جاش گروبن (III)

جاش گروبن
جاش گروبن
گروبن در ادامه فعالیتهایش به کشورهای فیلیپین و استرالیا به همراه لانی میسلائوچا (Lani Misalucha) در اکتبر ۲۰۰۷ سفر کرد. در همان سال وی دوئتی را به همراه باربارا استریسند (Barbra Streisand) “تمام آنچه را که راجع به عشق می دانم” و دوئتی دیگر را با میرلی ماتیو (Mireille Mathieu) “در امتداد رنگین کمان” اجرا کرد. گروبن علاقه داشت تا یک روز در مرکز تئاتر برودوی نیویورک اجرا کند. آلبوم نوئل که در ۹ اکتبر ۲۰۰۷ عرضه شد موفقیت فراوانی در آمریکا به دست آورد و رکورد فروش بهترین آلبوم سال ۲۰۰۷ را داشت و این در حالی بود که تنها ۱۰ روز پس از عرضه آن می گذشت!

در ۱۰ فوریه ۲۰۰۷ گروبن در مراسم جایزه گرمی ۲۰۰۸ به همراه آندره بوچلی که در بزرگداشت پاواروتی برگزار می شد اجرا کرد.

در ۱۴ آوریل ۲۰۰۷ وی در ضبط PBS به همراه ادینا منزل (Idina Menzel) شرکت کرد. روز بعد گروبن ضبط شخصی خود را برای پخش مجموعه تلویزیونی در شبکه (PBS TV) در تالار رز جاز نیویورک انجام داد. گروبن کاندیدای جایزه جونو سال ۲۰۰۷ برای آلبوم بین المللی اش، نوئل شد. او به همراه چالرز آزناوور (Charles Aznavour) خواننده صاحب نام فرانسوی، اثر مهم آزناوور به نام “لا بوهم” (La Bohème) را به عنوان دوئت انگلیسی فرانسوی اجرا و ضبط کردند.

در یک جولای ۲۰۰۷ گروبن به همراه سارا برایتمن در کنسرتی به یادبود پرنسس دایانا در استودیوم ومبلی اجرا داشت. در حدود ۱۵ میلیون نفر از سرتاسر بریتانیای کبیر برای دیدن کنسرت آمده بودند و این کنسرت برای بیش از ۵۰۰ میلیون تماشاچی در خانه هایشان در ۱۴۰ کشور پخش شد. در ۲۳ آگوست ۲۰۰۷ گروبن “تو مرا به اوج می بری” را در برنامه ای تلویزیونی اجرا کرد.

audio file بشنوید قسمتی از “you raise me up” را با صدای جاش گروبن

در ۱۵ جولای ۲۰۰۸ گروبن “خدا آمریکا را حفظ کند” را در طول هفتمین برنامه استودیوم آمریکا در نیویورک اجرا کرد. در ۲۹ آگوست ۲۰۰۸ در آخرین اپیزود “برنامه کلیسای شارلوت” در مصاحبه ای کوتاه شرکت کرد، گروبن در پایان این مصاحبه “دعا” را اجرا کرد. در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۸ در شصتمین جایزه سالانه امی برنامه ای اجرا کرد.

دسامبر ۲۰۰۸ دوئت “فقط مرد اجازه دارد” را در برنامه رویال در لندن برای پرنس کشور ولز و همسرش خواند. در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۹ در مراسم رئیس جمهوری دوئت “وطنم” (My Country ‘Tis of Thee) را به همراه هاثر هادلی (Heather Headley) اجرا کرد. در سال ۲۰۰۹ شایعاتی پیش آمد مبنی بر آنکه جاش گروبن و کتی پری (Katy Perry) خواننده، موسیقیدان و ترانه سرای آمریکایی، با یکدیگر رابطه ای عاشقانه دارند.

لوک بورلند، ناشر آثار گروبن این خبر را تکذیب کرد و گفت: “درست است که جاش و کتی دوستان صمیمی هستند و زیاد با یکدیگر ارتباط دارند اما این صرفا رابطه ای دوستانه است و آنان زوج عاشقانه یکدیگر نیستند.” در ۲۸ مارچ ۲۰۰۹ گروبن دوئت “پلی بر روی خطر” را به همراه جوردین اسپاکر (Jordin Sparks) در برنامه ای خیریه اجرا کرد.

audio file بشنوید قسمتی از “Canto Ala Vita” را با صدای جاش گروبن

منتقدان مختلف صدای او را به گونه های مختلفی توصیف کرده اند، بعضی ها صدایش را تنور و بعضی باریتون خوانده اند. در مقاله ای در نیویورک تایمز ۲۰۰۲ گروبن خود را با “صدای تنور” معرفی می کند.

audio file بشنوید قسمتی از “Ave Maria” را با صدای جاش گروبن

او در تعداد بسیار زیادی از کنسرتها و برنامه های خیریه اجرا داشته است. همانند کنسرتی برای کمک به سونامی اندونزی ۲۰۰۵ (کنسرت امید)، دومین سال برنامه خیریه جایزه گرمی جیم ۲۰۰۵، برنامه زنده هشت ۲۰۰۵ … با دیدار نلسون ماندلا در سفری در سال ۲۰۰۴ به آفریقای جنوبی سازمانی را در آنجا به نام خود (جاش گروبن) بنیاگذاری کرد برای آموزش، بهداشت و هنر کودکان. ماندلا او را به عنوان سفیر رسمی خود برای ایجاد آگاهی در باره بیماری ایدز در آفریقا مقرر کرد. جاش به همراه گروه کودکان آفریقایی چندین اثر را اجرا کرد.

در ۲ سپتامبر ۲۰۰۷ جاش گروبن به منظور ایجاد تدریس موسیقی در مدرسه شارلوت کلنبورگ، به آنجا مبلغی را اهدا کرد.

به افتخار بیست و هفتمین سالگرد تولدش هوادارانش مبلغ بسیار زیادی را جمع کردند به نفع مرکز خیریه “کودکان کشتی نوح جاش گروبن در آفریقای جنوبی”، خود گروبن از این هدیه به عنوان بهترین هدیه زندگیش یاد می کند.

از جمله خوانندگان تاثیر گذار بر روی سبک او، استیو پری، پائول سیمون، استینگ، پیتر گابریل، فردی مرکوری و بزورک (Björk) می باشند. گروبن اعتقاد دارد: “هر هنرمندی داستان زندگی خودش را بیان می کند.”

en.wikipedia.org

3 دیدگاه

  • احمد
    ارسال شده در مهر ۱۷, ۱۳۸۹ در ۸:۵۸ ب.ظ

    جاش گروبن در ایران کمتر شناخته شده در نهایت تاسف ولی جاش یکی از فوقالعاده ترین خواننده هاییه که میشناسم.از شما برای این مطلب ارزنده ممنونم

  • Scorpion
    ارسال شده در فروردین ۵, ۱۳۹۱ در ۱:۲۸ ق.ظ

    دوست عزیز با تشکر از مطلب دقیقتون…
    جسارتاً می خواستم عرض کنمکلیسای شارلوت اشتباهه
    شارلوت چرچ یک سوپرانوی معروف بریتانیاییه
    http://en.wikipedia.org/wiki/Charlotte_Church
    جسارت منو ببخشبد… حیفم اومد مطلب عالی تون رو این موضوع جزئی دچار مشکل کنه

  • ارسال شده در فروردین ۱۴, ۱۳۹۱ در ۷:۴۱ ق.ظ

    دوست گرامی، مطالب ویکی پدیا همیشه در حال تغییر هستند و این نوشته در آن زمان به این شکل بوده و در مورد یک کلیسا صحبت کرده است.
    با تشکر از دقت نظر شما

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

بیانیه دبیر ششمین دوره جشنواره نوشتارها و سایت های موسیقی در اینترنت

ششمین جشنواره نوشتارها و سایت های موسیقی در اینترنت با تفاوتی اساسی نسبت به دوره های گذشته روبرو بود، آن هم اینکه، نام جشنواره تغییری اساسی یافت و ضمن تاکید بر نوشته های موسیقی، نام وبلاگ از عنوان جشنواره به کلی حذف گردید. با اینکه در این شش دوره تلاش کردیم با تشویق به وبلاگ نویسی و نشان دادن اهمیت های آن، مشوق فعالین در این عرصه باشیم، نتوانستیم در مقابلِ سونامیِ جهانگیرِ مرگِ وبلاگ ها و فرهنگ وبلاگ نویسی، توفیقی داشته باشیم. امروز تقریبا بر چهره تمام وبلاگ هایی که فعال و مشهور بودند، گرد فراموشی و خاموشی نشسته است و وبلاگ نویسان شان نیز در فضاهای تاریک اپلیکیشن های پیام‌رسان موبایلی، گم شده اند. این جشنواره با تغییر عنوان خود ناگزیر از بازگفتن این واقعیت تلخ بود.

بیانیه داوران ششمین دوره جشنواره نوشتارها و سایت های موسیقی در اینترنت

در پایان ششمین دوره ی جشنواره می‌توان دید که تعیین و تعریف میدان آنچه دنیایی مجازی خوانده می شود زیر فشار شتابان فناوری دشوار و دشوارتر می‌شود. اکنون بزرگ‌ترین چالشی که به چشم می‌آید همچنان کشیدن مرز به قدر کافی دقیق میان جهان مجازی و غیرمجازی است در حقیقت تقریبا مرزی باقی نمانده است، آنچنان که گاه تعیین مصداق برای رصدگر تیزبین هم نشدنی است. اما علاوه بر در هم شدن مرزها، گرایش استفاده کنندگان از این فضای سیال به پیام‌رسان‌ها، در پی آن افولِ اقبالِ وب سایت‌ها، مرگ وبلاگ‌ها (که سرانجام در تغییر نام جشنواره پژواک یافت) و در نتیجه ظهور پدیده‌ی اینترنتِ تاریک روندی است که به ویژه دسترسی‌پذیری میدان نوشتارهای موسیقی را تهدید می‌کند. این تهدیدی واقعی و جدی است که باید به آن اندیشید.

از روزهای گذشته…

واپسین سالهای زندگی بتهوون – قسمت دوم

واپسین سالهای زندگی بتهوون – قسمت دوم

در روزهای آخر زندگی بتهوون دوستانش شیندلر (Schindler)، هوتنبرنر (Hutenbrenner) و استفان برورینگ (Stephan Breuring) در کنارش بودند. او این روزها را در اتاقی کهنه و کثیف که به هیچ وجه فضای مناسبی برای یک فرد بیمار نبود، به دور از برادرزاده محبوبش در نهایت تنگدستی سپری نمود. علاوه بر این مشکلات او به بیماری بی خوابی نیز دچار شده بود و وضعیت جسمی اسفناکش روز به روز وخیم تر می شد.
درباره کتاب «گلهای جاویدان» (I)

درباره کتاب «گلهای جاویدان» (I)

کتاب «گلهای جاویدان» (دل انگیز طلیعه ای بر موسیقی ایران) توسط علی شریفی و با مقدمه دکتر شاهین فرهت منتشر شد. این کتاب در قالب پنج فصل اولین برنامه از سلسله برنامه های رادیویی «گلها» را بررسی می نماید.
کتابی در اقتصاد موسیقی (I)

کتابی در اقتصاد موسیقی (I)

نقد و معرفی کتاب اقتصاد موسیقی: فرایند تولید، بازاریابی و فروش محصولات (به همراه بررسی نظام اقتصادی موسیقی ایران)، نوشته‌ی محمدرضا آزاده‌فر، تهران، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، دی ۱۳۹۰، ۵۲۲ صفحه، شمارگان ۱۰۰۰، قیمت ۷۰۰۰۰ ریال.
گروه ریمونز (I)

گروه ریمونز (I)

ریمونز یا ریمون ها (Ramones) یک گروه مشهور راک آمریکایی هستند که بیشتر به عنوان اولین گروه پانک راک شناخته شده اند. این گروه در منطقه ای در سال ۱۹۷۴ در تپه های جنگلی (Forest Hills, Queens) در نیویورک به وجود آمد. تمامی اعضای گروه، نام ریمون را به جای نام فامیل خود برگزیدند! آنها به مدت ۲۲ سال و بدون وقفه در حدود ۲۲۶۳ کنسرت برگزار کردند. در سال ۱۹۹۶ بعد از شرکت در جشنواره موسیقی لولاپالوزا (Lollapalooza)، گروه آخرین کنسرت خود را به مناسبت جدایی اعضا از یکدیگر اجرا کرد. در مدت این هشت سال جدایی، سه تن از بنیانگذاران گروه؛ جوی ریمون (Joey Ramone) خواننده، جانی ریمون (Johnny Ramone) گیتاریست و دی دی ریمون (Dee Dee Ramone) بیس نواز، فوت کردند.
طبقه بندی تکنیک های تنبک (I)

طبقه بندی تکنیک های تنبک (I)

به جرات می توان گفت تنبک از جنبه تنوع تکنیک نوازندگی (در این جا منظور از تکنیک نوازندگی همان شیوه های انگشت گذاری ساز است) از کاملترین سازهای کوبه ای ممبرانوفون (پوست آوا) می باشد. بررسی این تنوع بدون نگاهی سیستماتیک (اصولی و قاعده مند) که در برگیرنده صفات مشترک و غیر مشترک تکنیکهای نوازندگی باشد غیر ممکن به نظر می رسد. از جمله نتایج این دیدگاه اصولی که در واقع هنر مرتب نمودن تکنیکها است قرار گرفتن هر تکنیک در جایگاه خود و مشخص شدن رابطه ساختاری – تکاملی تکنیکها با هم دیگر و یافتن تکنیکهای جدید می باشد. در این نوشتار سعی بر این است تا بانگاهی مختصر به مفاهیم اولیه تفکر سیستماتیک و اصول طبقه بندی از این آگاهی در جهت رده بندی تکنیکهای تنبک بهره گیریم.
“ماندگاری کر، ارزش زیادی دارد” (I)

“ماندگاری کر، ارزش زیادی دارد” (I)

مهدی قاسمی رهبر کر، شاید پیگیرترین و فعالترین هنرمند در زمینه موسیقی کرال ایران پس از انقلاب بوده است. قاسمی سالهاست به تعلیم موسیقی کرال میپردازد و سعی داشته از انواع سبکهای موسیقی کرال در کنسرتهایش استفاده کند. یکی از مهمترین اتفاقات هنری در زمینه موسیقی کرال، تشکیل یک گروه کر بزرگ با ۲۵۰ خواننده بود که در فرهنگسرای بهمن کنسرتهایی را به اجرا گذاشتند. این گروه به مرور زمان با عدم همکاری مسئولین مربوطه کوچکتر شد و به گروهی ۵۰ نفره رسید که در آموزشگاه موسیقی پارت زیر نظر مهدی قاسمی فعالیت های خود را ادامه داد.
بررسی اجمالی آثار شادروان <br> روح الله خالقی (قسمت بیست و یکم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت بیست و یکم)

استاد علینقی وزیری گفته بود: «در اینکه قمر خوانندهِ بی نظیری بود حرفی نیست.» استاد دکتر سپنتا قمر را بزرگترین خوانندهِ قرن اخیر ایران میداند و بسیاری از مشاهیر، از جمله خالقی، علاوه بر مقام هنری، همدردی های انسانی و بزرگ منشی او را ستوده اند.
ملیحه شیدایی فر

ملیحه شیدایی فر

متولد ۱۳۶۴ تهران محقق صدا و موسیقی لیسانس علوم کامپیوتر Sheyda888@gmail.com
بهروزی نیا: امکانات بربت به دلیل داشتن دسته بلندتر از عود، بیشتر است

بهروزی نیا: امکانات بربت به دلیل داشتن دسته بلندتر از عود، بیشتر است

یک موقع هست شما با پیانو باید یک قطعه را اجرا کنید یک موقع با تار یا سه تار یا نی. باید توانایی و نوع صدا دهی ساز را هم در نظر داشت و لی معتقد هستم نوازنده تا جایی که امکان دارد و تا جایی که سازش به او اجازه می‌دهد باید تکنیک خود را بالا ببرد و از عهده ی نوازندگی قطعات سخت بر بیاید.
ژرف‌اندیشی درباره‌ موسیقی مردم‌پسند (I)

ژرف‌اندیشی درباره‌ موسیقی مردم‌پسند (I)

حدود سه دهه ی پیش اولین نوشته‌ی جدی درباره‌ی موسیقی مردم‌پسند در ایران پدیدار شد و سپس همراه با ناپدید شدن این گونه موسیقی از حیات رسمی موسیقایی، آن بارقه‌ی زودگذر آغازین هم ناپدید گشت. این اولین تلاش در زبان فارسی، مقاله‌ی «مسعود یزدی» (۱)، طرحی جامعه‌شناسانه و وامدار «تئودور آدورنو» و عمیقا تحت تاثیر شرایط زمانه‌ی نگارش است. پس از آن سکوت با فاصله‌ی نزدیک به دو دهه دوباره نوشتارهای تحقیقی درباره‌ی موسیقی مردم‌پسند به صحنه بازگشتند (و اغلب در حوزه‌هایی جز موسیقی‌شناسی) (۲).