ونسا دو رزا، هورن نواز موسیقی فیلم

ونسا دو رزا
ونسا دو رزا
«درست است که من قبلا موسیقی فیلم های بیشماری را مینواختم اما آن زمان شرایط آنگونه بود. امروزه به خاطر بار سنگین ترافیک نواختن حداکثر دفعات ممکن در روز – معمولا ۳ یا ۴ جلسه- غیر ممکن است. زیرا در گذشته ما می توانستم در نیم ساعت خودمان را به هرکجا که در لس آنجلس می خواستیم برسانیم. یک روز برای اجرا در استودیویی تماسی با من گرفته شد و قرار شد که من در وقت نهار به آنجا بروم که نزدیک به محل کار صبحم بود. بنابراین تا آن استودیو پیاده رفتم. وقتی وارد شدم دیدم که روی پایه فقط آهنگی با دو نت وجود دارد. از من خواسته شد که آن را قوی بنوازم و من این کار را انجام دادم. سپس پرسیدم که چه چیز دیگری را باید بنوازم و آنها گفتند فقط همین! و این قطعه ضبط شده موفقیت چشمگیری را از آن خود کرد!»

«من موزار و استرائوس را آموخته بودم اما کار در استودیو به توانایی متفاوتی احتیاج داشت. آهنگ ها همیشه جدید هستند و قبلا آنها را نشنیده ایم؛ ما آن را اجرا می کردیم وآنها ضبط می کردند. آدم هیچوقت نمی داند که کار چطور از آب در می آید. خوشبختانه من از این جهت مشکلی نداشتم و به همین دلیل در دنیای تجاری موسیقی شناخته شده هستم. آلفرد برین می گفت: هیچ گاه کار اجرای کنسرت انجام نده و در نتیجه من اینگونه کار می کنم.»

ونسان دو رزا (Vincent DeRosa) در سال ۱۹۲۰ در خانواده ای اهل موسیقی در کانزاس سیتی به دنیا آمد. پدرش نوازنده کلارینت و مادرش خواننده بود. خانواده دو روزا ابتدا به شیکاگو نقل مکان کردند که در آنجا ونسان نواختن هورن را زیر نظر پی. دلسی (P. Delcce) آغاز کرد وسپس به لس آنجلس رفتند. ونسان مدت کوتاهای نزد داییش ونسان دوروبرتیس (که هورن نواز استودیوی پارامونت بود) به آموختن پرداخت و سپس آلفرد برین افسانه ای (عموی دنیس برین و هورن نواز اصلی شرکت فاکس قرن بیستم) را به عنوان استاد در کنار خو داشت.

او کار حرفه ای را از ۱۷ ساگی در بخش هورن شرکت فاکس آغاز کرد. در طول جنگ جهانی دوم، ونسان نوازنده ارکستر ارتش در سانتا آنا بود. او پس از مرخص شدن از ارتش تصمیم گرفت که به طور مستقل به ضبط کارهایش در لس آنجلس بپردازد. در نتیجه اولین که کاری که به آن مشغول شد نواختن در برنامه های زنده رادیویی بود که به خوبی از پس آن برآمد.

ونسان به عنوان یک هورن نواز جوان تجربه خود را از طریق استفاده از فرصت های نوازندگی بیشمار به عنوان یک نوازنده مستقل بدست آورد در حالیکه بسیاری از نوازندگانی که با استادیو ها قرار داشتند به فرصت های این چنینی دسترسی نداشتند. خیلی زود ونسان به هورن نواز برتر در صنعت ضبط موسیقی تبدیل شد. بسیاری از آهنگ سازان فیلم به تُن زیبا و گرم او جذب شده و در موسیقی متن فیلم های خود تکنوازی برجسته ای از هورن را نیز گنجاندند. تاثیر ونسان بر این تجارت باعث بوجود آمدن استاندارد جدیدی برای قطعه های هورن در استودیو ها شد.

ونسان بیش از شش دهه در فیلارمونیک لس آنجلس، درکلوپ هورن لس آنجلس، و برای هنری منسینی، آلفرد نیومان، لالو چیفرین، جان ویلیامز و … به نوازندگی مشغول بود. کارهای او را می توان در فیلم های سینمایی (مانند ای تی، روزگار شراب و گل سرخ، گاوچران ها، سنگلاخ، رابین هود)، در تلوزیون و آثار بسیاری از خوانندگان ( از جمله اِلا فیتزجرالد و فرانک سینتارا) شنید.

ونسان در اواخر دهه ۵۰ قرن بیست نواختن با یک هورن Conn 8D را آغاز کرد. آهنگ سازان از صدای آن بسیار خوششان آمد و هورن نوازان بسیاری به این نوع ساز روی آوردند که صوت یکپارچه تری ایجاد می کرد که به عنوان صدای هورن لس آنجلس شناخته می شد و مورد احترام بود. ونسان علاوه بر نوازندگی روی طراحی هورن با صنعت گران و هورن سازان مختلفی کار کرده است از جمله آنها می توان مدل پکسمن ۴۰ L با مِروِدر و هورن هریتِج با هُویر را نام برد.

ونسان سی سال (۱۹۷۴- ۲۰۰۵) عضو هیئت علمی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی بود و آثار دانشجوهای او را در سراسر دنیا در هر صورتی از نوازندگی هورن از جاز و سمفونیک و موسیقی مجلسی گرفته تا تکنوازی و نواختن در استودیو می توان شنید. از بین شاگردان او می توان پسر خاله اش هنری سیگیسمونتی (هورن نواز اصلی فیلارمونیک لس آنجلس به رهبری زوبین مهتا)، جورج پرایس (هورن نواز سوم دائم فیلارمونیک لس آنجلس) و برادر زاده اش جفری دو روزا (هورن نواز پر مشغله استودیو) را نام برد.

صندوق کمک هزینه ونسان دوروزا (که اکنون حامی مسابقه تکنوازی IHS است) در سال ۲۰۰۳ تاسیس شد و ونسان در سال ۲۰۰۴ به عنوان عضو افتخاری HIS انتخاب شد.

hornsociety.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آلبوم «انگاره‌ها»؛ به‌آهنگ‌سازی و نوازندگیِ مهران بدخشان منتشر شد

این اثر که نخستین آلبوم مهران بدخشان به‌عنوان آهنگ‌ساز و نوازنده است؛ شامل مجموعه‌ای از قطعات پیانوییِ آهنگ‌ساز است که تحتِ عناوین پرلود در می‌بمل مینور، واریاسیون‌ بر روی تمی عاشقانه، شش‌قطعه کوتاه برای پیانو، دو قطعه تغزلی، امپرومتو و سونات پیانو شماره ۱ (در دو موومان) عرضه شده‌است.

تاریخ مختصر موسیقی ایران، پیش از اسلام تا صفویه (IV)

در این دوره وضعیت موسیقیدانان بسیار بهتر شد. خسرو پرویز بزم ها و مجالس بسیاری داشت. در حجاری طاق بستان در کرمانشاه یک شکار به تصویر کشیده شده که تعداد زیادی چنگ، موسیقار، دف های چهارگوش، شیپور، نی، سازهای کوبه ای و یک نفر در حال دست زدن را نشان می دهد. چنگ های مثلث و افقی در این دوره بسیار رایج بوده است.

از روزهای گذشته…

ناظری نمودار یک فرهنگ ملی (II)

ناظری نمودار یک فرهنگ ملی (II)

چرا آواز خوانانِ جوانِ ما از مواد شکل گرفته، شکلی دوباره می سازند و آن چه تولید می کنند، معنایِ دوباره ای ندارد؟ چرا تنها یک الگو را بر می گزینند و با گزینش یک شیء صوتی آنقدر آن را بزک می کنند و برق می اندازند که بتواند در مقابل الگوی اولیه که برای آنان همانا خورشید است به رقابت بپردازد. اما نمی دانند که آن شیء یافته نزد آنها تقریبی است؟ متاسفانه تعداد بسیار اندکی از خوانندگانِ موسیقیِ امروزِ ایران این را فهمیده اند که شیءِ صوتی، فاصله ای بسیار با اثرِ هنری دارد.
آنتون وبرن و تکنیک موسیقی دوازده تنی

آنتون وبرن و تکنیک موسیقی دوازده تنی

آنتون وبرن Anton Webern ، آهنگساز و رهبر ارکستر اتریشی تبار در سوم دسامبر سال ۱۸۸۳ متولد و در پانزدهم سپتامبر ۱۹۴۵ دار فانی را وداع گفت. او از اعضای Second Viennese School بود و به عنوان مهم ترین دنباله روی آرنولد شوئنبرگ Arnold Schoenberg ، از نوابغ دنیای موسیقی و آهنگساز مشهور قرن بیستم خالق تکنیک twelve-tone بود، به علاوه نوآوری هایش در ارتباط با مفاهیم موسیقیایی سبکی از موسیقی را تشکیل داد که بعدها “سریالیسم serialism” نام گرفت.
چارلی ورنون، نوازنده ترومبون باس

چارلی ورنون، نوازنده ترومبون باس

چارلز “چارلی” ورنون (Charles “Charlie” Vernon) نوازنده بزرگ آمریکایی ترومبون باس در ارکستر سمفونی شیکاگو است. ترومبون‌های رایج عملاً ترومبون‌های تنور و باس هستند. ترومبون از دوره رنسانس در موسیقی مذهبی کلیساها بکار می‌رفته ولی در آثار ارکستری چندان رایج نبود. بتهوون با استفاده از این ساز در موومان آخر سمفونی پنجم خود آن را رایج کرد و تحت تاثیر وی بود که بسیاری از آهنگسازان بعد از او، به ترومبون نقشی در آثار خود دادند.
موسیقی بلوز (II)

موسیقی بلوز (II)

بلوز از شاخص ترین فرمهای هنری موسیقی غرب به شمار می رود که بر سایر سبکهای موسیقی و به خصوص موسیقی راک تاثیرات عمیقی داشته است. به همین جهت شناخت دقیق تر بلوز و تامل در ریشه های تاریخی آن امری ضروری به نظر می رسد.
پرآرایش و رامش و خواسته (I)

پرآرایش و رامش و خواسته (I)

اثر موسیقیایی”سیمرغ ” به آهنگسازی حمید متبسم تیر ماه سال گذشته وارد فروشگاه های محصولات فرهنگی شد. این اثر که به گفته ی آهنگساز ساخت آن پنج سال به طول انجامیده، اولین بار در مرداد ماه سال ۸۹ در استادیوم انقلاب و سپس در سال ۹۰ برای بار دوم و همزمان با پخش سی دی آن در تالار وحدت اجرا شد.
زنان در موسیقی قاجار (I)

زنان در موسیقی قاجار (I)

وقتی که در هنگامه ی کم مانند عصر حاضر،هر گفت و شنفتی در حوزه موسیقی نیازمند رعایت احتیاط از سوی اهالی موسیقی است (آن هم در هزاره سوم !) و هنوز تصمیم متفق القولی از سوی متوالیان فرهنگی در مورد حرمت یا حلت این هنر بیچاره اتخاذ نشده است، از” حافظ” که در بیدادگاه قرن هشتم می زیسته چشمداشتی به غیر از آنچه در ابتدا آمد، نمی توان داشت. این فجایع فرهنگی یعنی پنهان نوشی، پنهان نوازی، پنهان نگاری و… و از سوی دیگر حضور مستمر مورخان سر سپرده، سبب شده است که متاسفانه صفحات تاریخ مان را به ناگزیر در میان پنهان سرائی های ادبیات مان جستجو کنیم. و این واقعیت آنگاه نمود بیشتری پیدا می کند که بخواهیم در مورد تاریخ موسیقی ایران آن هم از نوع زنانه اش پژوهش کنیم و مجبور شویم از درگاه ادبیات هم با دستی تقریبا خالی باز گشته و سفرنامه های فرنگیان ساکن ایران را ورق بزنیم.
کنسرت گروه صهبای کهن به مناسبت دهمین سالگرد تاسیس گفتگوی هارمونیک

کنسرت گروه صهبای کهن به مناسبت دهمین سالگرد تاسیس گفتگوی هارمونیک

به مناسبت دهمین سالگرد فعالیت مجله گفتگوی هارمونیک، گروه موسیقی صهبای کهن به روی صحنه می رود. این کنسرت یکی از برنامه هایی است که امسال توسط نویسندگان این سایت برگزار خواهد شد. این کنسرت فردا جمعه ۱۴ شهریور ماه ساعت ۲۰ در فرهنگسرای سوهانک اجرا می شود.
دیمیتری شوستاگویچ (IV)

دیمیتری شوستاگویچ (IV)

تاثیر شوستاکویچ بر آهنگسازان غیر روس پس از خود کم بود، اگرچه آلفرد شنیتکه (Alfred Schnittke) از مکتب التقاطی و تضاد بین حرکت و سکون شوستاکویچ اقتباس کرده و همچنین موسیقی آندره پروین (André Previn) ارتباط واضح آثار او را با سبک ارکستری شوستاکویچ نمایان می کند. تاثیر او همچنین بر روی آهنگسازان اسکاندیناوی دیده می شود همانند؛ کالفی آهو (Kalevi Aho)، لارس-اریک لارسون (Lars-Erik Larsson). بسیاری از معاصران روس او و هنرجویانش در کنسرواتور لنینگراد، بسیار زیاد تحت تاثیرسبکش بودند همچون؛ جرمن اکنف (German Okunev)، بوریش تیچنکو (Boris Tishchenko) که سمفونی پنجم سال ۱۹۷۸ خود را به شوستاکویچ تقدیم کرده؛ همچنین سرجی اسلونیمسکی (Sergei Slonimsky) و دیگر آهنگسازان.
دلاور سهند (I)

دلاور سهند (I)

نوشته ای که پیش رو دارید، مقاله ای است از محمود خوشنام در باره «دلاور سهند» اولین اپرای ایرانی که توسط یک آهنگساز ایرانی نوشته شده است. این مطلب در مجله «نگین» شماره ۴۴ در تاریخ ۳۰ دی ۱۳۴۷ به انتشار رسیده است که امروز بخش اول آن را می خوانیم:
جاسپر وود، پیشگام نوازندگان جوان (II)

جاسپر وود، پیشگام نوازندگان جوان (II)

وود اکنون [سال ۲۰۰۳] شش سال است که به صورت حرفه ای می نوازد. «نکته ای که به خوبی آموخته ام این است که باید در جوامع کوچک و برای افرادی که به کنسرت ها دسترسی ندارد نیز امکانی فراهم شود تا از این برنامه ها استفاده کنند. مانند کسانی که در خانه سالمندان به سر می برند یا در مدرسه هایی تحصیل می کنند که به هنر اهمیتی داده نمی شود. کودکان موسیقی راک را از تلویزیون تماشا می کنند اما آنها همچنین باید بدانند که موسیقی کلاسیک و نوازندگان و موسیقیدانهای آن نیز وجود دارند».