سارا وائوگن (I)

سارا لوئیز وائوگن (1924–1990)
سارا لوئیز وائوگن (1924–1990)
سارا لوئیز وائوگن (Sarah Lois Vaughan) اگرچه به عنوان یک خواننده جاز شناخته شده، اما خود با آن موافق نبود، فعالیت او در زمینه جاز همانند عرصه فعالیتش در پاپ است، اما در موسیقی راک به ندرت اثری از این خواننده با استعداد شنیده می شود. او خود گفته است: “من نمی دانم چرا مرا خواننده جاز می شناسند شاید تنها برای آنکه با این موسیقی بزرگ شده ام، من جاز را هیچ گاه رها نخواهم کرد اما یک خواننده جاز هم نیستم. برای مثال بتی کارتر (Betty Carter) خواننده جاز است زیرا این تنها سبک موسیقی است که او می خواند و دنبال می کند. من در دوره ای به عنوان خواننده بلوز نامیده شدم، اما خودم را مختص به هیچ سبکی نمی دانم.”

اسکات یانو (Scott Yanow) او را صاحب شگفت انگیز ترین صدای قرن بیستم می داند.

پدر ولئوگن ،جک، نجار و گیتاریستی آماتور و مادرش رخت شور بود. آنان در زمان جنگ جهانی اول، از ویرجینیا مهاجرت کردند. اگرچه سارا تنها فرزند آنان بود اما در سالهای ۱۹۶۰ دونا، (فرزند خانمی که را با سارا در سفرهایش همراه بود) را به فرزندی پذیرفتند.

سارا از سن هفت سالگی یادگیری پیانو را آغاز کرد و در گروه کر کلسیا می خواند. وی پس از دریافت جایزه اجرای پیانو در شب آماتورها در آپولو تئاتر هارلم به ستاره ای بدل شد. در سفری به نیویورک، دوریس روبین (Doris Robinson) او را با پیانو نوازیش همراهی کرد و جایزه اول را دریافت نمود. پس از آن تصمیم گرفت تنها خوانندگی را دنبال کند. وائوگن “جسم و روح” را خواند و برای آن نیز جایزه ای دریافت نمود.

در زمان اجرایش در آپولو (Apollo) او به رهبر گروه و پیانیست ایرل هینز (Earl Hines) از طرف خواننده خود گروه و دیگر اعضا که صدای سارا را در آپولو شنیده بودند، معرفی شد و هینز در ۴ آوریل ۱۹۴۳ وائوگن را به جای خواننده اصلی زن گروه جایگزین کرد. وائوگن به همراه هینز و گروهش در آمریکا به اجرا و سفر پرداخت.

audio file بشنوید قسمتی از “هانی” را با صدای وائوگن

گروه هینز از بهترین و معدود یادواره های سبک بیباپ (bebop) هستند که متشکل بود از؛ نوازنده ترومپت دیزی گیلسپی (Dizzy Gillespie)، نوازنده ساکسیفون چارلی پارکر (Charlie Parker) و نوازنده ترومبون بنی گیرین (Bennie Green). بیلی اکشتاین (Billy Eckstine) که قبلا با هینز همکاری داشت، گروه جازی را با افرادی با استعداد تشکیل داد و از وائوگن نیز دعوت کرد تا به گروه بپوندد. این گروه توانست اولین فرصت ضبط را برای وائوگن فراهم کند در ۵ دسامبر ۱۹۴۴ زمانی که وائوگن “من منتظر می مانم و دعا می کنم” را با برچسب دلوکس ضبط کرد، نام مستعار “سّشی” به وی داده شد که حتی در روزنامه ها نیز آنچنین از او یاد می شد.

در سال ۱۹۴۴ وائوگن گروه اکشتاین را ترک کرد تا حرفه خود را به عنوان تک خوان دنبال کند اگرچه رابطه خود را با او حفظ کرد و ضبطهای بسیاری با هم انجام دادند. در سال ۱۹۴۵ وائوگن حرفه خود را به عنوان تک خوان در کلوپهای خیابان ۵۲ نیویورک آغاز کرد. در ۱۱ مه ۱۹۴۵ وائوگن “مرد دلداده” با برچسب گویلد و به همراه گلیپسی و پارکر ضبط کرد. بعد از دعوتی توسط استاف اسمیث (Stuff Smith) ویولونیست برای ضبط “زمان و دوباره” در ماه اکتبر، به وائوگن برای بستن قراردادی با برچسب موزیکرافت پیشنهاد داده شد، اگرچه تا ۷ مه ۱۹۴۶ به عنوان سرپرست، با آنان ضبط انجام نداد اما برای برچسبهای دیگری ضبطهای فراوان انجام داد و برای برچسب تاج و گوتمن در کافه انجمن در مرکز شهر بارها اجرا و ضبط داشت.

audio file بشنوید قسمتی از “روز به روز” را با صدای وائوگن

در آنجا با جرج ترد ول (George Treadwell) آشنا شد و او نه تنها مدیریت اجراهای وائوگن را در سالهای بعدی برعهده داشت، تاثیری بسیار مهم و مثبت بر روی ظاهر او گذاشت. علاوه بر زیباتر کردن لباسها و مدل موی او، ترتیبی داد تا فضای خالی ای که بین دو دندان جلوی وائوگن وجود داشت را از بین ببرند.

بسیاری از ضبطهایی که وائوگن با برچسب موزیکرافت انجام داد در دنیای جاز شناخته شده هستند همچون؛ “اگر بتوانی من را الان ببینی”، “سرزنشم مکن”، “هر چه دارم از آن تو” و “جسم و روح”. رابطه حرفه ای وائوگن و ترد ول در ۶ سپتامبر ۱۹۴۶ منجر به ازدواج آنان شد. در سال ۱۹۴۷ آلبوم “شفیقانه” او پاپ موفق دور از انتظاری بود. ضبطهای او؛ “پسر طبیعت” سال ۱۹۴۸ همچنین در همان زمان اثر معروف “پادشاه کول” را عرضه کرد به همراه گروه کر شهرت زیادی داشتند.

اتحادیه موسیقی دانان، موزیکرافت را مجبور کردند تا بهانه ورشکستگی بیاورد، وائوگن از خیانت و نادرستی آنان استفاده کرد و با برچسب معروف کلمبیا شروع به خواندن و ضبط کرد. موفقیتهای او با آلبوم “قهوه غلیظ” در تابستان ۱۹۴۹ در آمار بندیهای موسیقی بالا رفت. دیگر آثار مشهور وی در این سالها؛ ” ْآن خورشید خوشبخت پیر”، مرا قانع کن”، ” از عاشق تو بودن لذت می برم”، “برایت اشک ریختم”، “بطالت”، “از خانه فرار کردم”، “پاک یا مجرم”، “عذاب قلبی” و “زمان” هستند. وی همچنین جوایز فراوان مهمی برده است. جایزه ستاره تازه مجله “اسکیور” در سال ۱۹۴۷، جایزه مجله “ضربه پائین” (Down Beat) به طور مداوم از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۲ و مجله مترونموم از ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۸!

ضبطهای موفق و شهرت وی باعث پیشنهادات فراوانی برای اجراهایش شد. در تابستان ۱۹۴۹ وائوگن برای اولین بار در ارکستر سمفونیک حضور یافت و به نفع ارکستر فیلادلفیا موسیقی ای با نام “۱۰۰ مرد و یک دختر” را اجرا کرد. در آن زمان دیو گارووی (Dave Garroway) نام مستعار جدیدی به او داد که تا پایان دوران حرفه ایش با او بود “فرد مقدس” (The Divine One).

یک دیدگاه

  • ارسال شده در آذر ۹, ۱۳۸۸ در ۴:۴۲ ب.ظ

    عالی بود . معرفی سارا بی چون و چرا ضروری بود

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «ایوارگاه»

وحید طهرانی آزاد با ایوارگاهش نشان می‌دهد که امروز، برخلاف تصور درونی‌شده‌ی عمومی، می‌توان بدون عملیات محیرالعقول و شعبده ساز درخور زد و گوشی یافت. اگر از چهار دونوازی کوتاه سنتور و ویلن (پرنای ۱ تا ۴)، با همه‌ی کمیابیِ خودِ ترکیب و نگاه متفاوت به سبک و سیاق خط ویلن، موقتا چشم بپوشیم هیچ چیز عجیب و غریبی در ایوارگاه نمی‌یابیم. آنچه در ایوارگاه به گوش می‌رسد غریبه که نه، اما شخصی است.

فرایند خم کردن زه وارها و اتصال آن به ساختمان کلافها در ویولن (I)

محتوای این مقاله بخشی از دروس ارائه شده در شهریورماه ۱۳۹۷ در کارگاه رضا ضیائی (RZW) توسط رضا ضیائی است که فرشاد شالپوش آن را گردآوری و تدوین کرده و امیر خمسه ویراستاری آن را بر عهده گرفته است. متن کامل و دیگر مقالات مرتبط در آرشیو کارگاه موجود است.

از روزهای گذشته…

درباره‌ی نقد نماهنگ (II)

درباره‌ی نقد نماهنگ (II)

دیدراستای یک فرم‌گرایی موسیقایی ناب که به نقد ویرانگر رابطه‌ی معنی‌دار میان موسیقی و تصویر (و یا موسیقی و هر چیز دیگر، غیر از خودش و تا حدی رقص) بیانجامد یا دیدگاه‌های دیگری چون ضدیت با جریان مردم‌پسند نماهنگ، روابط سرمایه‌سالارانه‌ی چیره بر پیدایی و همه‌گیری‌اش و به یک واژه، مخالفت از بن با اصل…
ادامهٔ مطلب »
تفاوتهای صوتی استردیواری و گوارنری (II)

تفاوتهای صوتی استردیواری و گوارنری (II)

پژوهشگران آکوستیک از ابزارها و روش های متفاوتی برای ساده کردن طیف پیچیده موسیقی بهره می گیرند. به عنوان مثال، عایق صوتی و تاثیر مواد بکار رفته در آن و تعداد دفعات پژواک صوت در سالن ها در تحلیل باند ۳/۱ اکتاو اندازه گیری می شوند که رزولوشن (resolution) فرکانس خوبی برای زمینه آوایی آزمایش شده به دست می دهد و این باند اکتاو بسیاری از «باندهای مهم شنوایی» یعنی باندهای طیفی طبیعی گوش انسان را نیز دربر می گیرد.
بحران صدا

بحران صدا

از زمانی که به یاد می آورم و با صدا زیسته ام همیشه شاهد نشانه های بحران این صدا نیز بوده ام. یازدهمین سال تولدم چیزی به عنوان دلشوره، سیاست و امنیت برایم معنا نداشت. اما بلاتکلیفی موسیقی ایرانی و ناموزونی اش در کل برایم قابل لمس بود. که البته امروز فهمیده ام به آن می-گویند بحران و حال که حدود سه دهه از آن دوران می گذرد هیچ کس به این ناموزونی و بحران علاقه-ای نشان نمی دهد و این بحران هنوز همان بحران باقی مانده است و حالا فهمیده ایم که باید به دنبال شور از دست رفته ی همان دوران در موسیقی ایران بگردیم.
صبا از زبان سپنتا (III)

صبا از زبان سپنتا (III)

کوک ویلن صبا در آن اثر، از نت معیار که در آن‌ زمان‌ در نت لا، HZ 439 (هرتز) بوده است تبعیت‌ کرده و به آن مناسبت، تن درخشان ویلن در کل اثر عرصهء تجلی یافته است. صبا درآمد ابو عطا را در اجرای «ویبراتور» سنگین و با تأنی، از نت شاهد ابو عطا شروع کرده و پریودهای دیگری را نیز در درآمد ابو عطا در اکتاوهای دیگر اجرا کرده‌اند بعد از آن «حجاز» را از نت شاهد آنکه درجه پنجم گام‌ شور است با جمله‌های مختلف در سه اکتاو که از نت‌ B4 (سی) روی سیم دوم ویلن شروع می‌شود، آغاز کرده و اکتاو دوم آن را روی سیم اول با نت‌ B5 و اکتاو سوم آن را روی همان سیم از نت‌ B6 (فرکانس ۵۷۹۱ هرتز)در پوزیسیون نهم روی سیم‌ «می» اجرا کرده است.
صبا، رپرتوار موسیقی (I)

صبا، رپرتوار موسیقی (I)

در موسیقی ایرانی بسیاری از آهنگسازان معاصر در سوابق هنری خود سعی کرده‌اند برخی قطعات گذشته را بازسازی نمایند تا ضمن کمک در حفظ و ماندگاری آهنگ، به نوعی آن را با حالتی جدید که مطلوب سلیقه معاصر باشد، اجرا کنند. از جمله آهنگسازانی که آثارش توسط آهنگسازان معاصر به کرات بازسازی شده، ابوالحسن صبا می‌باشد. در موسیقی ایرانی بسیاری از آهنگسازان معاصر در سوابق هنری خود سعی کرده‌اند برخی قطعات گذشته را بازسازی نمایند تا ضمن کمک در حفظ و ماندگاری آهنگ، به نوعی آن را با حالتی جدید که مطلوب سلیقه معاصر باشد، اجرا کنند. از جمله آهنگسازانی که آثارش توسط آهنگسازان معاصر به کرات بازسازی شده، ابوالحسن صبا می‌باشد.
موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (I)

موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (I)

مقاله ای که پیش رو دارید، نوشته ویکتور . آدوی بل است در باره وضعیت موسیقی ایران در سال ۱۸۸۵ میلادی که توسط حسینعلی ملاح به فارسی ترجمه شده و در سال ۱۳۵۳ در مجله «هنر و مردم» به انتشار رسیده که امروز اولین شماره آن را می خوانید.
دیدگاه افلاطون و فیثاغورث در باب موسیقی (IV)

دیدگاه افلاطون و فیثاغورث در باب موسیقی (IV)

از نظر افلاطون آنها به مسائل اساسی نمی پرداختند و بیشتر در پی یافتن تناسب عددی اجزاء آهنگ ها و نتها بودند. “در کتاب جمهور که روایت شخصی سیسرو نویسنده رومی از کتاب جمهور افلاطون است آمده: انسان های با استعداد به وسیله سازهای سیمی یا با صدای خودشان تقلید را از صدای کیهانی انجام می دهند. اما صدای کیهانی یا موسیقی افلاک، که بر اثر چرخش سیاره ها به وجود می آید، آنچنان عظیم و بلند است که گوش انسان قادر به شنیدن آنها به طور کامل نیست. هم چنان که شما نمی توانید برای دیدن خورشید به طور کامل به آن خیره شوید.” (رحمانیان، ۱۳۹۰: ۲۷)
روش سوزوکی (قسمت چهل و پنجم)

روش سوزوکی (قسمت چهل و پنجم)

آنها چنین تصوری را هم به خود راه نمی‌دادند که من برازنده حضور در این جمع نیستم، رفتارشان با من صمیمانه بود و به من این اطمینان خاطر را می‌دادند که خودم را در بین شان خوب احساس کنم و رفتاری با ملاحظه با من داشتند. تلاش می‌کردند که مرا در گفتگوهایشان وارد کنند و اطمینان خاطری برای رسیدن به چنین هماهنگی در من ایجاد می‌کرند تا اینکه این روابط به چنین درک متقابلی برسد و چقدر فوق العاده است که انسان بتواند چنین انعطاف و لطافتی را دارا باشد. فقط در چنین وضعیتی می‌شود به هماهنگی دست یافت، این درس ها را من از اینشتین و دوستانش که به خانه اش می‌آمدند می آموختم.
ادیت در ویولن (V)

ادیت در ویولن (V)

برای اجرای دسته- جمله سوم، اولین انتخاب نواختن چهار نت متوالی “سی بکار، دو بکار، ر بکار، می بمل” در پوزیسیون چهارم و سپس انتقال به پوزیسیون هشتم برای اجرای نت فا دیز می باشد که در اینجا نیز می توان همین توالی انگشت گذاری را انتخاب نمود، یعنی اجرای فا دیز، سل بکار، سی بکار، دو بکار با انگشتان اول تا چهارم (تصویر شماره چهار).
نگاهی به سوئیت برگاماسک دبوسی

نگاهی به سوئیت برگاماسک دبوسی

سوئیت برگاماسک (Suite Bergamasque) از جمله مشهورترین مجموعه کارهای پیانویی است که توسط کلاود دبوسی (Claude Debussy) موسیقیدان سبک رمانتیک – امپرسیونیسم فرانسوی تصنیف شده است.