جاش گروبن (III)

جاش گروبن
جاش گروبن
گروبن در ادامه فعالیتهایش به کشورهای فیلیپین و استرالیا به همراه لانی میسلائوچا (Lani Misalucha) در اکتبر ۲۰۰۷ سفر کرد. در همان سال وی دوئتی را به همراه باربارا استریسند (Barbra Streisand) “تمام آنچه را که راجع به عشق می دانم” و دوئتی دیگر را با میرلی ماتیو (Mireille Mathieu) “در امتداد رنگین کمان” اجرا کرد. گروبن علاقه داشت تا یک روز در مرکز تئاتر برودوی نیویورک اجرا کند. آلبوم نوئل که در ۹ اکتبر ۲۰۰۷ عرضه شد موفقیت فراوانی در آمریکا به دست آورد و رکورد فروش بهترین آلبوم سال ۲۰۰۷ را داشت و این در حالی بود که تنها ۱۰ روز پس از عرضه آن می گذشت!

در ۱۰ فوریه ۲۰۰۷ گروبن در مراسم جایزه گرمی ۲۰۰۸ به همراه آندره بوچلی که در بزرگداشت پاواروتی برگزار می شد اجرا کرد.

در ۱۴ آوریل ۲۰۰۷ وی در ضبط PBS به همراه ادینا منزل (Idina Menzel) شرکت کرد. روز بعد گروبن ضبط شخصی خود را برای پخش مجموعه تلویزیونی در شبکه (PBS TV) در تالار رز جاز نیویورک انجام داد. گروبن کاندیدای جایزه جونو سال ۲۰۰۷ برای آلبوم بین المللی اش، نوئل شد. او به همراه چالرز آزناوور (Charles Aznavour) خواننده صاحب نام فرانسوی، اثر مهم آزناوور به نام “لا بوهم” (La Bohème) را به عنوان دوئت انگلیسی فرانسوی اجرا و ضبط کردند.

در یک جولای ۲۰۰۷ گروبن به همراه سارا برایتمن در کنسرتی به یادبود پرنسس دایانا در استودیوم ومبلی اجرا داشت. در حدود ۱۵ میلیون نفر از سرتاسر بریتانیای کبیر برای دیدن کنسرت آمده بودند و این کنسرت برای بیش از ۵۰۰ میلیون تماشاچی در خانه هایشان در ۱۴۰ کشور پخش شد. در ۲۳ آگوست ۲۰۰۷ گروبن “تو مرا به اوج می بری” را در برنامه ای تلویزیونی اجرا کرد.

audio file بشنوید قسمتی از “you raise me up” را با صدای جاش گروبن

در ۱۵ جولای ۲۰۰۸ گروبن “خدا آمریکا را حفظ کند” را در طول هفتمین برنامه استودیوم آمریکا در نیویورک اجرا کرد. در ۲۹ آگوست ۲۰۰۸ در آخرین اپیزود “برنامه کلیسای شارلوت” در مصاحبه ای کوتاه شرکت کرد، گروبن در پایان این مصاحبه “دعا” را اجرا کرد. در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۸ در شصتمین جایزه سالانه امی برنامه ای اجرا کرد.

دسامبر ۲۰۰۸ دوئت “فقط مرد اجازه دارد” را در برنامه رویال در لندن برای پرنس کشور ولز و همسرش خواند. در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۹ در مراسم رئیس جمهوری دوئت “وطنم” (My Country ‘Tis of Thee) را به همراه هاثر هادلی (Heather Headley) اجرا کرد. در سال ۲۰۰۹ شایعاتی پیش آمد مبنی بر آنکه جاش گروبن و کتی پری (Katy Perry) خواننده، موسیقیدان و ترانه سرای آمریکایی، با یکدیگر رابطه ای عاشقانه دارند.

لوک بورلند، ناشر آثار گروبن این خبر را تکذیب کرد و گفت: “درست است که جاش و کتی دوستان صمیمی هستند و زیاد با یکدیگر ارتباط دارند اما این صرفا رابطه ای دوستانه است و آنان زوج عاشقانه یکدیگر نیستند.” در ۲۸ مارچ ۲۰۰۹ گروبن دوئت “پلی بر روی خطر” را به همراه جوردین اسپاکر (Jordin Sparks) در برنامه ای خیریه اجرا کرد.

audio file بشنوید قسمتی از “Canto Ala Vita” را با صدای جاش گروبن

منتقدان مختلف صدای او را به گونه های مختلفی توصیف کرده اند، بعضی ها صدایش را تنور و بعضی باریتون خوانده اند. در مقاله ای در نیویورک تایمز ۲۰۰۲ گروبن خود را با “صدای تنور” معرفی می کند.

audio file بشنوید قسمتی از “Ave Maria” را با صدای جاش گروبن

او در تعداد بسیار زیادی از کنسرتها و برنامه های خیریه اجرا داشته است. همانند کنسرتی برای کمک به سونامی اندونزی ۲۰۰۵ (کنسرت امید)، دومین سال برنامه خیریه جایزه گرمی جیم ۲۰۰۵، برنامه زنده هشت ۲۰۰۵ … با دیدار نلسون ماندلا در سفری در سال ۲۰۰۴ به آفریقای جنوبی سازمانی را در آنجا به نام خود (جاش گروبن) بنیاگذاری کرد برای آموزش، بهداشت و هنر کودکان. ماندلا او را به عنوان سفیر رسمی خود برای ایجاد آگاهی در باره بیماری ایدز در آفریقا مقرر کرد. جاش به همراه گروه کودکان آفریقایی چندین اثر را اجرا کرد.

در ۲ سپتامبر ۲۰۰۷ جاش گروبن به منظور ایجاد تدریس موسیقی در مدرسه شارلوت کلنبورگ، به آنجا مبلغی را اهدا کرد.

به افتخار بیست و هفتمین سالگرد تولدش هوادارانش مبلغ بسیار زیادی را جمع کردند به نفع مرکز خیریه “کودکان کشتی نوح جاش گروبن در آفریقای جنوبی”، خود گروبن از این هدیه به عنوان بهترین هدیه زندگیش یاد می کند.

از جمله خوانندگان تاثیر گذار بر روی سبک او، استیو پری، پائول سیمون، استینگ، پیتر گابریل، فردی مرکوری و بزورک (Björk) می باشند. گروبن اعتقاد دارد: “هر هنرمندی داستان زندگی خودش را بیان می کند.”

en.wikipedia.org

3 دیدگاه

  • احمد
    ارسال شده در مهر ۱۷, ۱۳۸۹ در ۸:۵۸ ب.ظ

    جاش گروبن در ایران کمتر شناخته شده در نهایت تاسف ولی جاش یکی از فوقالعاده ترین خواننده هاییه که میشناسم.از شما برای این مطلب ارزنده ممنونم

  • Scorpion
    ارسال شده در فروردین ۵, ۱۳۹۱ در ۱:۲۸ ق.ظ

    دوست عزیز با تشکر از مطلب دقیقتون…
    جسارتاً می خواستم عرض کنمکلیسای شارلوت اشتباهه
    شارلوت چرچ یک سوپرانوی معروف بریتانیاییه
    http://en.wikipedia.org/wiki/Charlotte_Church
    جسارت منو ببخشبد… حیفم اومد مطلب عالی تون رو این موضوع جزئی دچار مشکل کنه

  • ارسال شده در فروردین ۱۴, ۱۳۹۱ در ۷:۴۱ ق.ظ

    دوست گرامی، مطالب ویکی پدیا همیشه در حال تغییر هستند و این نوشته در آن زمان به این شکل بوده و در مورد یک کلیسا صحبت کرده است.
    با تشکر از دقت نظر شما

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

بیابانگرد: تقلید باعث بوجود آمدن آسیب های جسمی و هنری می شود

چون متدهای مدونی برای آموزش تکنیک آوازی نداشته ایم و فقط از طریق گوش هست که جوانان به شنیدن صدایی که استایل نادرست و تکنیک ناقص هستند عادت می کنند و آنها را الگو خودشان می کنند و این جریان باعث می شود، تکنیک و استایل افت کند و متاسفانه تقلید تا آنجاست که علاوه بر تقلید جنس صدا، از فیگور ظاهری هم و نوع آرایش مو خوانندگان دیگر هم تقلید می کنند!

گزارش از نقد آلبوم عطاریه (II)

پورقناد در پایان گفت: به نظر من آلبوم عطاریه به جز در قطعه «سرچشمه» به صورت خودخواسته سعی کرده پا را فراتر از فرم های شناخته شده نگذارد. در این اثر قطعات «سرچشمه» و دو تصنیف در آواز بیات ترک که از قدرت ملودیک قابل قبولی برخوردار است، بهترین آثار این آلبوم محسوب می شوند. وی همچنین با انتقاد از اجرای بعضی از بخش های متر آزاد این اثر به صورت بداهه گفت: بخشی از آواز های این آلبوم خوشبختانه به صورت طراحی شده ارائه شده بود که کیفیت قابل قبولی داشت ولی ظاهرا در بخش هایی از آلبوم بداهه نوازی انجام شده که بهتر است امروز از این کار اجتناب شود چراکه به خاطر تکرار مکررات، دچار کلیشه و اشباع شده ایم.

از روزهای گذشته…

ارکستر سمفونیک لندن (II)

ارکستر سمفونیک لندن (II)

در اجراهای LSO، فضایی آکنده از روح جوانی در صدای موسیقی وجود دارد که این نیرو در اجراهای ارکستر در آهنگهای ساخته برلیوز (Berlioz) و پروکوفیف (Prokofiev) به خوبی مشاهده می شود. LSO معمولا نوازندگان معروف جهانی داشته، از جمله تک نوازان سازهای بادی، مثل جیمز گالوی (James Galway) فلوت، ژروس- د- پییر (Gervase de Peyer) کلارینت، روژر لرد (Roger Lord) نوازنده ابوا نیز اسیان الیس (Osian Ellis) نوازنده چنگ، جان جئورجیادیس (John Georgiadis) نوازنده ویولن و باری تاکول (Barry Tuckwell) نوازنده هورن.
سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (II)

سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (II)

بیچام در سال ۱۹۰۸ به خاطر عدم توافق بر سر مدیریت هنری و به خصوص در مورد سیستم جایگزین از ارکستر سمفونیک جدید جدا شد. بر اساس این سیستم، اگر به نوازندگان ارکستر پیشنهاد پرسودتری می شد آنها می توانستند در تمرین ها یا کنسرت های ارکستر شخص جایگزینی را معرفی کنند. خزانه دار انجمن فیلارمونیک سلطنتی این برنامه را اینگونه توصیف کرد: «نوازنده ۱ که شما خواهانش هستید، متعهد می شود که در کنسرت شما بنوازد. اما او نوازنده ۲ (که برای شما اهمیتی ندارد) را برای تمرین اول می فرستد. نوازنده ۲ بدون آگاهی و رضایت شما نوازنده ۳ را به تمرین دوم می فرستد. نوازنده ۳ که قادر به شرکت در کنسرت نیست نوازنده ۴ را به عنوان جایگزین می فرستد، کسی که شما ترجیح می دادید به او پنج شیلینگ بدهید تا از ارکستر دور بماند».
آوازهای تلخ سرزمین من  (II)

آوازهای تلخ سرزمین من (II)

او که بسیار به موسیقی محلی ایران علاقمند بود، در سال ۱۳۳۸، به ضبط هشت ترانه ی محلی ایران پرداخت که در کشور فرانسه جایزه ی اول “شارل کروس” را دریافت نمود. وکیلی پیش از این به تحقیق در مورد شیوه ی اجرای این ترانه های روستایی در مناطق مختلف ایران پرداخته بود.
گروور واشینگتن

گروور واشینگتن

گروور واشینگتن پسر (Grover Washington, Jr) نوازنده محبوب ساکسوفون، نه تنها در دوران بیست و پنج ساله حرفه ای خود، بلکه پس از مرگش در سال ۱۹۹۹، یکی از محبوبترین نوازندگان موسیقی مردم پسند به شمار میرود.
اپرای آیدا (I)

اپرای آیدا (I)

آیدا (Aida) اپرایی است در چهار پرده که توسط جوزپه وردی (Giuseppe Verdi) بر لیبرتویی ایتالیایی از آنتونیو گیسلانسونی(Antonio Ghislanzoni) و بر اساس سناریویی از آگوست مریت (Auguste Mariette)، مصر شناس فرانسوی، ساخته شده است. آیدا برای نخستین بار در خانه اپرای خدیوال (Khedivial Opera House) در ۲۴ دسامبر ۱۸۷۱ در قاهره اجرا شد و رهبری آن را جیوانی بوتسینی (Giovanni Bottesini) بر عهده داشت.
زنان و موسیقی (II)

زنان و موسیقی (II)

گیوم دوفه (Guillaume Dufay)، سرود خوان کلیسایِ کوچکِ پاپ مارتَن پنجم در رُم، سپس کلیسایِ پاپ اوژنِ چهار، نیز به عنوان بزرگ ترین نماینده مکتب فرانسوی – فلامان شناخته شده است. بهتر است که این جا شمارش موسیقی دان های مشهور را متوقف کنیم و یادآور شویم که آواز خوانی زنان در کلیساها ممنوع بود. این ممنوعیت قرن ها به طول انجامید به گونه ای که در سال ۱۸۹۶ میلادی در مجله ی هفته ی مذهبی پاریس (la Semaine religieuse de Paris)، این موضوع دوباره گوشزد می شود. بدین ترتیب زنان نمی توانستند از این دوره های آموزشیِ روشنفکری و موسیقاییِ ممتاز که مدارس مذهبی آواز در سراسر فرانسه پراکنده می کردند، سود بجویند.
کلارا ویک شومان

کلارا ویک شومان

خانم کلارا جوزفین ویک شومان موسیقیدان آلمانی، یکی از پیانیست های برتر زمان، آهنگساز و همسر روبرت شومان (Robert Schumann) آهنگساز بود. کلارا شومان از سن ۵ سالگی از محضر پدرش، فردریش ویک (Friedrich Wieck) استاد مشهور پیانو، تمرین می دید. شروع یادگیری موسیقی او در حالی بود که کلارای جوان در سن ۴، ۵ سالگی تنها چند کلمه می توانست صحبت کند! در واقع همه چیز برای او تا سن ۸ سالگی کاملا بی اهمیت بود. تاخیر به گفتار آمدن کلارا و برتریهایش در زمینه موسیقی قابل مقایسه با پیانیست بزرگ آرتور روبنشتاین (Arthur Rubinstein)، فیزیکدانان آلبرت انیشتن (Albert Einstein) و ریچارد فینمان (Richard Feynman) و ریاضی دان جولیا رابینسون (Julia Robinson) در بین دیگر بزرگان می باشد.
نوازنده و تمرین (I)

نوازنده و تمرین (I)

بی شک، تمرین اساسی ترین عنصرسازنده هنرمندان است و بزرگترین نقش را خصوصآ برای به اوج رساندن نوازندگان ایفا می کند. مطالبی که در این مقاله آمده حاوی نکاتی است، به صورت پرسش و پاسخ، درباره تمرین های نوازندگی و مسائل مرتبط با آن، که قدم به قدم در این گفتار تشریح می شوند و امید است مفید واقع شوند.
طبقه‌بندی سازها (III)

طبقه‌بندی سازها (III)

در اروپای قرون وسطا، سازها اهمیت کمتری داشتند. بررسی علمی سازها یا سازشناسی تا دوره‌ی رنسانس مورد غفلت واقع شد. در نتیجه اطلاعات کمی در باره‌ی سازهای دوره‌های پیشین باقی مانده است، اگر چه آن‌ها در گراورها، مینیاتور‌ها و نقاشی‌های آبرنگ به تصویر کشیده شده و گزارش‌هایی توسط شاعران قرون وسطا، فیلسوفان و متفکران وجود دارد.
ادیت در ویولن (V)

ادیت در ویولن (V)

برای اجرای دسته- جمله سوم، اولین انتخاب نواختن چهار نت متوالی “سی بکار، دو بکار، ر بکار، می بمل” در پوزیسیون چهارم و سپس انتقال به پوزیسیون هشتم برای اجرای نت فا دیز می باشد که در اینجا نیز می توان همین توالی انگشت گذاری را انتخاب نمود، یعنی اجرای فا دیز، سل بکار، سی بکار، دو بکار با انگشتان اول تا چهارم (تصویر شماره چهار).