لئوپاد آئور (II)

آئور و شاگردش یاشا هایفتز
آئور و شاگردش یاشا هایفتز
آئور به اجرای سونات به همراه بسیاری از پیانیستهای بزرگ ادامه داد. پیانیست همنواز مورد علاقه وی آنا یسیپوآ (Anna Yesipova) بود که به همراه وی تا سال مرگ این هنرمند ۱۹۱۴ به اجرا پرداخت. از دیگر همنوازانش: آنتون روبینستین، تئودور لشیتسکی (Theodor Leschetizky)، رائول پونگو (Raoul Pugno)، سرجی تانیف (Sergei Taneyev) و ایوگن دآلبرت (Eugen d’Albert) بودند.

در سالهای ۱۸۹۰ او مجموعه ۱۰ سوناتهای بتهوون را اجرا کرد. همچنین سوناتهای برامس برای ویلن و پیانو را نیز معرفی نمود. در سال ۱۹۱۸ آئور به آمریکا نقل مکان کرد. در ۲۳ مارچ ۱۹۱۸ در تالار کارنگی نواخت و همچنین در بوستون، شیکاگو و فیلادلفیا اجراهایی داشت. وی به چندین هنرجو به طور خصوصی در خانه اش در منهتن تدریس می کرد. در سال ۱۹۲۶ به کانون هنرهای موسیقی و در سال ۱۹۲۸ به مرکز موسیقی کورتیس در فیلادلفیا پیوست.

با اجرای کنسرتو ویولون اثر چایکوفسکی در سال ۱۸۷۴ در مسکو، چایکوفسکی از آئور برای چنین اجرایی تقدیر فراوان نمود، ظرافت و لطافت شاعرانه در هنر وی یکجا جمع شده بود.

آئور از ضعف دست رنج می برد با این حال از تمرین مستمر برای از دستن ندادن تکنیک باز نمی نشست. خود او نوشته است: “دستانم بسیار ضعیفند و قدرت فیزیکی آنان آنقدر کم است که اگر زمانی برای چند روز ننوازم و بعد ساز را بردارم، احساس می کنم که هیچ قدرت و مهارت نوازندگی ندارم!” علی رغم این ضعف جسمانی آئور با تمرین بی وقفه بر آن مشکل غالب بود. زمانی که به آمریکا رفت چندین ضبط انجام داد.

این آثار تکنیک عالی ویلنیست، زیر و بم سازی بی عیب و ریتمی سر زنده و نوازندگی درخشان وی را منعکس کرده اند. طبع موسیقی اش محافظه کارانه و در عین حال بی آلایش بود. وی آثار ویوتام (Henri Vieuxtemps) و هنریش ویلهم ارنست (Heinrich Wilhelm Ernst) را دوست می داشت و از آن آثار در تدریسش نیز استفاده می نمود.

زمانی که هنرجویی از نواختن افسانه اتلو اثر ارنست امتناع ورزید و آن را “موسیقی بد” نامید، آئور عقب ننشست و گفت:” و آنرا آنقدر خواهی نواخت تا “موسیقی خوب” از آن شنیده شود و تا آن زمان هیچ قطعه دیگری نخواهی نواخت!” آئور موسیقی باخ را کم می نواخت. اگرچه دوبل کنسرتو ویولون از باخ مورد علاقه وی بود اما هیچ گاه هنرجویانش را مجبور به نواختن آن نکرد.

آئور رهبر فعالی نیز بود. وی در سالهای ۱۸۸۰ و ۱۹۹۰ رهبر ارکستر انجمن موسیقی روس بود. وی همیشه آرزو داشت تا تک نوازهای خارجی را رهبری کند، همان کار را در هنگام اجرای یوآخیم از روسیه کرد و هنرجویانش را زمانی که در خارج از کشور کنسرت داشتند، رهبری می کرد. آئور به عنوان یکی از مهمترین استادان ویلن به یاد آورده می شود و بسیاری از ویلنیستهای برجسته، هنرجویان وی بوده اند همچون: میشا المان (Mischa Elman)، یاشا هایفتز (Jascha Heifetz)، ناثان میلشتین (Nathan Milstein)، افرم زیمبالیست (Efrem Zimbalist) و معلم بزرگ ویلن ساشا لاسرسون (Sasha Lasserson) را در میان بسیاری دیگر می توان نام برد.

آئور همچنین به کلارا راکمور (Clara Rockmore) ویلن آموخت، کسی که بعدها یکی از نمونه های استعدادهای درخشان بود. همانند پیانیست فرانتس لیست در تدریس، آئور نیز تنها روی تکنیک متمرکز نمی شد. به جای آن بیان و مفهوم موسیقی هنرجویان را بهبود می بخشید. اگر هنرجویی دچار مشکل در تکنیک می شد آئور راه حلی پیشنهاد نمی داد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مقدمه ای بر نحوۀ ترسیم و برش خطوط کانال سه زه صفحات ویولن

کانال سه زه جایگاه استقرار سه زه بر روی باند محیطی صفحه می باشد و دور تا دور محیط صفحه را در بر می گیرد. این کانال نه تنها نقش اساسی در زیبایی سه زه ها دارد بلکه عملکرد مکانیکی بسیار مهمی را نیز ایفا می نماید. اجرای دقیق کانال سه زه مستلزم داشتن مهارت بوده و همچنین صفحه ای که دارای لبه های کاملا صاف و باند محیطی مسطح باشد، تا بتوان با ترسیم خطوط راهنما مراحل اجرا و برش کانال سه زه را کاملاً تحت کنترل قرار داد.

درباره‌ی حالِ نزارِ موزه‌ی صبا

ابوالحسن صبا ورایِ نبوغ‌اش در موسیقی، به خوشرویی و مطایبه و لبخندِ همیشگی‌اش نیز شهره بود. سال‌های سال، آنها که درِ خانه‌اش در خیابان ظهیرالاسلام تهران را زده بودند، خاطرات شیرینی را از مصاحبت‌شان با صبا نقل کرده‌اند؛ چه شاگردان و چه دوستان و همکاران و آشنایان. تصاویری که از او باقیمانده و خاطرات پرشمار اهالی موسیقی، خود گویای این واقعیت است.

از روزهای گذشته…

ونجلیس  : هنر خود را از دیگران وام نگیر

ونجلیس : هنر خود را از دیگران وام نگیر

آلبوم Spiral در سال ۱۹۷۷ به بازار ارائه شد و از آن به بعد دنیا بدون کوچکترین شک و شبه ای ونجلیس را بعنوان موسیقیدانی با سبک jazz فضایی همراه با روح اساطیری شناخت.
جنیس جاپلین

جنیس جاپلین

جنیس جاپلین در یکی از مشهورترین ترانه های خود، Piece of My Heart میگوید:”یک زن هم میتواند خشن باشد، این را به تو ثابت میکنم، عزیز من” و او این بیت از ترانه اش را در زندگی واقعی خود به اثبات رساند. او با قوانین مردانه زندگی میکرد و در کار موسیقی و زندگی شخصی، پایبند اصول زنانه نبود. به همین دلیل توانست به زوایایی از زندگی و اجتماع دست یابد که عده بسیار اندکی از زنان سفیدپوست فقط جرات فکر کردن به آن را داشتند.
همه چیز به جز فلسفه و موسیقی! (VIII)

همه چیز به جز فلسفه و موسیقی! (VIII)

به کار بردن چسبندگی به جای عامل ترکیب اتم‌ها و ملکول‌ها بی‌دقتی‌ای است که با کمترین آشنایی با فیزیک یا شیمی پیش نمی‌آمد. «سوم، میدان جاذبۀ زمین […]؛ چهارم، میدان جاذبۀ منظومۀ شمسی […]؛ پنجم، میدان جاذبۀ عمومی کیهان […]» (ص ۵۸) نیازی به گفتن نیست که همه‌ی این‌ها نیروی گرانش است و هیچ تفاوت ماهوی با یکدیگر ندارند و معلوم نیست چرا نویسنده آنها را از هم جدا کرده است.
لیر یا چنگ ارجان؟ (IV)

لیر یا چنگ ارجان؟ (IV)

موسیقی شناسان آلمانی و اتریشی “Curt Sachs” و “Erich von Hornbostel” سیستم رده بندی سازها را در ۱۹۱۴ ارائه دادند. خط کلی این رده بندی برمبنای بررسی اولین صفت مشترک سازها یعنی ویژگی فیزیکی ارتعاش ساز بنا شده است. بر این اساس سازها به پنج دسته تقسیم می شوند:
نگاهی به آثار و توانایی های حسین خواجه امیری (II)

نگاهی به آثار و توانایی های حسین خواجه امیری (II)

در صورتی که بتوان، صدای واقعی ایرج را با توجه به کیفیت پایینی که به نسل امروزی رسیده، بدست آورد و شنید، شاهد خواهیم بود که او دارای صدایی منحصر به فرد و یگانه در تاریخ موسیقی ایران می باشد، صدایی که منتها درجه هر یک از پارامترهای یک صدای خوب (سونوریته مناسب، حجم بالا، وسعت مطلوب، وضوح و شفافیت عالی و…) را داراست البته با توجه به کیفیت ضبط و انتقال آنها از ادوات ضبط و پخش موسیقی قدیم تا کنون (که اکثرا امروز به صورت داده های کامپیوتری است) کمتر کسی صدای واقعی او را شنیده است.طبیعتا هر چه صدا به صدای واقعی نزدیکتر باشد، به همان نسبت نیز قضاوت ما صحیح تر خواهد بود.
دیزی گیلیسپی و جز مدرن (II)

دیزی گیلیسپی و جز مدرن (II)

در سال ۱۹۴۵ دیزی گروه بزرگ اکستین را به منظور نواختن در گروههای کوچکتر ترک نمود. این نوع گروهها که معمولا بیش از پنج نوازنده نیستند؛ ترومپت، پیانو، ساکسیفون، باس و درام. بی‌باپ به عنوان اولین سبک مدرن موسیقی جاز شناخته شده، اگرچه این نوع موسیقی در ابتدا محبوب نبوده و به اندازه سبک سوئینگ (swing) در موسیقی جاز مورد توجه قرار نگرفت.
معرفی یک هنرمند: سرپاس مختاری‌ (I)

معرفی یک هنرمند: سرپاس مختاری‌ (I)

مطلبی که می خوانید در اردیبهشت ماه ۱۳۷۰ در مجله چیستا شماره ۷۸ به قلم حمید کریم خانی به نگارش در آمده که شرح حال مفصلی است از یکی از پرحاشیه ترین موسیقیدانان دوره پهلوی اول که به سرپاس مختاری معروف بود.
ناکسوس

ناکسوس

افسانه های اساطیری یونان اینگونه بیان می کنند که نکسوس (Naxos) نام جزیره ای است که زئوس (Zeus) خدای خدایان یونان باستان در آنجا بزرگ شده است. این منطقه در یونان باستان بین سالهای ۴۰۰۰ تا ۱۰۰۰ پیش از میلاد موقعیت خاصی داشته و مرکز تمدن بوده است. اما بدون شک علاقمندان به موسیقی معمولآ با شنیدن نکسوس، به یاد محصولات شرکتی با همین نام در زمینه موسیقی خواهند افتاد. نکسوس زائیده تفکرات یک آلمانی عاشق موسیقی، بنام کلاوس هیمن (Klaus Heymann) می باشد که پایگاه فعالیت خود را در هنگ کنگ قرار داد.
نگاهی به موسیقی قوالی در هند و پاکستان (II)

نگاهی به موسیقی قوالی در هند و پاکستان (II)

از صدر اسلام بیشتر محافل عمومی مختص مردان بود. زنان در شرایط خاص می توانستند در جنگ ها شرکت کنند، اما ترجیح داده می شد که کمتر در این محافل عمومی حضور یابند. مجالس موسیقی قوالی هم چون گردهمایی موسیقی مذهبی به شمار می رفت تنها به مردان اختصاص داشت.این سنت تقریبا به همان شکل تا به امروز حفظ شده است.
درباره‌ی پتریس وسکس (III)

درباره‌ی پتریس وسکس (III)

سبک وی ترکیبی از تم‌های قدیمی، مردمی و محلی لتونی با دینامیک‌ها و زبان جدید موسیقی معاصر است. او در بیشتر قطعات خود به تقلید از موسیقی محلی لتونی پرداخته که بیشتر در قطعات سمفونیک او یافت می‌شوند مانند قطعه‌ی لودا، کنسرتو برای انگلیش هورن، کنسرتو برای ویولنسل، دیستنت لایت، کنسرتو برای ویولن و ارکستر زهی و سمفونی دومش. موسیقی لتونی در موسیقی او بسیار قوی و پرافتخار معرفی می‌شود مانند قطعه‌ی کانتوس. در قطعات او تم‌ها بیانی رمانتیک و اندیشمندانه دارند. او در قطعه‌ی موسیقی برای پرندگان زودگذر، از موسیقی محلی لتونی استفاده کرده است که برای اولین بار تم این قطعه به عنوان سنبلی از آزادی و وجدان شناخته شد و به همین دلیل از اهمیتی مهم برخوردار است. صدای پرندگان در قطعات او سنبلی است که به وفور یافت می‌شود مانند چشم‌انداز (Landscape)، سمفونی شماره‌ی یک (Symphony No.1 Voices 1991)، موسیقی بهار (Spring Piano Music 1995) و غیره. به گفته‌ی خود او «صدای پرندگان نگرشی است از گرمایی که جهان را احاطه می‌کند، طبیعت، وطن و مردم.»