بندتی، رمانتیک می شود! (IV)

نیکولا بندتی
نیکولا بندتی
گمان می رود که این آشوب ریشه در واکنش خشمناک آهنگ ساز به فاجعه تلخ ازدواجش با آنتونینا میلیوکوا (Antonina Miliukova) دارد. این کنسرتو ویولون یکی از ساخته هایی بود که در آن درگیری چایکوفسکی با همجسنگرایی اش شدیدا به سطح کار او نفوذ کرده است شاید این طرز فکر، حتی به طور ناخودآگاه، پشت رسپسیون خوب این قطعه باشد. تشویش ساختاری، تکرارهای افراطی و شکست در یافتن نتیجه گیری نه تنها از لحاظ هنری بلکه از لحاظ اخلاقی نیز مشهود است.

اولین سولیستی که توانست ایراد این قطعه را بیابد لئوپولد آئور بود که خودش را وقف آن کرده بود. این سولیست برجسته محبتی که از سمت چایکوفسکی به او شده بود را غنیمت می شمارد. آئور سال ها بعد گفت که «من در ابتدا به خاطر این اثبات همدردی او نسبت به خودم که به من به عنوان یک هنرمند احترام می گذاشت، سپاسگزار بودم. اما وقتی که با این اثر بیش تر آشنا شدم افسوس خوردم که کاش آهنگساز قبل از چاپ، آن را به من نشان داده بود. زیرا بدین ترتیب هیچ نارضایتی بین ما ایجاد نمی شد».

آئور گزارش هایی مبنی بر اینکه او گفته است که این کنسرتو غیر قابل نواختن است را تکذیب کرد. اما معتقد بود که باید تغییراتی در آن ایجاد شود مخصوصا در قسمت پایانی.

بندتی توضیح می دهد که «او الزاما موومان سوم را ساده تر نساخت بلکه فقط از میزان کسالت آن کاست. به نظر من آئور موومان سوم را نابود کرد! کل کنسرتو این ویژگی روستایی پر شور، پر از تکرار و شدیدا وحشیانه را داشت پس حذف تمام تکرار ها اصلا کار عاقلانه ای نبود و بسیاری از ریزه کاری های تکنیکی که آئور به آن افزود نیز از انرژی سرکش این قطعه کاست».

این تغییرات تقریبا مربوط به اصلاح تکنیکی می شوند. بندتی معتقد است که چایکوفسکی «هیچ گاه نتوانست مخصوصا برای ویولون کار خوبی بنویسد» که در واقع منظورش این است که آگاهی چایکوفسکی از آن چه می توان با ویولون انجام داد محدود است. «این قطعه کار شگفت انگیزی برای ویولون نیست زیرا واقعا ناشیانه و ناخوشایند است. او از تکنیک هایی که پاگانینی و سارازات رواج و توسعه دادند استفاده نمی کرد». بندتی اضافه می کند که دقیقا همین نکته باعث قوت این قطعه می شود. او خودش را با هارمونیک های گمراه کننده و ریزه کاری های کاوشگرانه سر در گم نمی کند.

به طور خلاصه می توان گفت که چایکوفسکی حس نا امیدی خودش را سر ویولونیست های بعد از خود، از آئور به بعد، خالی می کند.

در تابستان ۲۰۰۹ مشتاقان برنامه های کنسرت در بردرز اسکاتلند اجرای زنده بخشی از کار بعدی بندتی که هنوز ضبط نشده را دیدند که عبارتست از یک سری کنسرتوهای باروک ایتالیایی از ویوالدی و تارتینی. بندتی همچنین دوست دارد که روزی بتواند دوباره اجرای مندلسون را ترجیحا به صورت زنده امتحان کند. «بدین ترتیب می دانید که فقط یک بار فرصت دارید. پس در سی دقیقه ای که فرصت دارید تمام تلاشتان را می کنید. زمانی که شروع کردید باید تا پایان ادامه دهید و هیچ بازگشتی وجود ندارد».

theartsdesk.com

یک دیدگاه

  • نوربخش
    ارسال شده در دی ۲۹, ۱۳۸۹ در ۸:۳۰ ب.ظ

    به هیچ عنوان با این نظر که کنسرتو ویولن چایکوفسکی کار شگفت انگیزی برای ویولون نیست زیرا واقعا ناشیانه و ناخوشایند است موافق نیستم بلکه این کار را یکی از بهترین آثار تصنیف شده برای ویولن می دانم و استقبال عمومی و جهانی نوازندگان و شنوندگان از این اثر نیز بیانگر همین موضوع است. اینکه او از تکنیک هایی که پاگانینی و سارازات رواج و توسعه دادند استفاده نمی کرده دلیلی برای آن نیست که اثر زیبا ودر خور توجه نباشد، هر آهنگسازی بیان و نکنیک شخصی خود را داراست و موسیقی را نیز مانند هر هنر دیگری می توان از دریچه های مختلفی نگریست.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

فراخوان سیزدهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان منتشر شد

در بخش «موسیقی دستگاهی ایرانی تار، تنبک، دف، سنتور، سه‌تار، عود، قانون، کمانچه، نی؛ در بخش «موسیقی کلاسیک» نوازندگان سازهای ابوا، پیانو، ترومبون، ترومپت، فلوت، کلارینت، کنترباس، گیتار، ویلن، ویلنسل، ویولا، هورن؛ و در بخش «موسیقی نواحی ایران» خوانندگان و نوازندگان سازهای زهی، بادی و کوبه‌ای از مناطق مختلف کشور به رقابت خواهند پرداخت.

آمد بهار ِ جان‌ها ای شاخ ِ تر به رقص آ

دهه شصت را می توان سال های اوج تمرکز آهنگسازان ایرانی بر روی اشعار مولوی دانست؛ گویا فضای خاص کشور تحت تاثیر جنگ، موجبات گرایش جامعه به سمت مفاهیم عرفانی اشعار مولوی را دوچندان کرده بود و تصانیفی که برای ارکستر سازهای ایرانی و حتی ارکستر سمفونیک در آن برهه ساخته می شد، از اشعار مولانا بهره زیادی می بردند.

از روزهای گذشته…

امینی: انتقال نت ها کار وقت گیری است

امینی: انتقال نت ها کار وقت گیری است

قرار است یعنی این مجموعه آلبوم ۸ تایی در یک جزوه پارتیتور چاپ شود و گروه‌ها از این به بعد می‌توانند یک پارت ارکستر کامل هم داشته باشند و اگر خواستن استفاده کنند.
پرده بندی سازهای زهی

پرده بندی سازهای زهی

یکی از مهمترین کاربردهای نسبتهای طولی سیم در ساز٬ استفاده جهت پرده بندی دسته سازهای زهی است. در این مورد می توان مثالهایی را ذکرنمود : اگر طول اولیه سیم نصف شود یا به عبارتی طول بخش مرتعش و فعال سیم نصف طول اولیه گردد٬ فاصله حاصله ۱/۲ یا اکتاو کوک سیم خواهد بود…
چیستا غریب: درست نیست که بچه را به بردگی وادار کنیم!

چیستا غریب: درست نیست که بچه را به بردگی وادار کنیم!

الکساندر کار نمی کنم ولی بیشتر روی ریلکسیشنی کار می کنم که از همان تکنیک انتقال وزنی ریشه گرفته که آقای اصلانیان روی آن تأکید داشتند، همان تکنیک را با شاگردهایم سالها کار کرده ام که تقریبا نزدیک به تکنیک الکساندر و تأکید آن روی ریلکسیشن بدن است.
گزارش جلسه پنجم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی»

گزارش جلسه پنجم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی»

بعد از ظهر چهارشنبه ۲۵ بهمن ماه ۱۳۹۱، پنجمین جلسه‌ی «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» با عنوان «آشنایی با برخی بحث‌ها در زیباشناسی و فلسفه» (که در نقد مورد استفاده‌اند) در خانه‌ی موسیقی برگزار شد.
آشنایی با رشته موسیقی کلاسیک (II)

آشنایی با رشته موسیقی کلاسیک (II)

فاصله زمانی سال ۱۷۵۰ تا ۱۸۲۰ به صورت حدودی را دوره کلاسیک می نامند چراکه در این بازه زمانی هنر چه از نظر دیدگاه فلسفی و چه از نظر مسائل تکنیکی، تغییراتی قابل لمس نسبت به دوره قبل (باروک) داشت. عنوان «کلاسیک» برای این دوره باعث شده بعضی از هنرجویان موسیقی تصور کنند، موسیقی این دوره تنها کلاسیک نامیده می شود ولی این فرض اشتباه است؛ موسیقی کلاسیک یک اصطلاح کلی است برای موسیقی هایی که برای مخاطب فرهیخته ساخته می شود و ارتباطی به بازه زمانی یاد شده یا نوع خاصی از موسیقی ندارد.
پایِ لنگِ پنج ضربی  و  هفت‌ضربی (II)

پایِ لنگِ پنج ضربی و هفت‌ضربی (II)

اما امروز بعد از گذشت نزدیک به چهل سال، استفاده از این الگوی کلیشه‌ای، به ویژه در قطعات موسیقی بی‌کلام، دیگر توجیهی ندارد و تکرار ساده و هزاران‌باره‌ی آن، خود می‌تواند از نشانه‌های رخوت و رکود فکری موسیقی کلاسیک ما باشد.
ناصری و موسیقی متن فیلم ناخدا خورشید

ناصری و موسیقی متن فیلم ناخدا خورشید

ناخدا خورشید که اقتباسی است ایرانی و متبحرانه از رمان داشتن و نداشتن- ارنست همینگوی، به حق یکی از بهترین آثارناصر تقوایی و به خصوص سینمای ایران است که به دوران رشد و شکوفایی سینمای ایران در دهه شصت تعلق دارد. از آنجا که صحبت درباره این سینمای بزرگ اما گمنام خود نیازمند بحثی مفصل و از طرف دیگر از حوصله این متن خارج است، علاقه مندم در فرصتی مناسب به طور کامل به شرح و تفصیل درباره آن بپردازم.
آموزش مدون ساخت ویلن بر اساس علوم و تجربیات (II)

آموزش مدون ساخت ویلن بر اساس علوم و تجربیات (II)

هدف از طرح و ارائه مطلب مورد نظر ایجاد فضا و شرایط لازم به جهت ایجاد ساختاری کلاسیک در زمینه موضوع مطرح شده می باشد که با توجه به وجود پشتوانه لازم در راستای هدف مربوطه و همچنین امکان استفاده از محیط مناسب تخصصی برای آموزش و دسترسی غنی به مکتوبات و اطلاعات و همچنین بهره برداری از موارد دیگر، امید است که این مهم به اجرا رسیده و شروعی باشد برای شناخت بیشتر.
دکا (I)

دکا (I)

ضبط دکا (Decca Records) شرکت ضبط انگلیسی ای است که برچسب آن در سال ۱۹۲۹ توسط ادوارد لوئیز (Edward Lewis) ثبت شد. برچسب آمریکایی آن در اواخر سال ۱۹۳۴ تولید شد که ارتباط شرکت آمریکایی دکا با شرکت انگلیسی آن برای چندین دهه از بین رفت. ویژگی برجسته این کمپانی، توسعه متودها در کمپانی انگلیسی و توسعه در عرضه آلبومهای اورجینال در آمریکا است که هر دوی این شرکتها بالهای مهم حرکتی شرکت بزرگ ضبط گروه جهانی موسیقی (Universal Music Group) می باشند که ویوندی (Vivendi) دارنده مرکز بزرگ رسانه ها در فرانسه، مالک آن است.
ویلنسل (IX)

ویلنسل (IX)

انگشت گذاری دوگانه مربوط به اجرای همزمان دو نت می باشد. دو سیم همزمان انگشت گذاری شده و آرشه بر روی آنها کشیده می شود، در نتیجه دو صدا همزمان شنیده می شود. همچنین ممکن است انگشت گذاری های سه گانه و چهارگانه هم انجام شود (با شکسته شدن حالت منحنی انگشتان). اما مشکلی که در این تکنیک وجود دارد نشدنی بودن آرشه کشی همزمان روی بیش از دو سیم به است که از انحنای لبه خرک ناشی می شود. Frances-Marie Uitti بکارگرفتن دو آرشه را ابداع کرد؛ به گونه ای که یک آرشه روی دو سیم میانی و آرشه زیگر زیر دو سیم کناری کشیده شود تا اجرای سه یا چهار نت همزمان میسر گردد.