پروژه ساخت ویلن “کانون” (III) – گفتگوی هارمونیک Harmony Talk

پروژه ساخت ویلن “کانون” (III)

این پروژه برای بار سوم به عنوان ساز حرفه ای ساخته و تولید می گردد که نمونه اول آن در سال ۲۰۰۷ (فرانسه) و نمونه دوم آن، سال ۲۰۰۸ (ایران) ساخته شده و همچنین نمونه سوم آن در سال ۲۰۱۱ آغاز گردیده است. در تمام نمونه های ساخته شده قبلی از بهترین مواد و کیفیت ساخت بهره برده ایم اما آنچه در این نمونه بدان پرداخته ایم کیفیت بسیار نزدیک به الگوی اصلی به لحاظ VARNISH و همچنین قدمت بالای چوبهای انتخاب شده برای تمام اجزای بدنه می باشد که می توان از این مجموعه به طول عمر و کهنگی بسیار بالای صفحه رو اشاره نمود.

در نمونه اصلی، صفحه رو از بافتهای تقریبا متوسط استفاده شده است که فاصله خطوط سالیانه آن کمی بازتر می باشد، پیش بینی ما نیز با توجه به همین روند و با انتخاب نمونه مرغوب به لحاظ خشکی بالا به انجام رسیده است، در رابطه با صفحه زیر نیز بر اساس نمونه های تطبیقی، بهترین حالت ممکن را در نظر گرفته ایم تا بتوانیم شرایط فیزیکی و مفهومی نمونه اصلی را با دانش و تجربه مقضی به کار ببندیم.



در قسمت کلاف ها نیز از جنس چوب صفحه زیر استفاده کرده و همچنین در مورد جنس چوب قسمت دسته نیز با همین دقت و هماهنگی نمونه های مرغوب را انتخاب می کنیم. (برنامه اصلی انتخاب چوب از یک قطعه مشخص و هماهنگ برای صفحه زیر، کلاف ها و دسته می باشد)

یکی دیگر از نکات مهم این ساز تقسیم بندی مناسب ضخامتها در نواحی مختلف صفحه زیر و رو می باشد. ساختمان ساز با توجه به ارتفاع معمول صفحه رو با اندکی کاهش با توجه به زمان طولانی که از ساخت آن می گذرد، دستخوش تغییرات و دگرگونی چندانی نگشته است و این مسئله ارتباط دقیقی با چگونگی ساختار بدنه، تقسیم بندی صحیح نیروها و جهت دهی درست آن در مسیر لازم و همچنین تعیین و اجرای ضخامتهای درست برای هر قسمت است.

انگار او به خوبی می دانست که چگونه باید رابطه چگالی و مقاومت سطحی و درونی مواد را با اعمال ایستایی مکانیکی در ساز تامین نماید. همچنین او در ادغام پارامترهای مهم و حیاتی تشکیل دهنده سازه تبحری شایان توجه را به کار بسته است، آنچنان که انگار سازی برای تمام فصول را در نظر گرفته بود.

صفحه زیر در ناحیه مرکزی از ۵ تا ۶ میلی متر تعیین ضخامت شده است که به خوبی می توانست با توجه به این زمان طولانی ایستایی خود را تضمین نموده و نقش مهمی را در تمرکز مقاومت ساز ایفا نماید. در مقابل ساختار ضخامتی دیواره ها را از ۱٫ ۱ میلی متر تا ۱٫۵ میلی متر با ارتفاع مناسب اعمال کرده است که این نحوه مهندسی ساخت استراکچر مستقل و مقاومی را ایجاد می نماید.

در صفحه رو ناحیه مرکز با تعیین ضخامت ۳ تا ۳٫۵ میلی متر برای جنس چوبی که بکار برده است، انتخابی شایسته می باشد، باید به این نکته اشاره کرد که ابعاد دریچه های اف در سازهای گوارنری به دلیل بزرگی می تواند صفحه ساز را آسیب پذیر کند که این تنظیمات از نظر استاد در نظر گرفته شده و بسیار جالب و مورد توجه است. به درستی که انسان می تواند اعجاز گر و خالق شاهکاری جاودانه باشد.

من نیز در این مسیر، به تبعیت از شیوه او و پویایی در خور شعور و دانش به کسب تجربیاتی آموختنی برای سومین بار متوالی اندیشه می کنم و بر چوب می تراشم آنچه را که در یافته ام و نیز شاید که خود را می پویم در پدیده ای تازه و نو.

جایز است نام انسانهایی که از او (GIUSEPPE GUARNERI DEL GESU) بهره جسته اند و همچون نوری روشنی بخش راه علم و هنر بوده اند را متذکر شوم:
{در رابطه با پروژه های در دست ساخت سازهای جوزپه گوارنری که به نام این افراد ثبت گردیده است، مقالاتی لازم و بایسته ارائه خواهد شد}
Nicolo Paganini (1782 – ۱۸۴۰) , Ferdinand David (1810-1873) , Ole Bull (1810- 1880) , Charles Dancle (1817-1907) , Henri Vieuxtemps (1820- 1881) , Joseph Joachim (1831 -1907) John Carrodus (1836 -1895) , Emile Sauret (1852 -1925) , Eugene Ysaye (1858- 1931) Fritz Kreisler (1875-1962) , Hugo Kortschak (1884-1957) , Pawel Kochanski (1887-1934) Jascha Heifetz (1901-1987) , Yahudi Menuhin (1916 -1999) , Henryk szeryng (1918 – ۱۹۸۸) Isaac stern ( born 1920) , Aaron rosand (born 1927) , Itzhak Perlman (born 1945) Elmar Oliveira (born 1950)
و دیگر افرادی که نامشان بسیار است.

در هر لحظه از زمان آفرینش اثر، تصویری از نگاه بشر به زندگی نهفته است، اگر که چشمی برای دیدن و گوشی برای شنیدن باشد، در هر جمله از آنچه بر روح و قلب خود روا می شود شاهدی همچنان بیدارو سترگ همراه است انگار که او مسیر اعجاز را بر ما هموار می سازد.

اثری که از آن سخن به میان است با توصیف من نمی توان نسخه کاملی را متجلی ساخت، زیرا که قدرت بیان هر انسانی برای تحلیل اندیشه و شعور هنرمندی که قرنها پیش می زیسته، ناتوان و محدود است، فقط امکان این فراهم است، که تلاشی دوباره برای یافتن و عبور از تاریکی صورت پذیرد و در ورای باورهایمان گامی دیگر برای بقای امید به زندگی بهتر را جستجو کنیم، باشد که این لحظه ها ی طلایی زمینه ساز رشد و پیشرفت آیندگان باشد.

3 دیدگاه

  • لازم نیست!
    ارسال شده در فروردین ۲۹, ۱۳۹۰ در ۹:۰۶ ق.ظ

    dar inja list violin haye del gesu ke tavassot e Hill jamavari shode ro mitoonid moshahedeh konid )ta 1932):
    http://www.guarneri.net/filesite/pages/guarneri/instruments4.html

  • ارسال شده در فروردین ۳۱, ۱۳۹۰ در ۱۱:۵۸ ب.ظ

    با درود وتشکر از زحمات شما موفق باشید [email protected]

  • rahman baran
    ارسال شده در اسفند ۱۶, ۱۳۹۰ در ۶:۰۱ ب.ظ

    doostan aziz man salhast dar entezare matlabi hastam ke dar bareye mekanisme sakhte kamancheh bashad.khahesh mikonam dar een bareh ham kari konid.daste ma kootaho khorma bar nakhil.bandeh dar iran nistam. ghorbane shoma

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

امامی: استقبال خوبی از برنامه ما در سوئیس شد

من علاقه زیادی به موسیقی قدیم ایران داشته ام و سعی کرده ام در حد توانم بر روی آن حوزه موسیقی کارکرده و بر روی موسیقی دوره قاجار و هم قبل از آن دوره مطالعات مختصری داشته ام و به طبع در آثارم از آن ها بهره می برده ام در این سال ها آلبوم های تولید کرده ایم با همراهی دوستانم مثل آلبوم برافشان و آلبوم چهار سو که با آهنگسازی دوست خوبم حمید شریفی بوده و همچنین آلبوم بزم ۲ با آهنگسازی دوستانم سعید کورد مافی و علی کاظمی که همه این آلبوم ها توسط انتشارات ماهور منتشر شده است و تمامی این آثار رویکردی که ما داشته ایم استفاده از امکانات بالقوه موسیقی قدیم ایران بوده است و اینکه این امکانات بالفعل کرده و امکاناتی نظیر فرم و دورها و متدهای متفاوتی که در آن موسیقی وجود داشته است و الان کمرنگ شده است و یا کمتر استفاده می شوده است. این امکانات در هر صورت به ما راهی را نشان می دهند که شاید از این طریق بتوان رنگ و بوی تازه از موسیقی ایران رو شنید، البته شاید! در هر صورت راهی است که می شود در بستر تاریخی اصالت ها را حفظ کرد و موسیقی گذشته را به این شکل منتقل کرد.

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (X)

شورانگیز (چهارمضراب شور): این قطعه با الگوی ساختاری چهارمضراب طراحی و ساخته شده است. وزن اصلی قطعه دو ضربی ترکیبی بوده و از ابتدا تا انتها با سرعت ثابت و بدون تغییر ادامه می یابد. نکتۀ بارز و اصلی این اثر در استفادۀ آهنگساز از ترکیبات متفاوت و متنوع در وزن و ضرباهنگ اثر است و با اینکه وزن اثر تا انتها ثابت است ولی تغییرات درونی در سرضرب ها و استفاده از حالات متنوع آنها فضایی متفاوت به این اثر بخشیده است.

از روزهای گذشته…

فضای اجرای موسیقی ایرانی باید صمیمی باشد (II)

فضای اجرای موسیقی ایرانی باید صمیمی باشد (II)

در اغلب قطعاتی که ساخته یا بداهه نواخته‌ام، طرحی از موسیقی را در ذهن پرورانده‌ام که بی‌شباهت به طراحی فضا در معماری نمی‌دانمش؛ به این ترتیب که گویی قرار است شنونده‌ام را از فضاهایی با اندازه‌ها و فرم‌ها و رنگ‌های مختلف عبور دهم. نگاه دیگری را هم در این کار تجربه کرده‌ام؛ این‌که موسیقی‌ای را که می‌سازم، مثل یک قطعه فیلم از اجراکنندگانش در یک فضای معماری خاصْ ببینم. مثلاً اخیراً برای یک مجموعۀ ادبی موسیقی ساخته و نواختم که برگزیده‌ای از نثر احمد غزالی و عمدتاً از کتاب «سوانح العشّاق» اوست و بنا بود بین متن‌هایی که با صدای مصحّح آثار غزالی ضبط شده بود، با قطعاتِ موسیقی کوتاهی فاصله‌گذاری شود.
وس مونتگومری

وس مونتگومری

بسیاری وس مونتگومری را بهترین نوازنده گیتار جز (Jazz) می دانند که دنیا تابحال بخود دیده است. اولین بار در سال ۱۹۴۸ در عالم موسیقی خودنمایی کرد و پس از آن تا سال ۱۹۵۷ خاموش بود، اما با این وجود و با وجود عمر کوتاهی که داشت توانست بیشترین تاثیر را در دنیای موسیقی جز برای گیتار بگذارد.
خنیاگر پیانو؟ (II)

خنیاگر پیانو؟ (II)

در هفت روز دریا غافلگیرکنندگی دو مجموعه‌ی پیشین هوشیار خیام موجود نیست. رنگ صدای جدیدی در آن نمی‌شنویم چنان که در قبلی‌ها با استفاده از تکنیک‌های پیانوی تغییر یافته یا دیگر فنون می‌شد شنید. بهره‌برداری متفاوتی از الگوهای فرهنگی این سر دنیا هم به چشم نمی‌خورد، هنوز یادمان نرفته قطعه‌ی نخست مجموعه‌ی هزار اقاقی و خاطره‌ی مبهم صدای دوتار را.
نگاهی به قوانین تولید و نشر موسیقی در آمریکا

نگاهی به قوانین تولید و نشر موسیقی در آمریکا

موسیقی صنعتی است با قوانین مختص به خود و به نظر می رسد هر یک از ما به نوعی با جنبه های مختلف آن درگیرهستیم. از یک شخص حقیقی گرفته تا اتحادیه ها و شرکت های معروف، از ناشرین گرفته تا صادر کنندگان پروانه کار، از آژانس های مسئول گردآوری قطعات موسیقی گرفته تا دفاتر کپی رایت و ثبت علائم تجاری، همه و همه درگیر این صنعت هستند.
موسیقی تنهائی (I)

موسیقی تنهائی (I)

در این نوشتار کلمه ی “تنهائی” نه به عنوان صفتی شاعرانه در وصف موسیقی ایرانی، که به مثابه یک ویژگی بنیادی و فنی مورد بررسی قرار گرفته است که اتفاقاُ تاُثیر آن بر فرم و محتوای موسیقی ایران گاه جلوه های شاعرانه هم به خود می گیرد. هرچند تاریخ کم فراز و پر نشیب موسیقی ایرانی قدمتی چند هزار ساله را در صفحات معدود اما گرانبار خود به ثبت رسانیده است، لیکن ویژگی های ذاتی این هنر شریف و صبور ایرانی همواره به گونه ای بوده است که بنا به دلایل فنی و گاه فرهنگی، با تنهائی عجین شده است.
ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی اجرا شد

ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی اجرا شد

جلد اول (دستگاه شور) کتاب و سی دی ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی (منتظم الحکما) با تصحیح و اجرا با سه تار: آرشام قادری و ویرایش و بازنویسی نت از آرشام قادری و شهاب مِنا منتشر شد. این کتاب دستگاه شور ردیف میرزاعبدالله را به روایت بهترین شاگرد او، دکتر مهدی صلحی (منتظم الحکما)، و آوانگاری مهدیقلی هدایت (مخبرالسلطنه) ارائه می کند که در زمان حیات میرزاعبدالله نگارش یافته است.
صبا از زبان سپنتا (II)

صبا از زبان سپنتا (II)

در سال ۱۳۳۳ رهبری ارکستر ملی را در هنرهای زیبای کشور به عهده گرفت و چندی بعد رهبر ارکستر شماره یک آنجا گشت که از ادامه کار آن سخن خواهیم گفت. صبا در سال‌های آخر عمر، در بعضی برنامه‌های گل‌های رادیو، به عنوان رهبر یا نوازنده شرکت داشت.

میرهادی: مگتان تنها یک مسابقه است نه جشنواره!

به تازگی نتایج یازدهمین دوره مسابقات گیتار تهران (مگتان ۱۱- آذر ماه ۹۶) اعلام شده است و به ۳ نفر از برگزیدگان این مسابقه جوایزی اهدا شده است؛ در مگتان ۱۱ در بخش ال یک حسین درست پور، در بخش ال دو نگین رضا خانی و در بخش آ یک پرنیان سلیمی برندگان این مسابقه بودند. به همین بهانه با کیوان میرهادی هنرمند با سابقه و دبیر این جشنواره گفتگویی کرده ایم که می خوانید.
درباره «سلوک» (I)

درباره «سلوک» (I)

«سلوک» اثری است به آهنگسازی «نفیسه غلامپور» که بخش آواز این اثر توسط «امیر اثنی عشری» اجرا شده است. مایه اصلی کار بیات ترک انتخاب شده است اما در شیوه آهنگسازی «سلوک» از برخی فنون موسیقی قدیم ایران استفاده شده است. با توجه به بستر مشترک فرهنگی ایران قدیم با حوزه‌های فرهنگی همسایه این نوع آهنگسازی تا حدی به موسیقی عثمانی نزدیک می‌شود. در این اثر موسیقی سازی به صورت مشهودی در الویت است و تکنوازی‌های پر تعدادی در بخش‌های مختلف آن گنجانده شده است. نوشته ای پیش رو دارید، توضیحات آهنگساز این اثر است در مورد ساخت این آلبوم:
سمفونی مانفرد؛ یک شاهکار روسی… (I)

سمفونی مانفرد؛ یک شاهکار روسی… (I)

در پایان آوریل سال ۱۸۸۵ بر روی هر تکه کاغذی که دم دستش بود چیزهائی می نوشت و مشخص بود که اثر تازه ای در ذهن او جوانه می زند و آن اثر چیزی به جز سمفونی “مانفرد” نبود که مدتها پیش به “بالاکیرف” وعده ساختنش را داده بود که در این سالها شوق ساختنش را نداشت اما ناگهان این میل در او بیدار شده بود و کم کم به جدیت بدان مشغول شد و پس از مدت زمانی کوتاه چنان مجذوب آن شد که به “نادژدا فون مک” نوشت، در حال حاضر قصد تصنیف اپرای “زن افسونگر” را نخواهد داشت و به جز مانفرد هیچ چیز دیگری در ذهنش نمی گنجد.