جوزف تال (II)

جوزف تال (2008-1910)
جوزف تال (2008-1910)
تال از طریق کامپیوتر موفق شد برای چندین ساز قطعاتی کوتاه بسازد، سومین زندگی نامه خود را نیز از این طریق نوشت و نیز نظریه آنالیز آینده موسیقی را تکمیل کرد. سمفونیهای کامل وی در آلبومی با برچسب آلمانی CPO عرضه شد. سبک تال به گذشته اروپایی وی وفادار مانده است. وی تحت تاثیر تمایلات غالب موسیقی اسرائیل دهه های ۴۰ و ۵۰ قرار نگرفته است که به طور وسیعی تحت تاثیر موسیقی فولکلور یهودی و قدیمی اسرائیلی و سنتی خاورمیانه ای بوده است.

در نگاه اول موسیقی تال به نظر غالبی یک دست دارد، اما علی رغم این ویژگی، می توان تغیرات اساسی و پیشرفت فراوانی را در روش آهنگسازی وی در طول سالها دید. خود وی درباره موسیقی اسرائیلی گفته است: “…موسیقی اسرائیلی نتیجه مایه و کیفیت نتها، تکنیک و موسیقی الکترونیک نیست، بلکه آن بیشتر از وجود موسیقی فولکلور و مدیترانه ای بیرون می آید. ریتم “ا لا هورا” (a la hora) نیز به این موسیقی تعلق دارد. تا جایی که این نوع غالب مفهوم آن را غنی بخشد وجود آن الزامی است. در هر زبان زنده دنیا، لهجه باید به پیشرفت هایی دست یابد، در موسیقی نیز چنین است.”

آثار تال بسیار زیاد تحت تاثیر انجیل و تاریخچه یهودیت قرار گرفته بود. بسیاری از آثار وی متعلق به دهه ۵۰، موضوع و تکنیک سنتی دارد، اگرچه زمانی که از موضوع صحبت می کند، آنرا به طور ویژه ای تغییر می دهد که طبیعت اصلی آن غیر قابل تشخیص می شود. زمانی که ملودی سنتی را از انجمن یهودی-بابلی به عنوان پایه اولین سمفونی خود قرض گرفت، تنها برای برانگیختن قوه تخیل خود بود و از پذیرفتن مفهوم ذهنی آن امتناع ورزید.

وی تمام امکانات موجود را بدون آسیب رساندن به اصول خود، در هم می آمیخت. تال در این زمینه بسیار زیاد از آرنولد شونبرگ (Arnold Schönberg) تاثیر گرفته بود. تال میگوید: “…بدون شک شخصی می تواند غنای موسیقی فولکلور اسرائیلی را بیابد، اما تنها یک آهنگساز دلیر است که می تواند آنرا به اثری دنیوی در عین حال جاودان بدل کند.” تال اهمیت رابطه بین آهنگساز و شنونده را هیچ گاه انکار نکرده است و به این وظیفه مهم در موسیقی مدرن واقف بوده است.

میگوید: “…از لحاظ تئوری، زمانی که برای شنوندگان قرن سوم، سمفونی نهم بتهوون را بنوازید، شاید آنها تنها به بعضی از صوتهای روشن گوش می سپردند، چرا که آنان برای درک چنین نوع از موسیقی پرورش نیافته بودند…”

برخورد تال با شنوندگان آثارش بر گرفته از روش سرسختانه بتهوون و آرنولد شونبرگ است، دو آهنگسازی که همواره مورد ستایش تال بودند. آثار وی بسیار جدی، نا موزون و پرماجرا بوده و هیچ گاه تنها با یک بار گوش سپردن قابل درک نیست. به طور کل یک شنونده اغلب تجربه شخصی موسیقی خود را به کنسرت می برد، این تجربیات به او کمک می کند تا خود را در جهت درک آن موسیقی هدایت کند.

audio file بشنوید قسمتی از سمفونی شماره سه جوزف تال را

زبان موسیقی مدام در حال تغییر است، عناصری همچون ملودی، هارمونی و ریتم، خود را به طور متفاوتی در موسیقی سنتی نسبت به موسیقی مدرن آشکار می کنند. علی رغم این تغییرات، پدیده رایج و مشترکی در تمام گوشهای موسیقی وجود دارد؛ قدرتی وسوسه انگیز که از موسیقی به شنونده منتقل می شود. تال به همراه ادگار وارس (Edgard Varèse)، ماریو داویکوفسکی (Mario Davidovsky) و لوچینو بریو (Luciano Berio) بر روی موسیقی الکترونیک-آکوستیک کار کرد. وی موسیقی الکترونیک را نوعی زبان جدید در موسیقی می داند.

کامپیوتر را ابزاری می داند که آهنگساز می تواند افکار خود را از طریق آن نظم بخشد. از نظر تال، آهنگسازی موسیقی الکترونیک جنبه دیگری نیز دارد؛ زمانی که آهنگساز از نت نویسی موسیقی کامپیوتری به عنوان ابزار استفاده می کند، به نوعی نقش مفسر را به نوازنده اثرش می دهد.

قوت این اثر تنها به گنجایش فکری آهنگساز و ذوق هنری اجرا کننده آن بستگی دارد. تال در بسیاری از آثارش از موسیقی الکترونیک استفاده نموده و در واقع یکی از پایه گذاران این کار می باشد.

audio file بشنوید قسمتی از سمفونی شماره چهار جوزف تال را

آثار او همانند قطعه پیانو و موسیقی الکترونیک، چنگ و موسیقی الکترونیک و اپرای ماسادا و اپرای آشمدیا نمونه های از آثار اینچنین وی می باشند. علی رغم علاقه فراوان آهنگساز به این نوع موسیقی، آثار زیادی را به این سبک به وجود نیاورده. به نظر می آید تال نمی توانست خود را متقاعد کند که موسیقی بدون اجرا کننده ای زنده خلق شود و تنها کامپیوتری باشد، بنابراین اغلب آثار الکترونیکش را با اجرای نوازنده ای ترکیب می کرد.

جوزف تال پس از سالها زندگی هنری پرثمر، سرانجام در ۲۵ آگوست ۲۰۰۸ در شهر کیباتز نزدیک اورشلیم از دنیا رفت و در همانجا به خاک سپرده شد.

بیشتر آثار و نوشته های وی در کتابخانه ملی اسرائیل در اورشلیم نگهداری می شود. تقریبا تمامی آثار جوزف تال توسط مرکز موسیقی اسرائیل (IMI) به چاپ رسیده است.

en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ریتم و ترادیسی (I)

ریتم و ترادیسی دو روشِ فهم نظم های زمانی در جهان پیرامونِ ما را در تباین با هم قرا می دهد: فهم مستقیم به-واسطه ی قوه ی ادراک، و فهم غیر مستقیم به واسطه ی تجزیه و تحلیل. «ریتم» به دستگاه ادراکی ای که امکان مشاهده و دریافتِ بی دردِسرِ پدیده های ریتمیک را در اختیار افراد قرار می دهد گریز می زند، درحالیکه «ترادیسی» ابزارهای ریاضی ای را که برای کشف نظم ها و مطالعه ی الگوها مورد استفاده قرار می گیرد پیشِ روی می گذارد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (II)

بیرون‌رفتن مردم از خانه و برگرفتن و دورافکندن کلوخ در آخرین روز ماه شعبان به احتمال فراوان به نشانه ترک عیش و عشرت و باده‌نوشی در ماه مبارک روزه‌گیران و دورکردن دیو گناه باده‌نوشی از خود بوده است و این آیینی بازمانده از دوره پیش از اسلام بوده که با دگرگونی نظم و روال زندگی عادی مردم در تغییر ماه همراه بوده است (۲) و یا جشن «هالووین» در فرهنگ غربی. «هالووین» یک جشن مسیحیت غربی و بیشتر سنتی می‌باشد که مراسم آن سه شبانه‌روز ادامه دارد و در شب «۳۱ اکتبر» (نهم آبان) برگزار می‌شود. بسیاری از افراد و مخصوصا کودکان و نوجوانان در این شب با چهره‌های نقاشی شده، لباس‌های عجیب یا لباس‌های شخصیت‌های معروف، چهره و ظاهری که آن به‌نظرشان ترسناک باشد خود را آماده جشن می‌کنند و برای جمع‌آوری نبات و آجیل به در خانه دیگران می‌روند. این جشن را مهاجران «ایرلندی» و «اسکاتلندی» در سده نوزدهم با خود به قاره آمریکا آوردند. (۳)

از روزهای گذشته…

هایفتز، ویلونیست قرن

هایفتز، ویلونیست قرن

یاشا هایفتز (Jascha Heifetz) در دوم فوریه ۱۹۰۱ در “ویلنا”ی روسیه به دنیا آمد و در۸۳ سال از ۸۶ سال عمر خود به نوازندگی ویولن پرداخت. او درآغازدر سه سالگی نخستین آموزشهای خود را از پدرش و درپنج سالگی ازایلیا مالکین فرا گرفت.
دو مضراب چپ (قسمت نهم)

دو مضراب چپ (قسمت نهم)

یکی از ویژگی های خیلی مهم در اجرای دو مضراب چپ آزاد بودن هر دودست پس از اجرای این تکنیک است، به طوری که در صورت اجرای درست می توانیم هم از دست راست استفاده کنیم و هم از دست چپ و نکتۀ جالب تر اینجاست که حتی قادر خواهیم بود، پس از دومضراب چپ سریعاً جفت مضراب و دوبل نُت هم استفاده کنیم.
کنسرت کارمینا بورانا به رهبری مهدی قاسمی

کنسرت کارمینا بورانا به رهبری مهدی قاسمی

گروه کر شهر تهران و گروه کر فرهنگسرای بهمن به رهبری مهدی قاسمی در ساعت ۲۱:۳۰ روزهای ۱۶ تا ۱۸ اسفند ۱۳۹۲، در تالار وحدت به اجرای “کارمینا بورانا” اثر محبوب و مشهور کارل ارف می پردازند. در این کنسرت، کارمینا بورانا به طور کامل، با همراهی ارکستر و توسط بیش از ۲۰۰ خواننده و نوازنده به اجرا گذاشته می شود که در ایران بی سابقه خواهد بود.
مصاحبه با کیت جرت (II)

مصاحبه با کیت جرت (II)

بعد از ضبط متریال کافی برای دو آلبوم استاندارد، این تریو، آنقدر به خود می بالید که تصمیم گرفت تجربه ای جدید بی اندوزد که به آلبوم تغییرات (Changes) منجر شد که به صورت box set توسط ECM منتشر شد. به جز قطعه پریزم (“Prism”) که جرت ساخته بود، موسیقی ای که برای این آلبوم ضبط شد، کلا بداهه بود.
مهرداد دلنوازی: آثار استاد پایور را برای تار ترجمه کردم

مهرداد دلنوازی: آثار استاد پایور را برای تار ترجمه کردم

بنده از سن ۱۰ سالگی وارد هنرستان موسیقی ملی شده ام و به توصیه استاد حسین دهلوی که آن زمان رییس هنرستان بودند و ساز کلارینت برای بنده انتخاب شد ولی من زیاد علاقه ای به ساز کلارینت نشان ندادم؛ البته یک حادثه ای هم برای بنده در حین شیطنت های که در بازی ها برایم رخ داد و موجب شد لبم چند تا بخیه بخورد و یک الی دو ماهی نمی توانستم ساز بزنم و همین موضوع باعث شد سازم را تغییر بدهم و آموزش تار را خدمت استاد هوشنگ ظریف شروع کردم.
ارکستر فیلارمونیک لس انجلس

ارکستر فیلارمونیک لس انجلس

ارکستر فیلارمونیک لس انجلس (Los Angeles Philharmonic Orchestra) یا LAPO در سال ۱۹۱۹ توسط موسیقیدان میلیونر؛ ویلیام آندروز کلارک (William Andrews Clark) و والتر هنری روتوول (Walter Henry Rothwell) که اولین کارگردان موسیقی ارکستر بود، به وجود آمد. تمرینات از ۱۳ اکتبر آغاز شد و اولین کنسرت ارکستر در بیست و چهارم همان ماه در تالار تریتنتی در مرکز شهر لس انجلس برگزار شد. یک سال پس از آن ارکستر به کلیسایی نقل مکان کرد که در سال ۱۹۰۷ ساخته شده بود و با ورود ارکستر به آنجا به تالار فیلارمونیک تغییر نام داد. علی رغم این تغییر نام، سالن اصلی آنجا به عنوان مکانی برای نیایش باقی ماند و ارکستر مجبور بود برای کنسرتهای خود از اطراف کلیسا استفاده کند.
کارایندرو، بانوی موسیقی لایت (III)

کارایندرو، بانوی موسیقی لایت (III)

در کنار مقالاتی که درباره آنجلوپولُس نوشته شده، کتاب ولفارم ایشوته (Wolfram Schütte) و یاداشتهای ویلیام فائوکنر (Faukner) به ما یاد آوری می کنند که گذشته هیچگاه نمیمیرد و حتی نمی گذرد. بارها بازگشته به گذشته، در فرهنگ یونان بیش از هر جای دیگری دیده می شود و هنرمند یونانی به ندرت می تواند از آن بگذرد. همانند جرج سفریس (George Seferis) شاعر محبوب النی کارایندرو که یکبار گفته است: “یونان فرایندی متداوم است.” تاثیر گذشته یونان در خود کارایندرو بسیار وسیع است.
جو پس

جو پس

جو پس (Joe Pass) در ۲۳ ژانویه سال ۱۹۲۹ در نیوجرسی آمریکا بدنیا آمد . وی یکی از برترین نوازندگان معاصردر نوازندگی گیتار جز در جهان بود . وی ابداع کننده شیوه های جدیدی چه در هارمونی و چه در سبک نوازندگی جز بود . اجرای موسیقی کنترپوانی در حین بداهه نوازی و آکوردهایی ملودیک افق های جدیدی را در نوازندگی برای سایر نوازندگان بوجود آورد.
پیانو – کوک ، قسمت اول

پیانو – کوک ، قسمت اول

کوک استاندارد برای پیانو هنگامی است که نت لا در اکتاو میانی صوت موسیقی با فرکانسی معادل ۴۴۰ هرتز را تولید کند. اینکه این فرکانس از کجا آمده است، داستان مفصلی دارد اما همین بس که در این فرکانس قدرت و رنگ صدای نت ها بهتر خود را نشان می دهد و پس از جنگ جهانی اول بعنوان استاندارد کوک شناخته شده است.
سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (I)

سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (I)

سر توماس بیچام، بارونت دوم و دارای نشان هنرمند افتخاری سلطنتی رهبر ارکستر و مدیر اپرای مشهور انگلیسی بود. بیچام از اوایل قرن بیست تا پایان عمرش تأثیر مهمی بر زندگی موسیقایی بریتانیا داشت و به قول نویل کاردوس (Neville Cardus) اولین رهبر ارکستر انگلیسی بود که به طور بین المللی مدام مشغول به کار بود.