گروه ای.‌ام.‌آی (EMI Group) صنعت موسیقی و الکتریک، نام یک شرکت موسیقی بریتانیایی مشتمل بر شرکت بزرگ موسیقی ای.‌ام‌.ای میوزیک - که هدایتگر چندین ناشر است و واقع در کنزینگتون لندن می‌باشد و یکی از چهار شرکت نشر بزرگ موسیقی دنیا است - و خود ای.‌ام‌.آی میوزیک پابلیکیشن واقع در نیویورک است.

این گروه در مارچ 1931 از ادقام شرکت ضبط گرامافون کلمبیا و شرکت گرامافون به وجود آمد که در آن زمان با برچسب ضبطش به نام "صدای استادانه او" معروف بود.

در ابتدا این شرکت هم ضبط آثار و هم تجهیزات پخش موسیقی را در اختیار داشت. ای.ام.آی برای مدت چهل سال موفقیت چشمگیری داشت. آلان بلوملین (Alan Blumlein) مهندسی توانا که در ای.ام.آی استخدام شد پیشگام به وجود آوردن ضبط صدای استریو بود. بلوملین در سال 1942 کشته شد. در زمان جنگ جهانی دوم ای.ام.آی در غرب لندن در شهر هایز مستقر شد و تجهیزات خود را بهبود بخشید.

این کمپانی بعدها در تولید دستگاه های پخش نیز فعال شد و اولین سیستم تلویزیونی را برای BBC تولید کرد. همچنین تولید کننده دوربینهای پخش تلویزیونی برای شرکتهای تلویزیون بریتانیا به خصوص BBC بود؛ معروفترین تولید آنان برای پخش تلویزیونی، دوربین رنگی ای.ام.آی 2001 است که بدین صورت این کمپانی به تولید کننده اصلی هم برای BBC و هم چندین کمپانی تبلیغاتی تلویزیونی دیگر در سالهای 1970 و اوایل 1980 بدل شد.

در سال 1958 کامپیوتر EMIDEC 1100 اولین کامپیوتر تبدیل کننده (ترانزیستور) برای تبدیل به صدای الکتریکی، تحت نظارت گودفری هونسفیلد (Godfrey Hounsfield) تولید شد. در اوایل 1970 هونسفیلد، اسکنری را برای برداشت عکسهای پزشکی به شکل سه بعدی تولید کرد. در سال 1973 ای.ام.آی جایزه ملکه اختراعات تکنولوژی را به دست آورد و در سال 1979 هونسفیلد جایزه نوبل برای موفقیتهایش کسب کرد! بعد از موفقیتی کوتاه اما درخشان در رشته پزشکی، فروش تولیدات آنان به کمپانی های دیگر و حتی شهرهایی از جمله کراولی و ولز، بسط و توسعه بیشتری یافت.

در ابتدای فعالیت ای.ام.آی آنان با کمپانی های دیگری خارج از خود بریتانیا نیز همکاری داشتند از جمله، هند، استرالیا و نیوزلند. در کشورهای استرالیا و نیوزلند تولیدات ای.ام.آی تولیدات مشهور صنعت موسیقی را در سالهای 1920 تا 1960 در اختیار خود گرفت که ضبطهای محلی از جمله ضبط فستیوال شروع به رقابت با ای.ام.آی کرد.

در دهه 1930 و 40 موسیقیدانانی همچون توسکانینی، سر ادوارد الگار و اتو کلمپرر در میان بسیاری دیگر از بزرگان به این شرکت وارد شدند. در این زمان جرج مارتین، بیتلز را وارد ای.ام.آی کرد. ای.ام.آی اولین ضبطهای LP خود را در سال 1952 عرضه کرد و اولین تولیدات استریوفونیک خود را در سال 1955 بر روی صفحه تولید کرد. در سال 1951 شرکت آمریکایی ضبط کلمبیا از ای.ام.آی جدا شد و از آن پس برای جبران این فقدان ای.ام.آی به بازار فروش و ضبط آمریکا پیوست. ای.ام.آی آلبومهای بیتلز را در سالهای 1962-66 با برچسب خود تولید می کرد.

این شرکت همچنین آثار کلاسیک از جمله ارکستر فیلارمونیا را ضبط می کرد. در زمان تولیدات آنان بر روی LP، ارکسترهای بسیار محدودی تمایل به برگزیدن ای.ام.ای به عنوان شرکت اصلی ضبط آثارشان داشتند که در این میان سمفونی پترزبورگ در زمان مدیریت ویلیام اشتینبرگ (William Steinberg) یک استثنا بود. در دوره سر جوزف لاکوود (Sir Joseph Lockwood) از اواخر 1950 تا اوایل 1970، ای.ام.آی موفیقت فراوانی در زمینه موسیقی های مشهور آن زمان کسب کرد. گروهها یا خود هنرمندان به طور مجزا با EMI ضبط آثارشان را انجام می دادند.

بدین ترتیب ای.ام.آی به عنوان بهترین و موفق ترین شرکت ضبط دنیا در آن زمان شناخته شد با عرضه آثار مهم موسیقی پاپ و راک همچون؛ http://www.harmonytalk.com/id/314 فرانک سیناترا (Frank Sinatra)، کلیف ریچارد (Cliff Richard)، گروه سایه ها (The Shadows)، بیتلز، گروه پسرهای ساحلی (The Beach Boys)، خانم سیلا بلک (Cilla Black)، گروه راک هولیز (The Hollies) و پینک فلوید. ای.ام.آی در اکتبر 1979 به گروه صنعتی تورن الکتریک (THORN Electrical Industries) پیوست و شرکت ضبط تورن-ای.ام.آی شکل گرفت. از سال 1930 کمپانی بک دوی شانگهای زیر نظر ای.ام.آی آثار موسیقی را ضبط و تولید می کرد.

از آن پس برچسب ای.ام.آی مهمترین ترین شرکت ضبط در هنگ کونگ شد. در 15 دسامبر 2005 ضبط اپل که آثار بیتلز را ضبط و تولید می کرد، علیه ای.ام.آی بیانیه ای صادر کرد مبنی بر عدم صداقت آنان در پرداخت هزینه قراردادی؛ البته پس از مدتی سخنگوی ای.ام.آی این ادعا را رد کرد. اخیرا ای.ام.آی اعلام کرده که دیگر CD‌ هایش را به فروشگاههای کوچک و شرکتهای خصوصی نمی فروشد.

en.wikipedia.org