شش سوئیت چلوی باخ (I)

دست خط باخ از این سوئیت ها
دست خط باخ از این سوئیت ها
شش سوئیت برای تکنوازی ویولنسل توسط آهنگساز جاودانی موسیقی کلاسیک یوهان سباستاین باخ را باید بعنوان برترین آثار نوشته شده برای ویولنسل نام برد. بسیاری از این آثار در دوره زمانی ۱۷۱۷–۱۷۲۳ساخته شدند، زمانی که باخ در شهر کوتن Cöthen آلمان بعنوان آهنگساز استخدام شده بود.

این سوئیت ها را از دو منظر میتوان بررسی نمود ۱- داشتن تنوعات و گوناگونی تکنیک ۲- داشتن موزیکی پر عمق و محتوا – که در عین حال بیانی کاملا سلیس را دارا میباشد، در هر حال تمامی این خصوصیت ها باعث شده است تا سوئیت های باخ امروزه به یکی از محبوبترین آثار برای اجرا توسط نوازندگان تبدیل شود.

در نتیجه به سبب این محبوبیت نوازندگان بسیاری این آثار را اجرا نموده اند و هر یک در اجراها اندیشه ها و تعبیرات خود از این آثار را بیان نموده اند که این امرمخالفتهای بسیاری را در میان طرفداران جدی آثار باخ بوجود آورده است.

این علاقه تنها مختص به نوازندگان ویلنسل نمیباشد این سوئیت ها برای سازهایی همچون گیتار – هورن – ساکسیفوت – ترومبون و غیره نیز تنظیم شده است.

تاریخچه:
بصورت دقیق نمیتوان گفت که این سوئیت ها کی نوشته شده اند. آیا قبل از آثارسوناتهای ویلن بوده اند یا بعد؟ در هرحال جواب دقیقی به آن نمیتوان داد.

محققان موسیقی با بررسی آثار باخ و آنالیز آنها و شیوه دسته بندی این آثار و در نهایت مقایسه آنها، اعتقاد دارند که این سوئیت ها در ابتدا نوشته شده اند و سابقه اش به قبل از سال ۱۷۲۰ می رسد و این همان سالیست که بر روی دست نوشته های خود باخ بر روی سوناتهای ویلن دیده میشود.

تا قبل از قرن بیستم این آثار به این وسعت شناخته شده نبود و سالهای بسیاری عموم موزیسنها فکر میکردند که این آثار قطعاتی هستند که باید آنها را در زمره اتود دسته بندی نمود و بعد از پیدا کردن این آثار توسط انتشاراتی Grützmacher در یک حراجی کازالس (Pablo Casals) شروع به یاد دادن این اتودها به شاگردانش و اجرای این قطعات پرداخت.

این ۳۵ سال قبل از این بود که او راضی بشود تا این آثار را ضبط نماید! و محبوب شدن این سوئیت ها را باید بعد از ضبط این آثار در بین عموم دانست که اثر ضبط شده از وی نیز در حال حاضر موجود میباشد.

تلاش برای آهنگسازی این آثار برای پیانو بعنوان همراه را باید به شومان (Robert Schumann) نسبت داد و همچنین در سال ۱۹۲۳ گودوسکی (Leopold Godowsky) با بازنویسی و تنظیم سوئیت های ۲ و ۳ و ۵ بصورت کامل آنرا بعنوان یک اثر برای تکنوازی پیانو مطرح ساخت.

برخلاف سوناتهای ویلن باخ هیچگونه دست نوشته ای از خود باخ بر روی نوشته ها بعنوان راهنمایی برای نوازنده وجود ندارد در نتیجه این آثار بدون هیچ تغییراتی از نظر انگشت گذاری و غیره برای اجرا منتشر شد.

در هر حال آنالیز این قطعات بعنوان منبع دوم این سوئیت ها که شامل دست راست نیز میشد توسط دومین همسر باخ مگدالنا (Anna Magdalena) نوشته شد که باید آنرا ادیتی قابل اعتماد دانست هر چند انقاداتی نیز از نظر آرتیکولاسیون و غیره بر آنها وجود دارد که در نهایت منجر به تعبیرات بسیاری بر روی این شش سوئیت بدون رسیدن به نظر واحدی شده است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگاهی اجمالی به شیوه‌ی کار واروژان (II)

گویی نام او دچار همان «نسیانی» شده است که «خورخه لوئیس بورخس»، نویسنده‌ی بزرگ آرژانتینی در آرزویش بود؛ یعنی واروژان و آثارش به‌گونه‌ای واقعی وارد فرهنگ و زندگی روزمره‌ی ما شده که این ورود مثل هوایی که هر لحظه تنفس می‌کنیم، آن‌قدر طبیعی و واقعی بوده که برای بیشتر ما ملموس نیست. از طرف دیگر عوامل متعدد که از‌جمله‌ی آن بی‌تمایلی خود واروژان به عکس‌انداختن و مصاحبه‌کردن، باعث شده تا «نسیانِ افسانه‌ای» درباره‌اش اتفاق بیفتد.

جایگاه علم و هنر در روند جهانی شدن (VII)

پس هرچه علم میدان مشترک جهان آینده را می آفریند، هنر با ایجاد حیطه های فردی و منطقه یی معرفت شناسی خود، زمینه را برای گریز از هیچ انگاری این نوع از استحاله فردی فراهم می آورد. علم به همان اندازه که عقل جمعی می آ فریند، ناچار است هنر را برای توان زایش ارزش های فردی اش پاس بدارد. بنابراین جهانی شدن به معنی استحاله فردیت ها در فرهنگ جهانی نیست، بلکه برعکس به معنی امکان بیشتر حضور خلاق و زاینده فردیت ها در میدان گسترده و جذاب تر است. هرچه علم پیشرفت کند به همان اندازه نیاز ما به هنر نیز بیشتر می شود.

از روزهای گذشته…

شریفیان: آوانگاردها جایگاه اجتماعی ندارند

شریفیان: آوانگاردها جایگاه اجتماعی ندارند

در دهه ۸۰ و ۹۰ دیگر سردمداران این سبکها از جمله پندرسکی، نونو، بولز، بریو و … دیگر روش گذشته شان را تقریبا کنار گذاشتند و به جایی رسیدند که انگار این تجربه هم، حرکتی بود که در این مقطع تمام شد و می بینیم که خیلی از اینها می روند و به سیستم های تنال مدرنتری که کار کردند و امروز هم کار می کنند؛ خیلی از اینها برگشته اند به سیستم های سوپر رومانتیک، مثل بعضی از کارهای متاخر پندرسکی که بعضی هایش را که گوش می کنیم می بینیم خصوصیات رومانتیک و تونال آن خیلی بیشتر از موسیقی قرن نوزدهم است!
اصول نوازندگی ویولن (IX)

اصول نوازندگی ویولن (IX)

نحوه تمرین مطلوب اجرای دوبل نت های مرکب از دو شماره انگشت متفاوت، اجرای هر یک از نت ها در آرشه های جداگانه و با تمپو پایین و دقت نوازنده در اجرای صحیح هر یک نت ها از لحاظ زیر و بمی و سپس اجرای دوبل مورد نظر در آرشه دیگر و با دقت در صدای حاصله از دوبل است.
بوگی ووگی (II)

بوگی ووگی (II)

عبارت بوگی ووگی، بنا به نظر بسیاری از مورخین و زبان شناسان، تکرار کلمه بوگی است. بوگی در حدود سال ۱۹۱۳ به مهمانیهایی گفته میشد که در آن یک گروه نوازنده دعوت میشدند و حاضران دستمزد آنها را با همدیگر پرداخت میکردند. ووگی، تکرار بوگی با کمی تغییر است و این تکرار کلمه با تغییر دادن حرف اول آن، حالتی است که در بیشتر زبانها وجود دارد و ما نمونه های بسیاری از آن را در فارسی میشناسیم.
ارکستر فیلارمونیک نیویورک (II)

ارکستر فیلارمونیک نیویورک (II)

عکسها و مدارک آرشیوی فیلارمونیک نیویورک حاکی از آن است که در سالهای ۱۸۷۶ تا ۷۷ لئوپولد دامروش (Leopold Damrosch) و فرانتز لیست (Franz Liszt) رهبری ارکستر را بر عهده داشتند، لیست در سال ۱۸۷۸ ارکستر را ترک کرد و در رقابت با آن اجتماع سمفونی نیویورک را در همان سال به وجود آورد. پس از مرگ او در سال ۱۸۸۵ پسر ۲۳ ساله اس؛ والتر، جای او را گرفت و رقابت خود را با فیلارمونیک ادامه داد. این والتر بود که توانست اندرو کارنگی را متقاعد کند که شهر نیویورک به یک سالن کنسرت درجه یک، نیاز مبرم دارد.
موسیقی و گردشگری (II)

موسیقی و گردشگری (II)

تا اینجا بحث بر سر رونق اوضاع موسیقی و جلب مخاطب داخلی بود و از گردشگر خارجی صحبتی نشد! تا همینجا حتما متوجه شدید که ماجرای موسیقی و گردشگر خارجی در ایران مانند همان داستان ملی پوشمان است که به کاپیتان گفته شد به جای مهاجم خارجی او را جمع کنند!
نت خوانی و اجرا

نت خوانی و اجرا

از نکاتی که در اجرای صحیح ترقطعات یاریگر نوازندگان است، نت خوانی آنهاست. در اغلب اوقات نوازندگان تمایلی به نت خوانی موسیقی مورداجرا دردوره ای که سرگرم تمرین آن هستند، ندارند.
روش سوزوکی (قسمت سی ششم)

روش سوزوکی (قسمت سی ششم)

بعد ها در زمانی که مدرسه بازرگانی را می‌گذراندم، تعطیلات تابستان را در کارگاه کار می‌کردم، در آنجا همه فوت و فن ساخت ویولون را آموختم مثلاً بخش هایی که با ماشین انجام می‌شد و بخش هایی که با دست انجام می گرفت (مانند لاک زدن و جلا زدن) تا اینکه مراحل ساختن ساز تمام و کمال به آخر می رسید و از همه مهم تر خوشحالی غیر قابل وصفی بود که از این تلاش و جد و جهد بدست می‌آمد.
نمایان ساختن ارزش موسیقی بی‌کلام

نمایان ساختن ارزش موسیقی بی‌کلام

پژمان اکبرزاده، شنبه شب، سی اوت ٢٠٠٨ در دانشگاه کُلن رسیتالی برای اجرای موسیقی ایرانی با پیانو داشت. برنامه‌ای که در آن آثاری از هنرمندان معاصر ایران برای پیانو بازسازی شده بودند. این دومین برنامه‌ی پژمان اکبرزاده برای شناساندن روایت پیانویی از موسیقی ایران در اروپاست که در ماه‌های آینده در دیگر شهرهای آلمان و بلژیک نیز تکرار خواهد شد. محمود خوشنام که در رسیتال کلن حضور داشته نقدی درباره آن نگاشته است.
موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (II)

موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (II)

روزی یکی از اعضای فرهنگستان ارس (Arras) {نام شهری در فرانسه} چنین گفت: «هر بار که به تاریخ فرانسه نظر می‌افکنیم به نام‌آوری از اهالی آرتوا بر می‌خوریم». می‌توان گفت که: ‌در روزگار ما نیز، آرتواها به خاطر هنرها و خدمات و معاضدت‌هائی که در پیشبرد جنبش‌های کشورهای محل اقامت خود کرده‌اند، افتخار بزرگی برای زادگاه خود و سایر ممالک فراهم آورده‌اند.
تاریخچه سازهای الکترونیک (III)

تاریخچه سازهای الکترونیک (III)

اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ کمپانی Fender-Rhodes با تولید پیانو های الکتریکی وارد پا به عرصه گذاشت. Harold Rhodes از دهه ۶۰ میلادی ساخت و تولید پیانوهای الکتریکی را شروع کرده بود و یک مدل ۷۳ نتی را در همان دهه وارد بازار کرده بود.