یوهان سباستین باخ (1750 – 1685) یکی از زیباترین قطعاتی که تاکنون در موسیقی بوجود آمده را بین سالهای 1722 تا 1723 بنام Air on G String خلق کرد. نسخه اصلی این قطعه زیبا برای دو ویلن، یک ویولا و یک کانتینو (سازی که معمولا" باس میزند) مانند ویلن سل نوشته شده است.

در سال 1717 از طرف دربار پرنس Leopold که در 30 کیلومتری شمال شهر لایپزیک قرار داشت یک پیشنهاد کاری به باخ میشود و از آنجایی که باخ تا قبل از این در کنار خاندان دوک ویلهم آگوست به کار موسیقی مشغول بود و رضایتی از این شغل نداشت خیلی زود این پیشنهاد را می پذیرد. بخصوص که در آخرین روزهای کاری باخ در کنار این خاندان، دوک رهبری ارکستر بزرگ خود را به شخص دیگری بنام ارنست گوستوس داده بود.

بالاخره پس از کشمکش های زیاد باخ توانست کار قبلی را رها و به دربار لئوپولد برود. این تغییر شغل تغییرات زیادی در زندگی او بوجود آورد؛ اول اینکه بتدریج از موسیقی کلیسا دور شد و دوم اینکه کار رهبری ارکستر برای او درآمد بیشتری به همراه داشت، چیزی که او همیشه دنبالش بود.

J.S. Bach, Air on G String

خود پرنس لئوپارد در ارکستر نقش نوازندگی ویولا را بر عهده داشت، این بود که دستور ساخته شدن چهار سوئیت ارکسترال به باخ داده شد. به روایتی شروع جدی اینکار از سال 1722 بود و سومین سوئیت به شماره 1068 بود که اواخر سال 1722 و اوایل سال 1723 به پایان رسید. بعد ها 36 میزان از موومان دوم این سوئیت بنام Air on G String معروف شد یعنی همین قطعه ای که شما چند لحظه پیش به اون گوش دادید.

نسخه اصلی سوئیت 1068 شامل سازهای بادی مانند ترمپت و ابوا و حتی سازهای کوبه ای مانند تیمپانی هم بود که در تنظیم های بعدی فقط سازهای زهی باقی ماندند و نتیجه آن شد که امروز ما آنرا بنام Air باخ میشناسیم.

این موسیقیدان بزرگ هنر کنترپوان را به اوج خودش رسانده بود. هنگامی که شما دارید به این موسیقی گوش میدهید بدون اینکه کوچکترین لغزش ذهنی پیدا کنید میتوانید با توجه به درجه تجربه شما در گوش دادن به موسیقی بسادگی دو یا سه و حتی چهار قسمت مختلف ملودی در این موسیقی را به راحتی درک کنید و نیز میتوانید هر پارت را جداگانه دنبال کنید، چیزی که در موسیقی امروز بندرت می توان از آن سراغی گرفت.