جاش گروبن (III)

جاش گروبن
جاش گروبن
گروبن در ادامه فعالیتهایش به کشورهای فیلیپین و استرالیا به همراه لانی میسلائوچا (Lani Misalucha) در اکتبر ۲۰۰۷ سفر کرد. در همان سال وی دوئتی را به همراه باربارا استریسند (Barbra Streisand) “تمام آنچه را که راجع به عشق می دانم” و دوئتی دیگر را با میرلی ماتیو (Mireille Mathieu) “در امتداد رنگین کمان” اجرا کرد. گروبن علاقه داشت تا یک روز در مرکز تئاتر برودوی نیویورک اجرا کند. آلبوم نوئل که در ۹ اکتبر ۲۰۰۷ عرضه شد موفقیت فراوانی در آمریکا به دست آورد و رکورد فروش بهترین آلبوم سال ۲۰۰۷ را داشت و این در حالی بود که تنها ۱۰ روز پس از عرضه آن می گذشت!

در ۱۰ فوریه ۲۰۰۷ گروبن در مراسم جایزه گرمی ۲۰۰۸ به همراه آندره بوچلی که در بزرگداشت پاواروتی برگزار می شد اجرا کرد.

در ۱۴ آوریل ۲۰۰۷ وی در ضبط PBS به همراه ادینا منزل (Idina Menzel) شرکت کرد. روز بعد گروبن ضبط شخصی خود را برای پخش مجموعه تلویزیونی در شبکه (PBS TV) در تالار رز جاز نیویورک انجام داد. گروبن کاندیدای جایزه جونو سال ۲۰۰۷ برای آلبوم بین المللی اش، نوئل شد. او به همراه چالرز آزناوور (Charles Aznavour) خواننده صاحب نام فرانسوی، اثر مهم آزناوور به نام “لا بوهم” (La Bohème) را به عنوان دوئت انگلیسی فرانسوی اجرا و ضبط کردند.

در یک جولای ۲۰۰۷ گروبن به همراه سارا برایتمن در کنسرتی به یادبود پرنسس دایانا در استودیوم ومبلی اجرا داشت. در حدود ۱۵ میلیون نفر از سرتاسر بریتانیای کبیر برای دیدن کنسرت آمده بودند و این کنسرت برای بیش از ۵۰۰ میلیون تماشاچی در خانه هایشان در ۱۴۰ کشور پخش شد. در ۲۳ آگوست ۲۰۰۷ گروبن “تو مرا به اوج می بری” را در برنامه ای تلویزیونی اجرا کرد.

audio file بشنوید قسمتی از “you raise me up” را با صدای جاش گروبن

در ۱۵ جولای ۲۰۰۸ گروبن “خدا آمریکا را حفظ کند” را در طول هفتمین برنامه استودیوم آمریکا در نیویورک اجرا کرد. در ۲۹ آگوست ۲۰۰۸ در آخرین اپیزود “برنامه کلیسای شارلوت” در مصاحبه ای کوتاه شرکت کرد، گروبن در پایان این مصاحبه “دعا” را اجرا کرد. در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۸ در شصتمین جایزه سالانه امی برنامه ای اجرا کرد.

دسامبر ۲۰۰۸ دوئت “فقط مرد اجازه دارد” را در برنامه رویال در لندن برای پرنس کشور ولز و همسرش خواند. در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۹ در مراسم رئیس جمهوری دوئت “وطنم” (My Country ‘Tis of Thee) را به همراه هاثر هادلی (Heather Headley) اجرا کرد. در سال ۲۰۰۹ شایعاتی پیش آمد مبنی بر آنکه جاش گروبن و کتی پری (Katy Perry) خواننده، موسیقیدان و ترانه سرای آمریکایی، با یکدیگر رابطه ای عاشقانه دارند.

لوک بورلند، ناشر آثار گروبن این خبر را تکذیب کرد و گفت: “درست است که جاش و کتی دوستان صمیمی هستند و زیاد با یکدیگر ارتباط دارند اما این صرفا رابطه ای دوستانه است و آنان زوج عاشقانه یکدیگر نیستند.” در ۲۸ مارچ ۲۰۰۹ گروبن دوئت “پلی بر روی خطر” را به همراه جوردین اسپاکر (Jordin Sparks) در برنامه ای خیریه اجرا کرد.

audio file بشنوید قسمتی از “Canto Ala Vita” را با صدای جاش گروبن

منتقدان مختلف صدای او را به گونه های مختلفی توصیف کرده اند، بعضی ها صدایش را تنور و بعضی باریتون خوانده اند. در مقاله ای در نیویورک تایمز ۲۰۰۲ گروبن خود را با “صدای تنور” معرفی می کند.

audio file بشنوید قسمتی از “Ave Maria” را با صدای جاش گروبن

او در تعداد بسیار زیادی از کنسرتها و برنامه های خیریه اجرا داشته است. همانند کنسرتی برای کمک به سونامی اندونزی ۲۰۰۵ (کنسرت امید)، دومین سال برنامه خیریه جایزه گرمی جیم ۲۰۰۵، برنامه زنده هشت ۲۰۰۵ … با دیدار نلسون ماندلا در سفری در سال ۲۰۰۴ به آفریقای جنوبی سازمانی را در آنجا به نام خود (جاش گروبن) بنیاگذاری کرد برای آموزش، بهداشت و هنر کودکان. ماندلا او را به عنوان سفیر رسمی خود برای ایجاد آگاهی در باره بیماری ایدز در آفریقا مقرر کرد. جاش به همراه گروه کودکان آفریقایی چندین اثر را اجرا کرد.

در ۲ سپتامبر ۲۰۰۷ جاش گروبن به منظور ایجاد تدریس موسیقی در مدرسه شارلوت کلنبورگ، به آنجا مبلغی را اهدا کرد.

به افتخار بیست و هفتمین سالگرد تولدش هوادارانش مبلغ بسیار زیادی را جمع کردند به نفع مرکز خیریه “کودکان کشتی نوح جاش گروبن در آفریقای جنوبی”، خود گروبن از این هدیه به عنوان بهترین هدیه زندگیش یاد می کند.

از جمله خوانندگان تاثیر گذار بر روی سبک او، استیو پری، پائول سیمون، استینگ، پیتر گابریل، فردی مرکوری و بزورک (Björk) می باشند. گروبن اعتقاد دارد: “هر هنرمندی داستان زندگی خودش را بیان می کند.”

en.wikipedia.org

3 دیدگاه

  • احمد
    ارسال شده در مهر ۱۷, ۱۳۸۹ در ۸:۵۸ ب.ظ

    جاش گروبن در ایران کمتر شناخته شده در نهایت تاسف ولی جاش یکی از فوقالعاده ترین خواننده هاییه که میشناسم.از شما برای این مطلب ارزنده ممنونم

  • Scorpion
    ارسال شده در فروردین ۵, ۱۳۹۱ در ۱:۲۸ ق.ظ

    دوست عزیز با تشکر از مطلب دقیقتون…
    جسارتاً می خواستم عرض کنمکلیسای شارلوت اشتباهه
    شارلوت چرچ یک سوپرانوی معروف بریتانیاییه
    http://en.wikipedia.org/wiki/Charlotte_Church
    جسارت منو ببخشبد… حیفم اومد مطلب عالی تون رو این موضوع جزئی دچار مشکل کنه

  • ارسال شده در فروردین ۱۴, ۱۳۹۱ در ۷:۴۱ ق.ظ

    دوست گرامی، مطالب ویکی پدیا همیشه در حال تغییر هستند و این نوشته در آن زمان به این شکل بوده و در مورد یک کلیسا صحبت کرده است.
    با تشکر از دقت نظر شما

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

شیدایی تار (II)

وی در جریان انقلاب اسلامی از سمتهای خود استعفا کرد و به مردم انقلابی پیوســت و ســاخته ها و نواخته های او با صدای محمدرضا شــجریان و شــهرام ناظری در نوک پیکان انقلاب قرار گرفت و امروزه به عنوان یک خاطره ملی در اذهان مردم باقی است. لطفی در مورد ساخته معروف خود، سپیده (ایران ای ســرای امید)، می گوید: «وقتی در دستگاه ماهور شروع به کار کردم طبق روال آواز از منطقه بم شــروع شد ولی هر کاری که می‌کردیم، می دیدیم جور درنمی آید. پس از مدتی قرار شد آقای شجریان از اوج بخواند و خیلی خوب درآمد. در آن روزگار جامعه ایرانی یکپارچه شور و هیجان بود، ما هم که از جامعه دور نبودیم و با مردم همصدا بودیم.

تکنیک های هارمونی در موسیقی های امپرسیونیسم و رومانتیسم (II)

من این نوع دیدگاه گسترش هارمونی را در هفت متد اصلی دسته بندی و خلاصه می کنم که در جای خود در باره ی هر کدام صحبت می کنم. این متد ها عبارتند از:

از روزهای گذشته…

یوگنی کیسین، نابغه پیانو

یوگنی کیسین، نابغه پیانو

یوگنی کیسین (Evgeny Kissin) نابغه پیانو را میتوان موتسارت معاصر دانست. در اکتبر ۱۹۷۱ و در مسکو روسیه بدنیا آمد. پیانو را بدون هیچ آموزشی تنها از طریق گوش و با بداهه نوازی در سن ۲ سالگی شروع نمود. شاید بسیار شگفت انگیز باشد که این کودک چنین استعداد خارق العده ای را در موسیقی و نوازندگی آنهم در آن سن از خود نشان داد.
گفتگویی با هنک جونز (I)

گفتگویی با هنک جونز (I)

پیانیست بزرگ، هنک جونز، از زمان طلوع جاز مدرن در این سبک فعالیت و پیشرفت کرده است. زمانی که چارلی پارکر (Charlie Parker) و الا فیتزگرالد (Ella Fitzgerald) در اوج خود بودند، جونز نیز درست در امتداد آنان بود. او تقریبا با تمام ستارگان موسیقی جاز نواخته است، از کولمان هاوکینز (Coleman Hawkins) در سالهای ۱۹۴۰ تا جو لووانو (Joe Lovano) در سالهای ۱۹۹۰٫ هنک جونز در سن ۹۰ سالگی همچنان یکی از بهترین پیانیستهای جاز است و او به اجرای کنسرت و ضبط ادامه می دهد.
سراج به نفع کودکان و جوانان میخواند

سراج به نفع کودکان و جوانان میخواند

کنسرت حسام الدین سراج به همراه گروه بیدل در در روز نهم مهرماه در اریکه ایرانیان برگزار میشود. این برنامه به همت موسسه “تعالی” و شرکت “سل فا” به مناسبت روز بزرگداشت مولانا برگزار میشود. این برنامه اولین کنسرت تهران حسام الدین سراج، پس از جلوگیری از برگزاری کنسرت او در کرمانشاه است.
موسیقی در ایران باستان (II)

موسیقی در ایران باستان (II)

پس از سقوط دولت ماد توسط کورش، سلسله ی هخامنشی تاسیس گردید. دوران هخامنشی را آغاز تاریخ شاهنشاهی ایران می دانند. طبق گفته ی مورخان در دوره ی هخامنشیان موسیقی محترم شمرده می شد و سه غالب موسیقی بزمی یا درباری، موسیقی مذهبی و مردمی، موسیقی رزمی یا نظامی رواج داشت.
دیوید گیلمور : “ما مردانی یاغی بودیم”

دیوید گیلمور : “ما مردانی یاغی بودیم”

در ادامه مطلب قبل ، “سکوت کامل یا جنگ”توجه شما را به ادامه ترجمه متن مصاحبه با دیوید گیلمور جلب می کنیم.
به دنبال نگاه (IV)

به دنبال نگاه (IV)

نگاه ایدئولوژیک جای گفتمان هویت می‌نشست. جهان دو قطبی شده‌ی انقلاب به «با ما» و «بر ما» تبدیل می‌شد. تقسیم جهان به فقیر و غنی (یا بنا به لفظ آن روز مستضعف و مستکبر) دنیای موسیقی را نیز دو پاره کرد. موسیقی غیر شهری یا کلاسیک در ایران پتانسیل خوبی برای تبدیل شدن به نوعی موسیقی مستضعفین داشت. نگاهی به عناوین جشنواره‌هایی که در این دوره برگزار شد نشان می‌دهد که چگونه موسیقی نواحی کارکردی سیاسی یافته بود.
مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی (II)

مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی (II)

مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی، هم مبنای آوازی دارد و هم مبنای سازی. اما ویژگی‌های مبنای سازی دارای معانی متفاوتی ا‌ست. در این خصوص، عود که از سازهای موسیقی سنتی ترکیه است، نقش مهمی در اجرای موسیقی دارد. تأثیر متقابلی که نوازندگی ساز عود در موسیقی ترکیه و انواع دیگر موسیقی‌ها در طی قرن‌ها بر یکدیگر نهاده‌اند، اهمیت بسیاری دارد.
ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XI)

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XI)

در این دوران بود که او عصر جدیدی از آثار خود را که شامل یک اپرای بلند بود آغاز کرد. “زن اسپانیایی” و “سمفونی سوم” نیز شامل همین دوره می شوند. در سال ۱۹۳۳ او به پاریس رفت تا در آنجا کنسرتوی ویلن خود را به همراه “یهودی منوهین” به اجرا درآورد. در زمانی که در فرانسه بود، الگار به دیدن “دلیوس” شتافت. (هر دوی این مردان سال بعد وفات یافتند) در ماه اکتبر، الگار به عارضه ی توموری که بر روی عصب سیاتیک او قرار داشت گرفتار شد. اجرای بعدی وی ناممکن شد و او در بیست و سوم فوریه ی سال ۱۹۳۴ جان به جان آفرین سپرد.
ریچارد واگنر، خداوندگار اپرا (V)

ریچارد واگنر، خداوندگار اپرا (V)

ترکیب بندی واگنر به ویژه در اپرای “تریستان و ایزولده”، ایده هایی تازه را در موسیقی به وجود آورد. برای سالهای بسیاری پس از آن، آهنگسازان خود را ناچار به تطبیق با واگنر دیدند و خود را مدیون وی نیز می دانستند، به ویژه؛ آنتون بروکنر (Anton Bruckner)، هوگو ولف (Hugo Wolf)، سزار فرانک (César Franck)، هنری داپارک (Henri Duparc)، ارنست شاسون (Ernest Chausson)، جولس ماسنت (Jules Massenet)، الکساندر فُن زمنلینسکی (Alexander von Zemlinsky)، هانس فیزنر (Hans Pfitzner) و بسیاری دیگر.
گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (II)

گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (II)

گونه‌ی دیگری از رابطه‌ی میان نقد و سیاست، نقد بر پایه‌ی ایدئولوژی حزبی است. این نوع نقد معمولاً بیش از هر چیزی در نظر غیرمتخصص‌ها نقد سیاسی به حساب می‌آید و به‌ویژه در حکومت‌های ایدئولوژیک که مایلند برای تمامی جنبه‌های زندگی مردمشان- از جمله موسیقی‌ای که می‌شنوند- نسخه‌ای بپیچند، بسیار رواج دارد. هر چند که گاه ممکن است چنین نوشتارهایی شکل نقد موسیقی به معنای مورد نظر در این کلاس را نیز به خود بگیرد اما بیشتر شبیه بخش‌نامه‌های حزبی است و اگر هم بر نقدِ اثر، مجموعه‌ی آثار یا سبکی متمرکز می‌شود، هدفی مربوط به خارج از دنیای موسیقی را دنبال می‌کند؛ «مهار گوش شنوندگان».