جیمز اینز، ستاره ویولون نوازی کانادا

جیمز اینز
جیمز اینز
“… متواضع، عاری از هرگونه تکبر، تکنیکی شگفت آور و شخصیت موزیکالی متفاوت. جیمز اینز به عنوان یک نوازنده ویولن، نامش به عنوان یکی از بزرگان موسیقی کلاسیک باقی خواهد ماند.”
ریچارد مُریسون –تایمز

جیمز اینز (James Ehnes) در سال ۱۹۷۶ در براندون، کانادا، به دنیا آمد. جیمز اینز خیلی زود نام خود را در میان نوازندگان جوان ویلن تثبیت کرد. اینز در بسیاری از ارکسترهای بزرگ دنیا نواخته است، از جمله: بوستن، شیکاگو، فیلادلفیا، لس انجلس، پیترزبورگ، نیویورک، سمفونیک لندن، فیلارمونیا، فیلارمونیک بی بی سی، جمهوری چک، برلین DSO و ارکستر سمفونیک ارکستر NHK. او با رهبران بیشماری کار کرده است که از جمله آنها، آشکنازی (Ashkenazy)، آلسوپ (Alsop)، سر اندرو داویس (Sir Andrew Davis)، دوتویت (Dutoit)، ایوان فیشر (Ivan Fischer)، پاوو خاروی (Paavo Järvi)، مازل (Maazel)، ماکراس (Mackerras)، نوسدا (Noseda)، رابرتسون (Robertson)، سارسته (Saraste) و ثیلمان (Thielemann) هستند.

Audio File قسمتی از تکنوازی اینز را ببینید که اثری از وینیاوسکی اجرا میکند.

فصل ۲۰۰۸ -۲۰۰۹ برای اینز بسیار هیجان انگیز بود چراکه در اروپا وی برای اولین بار به همراه ارکسترهای د-لا-سوسی رومند (de la Suisse Romande) دوبل کنسرتوی برامس را به همراه ترالز مورک (Truls Mork) نواخته است.

audio file بشنوید قسمتی از کاپریس شماره پنج پاگانینی را با تکنوازی اینز

این فصل او با ارکسترهای بسیاری نواخت، به ویژه با فیلارمونیک رتردام، ارکستر فیلارمونیکا، ارکستر سمفونیک لندن و دیگر ارکسترهای بریتانیای کبیر از جمله؛ فیلارمونیک بی بی سی، ارکستر ملی بی بی سی والز (Wales)، فیلارمونیک رویال لیورپول، ارکستر سمفونیک بورنمئوث و ارکستر چمبر اسکاتلندی.

از اجراهای مهم او، فصل ۲۰۰۷-۸ است که با ارکستر فیلارمونیک نیویورک به همراه مازل نیز با ارکستر سمفونیک سن فرانسیسکو، دیتریوت و ارکستر سمفونیک های دیگر جهان برنامه خواهد داشت. در اروپا اینز، در جشنواره پائیزی پراگ حضور داشته و به همراه ارکستر سمفونیک اسکاتلندی بی بی سی و ولکوف (Volkov)، با ارکستر هاله (Halle Orchestra) و ارکستر خانه کنسرت برلین همکاری داشته است.

جیمز اینز در جشنواره های دیگری نیز با برنامه های بسیار فشرده اجرا داشته، از جمله؛ جشنواره شهر لندن، جشنواره راوینیا (Ravinia)، جشنواره مونترئوکس (Montreux)، جشنواره چیس دیئو (Chaise-Dieu) و جشنواره شبهای سفید در خیابان پترزبورگ.

در فوریه ۲۰۰۷ اولین اجرایش در تالار ویگمور بود که شگفتی بسیاری از منتقدان را بر انگیخت و در سال ۲۰۰۷ بی بی سی کار جدیدی از اجرای دونوازی ویلن اینز و پیانوی آرون جی کرنیس (Aaron Jay Kernis) را برای اولین بار پخش کرد.

به عنوان همنواز موسیقی مجلسی او با بزرگانی مثل آندسنس (Andsnes)، لورتی (Lortie)، وُلگر (Vogler) و یو-یو ما (Yo-Yo Ma) همکاری و مشارکت داشته است.

audio file بشنوید قسمتی از کنسرتو ویولون دورژاک را با تکنوازی اینز

او به عنوان هنرمندی با ضبطهای فراوان نیز شناخته شده است، از کارهای اخیرش ضبط اجرای زنده او از کنسرتوی الگار به همراه سر اندرو داویز و ارکستر فیلارمونیا بود که تحسین منتقدان را در برداشت. ریکورد او از کنسرتو ویولن های کورن گُُلد (Korngold)، باربر و والتون به همراه ارکستر سموفونیک ونکوور در سال ۲۰۰۸ جایزه آلمانی برای بهترین سولوئیست را از آن خود کرد و در سال ۲۰۰۸ جایزه JUNO را برای بهترین آلبوم موسیقی کلاسیک سال دریافت کرد.

این آلبومش نقد های بسیار تحسین آمیزی را برای خود کسب کرد. روزنامه گرامافون در این باره می گوید: “آن موسیقی که از روی دیسکت شنیده می شود، همواره تاثیر گذار است اما جیمز اینز لطف این اثر را بیشتر کرده و زیبایی موسیقی اش را به بهترین وجه نشان می دهد… این آلبومی برجسته است از هر لحاظ.” از دیگر آثار ضبط شده اخیر او کنسرتوی ویلون موزار بود که توسط خود اینز نیز رهبری شده.

مجله موسیقی بی بی سی این آلبوم اینز را به عنوان بهترین ضبط از این اثر موتسارت انتخاب کرده است. اینز در سن چهار سالگی نواختن ویولون را آغاز کرده، در سن ۹ سالگی شاگرد ویلن نواز مشهور کانادایی فرانسیز چاپلین (Francis Chaplin) شده، در سن سیزده سالگی اولین کنسرت ارکستر خود را با ارکستر سمفونیک مونتریال برگزار کرده و در سال ۱۹۷۷ از مدرسه جولیارد فارغ التحصیل شده است.

وی برنده جایزه پیتر منین (Peter Mennin) به دلیل موفقیتهای بزرگش در موسیقی می باشد.

intermusica.co.uk

12 دیدگاه

  • فرزین
    ارسال شده در خرداد ۵, ۱۳۸۸ در ۱۲:۰۳ ب.ظ

    خیلی سایت مفیدی دارید.

  • یه ادم
    ارسال شده در دی ۳۰, ۱۳۸۸ در ۱۱:۰۵ ق.ظ

    وای
    فیلمش شاهکاره

  • موسی حسینی
    ارسال شده در اسفند ۱۲, ۱۳۸۸ در ۲:۵۷ ب.ظ

    عالی بود اما سی دی های آموزشی برای خرید بگزارید لطفا اگه میشه جواب را به ایمیل بفرسنید

  • ارسال شده در اسفند ۱۲, ۱۳۸۸ در ۲:۵۹ ب.ظ

    عالی بود اما سی دی های آموزشی برای خرید بگزارید لطفا اگه میشه جواب را به ایمیل http://[email protected]بفرسنید

  • fereshteh zibayi
    ارسال شده در فروردین ۳۱, ۱۳۸۹ در ۱:۴۸ ب.ظ

    tafavote violonhaye electerici va acostic chie?

  • parisa
    ارسال شده در خرداد ۱۸, ۱۳۸۹ در ۴:۴۷ ب.ظ

    slm,man taze mikhastem violin yad begiram,age mishe mano rahnemeii konid mamnoon misham…

  • soha
    ارسال شده در خرداد ۲۰, ۱۳۸۹ در ۹:۲۳ ب.ظ

    Ba adab o ehteram:
    man mikham violon yad begiram
    hame migan sakhte donbalesh naro.azatoon rahnemaei mikham.man vaghean violon o doost daram.mamnoon

  • milad
    ارسال شده در تیر ۱۲, ۱۳۸۹ در ۹:۱۰ ب.ظ

    salam
    kheyli matalebe ziba va mofidi ra dar nazar gerefte budin.mamnon…

  • masoome
    ارسال شده در شهریور ۳, ۱۳۸۹ در ۱۱:۱۴ ق.ظ

    خوب بود

  • ارسال شده در شهریور ۳, ۱۳۸۹ در ۱۱:۱۵ ق.ظ

    salam.mataleb khub bud

  • ارسال شده در مهر ۱۰, ۱۳۸۹ در ۸:۱۷ ب.ظ

    salam
    faghat mi2nam begam harf nadari
    behtarin webloge zendegime
    va inam bedun kheily az not hat ro alan darim 2 orchestr tamrin mikonim
    mer30

  • amir
    ارسال شده در آبان ۹, ۱۳۸۹ در ۱۱:۰۲ ب.ظ

    خیلی مفید بود واقعا ممنون

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر کتاب «موسیقی ایرانی در شعر سایه»

«سایه» در دوره‌ای از موسیقی ایران تأثیرگذار بوده است. این تأثیرگذاری می‌تواند موضوع مقاله‌ای تحلیلی-انتقادی باشد. چنین پژوهش‌هایی نه تنها در مورد سایه بلکه در مورد دیگر هم‌دوره‌هایش نیز باید صورت گیرد (که به هر دلیل هنوز انجام نشده). سایه با موسیقی دستگاهی نیز در حد یک موسیقی‌دوستِ بسیار پیگیر که معاشرت‌هایی با اهالی این موسیقی داشته، آشنایی‌هایی دارد. از مجموع صحبت‌های او در منابع مختلف چنین برمی‌آید که این آشنایی، علمی و چندان عمیق نیست و بالطبع شامل داده‌هایی درست و غلط از دیده‌ها و شنیده‌هاست (مانند بیگجه‌خانی را شاگرد درویش‌خان دانستن! و موارد دیگر). واژگانِ موسیقایی نیز در شعرِ او فراوان‌اند.

نظر من، نظر شما، نظر او

خیلی پیش می‌آید که در واکنش به یک نقد بشنویم؛ «این نظر نویسنده است». آیا تا به‌حال دقیقاً فکر کرده‌ایم که چنین جمله‌ای یعنی چه؟ کسی که این جمله را می‌گوید درواقع دارد اعتبار حکم‌های درون نقد را زیر سؤال می‌برد. می‌گوید آنها از جنس «نظر شخصی» هستند. اولین مفهومی که از نظر شخصی به ذهنمان می‌آید چیزی است مثل این جمله «قورمه‌سبزی خیلی خوب است». این «نظر» گوینده است درباره‌ی یک غذا. آنجا «شخصی» بودنش معلوم می‌شود که یک نفر دیگر پیدا می‌شود و درست برعکسش را می‌گوید و ما هم راهی پیدا نمی‌کنیم که بگوییم کدام درست گفته. فقط می‌توانیم بگوییم با اولی موافقیم یا با دومی. یعنی وابسته به «شخص» گوینده یا شنونده است.

از روزهای گذشته…

بیانیه دبیر هفتمین دوره جشنواره نوشتار ها و وبسایت های موسیقی

بیانیه دبیر هفتمین دوره جشنواره نوشتار ها و وبسایت های موسیقی

هفتمین جشنواره‌ی رقابتیِ سایت‌ها و نوشتارهای موسیقی با تأخیری یک‌ساله، و با تجدیدِ نظر در ساختار و اساسِ جشنواره، سرانجام، جمعه ۲۴ اسفندماه ۱۳۹۷ اختتامیه‌ی خود را پشتِ‌سر گذراند. ازاین‌دوره برمبنای اساس‌نامه‌ی نو-دیوانِ جشنواره هیأتِ محترم اُمنا، به‌نمایندگیِ پژوهش‌گرِ ارجمند، آروین صداقت‌کیش مستقیماً هیأتِ داوران و دبیر هر دوره را انتخاب می‌کنند. امید است برمبنای این اساس‌نامه، جشنواره شاکله‌ی مشخص‌تر و منسجم‌تری به‌خود بگیرد.
سخنرانی روح الله خالقی درباره وضعیت رادیو تهران (II)

سخنرانی روح الله خالقی درباره وضعیت رادیو تهران (II)

من صـدای سـاز سولو کسانی را از این میکروفون شنیدم که حتی یک دوره هم ردیف موسیقی‌ ایرانی‌ را نزد استاد مشق نکرده‌اند. کـسانی خـود را هـنرمند شهیر و خواننده بی‌نظیر دانسته‌اند که حتی یـک دسـتگاه را هـم نـمی‌توانند بـی‌عیب و نـقص بخوانند‌ و متأسفانه‌ از بس تحسین نابجا‌ شنیده‌اند‌، امر برخود آنها مشتبه شده است! شورای موسیقی می‌خواهد از این پس کسانی را که به غلط خود را به هنر بسته‌اند به وظـیفه‌ خودشان‌ آشنا سازد تا مقام‌ هنر‌ و هنرمندی معلوم شود.
مرروی کوتاه بر  تاریخ نگاری موسیقی ایرانی از ۱۳۰۰ تاکنون (I)

مرروی کوتاه بر تاریخ نگاری موسیقی ایرانی از ۱۳۰۰ تاکنون (I)

اگر تاریخ نگاری را ثبت احوال جامعِ رویدادهای گذشته بدانیم و تاریخ نگاری موضوعی در حوزه‏ ی موسیقی را بررسی و بیان مبدأ و ریشه‏ های شکل ‏گیریِ مکاتب و سبک ‏ها همراه با بیان جزئیات فنی موسیقی و رخدادهای شکل دهنده به جریان‏ها در کنار توجه به زندگی افراد تأثیرگذار بر رویدادهای ریز و درشت در این عرصه؛ در نتیجه می‏ توان گفت در ایران تاکنون، جز یک اثر که تقریباً با این تعبیر همخوانی دارد، ما اثری مانند «تاریخ موسیقی آکسفورد» (چند جلدی) و یا چنان که در غرب وجود دارد به صورت موضوعات خُردتر «تاریخ موسیقی غرب»، «تاریخ موسیقی کلاسیک»، «تاریخ موسیقی راک» و امثالهم نداریم (به عنوان نمونه بنگرید به زیگلر ۱۳۹۴).
“ناگهان رستخیز”

“ناگهان رستخیز”

به تازگی احمد پژمان، اثری را به سفارش حوزه هنری بر روی اشعار مولانا برای ارکستر سمفونیک و کر تنظیم کرده است که چند ماه است که ضبط آن به اتمام رسیده ولی هنوز توسط انتشارات حوزه هنری به بازار نیامده است. این اثر یکی از معدود آثار سمفونیک سمفونیک ساخته شده توسط این آهنگساز برجسته است در ۳۰ ساله اخیر.
اپرای آیدا (I)

اپرای آیدا (I)

آیدا (Aida) اپرایی است در چهار پرده که توسط جوزپه وردی (Giuseppe Verdi) بر لیبرتویی ایتالیایی از آنتونیو گیسلانسونی(Antonio Ghislanzoni) و بر اساس سناریویی از آگوست مریت (Auguste Mariette)، مصر شناس فرانسوی، ساخته شده است. آیدا برای نخستین بار در خانه اپرای خدیوال (Khedivial Opera House) در ۲۴ دسامبر ۱۸۷۱ در قاهره اجرا شد و رهبری آن را جیوانی بوتسینی (Giovanni Bottesini) بر عهده داشت.
عدم اعتنا به بی اعتنایی! (VI)

عدم اعتنا به بی اعتنایی! (VI)

این گذرهای ناگهانی از دیسونانس های تند و تیز به کنسونانس های ملایم، از ویژگی های موسیقی آیوز است و در سراسر قطعه “اردوگاه پاتنام” شنیده می شود. پیانو، بادی های چوبی و بادی های برنجی برای جلب توجه شنونده رقابت می کنند و چندان نمی گذرد که گویی دو دسته همنواز، همزمان در تقابل با یکدیگر می نوازند.
داستی اسپرینگفیلد (I)

داستی اسپرینگفیلد (I)

داستی اسپرینگفیلد (Dusty Springfield) بزرگترین بانوی خواننده پاپ بریتانیا و یکی از بهترین خوانندگان سفیدپوست موسیقی سول soul دوران خود بود. او ترانه های خود را به شیوه ای مثال زدنی و با صدایی سرشار از احساسات اجرا میکرد و طنین صدایش تا چندین دهه در آثار متعددش شنیده میشد. موسیقی او به طور مداوم دگرگون شد و این دگردیسی به شیوه ای چنان قوی و خالص انجام میگرفت که در میان هیچ یک از هم عصران وی دیده نمیشد.
آرتور توسکانینی، نابغه رهبری (III)

آرتور توسکانینی، نابغه رهبری (III)

توسکانینی برای داشتن ریتمی سخت و خشن مورد انتقاد بوده و او را به نوعی دشمن آوازهای ایتالیایی و غارتگر هنرغزلخوانی در خوانندگی می دانستند! از دیگر انتقادات به وی، عدم توجه کافی توسکانینی به آثار مدرن، یعنی آهنگسازان قرن بیستم، بوده است. در اواسط سالهای فعالیتش، به دلیل کیفیت ضبطهای خود به ویژه آنهایی که در استودیوی NBC 8-H ضبط شده بود، مورد انتقاد قرار گرفت مبنی بر آنکه: “این استودیو تنها مناسب پخشهای تلویزیونی و رادیویی است نه یک سالن کنسرت”. آکوستیک خشک آنجا ارتعاش کمی داشت در حالی که بسیار مناسب پخش بود اما برای ضبط کنسرتهای سمفونیک و اپرا مناسب نبود.
جف بک، نابغه دیوانه!

جف بک، نابغه دیوانه!

جف بک (Geoffrey Arnold “Jeff” Beck) در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۴ در والینگتون انگلیس بدنیا آمد. او نوازنده راک انگلیسی و یکی از اعضای گروه رویایی آن زمان یعنی Yardbirds که ستارگانی چون اریک کلاپیتون و جیمی پیج در آن حضور داشتند، بود. جف بک در کودکی خواننده گروه کر کلیسا بود، وقتی نوجوان بود توانست نواختن را با قرض گرفتن گیتار فرا بگیرد.
دشواریهای تجزیه و تحلیل موسیقی ما (II)

دشواریهای تجزیه و تحلیل موسیقی ما (II)

کتاب و ده قطعه‌ای که در آن تجزیه و تحلیل شده، فارغ از ارزشی که هر گونه فعالیت تجزیه و تحلیلی درباره‌ی آثار آهنگسازان ایرانی می‌تواند داشته باشد و جدای از درستی یک تجزیه و تحلیل -که همیشه ممکن است به نحوی موثر به چالش کشیده شود- پیش از هر چیز دشواری‌های به‌کارگیری روش‌های تجزیه و تحلیل در گونه‌های مختلف موسیقی ایرانی (۴)، شکستگی‌ها و پراکندگی‌ها در بهره‌گیری از مفاهیم تئوریک و مانند آن را آشکار می‌کند. در حقیقت این کتاب با یک کنش مثبت، گسل‌های شناختی ما را در این حوزه به وضوح به نمایش می‌گذارد. پرسش‌هایی چون؛ چگونه باید با چنین آثاری رویارو شد؟ کدام مولفه‌هایشان بیش از بقیه واجد اهمیت است؟