روی کیفیت صدا دارا میباشند. برخلاف آنانی که سریع تمرین میکنند و شما هم اصلا دوست ندارید به آنها گوش دهید!
تحلیلی بر کتاب‌شناسی‌های موسیقی در ایران (V)

تحلیلی بر کتاب‌شناسی‌های موسیقی در ایران (V)

روش نوشتن اطلاعات مراجع (و اقلام اطلاعاتی که در این بخش ارائه می‌شود) در [۱]، [۴] و [۵] با تفاوت‌های کوچکی شبیه هم است، برای مثال روش مدخل نویسی برای کتاب در [۱] نویسنده‌ی کتاب: عنوان کتاب. مترجم. محل نشر، نشر (منظور ناشر است)، تاریخ نشر، شماره‌ی صفحه‌ها [۲] عنوان کتاب، نام نویسنده (نویسندگان)، نام برگردان کننده، محل نشر (م)، ناشر (ن)، صفحه شمار (ص)، موضوع، کتاب‌خانه [۴] نام پدیدآور (نویسنده، گردآورنده و …). نام کتاب. جای نشر: ناشر، تاریخ نشر، صفحات [۵] نام مولف. نام کتاب. محل نشر، ناشر، زمان نشر، تعداد صفحات، مشخصات دیگر چنین است.