ویکتوریا مولووا

ویکتوریا مولووا
ویکتوریا مولووا
ویکتوریا مولووا، ویولن نواز روسی، متولد بیست وهفتم نوامبر ۱۹۵۹، نواختن ویولن را در مدرسه مرکزی مسکو آغاز کرد و در کنسرواتوار مسکو ادامه داد. نبوغ عجیبش موقعی جلب توجه جهانیان کرد که در سال ۱۹۸۰ جایزه اول مسابقات سیبلیوس را برد در هلسینکی و دو سال بعد مدال طلای مسابقات چایکوفسکی را به دست آورد. از آن وقت تا حال، با بهترین ارکسترها و رهبران جهان برنامه داشته و بسیاری دیگر از فستیوالهای بین‌المللی را فتح کرده است. ویکتوریا بر گستره وسیعی از دورانهای موسیقی تسلط دارد، از باروک تا معاصر.

علاقه‌ای که مولووا به اجراهای اصیل دارد باعث شده با بیشتر ارکسترها و آنسامبلهای اوریجینال همکاری کند، از قبیل ارکستر عصر روشنگری (۱)، ارکستر جیاردینو آرمونیکو، ارکستر باروک ونیز، و ارکستر رومانتیک و انقلابی.

ویکتوریا با اوتاویو دانتونه، هارپسیکورد نواز همکاری نزدیک دارد و اغلب تورهایش به اتفاق اوست. همین همکاری بود که منقدان، از جمله تیم اشلی در گاردین، نوشتند در موردش: یکی از زیباترین تجربه‌ها این است که باخ را با اجرای مولووا بشنوید… راست می‌گویند، ضبط اخیر او از سوناتها و پارتیتاهای باخ برای ویولن از بهترین کارهای ویکتوریا به شمار است. این ضبط از منتقدان سراسر جهان، درجه پنج ستاره گرفته و مولووا را به فکر انداخته، رسیتالهایی از آثار باخ در همه دنیا برگذارد، ولو چند فصل طول بکشد.

اولین باری که خطر کرد ورود به موسیقی معاصر را، سال ۲۰۰۰ بود که آلبومی تولید کرد با عنوان “نگاهی از ورای شیشه” که در آن چند کار جاز و پاپ از ماتیو بارلی اجرا کرد که برای ویولن سولو همراه با گروه تنظیم شده بود. این تجربه ادامه دارد و هم اکنون کاری در دست دارد با نام “دخترک دهاتی” که باز هم اثری است از بارلی، شوربایی از کلاسیک، کولی و جاز.

مولووا اخیرا به اجرای یک سری موسیقی مجلسی دعوت شده به عنوان نوازنده اول در مرکز موسیقی کرانه جنوبی لندن. سرپرست این مرکز، مارشال مارکوس می‌گوید ویکتوریا ویرتوئوزی بزرگ است با شهامت کافی برای تجربه کارهای جدید. این فصل، مولووا با خانه کنسرت وین همکاری دارد به عنوان هنرمند مهمان و فصل آتی با ارکستر سنفونیک لندن کنسرتهایی در مرکز باربیکان لندن و سن لوک خواهد داشت.

مولووا در رسیتالهایش بیشتر با کاتیا لابک کار می‌کند. اخیرا هم با پیانو نواز، کریستیان بزیدنو آثاری از شوبرت و بتهوون نواخته و سوناتهای بتهوون را ضبط کرده است. دیسکهای عدیده که برای کمپانی فیلیپس ضبط کرده، جوایزی برایش به ارمغان آورده است. در سال ۲۰۰۵ به همکاری با شرکت اونیکس رو آورد و ضبط کنسرتوهای ویوالدی با جیاردینو آرمونیکو به رهبری جیووانی آنتونینی جایزه دیاپازون طلایی سال ۲۰۰۵ را نصیبش کرد. سایر کارهای ضبط شده مولووا مشتمل است بر اوکتت شوبرت، سوناتهای باخ برای ویولن و کلاوسن (۲) و شش سونات و پارتیتای باخ.

ویکتوریا مولووا بیشتر با دو ویولن می‌نوازد: استرادیواری ژول فالک ۱۷۲۳ یا گوادنینی ۱۷۵۰٫

مولووا اخیر، بعد از انتشار فوق موفق سی.دی سوناتها و پارتیتاهای باخ، پنج لم برای اجرای بهتر این شش اثر پیشنهاد کرده که در مجله استرینگز چاپ شده است. در شماره‌های آینده ترجمه این لمها تقدیم خوانندگان گفتگوی هارمونیک (۴) خواهد شد.

audio file بشنوید ساراباند را از پارتیتای دوم باخ با اجرای مولووا که با ویولن گواداگنینی ۱۷۵۰ نواخته و ضبط شده، با سیمهای زهی (روده‌ای)، آرشه باروک ساخت والتر باربیرو، و با لای ۴۱۵ هرتز (۳).

وبسایت شخصی ویکتوریا مولووا
صفحه فیسبوک مولووا


توضیح:
توضیح (۱) عصر روشنگری به دوره‌ای از سده هجدهم گفته می‌شود که در اروپا حرکتی براه افتاد توسط منورالفکران، که بر عقلانیت بشر و علم تاکید داشت.
توضیح (۲) خواننده باید توجه داشته باشد کلاوسن، هارپسیکورد و چمبالو هر سه یک ساز هستند، به سه زبان. این ساز سلف پیانوی امروزی است که ابتدا نام طولانی “گراوی چمبالو کول پیانو فورته” را یدک می‌کشید، یعنی چمبالویی که قادر است صداهای پیانو (آرام) و فورته (قوی) را اجرا کند! و بعد به پیانو فورته و بعد تر به پیانو خلاصه شد.
توضیح (۳) سیم دوم ویولن باید لا کوک شود. به طور طبیعی و قبل از پیوند موسیقی با فیزیک صوت، نت لا ۴۳۵ هرتز فرکانس داشت. بعد برای آسانی محاسبات فیزیک، فرکانس قراردادی لا روی ۴۴۰ هرتز تثبیت شد. اما مولووا ترجیح می‌دهد در نواختن سوناتها و پارتیتاهای باخ لا را بم‌تر کوک کند.
توضیح (۴) خواننده ادیب و دقیق ایراد خواهد کرد که املای “گفت وگو” به شکل چسبیده صحیح نیست. لازم دیدم توضیح دهم، گفتگوی هارمونیک با همین املا حالت آرم این نشریه را پیدا کرده و بیشتر باید به شکل یک لوگو و طرح گرافیکی به آن نگاه کرد. این بنده اطلاعی ناچیز از ادب فارسی دارد، ولی ناگزیر است برای هماهنگی با این آرم گفتگو بنویسد جایی که اسم مجله مراد است. امید است خواننده دانشمند مجله عذرم را بپذیرد.

10 دیدگاه

  • رها
    ارسال شده در تیر ۱۳, ۱۳۸۹ در ۸:۰۱ ب.ظ

    می بینم که هارمونی تاک به ویولن تاک تبدیل شده! از نظر من که ویولن می زنم خوبه، بقیه نوازنده ها چی می گن، نمی دونم!

  • رها
    ارسال شده در تیر ۱۳, ۱۳۸۹ در ۸:۰۴ ب.ظ

    تورو خدا به این مترجمتون بگین گوادنینی و گوارنری رو درست بنویسه! تو مقاله دیشبی هم (وادیم رپین) غلط نوشته شده، لااقل یه بار مقاله رو نگاه کنین! تا حالا بارها ایم مسئله رو خواننده ها گفتن و شما باز هم بی توجهی می کنین!!!!!!!!!!!!!!

  • arian
    ارسال شده در تیر ۱۴, ۱۳۸۹ در ۱:۴۳ ق.ظ

    لابد این یکی هم یهودی

  • ارسال شده در تیر ۱۴, ۱۳۸۹ در ۳:۵۹ ق.ظ

    رهای گرامی

    من “مترجمشون” نیستم، گاهی مطلبی قلم می زنم برای این نشریه وزین. در ولایتی که من سکنی دارم گواداگنینی می گویند این ویولن را، اگر در فارسی گوادنینی گفته می شود، عذرخواهی می کنم و ممنونم از تذکر سرکار عالی. خیلی دوست دارم تلفظها آن طوری نوشته شود که در فارسی معمول است، چنان که دو سه سال پیش در مورد تلفظ جاز نوشتم که نباید جز، به فتح جیم، گفته شود.

    املای لاتینی اسم این ویولن هم چنین است:
    Guadagnini

    این از گواداگنینی یا گوادنینی… اما متوجه نشدم گوارنری کجای مطلبم بود. یک چیز دیگر را هم نفهمیدم راستش، این همه غیظ و تخفیف برای چه؟ کمی با محبت و مهر به هم یاد بدهیم زودتر یاد می گیریم… باور کنید.

  • رها
    ارسال شده در تیر ۱۴, ۱۳۸۹ در ۱۱:۵۴ ق.ظ

    با تشکر، ببخشید من فکر کردم این نوشته را هم باز مترجم سایت ترجمه کرده و متوجه اسم شما(فاریا) نشدم. به هر حال اسم گوارنری در مقاله وادیم رپین نیز به اشتباه به فارسی برگردانده شده.با تشکر

  • salar
    ارسال شده در تیر ۱۴, ۱۳۸۹ در ۸:۳۷ ب.ظ

    ۲۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ merci

  • بابک ولی پور
    ارسال شده در تیر ۱۵, ۱۳۸۹ در ۹:۳۱ ق.ظ

    با تشکر از مترجم محترم
    پیشنهاد می کنم متون پس از ترجمه بازنویسی شوند . نارسایی هایی در متون ترجمه شده دیده می شود که با بازنویسی و روان کردن نوشتار می توان تا حدود زیادی به خوانش متن کمک کرد.

    با سپاس از هارمونی تاک که نوازنده های زیادی را در طول سال ها معرفی کرده است .

  • قادر
    ارسال شده در تیر ۱۵, ۱۳۸۹ در ۱۲:۰۶ ب.ظ

    ممنون از مطلب قشنگ شما منظر مطالب بعدی آقای پیربازاری هستیم.

  • ماریا
    ارسال شده در تیر ۱۶, ۱۳۸۹ در ۱۲:۰۸ ب.ظ

    یه سوال تو همون رهایی هستی که تو فیلم سوپر استار ویلن میزنی یه ان یادم افتاد این اسم کجا شنیدم یاد انجا افتادم البته یادم که در انتهای فیلم نوشته بود که ویلن طبق معمول میثم مروستی

    ولی برام جالب بود که این اسم انجا شنیده بودم

  • م-میثم
    ارسال شده در تیر ۲۲, ۱۳۸۹ در ۱۰:۳۲ ب.ظ

    اجراهای مولوا از باخ بسیار زیباست به همه توصیه می کنم این اجراها را بشنوند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

شروع یک گفتگو «نغمه» یا «صدا»

از دیدگاه علم فیزیک، فرق اصوات موسیقایی با اصوات غیر موسیقایی، در طول موج آنهاست. هنگامی که ارتعاش صوت منظم باشد، دامنۀ موج و بسامد آن ثابت و منظم است و به گوش خوش می آید، اصوات موسیقایی غالباً از این نوعند، این امواج در زبان انگلیسی تن (tone) نامیده می شوند؛ ولی هنگامی که ارتعاش صوت نامنظم باشد و دامنه و بسامد موج دایماً بدون نظم و قاعدۀ خاصی تغییر کند، به گوش ناخوشایند است و اصوات غیرموسیقایی از این نوع هستند، این امواج در زبان انگلیسی نویز (Noise) نامیده می شوند.* فرهنگستان زبان و ادب فارسی در مقابل واژه پیچ (Pitch) و تن (Tone) اصطلاح فارسی نغمه را استفاده کرده که در سال های اخیر تا حد زیادی جای خود را در ادبیات موسیقی شناسی باز کرده است و در کتاب های موسیقی نیز بسیار دیده می شود که به جای صوت موسیقایی از واژه «نغمه» استفاده شده است. نوشته ای که پیش رو دارید، به نقد این واژه مصوب شده توسط فرهنگستان زبان و ادب فارسی می پردازد.

نوائی: ما به دنبال رقابت سالم هستیم

با خانم موحد در این خصوص مشورت کردیم و حتی من پیشنهاد کردم که این کر فلوت از دامان انجمن فلوت بیرون بیاید چون اکثر اعضا مشترک هستند اما خانم دکتر موافقت نکردند گفتند که بهتر است که هرکدام از سازمان ها به طور جداگانه کار کنند ولی بچه ها هم خیلی از این ایده استقبال کردند و همانجا سازهایمان را باز کردیم و دو سه تا قطعه ای که من با خودم داشتم اتفاقی، تمرین کردیم و آن اولین جلسه ای بود که کر فلوت در منزل خانم دکتر موحد تمرین کرد و در آنجا حدود پانزده شانزده نفر بودیم، وقتی که باهم تمرین کردیم من به آنها گفتم که معمولا یک چنین کاری را نمی توان بدون رهبر انجام داد.

از روزهای گذشته…

شانون کرفمن، ستاره نوظهور گیتار الکتریک

شانون کرفمن، ستاره نوظهور گیتار الکتریک

شانون کرفمن(Shannon Curfman )، گیتاریست و خواننده آمریکای سبک بلوز و راک متولد ۳۱ جولای ۱۹۸۵ در Fargo واقع در North Dakota است. وی در سال ۱۹۹۹ اولین آلبوم خود را با نام Loud Guitars, Big Suspicions منتشر کرد. آلبوم او با استقبال روبه رو شد نه به دلیل آنکه او یک گیتاریست و خواننده راک زن بود بلکه او فقط ۱۳ سال داشت! صدای گیرا و توانای بالای او در نواختن گیتار الکتریک بسیاری از شنوندگان آثار او را متحیر کرد، زیرا قبول کردن این اجرا در سن او خیلی مشکل بود. در سن ۱۴ سالگی برای اشعار، صدای گیرا و با احساس و اجرای آتشین با گیتار جایزه گرفت.
گفتگو با پولینی (II)

گفتگو با پولینی (II)

در تبحر تکنیکی پلینی جای بحثی نیست اما این طرز فکر که پلینی از لحاظ احساسی تعلق خاطری به کار خود ندارد و به جای اینکه با احساس به تفسیر موسیقی بپردازد، فقط در آن تجسس می کند، به موضوع بحث برانگیز تبدیل شده است. یکی از برجسته ترین طرفداران پلینی، ادوارد سعید بود که روی دیگر سکه را نشان داد.
جوابیه شرکت صوت آذین به مطلب “حکایت یک اختراع موسیقایی ایرانی”

جوابیه شرکت صوت آذین به مطلب “حکایت یک اختراع موسیقایی ایرانی”

چندی پیش مطلبی با عنوان “حکایت یک اختراع موسیقایی ایرانی” درباره دستگاه ابداعی آقای افشین سپهوندی در این مجله به چاپ رسیده بود که امروز نامه آقای سپهوندی را در سایت می بینید که در جواب این مطلب فرستاده شده است.
نوربخش: در زمینه تدریس با مشکل استاندارد روبرو هستیم

نوربخش: در زمینه تدریس با مشکل استاندارد روبرو هستیم

در ابتدا تصمیم من برای نوشتن این سلسله مقالات ناشی از دو امر بود: اول، یکسری نیازها و کاستی هایی که در زمینه تدریس ویولون احساس می کردم و دوم، عقایدی که بطور کلی خودم در ارتباط با آموزش داشتم. من احساس می کردم که ما در زمینه نوازندگی ویولن نیازمند به تبیین و بیان یکسری استانداردهای صحیح هستیم و اطلاع و استفاده از استانداردها را نیاز همگان می دانستم.
بانگ چاووش (II)

بانگ چاووش (II)

کانون چاووش، پرکار و پر شور به فعالیت مشغول بود؛ هنرمندان جوان این کانون، خودشان، می ساختند، خودشان می نواختند و می خواندند، خودشان ضبط می کردند و همینطور خودشان آثار را توزیع می کردند! ساختمانی که گروه چاووش در آن به فعالیت می پرداخت، ساختمانی قدیمی بود در خیابان حقوقی (۴) که امروز در این ساختمان «مکتب خانه میرزاعبدالله» و انتشارات «ماهور» مشغول به کار است.
پنجره ای موسیقی شناسانه به موسیقی آوانگارد (I)

پنجره ای موسیقی شناسانه به موسیقی آوانگارد (I)

پرده‌ی آهنین که روزگاری کشورهای زیادی را از باقی جهان جدا می‌ساخت، همچون بسیاری پرده‌ها و دیوارهای دیگر دو کارکرد داشت؛ یکی پوشاندن جهان خارج پرده از چشمان درونیان و دیگری پوشاندن دنیای داخل پرده از چشم بیرونیان، و گویا این دومی برای برپا دارندگانش مهم‌تر بود. همین دو ویژگی اصلی پرده (اگرچه با نسبت‌هایی متفاوت) سودمندی و ناسودمندی‌های کتاب «تئوری کمپوزیسیون معاصر»، نوشته‌ی جمعی از موسیقی‌شناسان روس و ترجمه‌ی «مسعود ابراهیمی» مترجم باهمت و پرتلاش چندین جلد از آثار نظریه‌پردازان روسی درباره‌ی هارمونی و…، را بر ما می‌گشاید که این بار او متنی روزآمدتر را برگزیده و احتمالا اولین ترجمه‌ی این کتاب پیشرفته‌ را به زبانی دیگر فراهم آورده است (ترجمه‌ای به زبان دیگر از آن یافت نشد).
سر کالین دیویس (I)

سر کالین دیویس (I)

دیویس در سال ۱۹۲۷ در ویبریج در سِری به دنیا آمد. او در سال ۱۹۸۰ نشان شوالیه و در سال ۲۰۰۹ نشان موسیقی ملکه را دریافت نمود. او موفق به دریافت جایزه های بین المللی زیادی شد و برای تفسیرهایش از موتسارت، سیبلیوس و برلیوز مشهور بود. در مصاحبه ای با روزنامه گاردین در سال ۲۰۰۲، دیویس می گوید که وقتی که رهبری نمی کند به یک بافنده حریص تبدیل می شود و ژاکت های گلدار و ظریفی که همسر و دخترهایش در روز مصاحبه به تن داشتند نیز دست بافت او بودند. دیویس با خنده می گوید که «فکر می کنم که بین بافتنی کردن و رهبری کردن شباهتی وجود دارد. برای ایجاد طرحی مانند این باید آهسته رو و زحمتکش باشید، همچنین برای کار موسیقی نیز باید همینگونه بود.»
تعزیه خوانی (IV)

تعزیه خوانی (IV)

تعزیه از نظر لغت به معنی ظهار همدردی، سوگواری و تسلیت است ولی به عنوان شکلی از نمایش ریشه در اجتماعات و مراسم یاد کرد شهادت امام حسین (ع) در ایام محرم دارد و در طول تکامل خود بازنمایی محاصره و کشتار صحرای کربلا محور اصلی آن بوده و هیچ گاه ماهیت مذهبی اش را از دست نداده است.
نائریکا، زن پهلوان

نائریکا، زن پهلوان

مینو رضایی نوازنده و مدرس دف است. فعالیت های او با ارکستر دالاهو با مدیریت مسعود حبیبی آغاز شده و با پایان گرفتن فعالیت این ارکستر، وی با جدیت مثال زدنی اقدام به تشکیل ارکستر کوبه ای بزرگی با استفاده از بانوان نوازنده کرده است. این ارکستر که نائریکا نام دارد، امروز بزرگترین ارکستر موسیقی زنان در ایران می باشد و تا به حال برنامه هایی در تالارهایی مانند میلاد و وحدت داشته است. با مینو رضایی سرپرست این ارکستر گفتگویی کرده ایم که می خوانید:
محمد رضا درویشی و کلیدر (I)

محمد رضا درویشی و کلیدر (I)

این مطلب در نگاه اول نقد یا توصیف ساختاری اثر کلیدر ساختۀ محمدرضا درویشی نیست و بیشتر تلاش شده به بهانۀ اجرای کلیدر و آثار مشابه نگاهی داشته باشیم به علل و عواملی که به واسطۀ آن اینگونه آثار مورد اقبال عمومی قرار نمی گیرند. چندی پیش، کنسرت مشترک هنرمندان حسین علیزاده و محمدرضا درویشی، در راس خبر های هنری مربوط به موسیقی قرار گرفته بود. کنسرتی که با واکنش های متفاوتی از زوایای گوناگون مواجه شد که یکی از آنها دعوت از بخش زهی ارکستر ملی (ناسیونال اکراین) بود.