اپرای سان فرانسیسکو (II)

اپرای سان فرانسیسکو
اپرای سان فرانسیسکو
کورت هربرت آدلر (Kurt Herbert Adler) کارگردان و رهبر اپرا (۱۹۰۵-۱۹۸۸) در سال ۱۹۳۸ بعد از تجربه های اولیه و تمارین فراوان در زمینه های مختلف موسیقی و تئاتر در اتریش، آلمان و ایتالیا، به آمریکا رفت. به مدت ۵ سال برای تشکیل گروه کر، در کمپانی اپرای شیکاگو (chorus of the Chicago Opera Company) کار کرد. مرولا (Gaetano Merola) که درباره او شنیده بود، او را به اپرای سن فرنسیسکو (San Francisco opera) در سال ۱۹۴۳ در مقام گرداننده اجراهای کر، دعوت کرد.

زمانی که سلامتی و انرژی مرولا بر اثر بیماری کاهش میافت، مسئولیتهای بیشتر و بیشتری به آدلر محول می شد، اما زمانی که مرولا در سال ۱۹۵۳ از دنیا رفت، آدلر جزء منتخبین جانشینی او نبود! بعد از ۳ ماه کار به عنوان کارگردان هنری و با یاری مدیر آنجا، روبرت وات میلر (Robert Watt Miller)، آدلر به عنوان کارگردان کمپانی برگزیده شد.

هدف او برای گرفتن این مقام متعدد بود؛ یکی از آنها گسترش دادن فصل بندیهای اجراها بود، اما اجراهایشان در ابتدای سالهای ۶۰ همانقدر محدود بود که در زمان مرولا.

از اجرا برای روز کارگر (Labor Day) به اجرا برای افتتاحیه اپرای متروپالیتن (Metropolitan Opera) به منظور سرمایه گذاری روی آمادگی خوانندگان (از طریق دادن چهارده اپرا با دو یا سه اجرا)، به تدریج، همانطور که در SFO 1969 دیده می شود، یازده اپرا با پنج یا شش اجرا برای هر کدام، داشتند، در حالی که دوره آن فصل تا اواخر نوامبر ادامه داشت.

هدف دیگر او، معرفی استعدادهای جدید بود، بدین منظور، به طور خستگی ناپذیری با دیدن اجراها در اپراهای اصلی و فرعی به دنبال خوانندگان جدید می گشت، هم آمریکایی هم اروپایی. او صدای لئونتین پرایس (Leontyne Price) را در رادیو شنید و به او پیشنهاد نقشی در “دیالوگهای کارملیتس” (Dialogues of the Carmelites) در سال ۱۹۵۷ را داد و این اولین اجرای اصلی پرایس روی صحنه بود. چندی بعد در همان فصل در دقایق آخر قبل از اپرا، او را جایگزین آنتونیتا استلا (Antonietta Stella) برای نقش آیدا کرد که این نقش تحسین بین المللی برای او داشت.

ولی هدف سومش او چه بود!علاقه آدلر در طول سالها، برقراری ارتباط محکم تر با مدیران صحنه اپراها بود و تلاش برای قوی تر کردن بخشهای نمایشی و تئاترگونه در اجرای اپرا. بدین منظور او از حمایت فوق العاده ‍ژان-پییر پونه له (Jean-Pierre Ponnelle) طی رابطه ای طولانی با او برخوردار بود. (پونه له، مدیر صحنه اغلب بحث برانگیزی بود که مشارکت خود را با SFO در سال ۱۹۵۷ آغاز کرد.)

چندین نوآوری توسط آدلر مورد تایید قرار گرفت، از جمله برنامه اپرای مرولا (بعد از اولین کارگردان اصلی اپرا نام گرفت) که در فصل ۵۵-۱۹۵۴ کارش را آغاز کرد. برنامه های آنها سالانه به طور تقریبی ۲۳ خواننده با استعداد، چهار دستیاراستادی و یک دستیار مدیر صحنه بود که در یک فرصت ناب برای هنرآموزگاری و شرکت در کلاسهایی که استادان خبره به شاگردان با مهارت، به طور حرفه ای به مدت یازده هفته در طول تابستان تدریس می کردند. بسیاری از شاگردان حرفه ایهای بین المللی شدند که در میان آنها می توان از کارول فانز (Carol Vaness) و تامس هاپسون (Thomas Hampson) نام برد.


کورت آدلر

ابداع دیگر، اپرا در پارک بود (Opera in the Park) که از سال ۱۹۷۲ کنسرتهای رایگان سالانه ای را در دروازه طلایی پارک در روز یکشنبه به دنبال شب افتتاحیه فصل پاییز، برگزار می کردند. اجرا کنندگان آن را هر ساله هنرمندانی که در افتتاحیه اجرا می کردند به همراه اپرا ارکسترای سن فرنسیسکو بودند. ورود عموم در این کنسرت آزاد بود و نزدیک به ۳۰۰۰۰ تماشاچی را جذب میکرد. این کنسرت به همراهی پارک خیریه سن فرنسیسکو (non-profit San Francisco Parks Trust) و موسسه خیریه و ضبط سان فرنسیسکو (San Francisco Chronicle Charities) برگزار می شد.

کورت هربرت آدلر کسی است که اغلب از او به عنوان شخصی مشکل پسند و گاهی بی رحم در کار یاد می کنند. اگرچه در یادداشتهای کتفیلد تیلور (Chatfield-Taylor) آمده است: “خوانندگان، رهبران، کارگردانان و طراحان بعد از اجرای هر فصل، باز فصل بعد باز می گشتند… آنها باز می گشتند زیرا آدلر SFO را به عنوان کمپانی بین المللی ای قابل احترام اداره می کرد که در حد بسیار حرفه ای کار می کردند و در فضایی گرم و صمیمانه، اجراهای بسیار جالبی را به آنان تقدیم می کرد.” در میان کسانی که پیشنهاد تجربه های جدید، هیجان انگیز و شهامت آمیز به آنها داده شده بود می توان از: گرینت ایوانز (Geraint Evans) خواننده ای از ولس (Welsh)، لئونتین پرایس (Leontyne Price) و لوچینیا پاواروتی (Luciano Pavarotti) نام برد.

در دهه ۷۰، کمپانی آنها بسیار موفق بود و توانست بهترین (cream of the crop) اجراها را از خوانندگان سرشناس بین المللی، به تماشاچیان تقدیم کند و آدلر اغلب با آوردن افراد ناشناس برای دادن اولین اجراهای آمریکایی خودشان و یا متعجب کردن همگان با جایگزین کردن خوانندگان سرشناس به علت مریضی خوانندگان اصلی، شبهایی پر شوری را در اپرا ایجاد می کرد! مثلا جایگزین کردن پلاسیدو دومینگو (Plácido Domingo) به جای کارلو کوساتا (Carlo Cossutta) یکی از این اتفاقات بود؛ دومینگو در حالی که سه ساعت از اولین شب اجرای اوتلو (Otello) می گذشت، به سن فرنسیسکو پرواز کرد و اتفاقی دیگر جایگزینی لئونتین پرایس بود در نقش آیدا، وقتی که تنها یک دقیقه به شروع نمایش مانده بود!

از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۹ رادیوی سن فرنسیسکو KKHI در موج های AM و FM اجراهای شبهای جمعه اپرا را از طریق استریوهای بزرگ و بلندگوهای با قابلیت تغییر پذیری تن صدا، پخش می کرد. این پخش ها توسط گویندگانی مشهور همچون اسکات بیچ (Scott Beach) و فرد چری (Fred Cherry) اجرا می شد. در تابستان ۱۹۷۲ اپرای سن فرنسیسکو پنجاهمین سالگرد خود را با دادن کنسرت رایگان در (Sigmund Stern Grove) جشن گرفت.

آدلر به همراه بسیاری از خوانندگانی که در تاریخ این کمپانی شرکت داشته اند بیشتر برنامه ها را رهبری کرد،. خواننده صدای تنور سرشناس Lauritz Melchior، بیشتر ارکستر را سرپرستی می کرد تا اینکه خود بخواند، اجرای مارش مشهور یوهان اشتراوس (Johann Strauss I)، احتمال می رود که آخرین اجرای رسمی وی بوده باشد.

یکی از نکات برجسته برنامه آن شب، اجرای اثرگذار “مادام باتر فلای” (Madama Butterly) از قطعه دوئت لاو (love duet) به همراه خواننده سوپرانو آلبانز (Licia Albanese) و خواننده تنور، جاگل (Frederick Jaegel) بود. آدلر در ۱۵ دسامبر ۱۹۸۱ باز نشسته شد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آلبوم «انگاره‌ها»؛ به‌آهنگ‌سازی و نوازندگیِ مهران بدخشان منتشر شد

این اثر که نخستین آلبوم مهران بدخشان به‌عنوان آهنگ‌ساز و نوازنده است؛ شامل مجموعه‌ای از قطعات پیانوییِ آهنگ‌ساز است که تحتِ عناوین پرلود در می‌بمل مینور، واریاسیون‌ بر روی تمی عاشقانه، شش‌قطعه کوتاه برای پیانو، دو قطعه تغزلی، امپرومتو و سونات پیانو شماره ۱ (در دو موومان) عرضه شده‌است.

تاریخ مختصر موسیقی ایران، پیش از اسلام تا صفویه (IV)

در این دوره وضعیت موسیقیدانان بسیار بهتر شد. خسرو پرویز بزم ها و مجالس بسیاری داشت. در حجاری طاق بستان در کرمانشاه یک شکار به تصویر کشیده شده که تعداد زیادی چنگ، موسیقار، دف های چهارگوش، شیپور، نی، سازهای کوبه ای و یک نفر در حال دست زدن را نشان می دهد. چنگ های مثلث و افقی در این دوره بسیار رایج بوده است.

از روزهای گذشته…

گفتگوی هارمونیک یکساله شد

گفتگوی هارمونیک یکساله شد

سال گذشته ۱۶ فروردین ماه بود که “گفتگوی هارمونیک” را راه اندازی کردیم و در کنار سایر وبلاگ ها و سایت های فارسی زبان در حد و توان خود سعی به گسترش آگاهی علاقمندان به موسیقی در این زمینه نمودیم. کار خود را با یک وبلاگ ساده شروع کردیم و با زبانی ساده وارد محفل گرم دوستداران موسیقی روی اینترنت شدیم.
اپراخانه (II)

اپراخانه (II)

بیشتر سالنهای اپرا در سراسر دنیا سن های خیلی مکانیزه ای دارند،بالابرهای سن برای تغییر سریع مجموعه های سنگین.در اپرای متروپولیتن، به عنوان مثال، در طول برنامه مجموعه سن اغلب تغییر میکند.هنگامی که مخاطبان در حال تماشا هستند، خوانندگان درحالیکه می خوانند، بالا و پایین میروند. در ساخته های Met در اپرایAida و افسانه های هافمن (Tales of Hoffman ) شاهد این اتفاقات هستیم.
تأملی بر آموزش گیتار کلاسیک در ایران (IV)

تأملی بر آموزش گیتار کلاسیک در ایران (IV)

در بیشتر آموزشگاه‌های موسیقی تأکیدی بر یادگیری تئوری موسیقی پیش یا حین دوره‌ی نوازندگی نمی‌شود و اگر هم، چنین دوره‌هایی اجرا شود چندان بر ذائقه و درک موسیقایی هنرجو راهگشا نمی‌افتد (به این دلیل که ضرورت آن به‌درستی برای هنرجو و خانواده‌ها تشریح نمی‌شود و از روش‌های مناسب هرگروه سنی بهره برده نمی‌شود و هدف را بر ساختن یک شنونده‌ی خوب موسیقی قرار نمی‌دهند). از آنجا که جلسات هفتگی سی‌دقیقه‌ای فرصت کافی برای آشنا‌کردن هنرجو با موسیقی و نه صرفاً نوازندگی در اختیار مدرس قرار نمی‌دهند، دوره‌ی آموزش گیتار به آموزش یک یا دو کتاب مقدماتی و چند ترانه‌ خلاصه می‌شود.
فرهنگ اسلامی و پیدایش موسیقی چند صدائی در اروپا (V)

فرهنگ اسلامی و پیدایش موسیقی چند صدائی در اروپا (V)

البته تجزیه و تحلیل موسیقی و ملودی برای اثبات این نظریه که موسیقی اسلامی سرچشمه اصلی موسیقی مکتب له اونیسوس بوده، در ابعاد محدود یک مقاله نمی گنجد. (۱۳) اما مقابله و مقایسه ساده ی قسمتی از یک “Haece dies” له اونین با یک موسیقی سازی که در دهکده ای عرب نشین در اسرائیل اجرا و ضبط شده است، تا حدی روشنگر است. برای نتیجه گیری بهتر، ملودی عربی(A) و موسیقی ملیسمای له اونین (B) خط به خط، پشت سرِ هم نوشته و مقایسه می کنیم: (۱۴)
مروری بر آلبومِ «تو مست‌تری یا من؟»

مروری بر آلبومِ «تو مست‌تری یا من؟»

داود آزاد، با تارنوازی به شیوه‌ی بیگجه‌خانی در آلبوم «مکتب تار تبریز»(۱۳۶۹) وارد بازار موسیقی شد. در ادامه‌ی راه، نواختن موسیقیِ آذربایجان با تار ایرانی و سه‌تارنوازی به شیوه‌ی هرمزی از دیگر آثار او بودند. با این آلبوم‌ها او در مقامِ نوازنده‌ای شاخص شناخته می‌شد که گویا علائقی صوفیانه نیز دارد: آنچه از رنگ رخساره می‌شد خبر گرفت. و در نهایت هم، پیش‌تر از ویرتوئوزیته‌اش، آنچه شخصیتِ موسیقاییِ او را تثبیت کرد، ایستادن‌ بر شانه‌های گرایشِ خاصی در تصوف و عرفان بود که در سال ۱۳۷۵ با آلبوم «نورِ جان» نمود یافت (که ابتدا با نام «نوربخشِ جان» منتشر و با فاصله‌ی چند روز، از بازار جمع‌آوری شد).
جعفر صالحی: در ده ساعت میشود نت نویسی را آموخت

جعفر صالحی: در ده ساعت میشود نت نویسی را آموخت

همانطور که شما هم می‌دانید، مدت زمان آموزش بیشتر از این‌که وابسته به مطلب آموزشی باشد، به درک و علاقه هنرجو وابسته است و البته نگاه من در تولید این اثر آموزشی، آموزش به یک کاربر آماتور بوده است.
سلطانی: من اهل ایرانم!

سلطانی: من اهل ایرانم!

من بیشتر از آن که از گذشته آموخته باشم، از روزگار و کشاکش دهر آموخته ام؛ از آموخته های نوجوانی ام و تاوانی که بابتش پرداخته ام. امیر کبیر برای تاریخ شخصیت مهمی است و برای من هم. او می توانست خیلی چیزها را زیر پا بگذارد و خیلی از کارهایی را که نکرد، انجام دهد، اما انجام نداد. او به عهدش با خود و ملت پایبند ماند و برای همین خوشنام است. خوشنامی یک ارثیه ی قابل توجه از دوران دور است که غالباً همه با دل و جان در پی اش می گردند.
گفتگوی هارمونیک یازده ساله شد

گفتگوی هارمونیک یازده ساله شد

امروز هجدهم فرودین ماه سال ۱۳۹۴، سایت گفتگوی هارمونیک به یازدهمین ساگرد فعالیت خود رسید و در این یازده سال ما افتخار همراهی همه روزه شما عزیزان را داشته ایم. امروز در یازدهمین سال فعالیت این سایت، ماهنامه انگلیسی سایت به دبیری محبوبه خلوتی به صورت رسمی در این آدرس en.harmonytalk.com افتتاح شد و نیز تعداد دوستداران وب سایت گفتگوی هارمونیک در فیس بوک از مرز ۶۳۰۰ نفر گذشت.
«آسمان، مهتاب» منتشر شد

«آسمان، مهتاب» منتشر شد

آلبوم «آسمان، مهتاب» با صدای هادی فیض آبادی و آهنگسازی کاوه سروریان به مناسبت نوروز ۹۲ منتشر شد. پس از گذشت ماه ها بالاخره آلبوم «آسمان، مهتاب»، توسط شرکت هزار نغمه بسته نگار روانه بازار موسیقی شد. آسمان مهتاب اثری در باب احیای موسیقی سنتی نیست، بلکه تلاش می کند تا با بهره گیری از امکانات موسیقی دستگاهی ایران سخنی به فراخور زمان ارائه کند، این نکته ای است که امروزه در میان آثار منتشر شده از هنرمندان موسیقی ایران کمتر دیده می شود.
چشمه ای جوشیده از اعماق (VII)

چشمه ای جوشیده از اعماق (VII)

میزان نمایی در این قطعه تعیین نشده و نغمه ها در قالب هیچ ریتم مشخص و تعریف شده ای نیستند. با اینحال پارت، نوت سیاه (بدون دم) را برای دیرندهای کوتاه و نوت گرد را برای دیرندهای بلند برگزیده است. هر دو دست از نظر ریتمی، یونیسون می نوازند و بطور کامل و در تمام طول قطعه به موازات هم پیش می روند و تناظر یک به یکی بین دو دست برقرار است: هر نوت دست راست مقابل یک نوت از دست چپ. در چنین قطعه ای که از نظر ریتم آزاد است، میزان بندی و نشانه های دیرندی تعریف دقیقی نمی توانند داشته باشند.