وان موریسون، نوری در تاریکی (I)

وان موریسون
وان موریسون
جرج ایوان موریسون (George Ivan Morrison) متولد ۳۱ آگوست ۱۹۴۵ در بلفاست، ایرلند شمالی است. او خواننده و ترانه سرایی است که به شخصیتی سرکش و والا شهرت دارد. وی که توسط هوادارانش با عنوان “وان، آن مرد” شناخته شده تنها فرزند خانواده موریسون بود، پدرش جرج، چوپان و مادرش ویولت، در جوانی خواننده و رقاص بود. موریسون که به عنوان وان شناخته شده بود تحت تاثیر پدر که آثار موسیقی بسیاری را جمع آوری می کرد با گوش سپردن به موسیقی بزرگان همچون، جلی رول مورتون (Jelly Roll Morton)، ری چالرز (Ray Charles)، لید بلی (Lead Belly) و سولمون براک (Solomon Burke) پرورش یافت؛ خود موریسون بعدها گفته است: “اگر هنرمندانی چون ری و سولمون را نمی شناختم، نمی توانستم جایی که امروز هستم، باشم.” مجموعه غنی و متنوعی که پدر گرد آورده بود او را با ژانرهای وسیع موسیقی آشنا کرد؛ بلوز از مادی واترز (Muddy Waters)، گاسپل از مالیا جکسون (Mahalia Jackson)، جاز از چارلی پارکر (Charlie Parker)، موسیقی محلی از وودی گاتری (Woody Guthrie) و موسیقی بومی از هانک ویلیامز (Hank Williams) و جیمی راجرز (Jimmie Rodgers).

اگرچه اولین آلبومی که خود او خرید از موسیقیدان سبک بلوز سانی تری (Sonny Terry) بود. زمانی که لونی دونگان با “جزیره راک” نوشته لید بلی موفقیت کسب کرد، موریسون احساس نزدیکی نسبت به این نوع موسیقی کرد و توانست با موسیقی اسکیفل (skiffle music)، ترکیبی از موسیقی جاز، بلوز و محلی ارتباط برقرار کند.

زمانی که یازده ساله بود پدرش اولین گیتار آکوستیک را برای او خرید. یک سال بعد در سن دوازده سالگی موریسون جوان گروه خود را تشکیل داد که نوعی از موسیقی اسکیفل بود. در سال ۱۹۵۸ گروه توانست در سینماهای شهر اجرا داشته باشد و خود موریسون هم خوانندگی و هم برنامه ریزی آنرا بر عهده داشت. در سن چهارده سالگی گروهی شبانه تشکیل داد که ترکیبی از موسیقی اسکیفل بود و در کنسرتهای مدرسه حضور می یافتند.

audio file قسمتی از “wavelength” با اجرای وان موریسون را بشنوید

زمانی که ساکسیفون نوازی جیمی گیوفر (Jimmy Giuffre) در قطعه “قطار و رودخانه” را شنید پدرش را متقاعد به خرید یک ساکسیفون کرد و در کلاسهای ساکسیفون نوازی شرکت کرد. در آن دوره به گروه دین سندز (Deanie Sands) و جاولینز (Javelins) پیوست و گیتار نواز و خواننده گروه شد، به همراه کیبورد نواز وسلی بلک (Wesley Black) به گروه پادشاهان (Monarchs) معروف شدند.

به دلیل آنکه او از طبقه کارگر جامعه بود، مجبور به داشتن شغلی به غیر از موسیقی، برای امرار معاش بود؛ او بعد از چندین شغل مختلف به عنوان شیشه شور استخدام شد که بعدها قطعه ای به نام “تمیز کردن پنجره ها” را با این مضمون خلق کرده. در حالی که با گروه پادشاهان می نواخت، موریسون جوان به همراه هری مک شوبند (Mack Showband) و جئوردی اسپرول (Geordie Sproule) نیز می نواخت که او را بزرگترین تاثیر گذار خود می دانست.

در سن ۱۷ سالگی به همراه “پادشاهان” اولین سفر اروپایی خود را برگزار کرد. این گروه ایرلندی با حضور موریسون با نواختن ساکسیفون، گیتار و چنگ به اسکاتلند، انگلستان و آلمان سفر کردند. در نوامبر ۱۹۶۳ در استودیوی آریولا اثرشان را به نام بوزو هالی گالی (Boozoo Hully Gully) ضبط کردند که این اولین اثر ضبط شده ماریون بود. در نوامبر ۱۹۶۳ موریسون به بلفست بازگشت و در آن زمان گروه از هم جدا شدند.

موریسون با اسپرول اجراهایی در منتهتن داشت و به همراه گروه “عقابان طلایی” (Golden Eagles) به عنوان خواننده بلوز استخدام شد. موریسون که در سال ۱۹۶۲ دیگر با گروه “عقابهای طلایی” نمی نواخت خود گروهی به نام “بلفاست شرقی” (East Belfast) تشکیل داد با حضور رونی میلینگز (Ronnie Millings)، بیلی هریسون (Billy Harrison) و آلن هندرسون (Alan Henderson). موریسون خود ساکسیفون و سازدهنی می نواخت و خوانندگی را به طور مشترک با بیلی هریسون انجام داد.

audio file قسمتی از “stranded” با اجرای وان موریسون را بشنوید

بعدها نام گروه را به “آنها” (Them) تغییر دادند که بر گرفته از فیلم ژانر وحشت دهه پنجاه “Them” بود. آنان به گروه راک گاراجی یا گلوریا معروف بودند. در آوریل ۱۹۶۴ کلوپ جدید R&B برای برگزاری اجرایی در هتل ماریتایم به دنبال گروهی بود که در آنجا اجرا کنند. اجرای درخشان گروه در آنجا توجه فراوانی به دست آورد که در واقع اولین اجرای عمومی و رسمی آنان بود. موریسون درباره این اجرا گفته است: “آنها (Them) زنده شد و مرد بر روی سن هتل موریسون” و بر این عقیده بود که گروه نتوانست انرژی را که در کنسرتهای زنده داشته در ضبطشان نیز حفظ کند.

دیک رو (Dick Rowe) از کمپانی ضبط دکا (Decca Records) از اجراهای گروه آگاه شد و قراردادی دو ساله با آنان بست. در این دوره دو آلبوم و ده آهنگ مستقل را ضبط و عرضه کردند. آنان سه اثر موفق بزرگ داشتند: “عشقم لطفا مرا ترک نکن” ۱۹۶۴، “اینجا شب فرا می رسد” و “چشمان عارف” (Mystic Eyes) در سال ۱۹۶۵٫ قطعه “عشقم لطفا مرا ترک نکن” به عنوانی نوعی استناندارد برای موسیقی راک شناخته شد.

در سال ۱۹۹۹ موسیقی راک گاراجی موریسون به رقابت جایزه گرمی Grammy Hall of Fame راه یافت که توسط پائول ویلیامز اینگونه توصیف شده؛ “صدای وان موریسون نوری است در تاریکی، خانه ای روشن در آخر دنیا. بهترین موسیقی راک را به بشریت تقدیم کرده است.”

en.wikipedia.org

3 دیدگاه

  • سیاوش
    ارسال شده در آذر ۱۶, ۱۳۸۸ در ۹:۱۴ ب.ظ

    درود بر شما.بسیار خوشحالم شدم که از ون موریسن مطلبی در سایت قرار دادید.متاسفانه ون موریسن، این هنرمند بزرگ در کشور ما کمتر شناخته شده است.منتظر مطلب بعدی شما از ون موریسن هستم.

    موفق باشید

  • sahar
    ارسال شده در آذر ۲۴, ۱۳۸۸ در ۶:۵۱ ق.ظ

    aliii lotfan zod up konid matalebe2n alie

  • ali
    ارسال شده در دی ۲۴, ۱۳۸۸ در ۷:۲۵ ب.ظ

    فکر نمی کنید خیلی بزرگش کردین؟

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «ایوارگاه»

وحید طهرانی آزاد با ایوارگاهش نشان می‌دهد که امروز، برخلاف تصور درونی‌شده‌ی عمومی، می‌توان بدون عملیات محیرالعقول و شعبده ساز درخور زد و گوشی یافت. اگر از چهار دونوازی کوتاه سنتور و ویلن (پرنای ۱ تا ۴)، با همه‌ی کمیابیِ خودِ ترکیب و نگاه متفاوت به سبک و سیاق خط ویلن، موقتا چشم بپوشیم هیچ چیز عجیب و غریبی در ایوارگاه نمی‌یابیم. آنچه در ایوارگاه به گوش می‌رسد غریبه که نه، اما شخصی است.

فرایند خم کردن زه وارها و اتصال آن به ساختمان کلافها در ویولن (I)

محتوای این مقاله بخشی از دروس ارائه شده در شهریورماه ۱۳۹۷ در کارگاه رضا ضیائی (RZW) توسط رضا ضیائی است که فرشاد شالپوش آن را گردآوری و تدوین کرده و امیر خمسه ویراستاری آن را بر عهده گرفته است. متن کامل و دیگر مقالات مرتبط در آرشیو کارگاه موجود است.

از روزهای گذشته…

نوازنده و تمرین (II)

نوازنده و تمرین (II)

در مطلب قبل به پنج مورد از نکاتی که برای تمرین کردن باید به آنها توجه کرد اشاره کردیم، در این قسمت توجه شما را به ادامه نکات جلب می کنیم.
یو-تو (II)

یو-تو (II)

U2 در ۲۶ سپتامبر ۱۹۷۶ در دوبلین تشکیل شد. لری مولن جونیور چهارده ساله از اعضای دبیرستان، گروهی در آشپزخانه خود تشکیل داد! پس از مدت زمان کوتاهی به اعضای اصلی گروه، ایوان مک کورمیک و پیتر مارتین که از دوستان مولن بودند اضافه شدند. پس از اولین تمرین جدی مارتین و پس از گذشت چند هفته کورمیک گروه را ترک کردند.
مبداء تاریخی به نام مسیح استرادیواری  <br>(messiah stradivari)

مبداء تاریخی به نام مسیح استرادیواری
(messiah stradivari)

ویلنی که در سال ۱۷۱۶ میلادی به دست Antonio Stradivari ساخته شد و توسط ویلن ساز مشهور فرانسوی Jean-Baptiste Vuillaume در قرن نوزدهم، مسیح نام گرفت. به راستی بعد از یافتن ویلن مسیح استرادیواریوس، چه وقایعی رخ داد؟ آنچه را که امروز از ویلن مسیح استرادیواری در قالب تصاویر و عکسها می بینیم ،بیانگر مطالبی است که سردرگمی آشکاری را در مورد صحت و حقیقت این ساز به تائید می رساند.
درباره‌ی پتریس وسکس (III)

درباره‌ی پتریس وسکس (III)

سبک وی ترکیبی از تم‌های قدیمی، مردمی و محلی لتونی با دینامیک‌ها و زبان جدید موسیقی معاصر است. او در بیشتر قطعات خود به تقلید از موسیقی محلی لتونی پرداخته که بیشتر در قطعات سمفونیک او یافت می‌شوند مانند قطعه‌ی لودا، کنسرتو برای انگلیش هورن، کنسرتو برای ویولنسل، دیستنت لایت، کنسرتو برای ویولن و ارکستر زهی و سمفونی دومش. موسیقی لتونی در موسیقی او بسیار قوی و پرافتخار معرفی می‌شود مانند قطعه‌ی کانتوس. در قطعات او تم‌ها بیانی رمانتیک و اندیشمندانه دارند. او در قطعه‌ی موسیقی برای پرندگان زودگذر، از موسیقی محلی لتونی استفاده کرده است که برای اولین بار تم این قطعه به عنوان سنبلی از آزادی و وجدان شناخته شد و به همین دلیل از اهمیتی مهم برخوردار است. صدای پرندگان در قطعات او سنبلی است که به وفور یافت می‌شود مانند چشم‌انداز (Landscape)، سمفونی شماره‌ی یک (Symphony No.1 Voices 1991)، موسیقی بهار (Spring Piano Music 1995) و غیره. به گفته‌ی خود او «صدای پرندگان نگرشی است از گرمایی که جهان را احاطه می‌کند، طبیعت، وطن و مردم.»
راوی شانکار، اسطوره زنده موسیقی هند (I)

راوی شانکار، اسطوره زنده موسیقی هند (I)

راوی شانکار (Ravi Shankar) متولد ۷ آپریل ۱۹۲۰ با اصلیت بنگالی-هندی، آهنگساز و نوازنده سیتار و مشهورترین هنرمند تاریخ هندوستان است. او پیرو بابا الا اودین خان، خالق مایهر قارانا (Maihar gharana) در موسیقی کلاسیک هند است. شانکار، پیشرو نوازندگان هندی در عصر نوین می باشد. او سالهای زیادی با نوازنده طبلا (tabla) استاد الله راکا (Ustad Allah Rakha) کیشن مهاراجه (Kishen Maharaj) و به طور مقطعی با نوازنده بزرگ سارود، علی اکبر خان همکاری نزدیکی داشته است. همچنین مشارکت وی با ویولونیست بزرگ یهودی منوهین، فیلمساز ساتیت رای (Satyajit Ray) و گروه بیتلز (Beatles) به خصوص جرج هریسون، در فعالیتهای بین المللی او قرار دارند.
زیبایی‌شناسی ناعادلانه‌ی مردم نروژ بر دوشِ ادوارد گریگ (III)

زیبایی‌شناسی ناعادلانه‌ی مردم نروژ بر دوشِ ادوارد گریگ (III)

موسیقی گریگ خیلی زود پس از مرگش، دیگر به ذائقه‌ی شنوندگان خوش نیامد، ولی تأثیر او به‌خصوص بر آهنگسازان فرانسوی اوایل سده‌ی بیستم آشکار است. راول می‌گفت که از بین آهنگسازان، به غیر از دبوسی، «هیچ آهنگسازی نبود که با او این‌گونه احساس نزدیکی کنم.»
تریوی زهی، اثرِ یِفیم گالیشُف (I)

تریوی زهی، اثرِ یِفیم گالیشُف (I)

اثرِ فوق می‌تواند یکی از جنجال‌برانگیزترین آثارِ قرنِ بیستم به شمار بیاید، اگر و فقط اگر، آرنُلد شوِنبِرگ، تا پیش از جولای سالِ ۲۱ آن را به‌نحوی شنیده باشد، یا نُتِ آن را دریافت کرده باشد یا حتی از یک دوست چیزی از اثر دانسته باشد؛ شاید دراین‌صورت دیگر نتوان از شوِنبرگ به‌عنوانِ مبدعِ بلامنازعِ نظامِ دوازده-تُنی یاد کرد.
نگاهی به خوان هشتم

نگاهی به خوان هشتم

روز هفتم مرداد ماه، گروه خوان هشتم با اجرای اثری به همین نام برای بار سوم به روی صحنه رفت و همزمان آلبوم صوتی این اثر از طریق انتشارات آوای باربد به انتشار رسید. خوان هشتم اثری طراحی و آهنگسازی شده توسط وحید طارمی، نوازنده جوان تار است که در این آلبوم اولین تجربه آهنگسازی خود را که مربوط به حدود ۵ سال پیش است را عرضه میکند.
یک قطعه آرامش دهنده

یک قطعه آرامش دهنده

حتی اگر سازی نمیزنید یا مطالعه در موسیقی ندارید چند دقیقه وقت بگذارید و به این قطعه آرامش دهنده گوش کنید :
About گروهی برای بداهه نوازی (I)

About گروهی برای بداهه نوازی (I)

چه چیزی گروه های موسیقی Hot Chip ،This Heat و Betty Boo را با یکدیگر مرتبط می سازد؟ گروه About – البته به طور غیر مستقیم. این کوارتت بداهه نواز درباره ایستاده فکر کردن با جود راجرز از روزنامه گاردین صحبت می کنند. در راهرو مرکز هنرهای باربیکان در لندن، به یک هنرمند پاپ که نامزد دریافت جایزه مرکوری شده بود بر می خوریم. یک تل زرد رنگ حلقه های مجعدِ نقره فام موهایش را از صورتش کنار می زند. فریم عینکش نامرئی است و ژاکتش به تنش زار می زند، بیش تر شبیه یک مجری نافرمان برنامه کودک است تا یک موزیسین! الکسیس تیلور (Alexis Taylor) همان طور که بی حرکت ایستاده و در حالی که خجالت می کشد سلام می کند.