ونسا دو رزا، هورن نواز موسیقی فیلم

ونسا دو رزا
ونسا دو رزا
«درست است که من قبلا موسیقی فیلم های بیشماری را مینواختم اما آن زمان شرایط آنگونه بود. امروزه به خاطر بار سنگین ترافیک نواختن حداکثر دفعات ممکن در روز – معمولا ۳ یا ۴ جلسه- غیر ممکن است. زیرا در گذشته ما می توانستم در نیم ساعت خودمان را به هرکجا که در لس آنجلس می خواستیم برسانیم. یک روز برای اجرا در استودیویی تماسی با من گرفته شد و قرار شد که من در وقت نهار به آنجا بروم که نزدیک به محل کار صبحم بود. بنابراین تا آن استودیو پیاده رفتم. وقتی وارد شدم دیدم که روی پایه فقط آهنگی با دو نت وجود دارد. از من خواسته شد که آن را قوی بنوازم و من این کار را انجام دادم. سپس پرسیدم که چه چیز دیگری را باید بنوازم و آنها گفتند فقط همین! و این قطعه ضبط شده موفقیت چشمگیری را از آن خود کرد!»

«من موزار و استرائوس را آموخته بودم اما کار در استودیو به توانایی متفاوتی احتیاج داشت. آهنگ ها همیشه جدید هستند و قبلا آنها را نشنیده ایم؛ ما آن را اجرا می کردیم وآنها ضبط می کردند. آدم هیچوقت نمی داند که کار چطور از آب در می آید. خوشبختانه من از این جهت مشکلی نداشتم و به همین دلیل در دنیای تجاری موسیقی شناخته شده هستم. آلفرد برین می گفت: هیچ گاه کار اجرای کنسرت انجام نده و در نتیجه من اینگونه کار می کنم.»

ونسان دو رزا (Vincent DeRosa) در سال ۱۹۲۰ در خانواده ای اهل موسیقی در کانزاس سیتی به دنیا آمد. پدرش نوازنده کلارینت و مادرش خواننده بود. خانواده دو روزا ابتدا به شیکاگو نقل مکان کردند که در آنجا ونسان نواختن هورن را زیر نظر پی. دلسی (P. Delcce) آغاز کرد وسپس به لس آنجلس رفتند. ونسان مدت کوتاهای نزد داییش ونسان دوروبرتیس (که هورن نواز استودیوی پارامونت بود) به آموختن پرداخت و سپس آلفرد برین افسانه ای (عموی دنیس برین و هورن نواز اصلی شرکت فاکس قرن بیستم) را به عنوان استاد در کنار خو داشت.

او کار حرفه ای را از ۱۷ ساگی در بخش هورن شرکت فاکس آغاز کرد. در طول جنگ جهانی دوم، ونسان نوازنده ارکستر ارتش در سانتا آنا بود. او پس از مرخص شدن از ارتش تصمیم گرفت که به طور مستقل به ضبط کارهایش در لس آنجلس بپردازد. در نتیجه اولین که کاری که به آن مشغول شد نواختن در برنامه های زنده رادیویی بود که به خوبی از پس آن برآمد.

ونسان به عنوان یک هورن نواز جوان تجربه خود را از طریق استفاده از فرصت های نوازندگی بیشمار به عنوان یک نوازنده مستقل بدست آورد در حالیکه بسیاری از نوازندگانی که با استادیو ها قرار داشتند به فرصت های این چنینی دسترسی نداشتند. خیلی زود ونسان به هورن نواز برتر در صنعت ضبط موسیقی تبدیل شد. بسیاری از آهنگ سازان فیلم به تُن زیبا و گرم او جذب شده و در موسیقی متن فیلم های خود تکنوازی برجسته ای از هورن را نیز گنجاندند. تاثیر ونسان بر این تجارت باعث بوجود آمدن استاندارد جدیدی برای قطعه های هورن در استودیو ها شد.

ونسان بیش از شش دهه در فیلارمونیک لس آنجلس، درکلوپ هورن لس آنجلس، و برای هنری منسینی، آلفرد نیومان، لالو چیفرین، جان ویلیامز و … به نوازندگی مشغول بود. کارهای او را می توان در فیلم های سینمایی (مانند ای تی، روزگار شراب و گل سرخ، گاوچران ها، سنگلاخ، رابین هود)، در تلوزیون و آثار بسیاری از خوانندگان ( از جمله اِلا فیتزجرالد و فرانک سینتارا) شنید.

ونسان در اواخر دهه ۵۰ قرن بیست نواختن با یک هورن Conn 8D را آغاز کرد. آهنگ سازان از صدای آن بسیار خوششان آمد و هورن نوازان بسیاری به این نوع ساز روی آوردند که صوت یکپارچه تری ایجاد می کرد که به عنوان صدای هورن لس آنجلس شناخته می شد و مورد احترام بود. ونسان علاوه بر نوازندگی روی طراحی هورن با صنعت گران و هورن سازان مختلفی کار کرده است از جمله آنها می توان مدل پکسمن ۴۰ L با مِروِدر و هورن هریتِج با هُویر را نام برد.

ونسان سی سال (۱۹۷۴- ۲۰۰۵) عضو هیئت علمی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی بود و آثار دانشجوهای او را در سراسر دنیا در هر صورتی از نوازندگی هورن از جاز و سمفونیک و موسیقی مجلسی گرفته تا تکنوازی و نواختن در استودیو می توان شنید. از بین شاگردان او می توان پسر خاله اش هنری سیگیسمونتی (هورن نواز اصلی فیلارمونیک لس آنجلس به رهبری زوبین مهتا)، جورج پرایس (هورن نواز سوم دائم فیلارمونیک لس آنجلس) و برادر زاده اش جفری دو روزا (هورن نواز پر مشغله استودیو) را نام برد.

صندوق کمک هزینه ونسان دوروزا (که اکنون حامی مسابقه تکنوازی IHS است) در سال ۲۰۰۳ تاسیس شد و ونسان در سال ۲۰۰۴ به عنوان عضو افتخاری HIS انتخاب شد.

hornsociety.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

همه حق اظهارنظر دارند

با این جمله لابد بارها برخورد کرده‌ایم. وقتی از آن استفاده می‌کنیم که کسی به نظر کس دیگری اعتراض کرده باشد. مثلاً وقتی‌که کسی بگوید «این چه مطلب بیراهی است که فلانی نوشته». جمله‌ی لیبرال‌منشانه‌ای است که این روزها طرفدارهایش از گذشته هم خیلی خیلی بیشتر شده و به‌سختی ممکن است بتوانیم با آن مخالفت کنیم.

مروری بر آلبوم «سایه وار»

مسعود شعاری از آن دسته نوازندگان برجسته‌ای است که بخشی از همِّ حرفه‌ای خود را معطوف سبک‌شناسی و اجرای مجدد آثار دیگر استادان بزرگ موسیقی ایرانی برای سه‌تار کرده است. نتیجه‌ی این کندوکاوِ او را پیش‌تر از یک سو در قالب سمینارها و اجراهای زنده‌ی آشنایی با شیوه‌ی نوازندگان قدیم (این که تا چه اندازه موفقیت‌آمیز بوده جایگاهی دیگر می‌خواهد) و از سوی دیگر دست‌کم یک آلبوم با عنوان «کاروان صبا» با تمرکز بر انتقال به سه‌تار و اجرای آثار صبا دیده‌ایم. آلبوم تازه‌ی «سایه‌وار» تداوم همین راه است و از آن رو که اجرای تفسیرمند و هنرمندانه‌ی آثار کارگان کلاسیک موسیقی ایرانی در برهه‌ی حاضر اهمیت فراوان دارد، شایسته‌ی توجه.

از روزهای گذشته…

منوچهر صهبایی: ترجیح میدهم بیشتر آثار ایرانی ضبط شود

منوچهر صهبایی: ترجیح میدهم بیشتر آثار ایرانی ضبط شود

بدنبال تهیه مطلب “آخرین پرچمدار” با منوچهر صهبایی موسیقیدان معاصر مصاحبه ای انجام دادیم که در این مطلب قسمت اول آنرا میخوانید.
متبسم: موسیقی باید شما را متاثر کند نه متحیر!

متبسم: موسیقی باید شما را متاثر کند نه متحیر!

من در دانشسرای هنر (روزانه) و هنرستان ملی موسیقی (شبانه) درس موسیقی خواندم، مدرسه غیر رسمی دیگر نظیر خانه مان، چاووش، دستان و غیره … نیز زیاد دیده ام که تاثیرش بسیار بیشتر از رسمی هایش بود.
نت نگاری

نت نگاری

بدون شک یکی از عناصر ی که میتوان با آن فرهنگ یک ملت را محک زد و اطلاعات زیادی از آداب و رسوم و اعتقادات آنها کسب کرد موسیقی آن ملت است.
آلفرد اشنیتکه و سبک پلی استایلیسم (I)

آلفرد اشنیتکه و سبک پلی استایلیسم (I)

آلفرد اشنیتکه (Alfred Garyevich Schnittke) متولد ۲۴ نوامبر سال ۱۹۳۴، یک آهنگساز یهود روسی- آلمانی بود. پدرش روسی تباری متولد فرانکفورت و مادرش یک ولگا ژرمن (Volga German) متولد روسیه بود. ولگا ژرمن یکی از نژادهای آلمان است که مردمانش در نزدیکی رودخانه ولگا می زیستند و اکثریت آنها در قرن های ۱۹ و ۲۰ به کشورهای آمریکایی، برزیل و دیگر کشورها مهاجرت کردند.)
آوازهای تلخ سرزمین من  (II)

آوازهای تلخ سرزمین من (II)

او که بسیار به موسیقی محلی ایران علاقمند بود، در سال ۱۳۳۸، به ضبط هشت ترانه ی محلی ایران پرداخت که در کشور فرانسه جایزه ی اول “شارل کروس” را دریافت نمود. وکیلی پیش از این به تحقیق در مورد شیوه ی اجرای این ترانه های روستایی در مناطق مختلف ایران پرداخته بود.
بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (III)

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (III)

در نگاهی کلی می توان از چند زاویه به بررسی قطعات و آثار پرویز مشکاتیان پرداخت که به طور خلاصه به شرح زیر است:
شریفیان: موسیقی کلاسیک شما را به جلو هل می دهد

شریفیان: موسیقی کلاسیک شما را به جلو هل می دهد

دکتر محمدسعید شریفیان در سال ۱۳۳۳ در تهران متولد شد. پس از اتمام تحصیلات متوسطه با عزیمت به انگلستان به تحصیل موسیقی پرداخت و پس از اتمام کورس Foundation در کالج موسیقی لیدز، فوق دیپلم موسیقی را از دانشگاه هادرزفیلد و فوق دیپلم در هنرهای تجسمی را از دانشگاه لندن و دیپلم نوازندگی فلوت و دیپلم های هارمونی و کنترپوان را از کالج سلطنتی موسیقی لندن اخذ نمود. وی لیسانس و فوق لیسانس خود را در موسیقی با گرایش آهنگسازی از انستیتوی موسیقی کلچستر (دانشگاه انگلین) دریافت کرد و در ادامه، درجه دکترا در فیزیک صوت و موسیقی الکتروآکوستیک را در دانشگاه پادوای ایتالیا اخذ کرد. دکتر شریفیان در کنار فعالیت های آموزشی در کنسرواتوارهای ایتالیا و کالج های موسیقی در انگلیس، چندین سال مدیریت هنری و اجرایی گروه ها و ارکسترهای مجلسی و کر را تجربه کرده است. به علاوه، پنج سال نیز در مجموعه هنری کمونیتامونتانا و دو ارکستر فیلارمونیک ایالت توسکانی به عنوان آهنگساز مقیم فعالیت داشته است.
پاتتیک شماره یک (II)

پاتتیک شماره یک (II)

سمفونی چهارم چایکوفسکی در فا مینور، اپوس ۳۶، در سال ۱۸۷۷ برای مادام فون مک (Nadezhda von Meck) تصنیف شده و در بالای سمفونی نوشته می شود: “تقدیم به بهترین دوست من”. لازم به ذکر است بدانید که موضوع تقدیم این اثر به بانو فون مک، ارتباطی به اندیشه اثر ندارد. در آن زمان چایکوفسکی که مدتی ارتباط نامه ای اش را با بانو فون مک قطع کرده بوده، قصد آنرا داشته که از این بانو به عنوان ساپورت کننده مالی و تنها محرم اسرارش تشکر کند.
نی و قابلیت های آن (V)

نی و قابلیت های آن (V)

سازی است از خانواده آلات موسیقی بادی. چنانکه از نامش پیداست، دو استوانه است که به یکدیگر جفت یا متصل کرده اند و به همین سبب آن را جفته هم می نامند.
اطلاعیه دوم  مسابقه کشوری گیتار  جَز – بلوز (پاییز ۸۷)

اطلاعیه دوم مسابقه کشوری گیتار جَز – بلوز (پاییز ۸۷)

اطلاعیه دوم مسابقه کشوری جز و بلوز : در این اطلاعیه نحوه ثبت نام و مهلت زمانی مربوط به آن مشخص شده است. زمان ثبت نام یک مرداد ماه الی ۱۵ مرداد ماه سال ۱۳۸۷ میباشد .