آرتور توسکانینی، نابغه رهبری (III)

آرتور توسكانيني
آرتور توسكانيني
توسکانینی برای داشتن ریتمی سخت و خشن مورد انتقاد بوده و او را به نوعی دشمن آوازهای ایتالیایی و غارتگر هنرغزلخوانی در خوانندگی می دانستند! از دیگر انتقادات به وی، عدم توجه کافی توسکانینی به آثار مدرن، یعنی آهنگسازان قرن بیستم، بوده است. در اواسط سالهای فعالیتش، به دلیل کیفیت ضبطهای خود به ویژه آنهایی که در استودیوی NBC 8-H ضبط شده بود، مورد انتقاد قرار گرفت مبنی بر آنکه: “این استودیو تنها مناسب پخشهای تلویزیونی و رادیویی است نه یک سالن کنسرت”. آکوستیک خشک آنجا ارتعاش کمی داشت در حالی که بسیار مناسب پخش بود اما برای ضبط کنسرتهای سمفونیک و اپرا مناسب نبود.

با این وجود انجام ضبط در این استودیو، مورد علاقه توسکانینی بود زیرا شنونده را قادر می ساخت تا بتواند صدای هر ساز را در مجموعه یک ارکستر تشخیص دهد، چیزی که رهبرها به شدت به آن اعتقاد دارد.

با تمام نقدها و ایرادهایی که از کار توسکانی نی گرفته می شد وی غالبا در طول حرفه خویش بت منتقدین بود، چیزی که کمتر برای موسیقیدانان دیگر پیش می آید. عکس توسکانینی برای سه بار بر روی جلد مجله تایم سالهای ۱۹۲۶، ۱۹۳۴ و ۱۹۴۸ چاپ شد. در تاریخچه این مجله تنها رهبری است که تا این حد به وی ادای احترام شده.

در ۲۵ مارچ ۱۹۸۹ پست کشور آمریکا تمبری ۲۵ سنتی با تصویر توسکانینی چاپ کرد. در طی سی سال گذشته اگرچه نسل جدید به میدان آمده اما موج نگاه دوباره منتقدین به سوی توسکانینی وجود داشته است؛ آنان سعی در اثبات آن داشتند که توسکانینی در جهت ارتقای موسیقی آمریکا نقشی اساسی داشته و به عنوان بهترین رهبر تمام دوران شناخته شده. گاه منتقدین بیش از آنکه بر رهبری وی متمرکز باشند به میراث وی توجه دارند.

در سال ۱۹۴۳ فیلمی مستند ۳۱ دقیقه ای از توسکانینی برای سازمان اطلاعات جنگ آمریکا ساخته شد، به نام “سرود ملتها” (Hymn of the Nations) که در استودیوی ۸-H گرفته شد و شامل رهبری توسکانینی در ارکستر سمفونی NBC از آثار وردی، “سرودهای ملی” شامل سرودهای ملی انگلستان، فرانسه و ایتالیا، (ملتهای متحدد جنگ جهانی اول با آمریکا بود) که خود توسکانینی سرود جهانی “انترناسیونالیسم” و “ستاره های پولکی پرچم” را نیز به آن اجراها افزود. این فیلم در سال ۲۰۰۴ توسط RCA/BMG بر روی DVD عرضه شد، اما اجرای سرود انترناسیونالیسم در تولید جدید از این فیلم حذف شد.

فیلم “سرود ملتها” نامزد جایزه آکادمی فیلم های مستند کوتاه سال ۱۹۴۴ شد. همچنین مستندی به نام ” توسکانینی: استاد بزرگ” (Toscanini: The Maestro) در سال ۱۹۸۵ ساخته شد که شامل تصاویری از رهبری های وی و مصاحبه هایی با موسیقیدانانی که با وی کار کرده بود، همچنین فیلم سینمایی “توسکانینی جوان” (Il giovane Toscanini) با بازی ستارگانی چون توماس هوول (Thomas Howell) و الیزابت تیلور و به کارگردانی فرانکو زفیرلی (Franco Zeffirelli) در سال ۱۹۸۸ بر اساس زندگی واقعی وی ساخته شد.

آرتور توسکانینی در واقع اولین رهبری است که حضور بسیار فعالی در برنامه های زنده تلویزیونی داشته که از مارچ ۱۹۴۸ در استودیو ۸-H آغاز شد.

بین سالهای ۱۹۴۸ و ۱۹۵۲ او کنسرتهای پخش شده در NBC را رهبری کرده که شامل اجرای دو قسمتی اپرای آیدا اثر وردی و اولین اجرای کامل تلویزیونی سمفونی نهم بتهوون است و تمام این اجراها به طور همزمان از رادیو نیز پخش می شد. رهبری آثار واگنر از ۲۰ مارچ ۱۹۴۸، آثار برامس از نوامبر ۱۹۴۸ و در ۳ دسامبر همان سال سمفونی شماره ۴۰ موتسارت در G مینور پخش شد.

دوربینهای پخش NBC اغلب برای مدت زمان طولانی روی توسکانینی فکوس کرده بودند، نه تنها برای ثبت تکنینک رهبری وی، بلکه ثبت عمق وجوداش در موسیقی. در پایان هر کنسرت وی معمولا به جای خم شدن سری پائین می انداخت و صحنه را زود ترک می کرد. اگرچه NBC تا آوریل ۱۹۵۴ پخش خود از رادیو را ادامه داد اما پخش تلویزیونی آنان بعد از مارچ ۱۹۵۲ ممنوع شد. تمام برنامه ها تلویزیونی پخش شده از رهبری توسکانینی بر روی DVD گردآوری شد.

en.wikipedia.org

یک دیدگاه

  • سیامک ش
    ارسال شده در دی ۲۹, ۱۳۸۸ در ۱۱:۰۲ ق.ظ

    من در مورد مطلب مربوط به نامجو خواستم بگم اصولا موسیقی نامجو از سبک و سیاق دیگری است و گویا هم شما هم او مرزهای موسیقی مابین کارهای مثلا کلاسیک با شنونده های خاص تر و متفاوتش با یک موسیقی تلفیقی راک و تماشاگر عام تر و بسیار با کمیت ترش را هنوز نشناخته اید. این تقسیم بندی ها ده ها پیش در غرب شکل گرفته اگر نمی دانید! و کسی نمی گوید چرا پینک فلوید به خوبی موتزارت موزیک نمی زند و چرا … هر چند فهم این حرف بسیار ساده ظاهرا تلاش زیادی از طرف کارشناس ها و نوازندگان طلب می کند!
    یک نکته دیگر این سخت گیری ها که به موزیک نامجو می شود درست اما آیا خود این آقایان که ایده آل های دهن پر کنشان را در کرنا می کنند توانسته اند یک کار زنده ارائه دهند. منظورم این است که اصولا همه گره خورده اند یک عده این را نمی بینند و ائدال هایی مطرح می کنند اما تنها از طریق شکست و تغییر فرم اصولشان متناسب با زندگی به مراتب متفاوت ما و حتی جهانیان در امروز است که می توانند یک کار نبوغ آسا ارئه دهند. لطفا ضرباهنگ لحظه را دریابید و ذهنتان را منفجر کنید تا به این ائدآل ها جور دیگری برسید .

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

شهرام صارمی از مدیریت اجرایی جشنواره موسیقی فجر استعفا کرد

در پی استعفای اعتراض آمیز علی ترابی، شهرام صارمی مدیر اجرایی سی و پنجمین جشنواره موسیقی فجر، یک روز پس انتصاب مدیر جدید دفتر موسیقی وزارت ارشاد با انتشار نامه‌ای سرگشاده از سمت خود استعفا کرد.

مروری بر آلبوم «سالنامه»

سالنامه در میان آثار فیاض، بیش از همه در مسیرِ «در گذر» است. علاوه بر مشابهت در فرایند آهنگسازی و نوعِ کنار هم نشاندنِ و برخورد با مواد و مصالح موسیقی، حضور صریحِ برخی نقش‌­مایه­‌های «در گذر»، مدگردی­‌های متنوع، استفاده از نوازندگانِ گروه در مقامِ خواننده و ساختار کلی مجموعه، این همانندی را پررنگ­‌تر می­‌کند.

از روزهای گذشته…

آرت تاتوم

آرت تاتوم

آرت تاتوم (Art Tatum) در ۱۳ اکتبر ۱۹۰۹ در تولدو (Toledo) اوها یو متولد شد و علی رغم آنکه از یک چشم نا بینا بود نواختن جاز پیانو را آغاز کرد و آنرا تا زمانی که زنده بود ادامه داد. از یک خانواده علاقه مند و اهل موسیقی برخاسته بود و هنگامی که جوانترهای فامیل در مدرسه موسیقی تولدو تمرینات فرمال موسیقی انجام میدادند، او به تنهایی تمرین می کرد. معلمش به سرعت متوجه استعداد و توانایی خارق العاده وی در موسیقی شد و تلاش کرد تا او را به جلو هدایت کند و موجبات پیشرفت او را فراهم آورد. تا شاید بتواند آرت را در جمع نوازندگان پیانوی کلاسیک جای دهد!
پنجره ای موسیقی شناسانه به موسیقی آوانگارد (II)

پنجره ای موسیقی شناسانه به موسیقی آوانگارد (II)

یافتن دلیل این رویکرد همگانی نویسندگان و تفاوتی که با دیگر متن‌ها وجود دارد چندان ساده نیست زیرا عوامل تبدیل شدن قطعات و اشخاص به مرجع،بسیار پیچیده‌ هستند. اما در تحلیل اولیه چند دلیل به ذهن می‌رسد. نخست این که شاید پای نوعی اغراق ملی‌گرایانه‌ی شورویایی در میان بوده و در حقیقت موسیقی‌شناسان به نفع همکاران آهنگسازشان جهت‌گیری کرده باشند. دوم که درست عکس این است، شاید تاریخ موسیقی آوانگارد که تاکنون می‌شناخته‌ایم بیش از اندازه غرب‌محور (اروپای غربی و آمریکای شمالی) بوده است خواه به دلیل آن که نویسندگان در بیشتر سال‌های قرن بیستم دسترسی اندکی به آثار شوروی‌ها داشتند و درنتیجه این آثار در یک فرآیند ته‌نشینی طولانی مدت در کتاب‌های موسیقی‌شناسی جایگاهی نیافته‌اند و خواه به این علت که نوعی خودبینی و خودمحوری در کار منتقدان و موسیقی‌شناسان وجود داشته است و سوم که از این نقدهای پیچیده‌ی تاریخ علم به‌دور است شاید تنها با کاربردی بودن کتاب مربوط باشد؛ این یک کتاب آموزشی برای دوره‌های تحصیلات تکمیلی در روسیه بوده پس عجیب نیست اگر لااقل بخشی از مثال‌هایش به آثاری اختصاص یابد که دانشجویان با آنها آشناتر هستند.
گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

چهارشنبه ۱۸ اردیبهشت ماه ۱۳۹۲، چهاردهمین جلسه از «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» با عنوان «نقد سیاسی، ایدئولوژیک» در خانه‌ی موسیقی برگزار شد. در این جلسه ابتدا مدرس توجه شرکت‌کنندگان را به این موضوع جلب کرد که در جلسات اخیر (و به‌ویژه پس از درس «نقد تفسیری») هر یک از روش‌های نقد دسته‌بندی شده، ارتباطی تنگاتنگ با جلسه‌ی پیش از خود داشته‌اند و به قولی می‌توان گفت عملاً پایان یک جلسه به جلسه‌ی بعدی پیوند خورده است.
مازورکا یادآور مقاومت مردم لهستان

مازورکا یادآور مقاومت مردم لهستان

Mazur یا Mazurek که در زبان انگلیسی به آن Mazurka گفته می شود اسامی عمومی هستند برای مجموعه ای از رقص های محلی در لهستان که بصورت سه ضربی اجرا می شوند. ریشه این رقصها به دشتهای مازویا (Mazovia) در اطراف ورشو بر می گردد. در زمانهای قدیم مردم شهرهای بزرگ در لهستان بخصوص ورشو، Mazurs نامیده می شدند و به همین جهت رقص آنها Mazur نامیده می شد. اما همانطور اشاره شد اغلب مردم در سایر نقاط جهان از این سبک رقص یا موسیقی به نام مازورکا یاد می کنند. این لغت – مازورکا – برای اولین بار در سال ۱۷۵۲ در یکی از دیکشنری های معروف آلمان منتشر شد و از آن موقع به بعد اصطلاحی متداول در هنر و بخصوص موسیقی شد.
علت ترس شرکت های ضبط موسیقی از اینترنت

علت ترس شرکت های ضبط موسیقی از اینترنت

جف توییدی (Jeff Tweedy) خواننده اصلی گروه ویلکو (Wilco)، که یک گروه کانتری راک محبوب است، از گرایشهای منفی دست اندرکاران موسیقی به اینترنت انتقاد کرده است. در صنعتی که “سرقت” حقوق خود را بیش از همه از اینترنت میداند، ویلکو از معدود افرادی است که نظر متفاوتی داشته و از این رسانه به نفع خود استفاده کرده است.
پدیده جوان ویولون

پدیده جوان ویولون

لیلا یوسفوویتز (Leila Josefowicz) به راستی در دل تمامی شنوندگان آثارش در تمامی جهان نفوذ کرده است و این جز با داشتن دانش و صداقت در اجرا و همچنین تکنیک و موزیکالیته ای ستودنی امکان پذیر نیست. نخستین حضور وی در جامعه بین المللی به سال ۱۹۹۴ برمیگردد، زمانی که وی با Neville Marriner و در Carnegie Hall هنر خود را در نوازندگی ویولون نمایش داد و پس از آن وی را در بسیاری ارکسترهای معتبر جهانی میتوان دید.
ویژگی‌های رابطه‌ی موسیقی و برآمدن دولت-ملت مدرن در ایران (II)

ویژگی‌های رابطه‌ی موسیقی و برآمدن دولت-ملت مدرن در ایران (II)

به بیان دیگر اگر دولت-ملتِ برآمده پیشاپیش نتواند از طریق مشترکات فرهنگی موجود در پهنه‌ی جغرافیایی-فرهنگی‌اش این بُعد پراهمیت هویت را به دست آورد نقصانی شدید در هویت ادعایی‌اش پدید می‌آید، پس ناچار است حتا به قیمت اختراع هم که شده چیزی را بیابد و در بسته‌ی هویتی خود بگنجاند.
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XI)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XI)

آقای شجریان گفته اند: « …نوازندگان امریکایی بی نهایت از این ساز ها استقبال کرده اند، چند تن از برجسته ترین نوازندگان ویلن و چللو (ویلنسل) امریکایی سازهای مرا برده اند و با آنها قطعات مختلفی نواخته اند ولی نوازندگان ایرانی همیشه با دیده ی تردید به آنها می نگرند و بجای “انتقاد سازنده” (عین واژه ی استاد را به کار میبرم) آنانرا تحریم می کنند.» نوازندگان غربی از سازی استقبال بکنند یا نکنند ملاک کیفی خوبی نیست؛ آیا استقبال آنها به این معنی بوده که این ساز قابل قیاس با یک ساز استاندارد است؟ (البته این توانایی را ممکن است تنها یک سازنده ساز آشنا به آکوستیک داشته باشد ولی اجرایی که کردند با ارکستری از این سازها نشان میدهد چقدر این سازها توانایی دارند؛ Audio File به فیلم کنسرت ایشان با پورناظری ها توجه کنید! یک ارکستر زهی از خانواده ویولون حتی با سوردین اینقدر صدای ضعیفی ندارد)
تور اروپایی گروه بین المللی رومی و سالار عقیلی

تور اروپایی گروه بین المللی رومی و سالار عقیلی

گروه بین المللی مولانا رومی، تور اروپایی امسال (۲۰۱۲) خود را به خوانندگی سالار عقیلی در چند کشور اجرا خواهند کرد. گروه رومی (Rumi Ensemble) را جاوید افسری راد آهنگساز و سنتور نواز، پایه گذاری کرده و جمعی از هنرمندان برجسته از ایران، هند، اروپا و آمریکا در آن حضور دارند. این گروه از نیمه دوم فوریه امسال برای اجرای کنسرتهایی در هلند، بلژیک، آلمان، اسپانیا، سوئد و نروژ به روی صحنه خواهد رفت.
آموزش ساز، کاری دانشگاهی نیست (IV)

آموزش ساز، کاری دانشگاهی نیست (IV)

حتی خود من هم که مطالعه کرده و تز دکتری در موسیقی ایرانی نوشته بودم کارهای دیگری را برعهده‌گرفته بودم. مثلاً درس کنترپوان و تاریخ موسیقی و دوران‌های موسیقی را من اداره می‌کردم. برای اینکه در آن زمان کسیکه بر این مسائل و دروس احاطه داشته باشد نداشتیم و من نیافتم.