ویکتوریا مولووا

ویکتوریا مولووا
ویکتوریا مولووا
ویکتوریا مولووا، ویولن نواز روسی، متولد بیست وهفتم نوامبر ۱۹۵۹، نواختن ویولن را در مدرسه مرکزی مسکو آغاز کرد و در کنسرواتوار مسکو ادامه داد. نبوغ عجیبش موقعی جلب توجه جهانیان کرد که در سال ۱۹۸۰ جایزه اول مسابقات سیبلیوس را برد در هلسینکی و دو سال بعد مدال طلای مسابقات چایکوفسکی را به دست آورد. از آن وقت تا حال، با بهترین ارکسترها و رهبران جهان برنامه داشته و بسیاری دیگر از فستیوالهای بین‌المللی را فتح کرده است. ویکتوریا بر گستره وسیعی از دورانهای موسیقی تسلط دارد، از باروک تا معاصر.

علاقه‌ای که مولووا به اجراهای اصیل دارد باعث شده با بیشتر ارکسترها و آنسامبلهای اوریجینال همکاری کند، از قبیل ارکستر عصر روشنگری (۱)، ارکستر جیاردینو آرمونیکو، ارکستر باروک ونیز، و ارکستر رومانتیک و انقلابی.

ویکتوریا با اوتاویو دانتونه، هارپسیکورد نواز همکاری نزدیک دارد و اغلب تورهایش به اتفاق اوست. همین همکاری بود که منقدان، از جمله تیم اشلی در گاردین، نوشتند در موردش: یکی از زیباترین تجربه‌ها این است که باخ را با اجرای مولووا بشنوید… راست می‌گویند، ضبط اخیر او از سوناتها و پارتیتاهای باخ برای ویولن از بهترین کارهای ویکتوریا به شمار است. این ضبط از منتقدان سراسر جهان، درجه پنج ستاره گرفته و مولووا را به فکر انداخته، رسیتالهایی از آثار باخ در همه دنیا برگذارد، ولو چند فصل طول بکشد.

اولین باری که خطر کرد ورود به موسیقی معاصر را، سال ۲۰۰۰ بود که آلبومی تولید کرد با عنوان “نگاهی از ورای شیشه” که در آن چند کار جاز و پاپ از ماتیو بارلی اجرا کرد که برای ویولن سولو همراه با گروه تنظیم شده بود. این تجربه ادامه دارد و هم اکنون کاری در دست دارد با نام “دخترک دهاتی” که باز هم اثری است از بارلی، شوربایی از کلاسیک، کولی و جاز.

مولووا اخیرا به اجرای یک سری موسیقی مجلسی دعوت شده به عنوان نوازنده اول در مرکز موسیقی کرانه جنوبی لندن. سرپرست این مرکز، مارشال مارکوس می‌گوید ویکتوریا ویرتوئوزی بزرگ است با شهامت کافی برای تجربه کارهای جدید. این فصل، مولووا با خانه کنسرت وین همکاری دارد به عنوان هنرمند مهمان و فصل آتی با ارکستر سنفونیک لندن کنسرتهایی در مرکز باربیکان لندن و سن لوک خواهد داشت.

مولووا در رسیتالهایش بیشتر با کاتیا لابک کار می‌کند. اخیرا هم با پیانو نواز، کریستیان بزیدنو آثاری از شوبرت و بتهوون نواخته و سوناتهای بتهوون را ضبط کرده است. دیسکهای عدیده که برای کمپانی فیلیپس ضبط کرده، جوایزی برایش به ارمغان آورده است. در سال ۲۰۰۵ به همکاری با شرکت اونیکس رو آورد و ضبط کنسرتوهای ویوالدی با جیاردینو آرمونیکو به رهبری جیووانی آنتونینی جایزه دیاپازون طلایی سال ۲۰۰۵ را نصیبش کرد. سایر کارهای ضبط شده مولووا مشتمل است بر اوکتت شوبرت، سوناتهای باخ برای ویولن و کلاوسن (۲) و شش سونات و پارتیتای باخ.

ویکتوریا مولووا بیشتر با دو ویولن می‌نوازد: استرادیواری ژول فالک ۱۷۲۳ یا گوادنینی ۱۷۵۰٫

مولووا اخیر، بعد از انتشار فوق موفق سی.دی سوناتها و پارتیتاهای باخ، پنج لم برای اجرای بهتر این شش اثر پیشنهاد کرده که در مجله استرینگز چاپ شده است. در شماره‌های آینده ترجمه این لمها تقدیم خوانندگان گفتگوی هارمونیک (۴) خواهد شد.

audio file بشنوید ساراباند را از پارتیتای دوم باخ با اجرای مولووا که با ویولن گواداگنینی ۱۷۵۰ نواخته و ضبط شده، با سیمهای زهی (روده‌ای)، آرشه باروک ساخت والتر باربیرو، و با لای ۴۱۵ هرتز (۳).

وبسایت شخصی ویکتوریا مولووا
صفحه فیسبوک مولووا


توضیح:
توضیح (۱) عصر روشنگری به دوره‌ای از سده هجدهم گفته می‌شود که در اروپا حرکتی براه افتاد توسط منورالفکران، که بر عقلانیت بشر و علم تاکید داشت.
توضیح (۲) خواننده باید توجه داشته باشد کلاوسن، هارپسیکورد و چمبالو هر سه یک ساز هستند، به سه زبان. این ساز سلف پیانوی امروزی است که ابتدا نام طولانی “گراوی چمبالو کول پیانو فورته” را یدک می‌کشید، یعنی چمبالویی که قادر است صداهای پیانو (آرام) و فورته (قوی) را اجرا کند! و بعد به پیانو فورته و بعد تر به پیانو خلاصه شد.
توضیح (۳) سیم دوم ویولن باید لا کوک شود. به طور طبیعی و قبل از پیوند موسیقی با فیزیک صوت، نت لا ۴۳۵ هرتز فرکانس داشت. بعد برای آسانی محاسبات فیزیک، فرکانس قراردادی لا روی ۴۴۰ هرتز تثبیت شد. اما مولووا ترجیح می‌دهد در نواختن سوناتها و پارتیتاهای باخ لا را بم‌تر کوک کند.
توضیح (۴) خواننده ادیب و دقیق ایراد خواهد کرد که املای “گفت وگو” به شکل چسبیده صحیح نیست. لازم دیدم توضیح دهم، گفتگوی هارمونیک با همین املا حالت آرم این نشریه را پیدا کرده و بیشتر باید به شکل یک لوگو و طرح گرافیکی به آن نگاه کرد. این بنده اطلاعی ناچیز از ادب فارسی دارد، ولی ناگزیر است برای هماهنگی با این آرم گفتگو بنویسد جایی که اسم مجله مراد است. امید است خواننده دانشمند مجله عذرم را بپذیرد.

10 دیدگاه

  • رها
    ارسال شده در تیر ۱۳, ۱۳۸۹ در ۸:۰۱ ب.ظ

    می بینم که هارمونی تاک به ویولن تاک تبدیل شده! از نظر من که ویولن می زنم خوبه، بقیه نوازنده ها چی می گن، نمی دونم!

  • رها
    ارسال شده در تیر ۱۳, ۱۳۸۹ در ۸:۰۴ ب.ظ

    تورو خدا به این مترجمتون بگین گوادنینی و گوارنری رو درست بنویسه! تو مقاله دیشبی هم (وادیم رپین) غلط نوشته شده، لااقل یه بار مقاله رو نگاه کنین! تا حالا بارها ایم مسئله رو خواننده ها گفتن و شما باز هم بی توجهی می کنین!!!!!!!!!!!!!!

  • arian
    ارسال شده در تیر ۱۴, ۱۳۸۹ در ۱:۴۳ ق.ظ

    لابد این یکی هم یهودی

  • ارسال شده در تیر ۱۴, ۱۳۸۹ در ۳:۵۹ ق.ظ

    رهای گرامی

    من “مترجمشون” نیستم، گاهی مطلبی قلم می زنم برای این نشریه وزین. در ولایتی که من سکنی دارم گواداگنینی می گویند این ویولن را، اگر در فارسی گوادنینی گفته می شود، عذرخواهی می کنم و ممنونم از تذکر سرکار عالی. خیلی دوست دارم تلفظها آن طوری نوشته شود که در فارسی معمول است، چنان که دو سه سال پیش در مورد تلفظ جاز نوشتم که نباید جز، به فتح جیم، گفته شود.

    املای لاتینی اسم این ویولن هم چنین است:
    Guadagnini

    این از گواداگنینی یا گوادنینی… اما متوجه نشدم گوارنری کجای مطلبم بود. یک چیز دیگر را هم نفهمیدم راستش، این همه غیظ و تخفیف برای چه؟ کمی با محبت و مهر به هم یاد بدهیم زودتر یاد می گیریم… باور کنید.

  • رها
    ارسال شده در تیر ۱۴, ۱۳۸۹ در ۱۱:۵۴ ق.ظ

    با تشکر، ببخشید من فکر کردم این نوشته را هم باز مترجم سایت ترجمه کرده و متوجه اسم شما(فاریا) نشدم. به هر حال اسم گوارنری در مقاله وادیم رپین نیز به اشتباه به فارسی برگردانده شده.با تشکر

  • salar
    ارسال شده در تیر ۱۴, ۱۳۸۹ در ۸:۳۷ ب.ظ

    ۲۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ merci

  • بابک ولی پور
    ارسال شده در تیر ۱۵, ۱۳۸۹ در ۹:۳۱ ق.ظ

    با تشکر از مترجم محترم
    پیشنهاد می کنم متون پس از ترجمه بازنویسی شوند . نارسایی هایی در متون ترجمه شده دیده می شود که با بازنویسی و روان کردن نوشتار می توان تا حدود زیادی به خوانش متن کمک کرد.

    با سپاس از هارمونی تاک که نوازنده های زیادی را در طول سال ها معرفی کرده است .

  • قادر
    ارسال شده در تیر ۱۵, ۱۳۸۹ در ۱۲:۰۶ ب.ظ

    ممنون از مطلب قشنگ شما منظر مطالب بعدی آقای پیربازاری هستیم.

  • ماریا
    ارسال شده در تیر ۱۶, ۱۳۸۹ در ۱۲:۰۸ ب.ظ

    یه سوال تو همون رهایی هستی که تو فیلم سوپر استار ویلن میزنی یه ان یادم افتاد این اسم کجا شنیدم یاد انجا افتادم البته یادم که در انتهای فیلم نوشته بود که ویلن طبق معمول میثم مروستی

    ولی برام جالب بود که این اسم انجا شنیده بودم

  • م-میثم
    ارسال شده در تیر ۲۲, ۱۳۸۹ در ۱۰:۳۲ ب.ظ

    اجراهای مولوا از باخ بسیار زیباست به همه توصیه می کنم این اجراها را بشنوند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

امینی: وفادار حدود ۴۰۰ اثر دارد

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با علیرضا امینی، نوازنده، ترانه سرا و مدیر ارکستر نیایش که قرار است در کنسرت «بگو کجایی» که قرار است ۹ شهریور ماه سال جاری در برج میلاد به روی صحنه برود؛ این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است.

اعجاز پاگانینی (II)

این باورکردنی‌ترین اتّهامی بود که می‌توانستند به او بزنند، زیرا تا آن زمان هیچ «انسان»ی آنگونه ویولن ننواخته بود! چنین شایعه‌ای در آن عصر کم از ترور فیزیکی نداشت و نیکولو را مجبور به ترک سرزمین مادری و مهاجرت به وین می‌کند. در آنجا با شوبرت آشنا می‌شود و مورد حمایت او قرار می‌گیرد و پس از چندی آوازه‌اش ابتدا پاریس و لندن و پس از چندی تقریباً تمامی شهرهای مهم اروپا را تسخیر می‌کند.

از روزهای گذشته…

بابک ولی پور

بابک ولی پور

متولد ۱۳۶۵ تهران نوازنده گیتار کلاسیک Valipour.b@gmail.com
بچه‌ها بیایید به موسیقی فکر کنیم… (III)

بچه‌ها بیایید به موسیقی فکر کنیم… (III)

آموختن دستگاه‌ها از شناسایی نام‌ها آغاز می‌شود. گوینده نام‌ها را یک به یک می‌گوید و سپس مانند قبل، با پرسش‌هایی به بچه‌ها کمک می‌کند یادگیری خود را بیازمایند. جالب این است که نام‌های نادرست دستگاه‌ها همگی نام‌‌هایی است که در کاربردهای دیگر درست است؛ مانند: ابوموسی، هما و … در شیار ۸ اشارات کوتاهی به فرم در موسیقی دیده می‌شود.
سان را و فلسفه کیهانی (IX)

سان را و فلسفه کیهانی (IX)

آرکسترا در اواسط دهه هفتاد، بعد از ظهر روزهای شنبه در پارک جرمن تاون در نزدیکی خانه فیلادلفیایشان به اجرای کنسرت های رایگان می پرداخت. گاهی در اجراهای اواسط دهه ۷۰ آرکسترا در کلوپ های شبانه فیلادلفیا، کسی پشت محل اجرا می ایستاد و دسته دسته ال پی های بدون مارک در جعبه های سفید را از ضبط اجراهای زنده گروه می فروخت (که یکی از آن ها ضبط اجرای هالوین بود که برای فروش آن مرد فروشنده لباس یک آدم فضایی طلایی رنگ را پوشیده بود و ال پی هم تنظیم کاوری بود از “Somewhere Over the Rainbow”.)
لیدی بلانت و مسیح (I)

لیدی بلانت و مسیح (I)

در میان ویلن های ساخته شده توسط آنتونیو استرادیواری شاید تنها یک ویلن بتواند رقیب ویلن مسیح ۱۷۱۶ باشد که بدون شک آن lady Blunt خواهد بود. این دو ویلن در کنار یکدیگر نمونه تمامی آن چیزی هستند که در رابطه با کار یک استاد، قابل ستایش است و جای خوشبختی است که این دو نمونه ارزشمند را به طور سالم در اختیار داریم.
منوچهر صهبایی: ترجیح میدهم بیشتر آثار ایرانی ضبط شود

منوچهر صهبایی: ترجیح میدهم بیشتر آثار ایرانی ضبط شود

بدنبال تهیه مطلب “آخرین پرچمدار” با منوچهر صهبایی موسیقیدان معاصر مصاحبه ای انجام دادیم که در این مطلب قسمت اول آنرا میخوانید.
سعید تقدسی: سپاسگذار دکتر موحد هستم

سعید تقدسی: سپاسگذار دکتر موحد هستم

رپرتوارهایی که اینجا برای کر فلوت بود، قبلا بسیار کم بود و آدم مجبور بود خودش آرانژمان انجام بدهد برای چنین ویزیت سانگی ولی الان این کر ها، بینهایت زیاد شده اند یعنی بخصوص از نظر رپرتوار، در موسسه های انتشاراتی مجله های نت موسیقی در آمریکا، شما هر قطعه ای که فکر کنید، تنظیم اش وجود دارد و بینهایت زیاد هستند. از نظر رپرتوار ما هیچگونه در مضیقه نیستیم و بی نهایت زیاد است.
CREMONA 1730–۱۷۵۰ nell olimpo della liuteria

CREMONA 1730–۱۷۵۰ nell olimpo della liuteria

نمایشگاهی کم سابقه برای ویلنهای تاریخی که بدست سازندگان بزرگی همچون ANTONIO STRADIVARI – GIUSEPPE GUARNERI DEL GESU, – CARLO BERGONZI ساخته و امروز معرف آثاری هنری و ارزشمند است.
به قلم یک بانوی رهبر (II)

به قلم یک بانوی رهبر (II)

زنان تا قرن بیستم، در واقع یعنی تا سال ۱۹۳۰، وارد عرصه رهبری نشدند. در آن سال، آنتونیا بریکو (Antonia Brico) برای نخستین بار با ارکستر فیلارمونیک برلین به اجرا پرداخت و البته خشم منتقدین را برانگیخت. سپس به کشورش یعنی ایالات متحده آمریکا بازگشت و هیچ پیشنهاد رهبری به او نشد.
درباره یکى از آثار دیوید ایستراخ: نهیلیسم وحشى

درباره یکى از آثار دیوید ایستراخ: نهیلیسم وحشى

یکى از سى دى هایى که ارزش شنیدنش را دارد اجراى استادانه دیوید ایستراخ از دوکنسرتو ویولن دو آهنگساز رمانتیک است. یکى از آنها کنسرتو ویولن و ارکستر برامس در رمینور ابوس ۷۷ و دیگرى کنسرتو ویولن و ارکستر چایکوفسکى در رماژر اپوس ۳۵ است. کنسرتو ویولن چایکوفسکى را ویولنیست هاى مطرح دیگرى چون آن سونى موتر یهودى منوهین، فراز و گرت اجرا کرده اند که این خود گواه اهمیت این اثر است. کنسرتو فرم موسیقى اى است که منشاء پیدایش آن از کلیسا بوده است. در کلیسا براى انجام مراسم مذهبى دو گروه کر وجود داشته است که یکى از آنها آیه ها را مى خوانده و دیگرى با خواندن خط آخر به آن جواب مى داده است و ساختى موسوم به آنتى فونى (ضد صدایى) داشته.
پدر

پدر

پاول آنکا همواره جزو خوانندگان و ترانه سرایانی بوده است که در اشعار خود به موضوعات انسانی و خانوادگی پرداخته و هرگز از ارزشهای واقعی زندگی، عشق میان والدین و فرزندان و روابط زیبای انسانی دور نبوده است. ترانه زیبای پدر (Papa) یکی از آثار زیبای او درباره ارزش عشق و محبت در خانواده و سرنوشت محتوم تمام انسانها است که به جدایی از عزیزان می انجامد و در نهایت آنچه باقی میماند یادگارهای عاطفی، خاطرات و درسهای زندگی هستند.