مارک مینکووسکی رهبر فرانسوی اپرا (II)
ژورنال موسیقی
مارک مینکووسکی در كنار ماگدلنا کوزنا
مارک مینکووسکی در كنار ماگدلنا کوزنا
نوشته های اخیر
مارک مینکووسکی رهبر فرانسوی اپرا (II)
مارک مینکووسکی در پائیز 2006 به همراه گروه موسیقیدانان لوور به اروپا سفر کرد، در آنجا دوازده سمفونی لندن از هایدن را اجرا کرد، همچنین با اجرای دو سمفونی آخر موزار (شماره 40 و 41) سفری به آمریکای جنوبی کرد. علاوه بر آثار بتهوون، شوبرت و فلیکس مندلسون و برامس، او خود را وقف آثار آهنگسازان بزرگ فرانسوی نیز کرد همچون؛ برلیوز (Berlioz)، بیزه (Georges Bizet)، شوسن (Chausson)، فرانک (Franck)، دبوسی (Debussy)، فوره (Fauré)، روسل (Roussel)، فرانسیس پولنک (Francis Poulenc)، ژریف (Greif) و لیلی بولانگر (Lili Boulanger).

وی اخیرا در جشنواره موسیقی کلاسیک اسکرام (Sacrum Profanum) در لهستان شرکت کرد و در آنجا برنامه کاملی از آثار جرج گرشوین (George Gershwin) و جان آدامز (Joh Adams) را به همراه سینفونیا وارسویا (Sinfonia Varsovia) رهبری کرد.

در سال 1994 مینکووسکی و گروه موسیقیدانان لوور قرارداد بسیار مهمی را با آرشیو پروداکشن (Archiv Produktion) امضا کردند. اولین ضبط او با این برچسب؛ اپرایی بود به نام "Hippolyte et Aricie" که موفقیتها و جوایز بیشماری کسب کرد.

آثار دیگری را نیز با همین برچسب ضبط کردند؛ ارتوریو لا رسورزیون (oratorio La resurrezione) اثر هندل، ت-دئوم اثر چارپنتیر (Charpentier's Te Deum)، کانتاتس فرانچسز (Cantates françaises)، اپرای آریدوناته (Ariodante) اثر هندل را به همراه آنه سوفی فُن اُتر رهبری کرد که این ضبط جایزه فرانسوی دیاپسون دئور Diapason d'Or 1998 و جایزه کلاسیک کن در سال 1999 را دریافت نمود!

مارک در میان آثار اخیرش؛ آرمیده اثر گلوک، رومن موتتس از هندل، (قطعه ای ایتالیایی از هندل) را به همراه ماگلدنا کوزنا ضبط کرد و ضبط اثری از رامئو (Rameau) او جایزه فرانسوی دیاپسون 2000 را دریافت کرد. ضبط های مهم دیگر وی شامل؛ یک سمفونی از رامئو (symphonie imaginaire by Rameau)، دوشز لا گرنده (La Grande-Duchesse de Gérolstein) از اُفنباخ (Offenbach) و اپرا پروبیتا همراه با سیسیلیا بارتولی (Cecilia Bartoli)، سمفونی شماره 40 و 41 موزار و آلبومی که اختصاص داده شد به آثار رومانتیک اُفنباخ و DVD و اجراهایی از کار میتریدیت (Mitridate) در سالزبورگ هستند.

مینکووسکی در سال 2007 با کمپانی فرانسوی "نایو" قرار دادی امضا کرد و اولین ضبط از آرلسین (Arlésienne) و اثر کارمن را در سال 2008 را با برچسب "نایو" به همراه بیوگرافی خودش (مارک مینکووسکی) نوشته سرج مارتین در سال 2008 عرضه کرد.

در سال 1990 مارک مینکووسکی جایزه ارفه د-ئور (Orphée d'Or) را به عنوان بهترین رهبر جوان از آکادمی دیسکو لیریکو فرانسه دریافت کرد. در سال 2004 عنوان شوالیه دو-مریت به وی اهدا شد.

bach-cantatas.com
در این رابطه بخوانید
کورت مازور، رهبری بشر دوست (I)
جیمز لوین، احیا کننده متروپولیتن (II)
جیمز لوین، احیا کننده متروپولیتن (I)
والری گرگیف، رهبری آزار دهنده!
آرتور توسکانینی، نابغه رهبری (III)
"من خجالتی نیستم" (III)
"من خجالتی نیستم" (II)
آرتور توسکانینی، نابغه رهبری (II)
"من خجالتی نیستم" (I)
آرتور توسکانینی، نابغه رهبری (I)
كريستوف ايشنباخ (II)
كريستوف ايشنباخ (I)
گوستاو مالر (IV)
گوستاو مالر (I)
ریچارد اشتراوس (IV)
اتو کلمپرر
ریكاردو چایلی
ولاديمير اشكنازی، نابغه يهودی
سرجیو چلیبیداکه، رهبر بزرگ رمانی
زوبین مهتا، رهبر هندی ایرانی تبار
مارک مینکووسکی رهبر فرانسوی اپرا (I)
گفتگو با جیمز دپریست (V)
گفتگو با جیمز دپریست (IV)
گفتگو با روستروپوویچ (I)
گفتگو با جیمز دپریست (III)
سيجی اُزاوا، رهبر افسانه اي ژاپن
گفتگو با جیمز دپریست (II)
گفتگو با جیمز دپریست (I)
لورين مازل (II)
لورين مازل (I)
گفتگو با ویلالوبوس
ویلالوبوس، مردی با قلبی بزرگ
ریکاردو موتی، رهبر مشهور اپرا
استوکوفسکی رهبر بدون باگت
لوکاس فاس، اسطوره زنده موسیقی آمریکا
لالو شیفرین (II)
لالو شیفرین (I)
دومینگو رکورد دار تنور
جوانا فلاتا
رهبرانی که نخواستند رهبر باشند
«به آهستگی» (II)
«به آهستگی» (I)
میخائیل پلتنف، سمبل ملی موسیقی روسیه
پابلو کازالز حامی صلح جهانی
دانیل بارنبویم – نوازنده پیانو و رهبر ارکستر
خاچاطوریان در مقام رهبر ارکستر
جایگاه رهبر (II)
جایگاه رهبر (I)
رهبر ارکستر
هندرسون، رهبر ارکستر و پیانیست درگذشت
فرستادن نظر

RSS / XML