EMI

گروه ای.‌ام.‌آی (EMI Group) صنعت موسیقی و الکتریک، نام یک شرکت موسیقی بریتانیایی مشتمل بر شرکت بزرگ موسیقی ای.‌ام‌.ای میوزیک – که هدایتگر چندین ناشر است و واقع در کنزینگتون لندن می‌باشد و یکی از چهار شرکت نشر بزرگ موسیقی دنیا است – و خود ای.‌ام‌.آی میوزیک پابلیکیشن واقع در نیویورک است.

این گروه در مارچ ۱۹۳۱ از ادقام شرکت ضبط گرامافون کلمبیا و شرکت گرامافون به وجود آمد که در آن زمان با برچسب ضبطش به نام “صدای استادانه او” معروف بود.

در ابتدا این شرکت هم ضبط آثار و هم تجهیزات پخش موسیقی را در اختیار داشت. ای.ام.آی برای مدت چهل سال موفقیت چشمگیری داشت. آلان بلوملین (Alan Blumlein) مهندسی توانا که در ای.ام.آی استخدام شد پیشگام به وجود آوردن ضبط صدای استریو بود. بلوملین در سال ۱۹۴۲ کشته شد. در زمان جنگ جهانی دوم ای.ام.آی در غرب لندن در شهر هایز مستقر شد و تجهیزات خود را بهبود بخشید.

این کمپانی بعدها در تولید دستگاه های پخش نیز فعال شد و اولین سیستم تلویزیونی را برای BBC تولید کرد. همچنین تولید کننده دوربینهای پخش تلویزیونی برای شرکتهای تلویزیون بریتانیا به خصوص BBC بود؛ معروفترین تولید آنان برای پخش تلویزیونی، دوربین رنگی ای.ام.آی ۲۰۰۱ است که بدین صورت این کمپانی به تولید کننده اصلی هم برای BBC و هم چندین کمپانی تبلیغاتی تلویزیونی دیگر در سالهای ۱۹۷۰ و اوایل ۱۹۸۰ بدل شد.

در سال ۱۹۵۸ کامپیوتر EMIDEC 1100 اولین کامپیوتر تبدیل کننده (ترانزیستور) برای تبدیل به صدای الکتریکی، تحت نظارت گودفری هونسفیلد (Godfrey Hounsfield) تولید شد. در اوایل ۱۹۷۰ هونسفیلد، اسکنری را برای برداشت عکسهای پزشکی به شکل سه بعدی تولید کرد. در سال ۱۹۷۳ ای.ام.آی جایزه ملکه اختراعات تکنولوژی را به دست آورد و در سال ۱۹۷۹ هونسفیلد جایزه نوبل برای موفقیتهایش کسب کرد! بعد از موفقیتی کوتاه اما درخشان در رشته پزشکی، فروش تولیدات آنان به کمپانی های دیگر و حتی شهرهایی از جمله کراولی و ولز، بسط و توسعه بیشتری یافت.

در ابتدای فعالیت ای.ام.آی آنان با کمپانی های دیگری خارج از خود بریتانیا نیز همکاری داشتند از جمله، هند، استرالیا و نیوزلند. در کشورهای استرالیا و نیوزلند تولیدات ای.ام.آی تولیدات مشهور صنعت موسیقی را در سالهای ۱۹۲۰ تا ۱۹۶۰ در اختیار خود گرفت که ضبطهای محلی از جمله ضبط فستیوال شروع به رقابت با ای.ام.آی کرد.

در دهه ۱۹۳۰ و ۴۰ موسیقیدانانی همچون توسکانینی، سر ادوارد الگار و اتو کلمپرر در میان بسیاری دیگر از بزرگان به این شرکت وارد شدند. در این زمان جرج مارتین، بیتلز را وارد ای.ام.آی کرد. ای.ام.آی اولین ضبطهای LP خود را در سال ۱۹۵۲ عرضه کرد و اولین تولیدات استریوفونیک خود را در سال ۱۹۵۵ بر روی صفحه تولید کرد. در سال ۱۹۵۱ شرکت آمریکایی ضبط کلمبیا از ای.ام.آی جدا شد و از آن پس برای جبران این فقدان ای.ام.آی به بازار فروش و ضبط آمریکا پیوست. ای.ام.آی آلبومهای بیتلز را در سالهای ۱۹۶۲-۶۶ با برچسب خود تولید می کرد.

این شرکت همچنین آثار کلاسیک از جمله ارکستر فیلارمونیا را ضبط می کرد. در زمان تولیدات آنان بر روی LP، ارکسترهای بسیار محدودی تمایل به برگزیدن ای.ام.ای به عنوان شرکت اصلی ضبط آثارشان داشتند که در این میان سمفونی پترزبورگ در زمان مدیریت ویلیام اشتینبرگ (William Steinberg) یک استثنا بود. در دوره سر جوزف لاکوود (Sir Joseph Lockwood) از اواخر ۱۹۵۰ تا اوایل ۱۹۷۰، ای.ام.آی موفیقت فراوانی در زمینه موسیقی های مشهور آن زمان کسب کرد. گروهها یا خود هنرمندان به طور مجزا با EMI ضبط آثارشان را انجام می دادند.

بدین ترتیب ای.ام.آی به عنوان بهترین و موفق ترین شرکت ضبط دنیا در آن زمان شناخته شد با عرضه آثار مهم موسیقی پاپ و راک همچون؛ http://www.harmonytalk.com/id/314 فرانک سیناترا (Frank Sinatra)، کلیف ریچارد (Cliff Richard)، گروه سایه ها (The Shadows)، بیتلز، گروه پسرهای ساحلی (The Beach Boys)، خانم سیلا بلک (Cilla Black)، گروه راک هولیز (The Hollies) و پینک فلوید. ای.ام.آی در اکتبر ۱۹۷۹ به گروه صنعتی تورن الکتریک (THORN Electrical Industries) پیوست و شرکت ضبط تورن-ای.ام.آی شکل گرفت. از سال ۱۹۳۰ کمپانی بک دوی شانگهای زیر نظر ای.ام.آی آثار موسیقی را ضبط و تولید می کرد.

از آن پس برچسب ای.ام.آی مهمترین ترین شرکت ضبط در هنگ کونگ شد. در ۱۵ دسامبر ۲۰۰۵ ضبط اپل که آثار بیتلز را ضبط و تولید می کرد، علیه ای.ام.آی بیانیه ای صادر کرد مبنی بر عدم صداقت آنان در پرداخت هزینه قراردادی؛ البته پس از مدتی سخنگوی ای.ام.آی این ادعا را رد کرد. اخیرا ای.ام.آی اعلام کرده که دیگر CD‌ هایش را به فروشگاههای کوچک و شرکتهای خصوصی نمی فروشد.

en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ایران در کشاکش موسیقی (III)

نوازندگان و خوانندگان آنهم مرد در تعزیه و مرثیه خوانی شرکت می کردند، اگر ناصرالدین شاهی خواست اپرایی به سبک اپرای سلطنتی انگلستان در میدان بهارستان بسازد، ساخت اما با اعتراض معممین متعصب مذهبی قرار گرفت و بالاجبار اپراخانه به تعزیه خوانه تبدیل شد. بعد از گذشت زمانی هم پارکینگ مجلس سنا و… دیگر نمیدانم به چه فاجعه ای دچار شد!

گفتگو با علی صمدپور (VII)

بله نشان هم می‌دادم. با چند چیز دیگر هم مشکل داشتم. یکی مخاطب زیاد داشتن بود. اساساً موسیقی ما با این سازگاری ندارد. نقص معماری موسیقی قرار نیست با اسپیکرهای بزرگ رفع شود. ما نه سازهایمان را درست کردیم نه معماری‌مان را. رفته‌ایم سراغ آمپلی‌فایر: این هم مثل همان قوانین ارشاد است، دیگران برای‌مان دانه‌دانه همه‌چیز را می‌سازند: هرآنکس که دندان دهد نان دهد! شما یک کوارتت زهی را می‌شنوید در کلیسا بی هیچ میکروفونی. اما اینجا می‌روید کنسرت تک‌نوازی سه‌تار. سه‌هزار نفر هم شنونده دارد. یکی در بالکن پنجم نشسته گوش می‌کند. و یک انسان ۱ در ۲ سانت می‌بیند که برای شنیدن سازش و هیس هیس کردن برای ساکت کردن شنوندگان بی‌حوصله‌ی اطرافش احتیاج به یک دوربین شکاری و یک عصا از چوب گیلاس هست: خوب برو خانه موسیقی را با خیال راحت گوش کن.

از روزهای گذشته…

فلسفۀ سازهای ابداعی (III)

فلسفۀ سازهای ابداعی (III)

باید بررسی کرد در ذهن خلاق طراح یک سازنما چه می گذرد که این گونه طرح ها و نقش های به ظاهر متفاوت و گوناگون در ذهنش نقش می بندد؟ ظاهرا تصور بر این بوده که کاسه را بر آن دسته ای نهند و چند سیمی بر آن کشند و به آن ساز گویند، غافل از آنکه روی هر دیگ و کاسه و قابلمه ای هم می توان سیمی کشید از آن صدایی حاصل نمود. چه بسا که گاهی هم از همین دیگ و قابلمه، صوتی خوش و دلپسند ساتع گردد. ولی آیا به هر کاسه-دسته ای که بر آن چند سیم کشند، ساز توان گفت؟
ریتم در موسیقی جز – قسمت سوم

ریتم در موسیقی جز – قسمت سوم

در مطالب قبل گفتیم مهمترین عاملی که به یک قطعه موسیقی فضای Jazz را القا می کند ریتم و نحوه اجرای آن موسیقی توسط نوازنده است.
درباره یادگار حبیب سماعی، طلیعه کامران (II)

درباره یادگار حبیب سماعی، طلیعه کامران (II)

خالقی بعد‌ها محتوای برنامۀ همایون اجرای طلیعه کامران را ضبط کرد و به‌عنوان نمونۀ هنر بانوان موسیقیدان ایران، طی بازدید خود از روسیه، به آن کشور برد؛ نمونه‌ای که قریب پنجاه سال بعد از آرشیو آن استاد فقید استخراج شد و در کتاب بخش‌هایی از ردیف حبیب سماعی به روایت طلیعه کامران (موسیقی عارف، ۱۳۸۸) آوانگاری گردید. همچنین خالقی، طی یکی از برنامه‌های ساز و سخن در رادیو، به معرفی وی پرداخت و او در رادیو به‌همراهی ضرب حسین تهرانی به اجرای آموزه‌های حبیب سماعی در دستگاه چهارگاه پرداخت. متأسفانه، بعدها بر اثر بی‌مبالاتی ادارۀ رادیو و به بهانۀ کمبود نوار، این نمونۀ نفیس پاک شد اما خوشبختانه نت آن در کتاب حاضر به‌یادگار باقی است.
Double Time & Double Time Feel

Double Time & Double Time Feel

اگر با گروه های موسیقی بخصوص Jazz کار کرده باشید حتما” برای شما رخ داده که بنا به دلایلی تصمیم می گیرد که قطعه را Double Time Feel اجرا کنید. رهبر گروه به نوازنده ها می گوید که خب لطفا” قطعه را Double Time Feel یعنی با حس اینکه میزان ها به هم فشرده شده اند اجرا کنید.
رونمایی از آلبوم «ماندالای درون» (IV)

رونمایی از آلبوم «ماندالای درون» (IV)

اما نکته ی انتقادی من به این آلبوم مبحث نام گذاری بر روی آثار است. اساسا وقتی که ما روی یک اثر موسیقایی نام گذاری می کنیم، به مخاطب جهت می دهیم، یعنی می خواهیم مخاطب این اثر را با یک ذهنیت مشخص گوش کند. این مسئله می تواند جزء کارکرد اثر موسیقایی باشد، ممکن است که شما با موسیقی کلامی رو به رو باشید که کلمات قسمتی ازموسیقی هستند. اما وقتی که موسیقی، موسیقی محض است و آن را نامگذاری می کنیم، به اثر لطمه ای وارد نمی کند اما نظر شخصی من ممکن است ذهن مخاطب منحرف شود.
موسیقی با کلام و تجربه‌ی تغییر (I)

موسیقی با کلام و تجربه‌ی تغییر (I)

اگر کمی به آثار موسیقی سال‌های اخیر گوش بسپاریم نوعی تعیین نشدگی در وضعیت فرم موسیقی ایرانی به چشم می‌خورد. پیش از این، رایج ‌ترین ساختار یک اجرای کامل، توالی گوشه‌ها و ضربی‌ها بود اما این وضعیت اکنون مدتی است که در حال تغییر است، تو گویی در دوره‌ی گذاری به سر می‌بریم. تاثیر این وضعیت بر فرم اجرا در «آب، نان، آواز» (اثر جدید علی قمصری) هم مانند دیگر آثار با کلام قبلی‌اش، به خوبی دیده می‌شود.
“رازهای” استرادیواری (XIV)

“رازهای” استرادیواری (XIV)

به غیر از قالب ساخته شده از چوب درخت بید برای نخستین ویولای کنترالتو ساخت استرادیواری در سال ۱۶۷۲ و نیز قالب مورد استفاده برای ویلن ۴/۱ به نام Aiglon که از چوب سپیدار ساخته شده بود، تمام قالبهای ویلن، کنترآلتو و ویولای تنور از چوب گردو درست شدند. (ضخامت قالب ویولا کنترآلتو ۱۷ میلی متر و ضخامت قالب ویلن Aiglon 13 تا ۱۵ میلی متر می باشد).
موسیقی نواحی، تحول آری یا خیر؟ (II)

موسیقی نواحی، تحول آری یا خیر؟ (II)

گفتیم که انتخاب حوزه کاری و عنوان مناسب به چه میزانی اهمیت دارد؛ حالا سئوال اینجاست که آیا یک نوازنده دوتار حق ندارد وارد حیطه موسیقی کلاسیک شده و دست به نوآوری هایی بزند؟
اپرای متروپلیتن (V)

اپرای متروپلیتن (V)

در سال ۲۰۰۷ اجراهای دیگری در شبکه PBS با کیفیتی بالا تولید و پخش شد. در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۶ به عنوان بخشی از تلاش شرکت جهت جذب تماشاچیان جدید، متروپلیتن مجموعه ای را از شش اجرای زنده از طریق ماهواره در سالنهای تئاتر با نام “اپرا متروپالتن: اجرای زنده HD” (با کیفیت پخش بالا) پخش می کرد.
اختراع چاپ و ترویج موسیقی

اختراع چاپ و ترویج موسیقی

در ۱۴۵۰ یوهان گوتنبرگ (Johann Gutenberg) مخترع آلمانی موفق به اختراع ماشین چاپ شد و در سال ۱۵۰۱ اوتویانو دو پتروچی (Ottaviano de’Petrucci) ایتالیایی، این دستگاه را در راه خدمت به موسیقی به کار گرفت.