درگذشت یوجین فودور در شصت سالگی (III)

یوجین فودور (2011–1950)
یوجین فودور (2011–1950)
در سال های اخیر نیز، فودور در کنار دست و پنجه نرم کردن با سوء مصرف مواد، کنسرت هایی را در آمریکا برگزار کرد اما نه در مقیاس اجراهای پیشین خود. ازدواج های فودور با سوزان دیویس و سالی اِسوتلند، هر دو، به طلاق کشیده شد. اما او در نوامبر ۲۰۱۰ دوباره با دیویس ازدواج کرد و به منزل او در آرلینگتون نقل مکان نمود.

هنر فودور به مدت سه دهه مخاطبان را به خود جذب کرده است. در کنسرتی در سال ۲۰۰۰ در واشنگتن، روزنامه واشنگتن پست نوشت که: «فودور قیافه، وقار و جایگاه ویرتوز ویولنِ رمانتیک را دارد که از همه آن ها به خوبی استفاده می کند. فودور این ویژگی های طبیعی را با انگیزه، تخیل و استعداد – مهارت های مادرزادی یک نوازنده – ترکیب می کند.»

نیویورک تایمز نوشت «او به طرز شگفت انگیزی خوب می نوازد.» لس آنجلس تایمز نوشت: «فودور به طرز شگفت انگیز و تأثیرگذاری و با کیفیتی عالی نواخت و با بکارگیری جزئیات دقیق و فراوان در اجرای خود، با ایجاد نوایی ملایم، به ویولن کنسرتو جان دوباره ای بخشید.»

تخصص متمایز فودور به عنوان ویولن سولیست با ارکسترها و رسیتال های بزرگ به اجراهای متعددی در ۵۰ ایالت آمریکا، تمام استان های کانادا، و تقریبا تمام کشورهای اروپایی، آسیا، آمریکای جنوبی و لاتین، مدیترانه، آفریقای جنوبی، نیوزیلند و مکزیک انجامیده است.

او رسیتال هایی در سری ویولن ویرتوزهای کارنگی هال، سری نوازندگان برجسته مرکز لینکلن در نیویورک، تالار جشنواره سلطنتی لندن و تالار اجتماعات شیکاگو اجرا نموده است. جشنواره های تابستانی بزرگی که او در آن ها شرکت نموده است عبارتند از Blossom، Saratoga، Naples، Prague، و L’ete musical در فرانسه.

مسترهای کلاس های او به دلیل الهام بخشی، تبحر و تشویق شرکت کنندگان مورد تحسین قرار گرفته اند. او اولین اجرای سولوی خود را در ده سالگی و با اجرای کنسرتو بروخ با سمفونیک دنور ارائه داد. و در ۱۵ سالگی با سمفونیک دترویت به اجرا پرداخت. پیش از ۱۷ سالگی نیز موفق به دریافت جایزه های مسابقه های ملی زیادی از جمله جایزه برتر مسابقه مِریوِدِر پست در واشنگتن و مسابقه بنیاد موزیسین های جوان در لس آنجلس شد.

او درسال ۱۹۷۲ جایزه برتر مسابقه بین المللی پاگانینی در ایتالیا را از آن خود نمود. در سال ۱۹۷۴، فودور برترین جایزه مسابقه چایکوفسکی در مسکو را دریافت کرد. در سال ۱۹۹۹ به او اطلاع داده شد که جایزه سولیست اروپایی “Prix European du Soliste” را برنده شده است.

این جایزه در نوامبر همان سال، درست شبی که در تالار شانزه لیزه در پاریس کنسرت داشت به او پیشکش شد. فودور در کاخ سفید برای دو رئیس جمهور آمریکا به اجرا پرداخته است.

او هم چنین در برنامه ای با حضور رئیس جمهور درConstitution Hall در واشنگتن که از تلوزیون ملی آمریکا پخش شد نیز به اجرا پرداخت. او هم چنین در برنامه ای برای تمام سران کشورهای صنعتی که در نشست ریاست جمهوری در ویرجینیا شرکت می کردند و هم چنین در نشست دیگری در شوروی سابق به هنرنمایی پرداخته است.

دیسکوگرافی او عبارت از است ۶ آلبوم برای RCA Red Seal، لیبل های دیگر نیز سونات های برامز؛ سونات های معاصر؛ چندین آلبوم رسیتال؛ ویولن کنسرتوهای باخ، ویولن کنسرتوهای نیلسن (Nielsen) و اجرایی با ارکستر فیلارمونیک لندن.

فودور به برنامه های تلوزیونی متعددی مانند Tonight Show with Johnny Carson، CBS 20/20، برنامه صبح یکشنبه CBS در مارس ۱۹۹۶، The Today Show، Good Morning America، RAI ایتالیا، برنامه های تلوزیون های انگلیس، اروپا، ژاپن، کره و … دعوت شده است. او هم چنین در جشنواره فیلم کن و برای نواختن قطعه هایی از باخ، برامز و وینیافسکی در یکی از فیلم های موفق این جشنواره حضور یافته است.

به جز همسرش، دیویس، اعضای دیگر خانواده او عبارتند از سه فرزندش، دنیلا دیویس، لینسی دیویس در کالیفرنیا و دیلان دیویس در واشنگتن. او هم چنین یک برادر، یک خواهر و دو نوه دارد.

دیویس می گوید: «این روزهای آخر به سختی گذشتند اما باز جای شکرش باقی است. او واقعا هیچ گاه در زندگیِ فرزندانش سهمی نداشت اما در این روزهای آخر توانست دوباره با آن ها ارتباط بگیرد.»

www.washingtonpost.com
www.eugenefodor.com

یک دیدگاه

  • ramtin
    ارسال شده در خرداد ۱۷, ۱۳۹۰ در ۱۱:۲۴ ق.ظ

    ba in hame tozihat hatta yek ejra ham azash nazashtin kebebinim chetori mizane

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تحقیقی درباره باربد؛ موسیقیدان دوره ساسانی (VI)

نمونه اولین چکامه در منظومه درخت آسوریک آمده که تا زمان ما حفظ شده است. باربد را بزرگترین شخصیت ناقل فهلویات به شمار آورده اند. یکی از شکلهای معمول شعری و موسیقی زمان باربد پتواژه بوده است. پتواژه از دو واژه پت و واژه یعنی سخن بزرگ تشکیل شده متن آن از اشعار ستایشی و وصفی ترکیب یافته، بیشتر به قصیده های منبعده ی اسلامی شباهت داشت.

مروری بر آلبوم «لیله راست»

برخورد مستقیم گوش ایرانی با نغمات موسیقیِ عربی، در دوره‌ای (دهه‌های۴۰و۵۰) در کنارِ اشتهار ام‌کلثوم در ایران، در شاخه‌ی منحصربه‌فردی از موسیقی مردم‌پسند در خوانده‌های خوانندگانی چون قاسم جبلی یا داود مقامی و بعد از انقلاب بیش از همه عموماً در تلاوت قرآن بوده‌است. «لیله راست» (شبِ مقامِ راست) فرصتِ شنود و مواجهه‌ی مستقیم با اثری از موسیقی عرب را برایمان فراهم کرده‌است.

از روزهای گذشته…

زندگى با بتهوون

زندگى با بتهوون

به نظر شما آیا راهى براى تقسیم بندى آهنگسازان وجود دارد؟در یک دسته بندى کلى شاید بتوان آنها را به دو گروه آهنگسازان «قبل از بتهوون» و آهنگسازان «بعد از بتهوون» تقسیم کرد. در حقیقت بتهوون در تاریخ موسیقى یک نقطه عطف به شمار مى آید. زیرا آهنگسازان قبل از او همه براى درباریان و اشراف زادگان آهنگ مى ساختند و در واقع مى توان گفت آنها همان قطعه اى را مى نوشتند که از ایشان درخواست مى شد. قطعاتى که با ارکستر دربار نواخته مى شدند. اما بتهوون دیدگاه تازه اى به وجود آورد و اگر بگویم که هیچ آهنگسازى تا آن زمان، به این اندازه خود را وقف آهنگسازى نکرده است، دور از حقیقت نیست.
نمایش مستند «هزارداستان امیرجاهد» و نقد «پیمان عشق» در خانه هنرمندان

نمایش مستند «هزارداستان امیرجاهد» و نقد «پیمان عشق» در خانه هنرمندان

فردا (پنجشنبه ۲۶ شهریور ماه) در خانه هنرمندان ساعت ۱۵ تا ۱۷، مستند «هزارداستان امیرجاهد» ساخته منوچهر مشیری به نمایش در می آید و نیز آلبوم موسیقی «پیمان عشق» کاری از سجاد پورقناد با صدای رامین بحیرایی با حضور محمود توسلیان، پیمان سلطانی، سعید یعقوبیان و کامیار صلواتی رونمایی و نقد می‌شود.
محمد رضا درویشی و کلیدر (I)

محمد رضا درویشی و کلیدر (I)

این مطلب در نگاه اول نقد یا توصیف ساختاری اثر کلیدر ساختۀ محمدرضا درویشی نیست و بیشتر تلاش شده به بهانۀ اجرای کلیدر و آثار مشابه نگاهی داشته باشیم به علل و عواملی که به واسطۀ آن اینگونه آثار مورد اقبال عمومی قرار نمی گیرند. چندی پیش، کنسرت مشترک هنرمندان حسین علیزاده و محمدرضا درویشی، در راس خبر های هنری مربوط به موسیقی قرار گرفته بود. کنسرتی که با واکنش های متفاوتی از زوایای گوناگون مواجه شد که یکی از آنها دعوت از بخش زهی ارکستر ملی (ناسیونال اکراین) بود.
درباره‌ی پتریس وسکس (I)

درباره‌ی پتریس وسکس (I)

پتریس ‌وسکس در ۱۶ اپریل سال ۱۹۴۶ در شهر آیزپوت (Aizpute) کشور لتونی متولد ‌شد. او پسر یک تعمید‌دهنده‌ بود و تحصیلات اولیه‌ی خود را در یک مدرسه‌ی موسیقی محلی با نام جوزف ویتولز لتونی میوزیک (Jazeps Vitols Latvian Academy Of Music) گذاراند. همچنین از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۴ به یادگیری کنترباس در مدرسه‌ی موسیقی امیلز دارسینز (Emils Darzins Music School) شهر ریگا (پایتخت لتونی) پرداخت و از سال ۱۹۶۱ به عنوان نوازنده در ارکستر سمفونیک و ارکسترهای مجلسی‌ متعددی از جمله ارکستر فیلارمونیک لتونی، ارکستر فیلارمونیک لیتوانی و ارکستر رادیو لتونی فعالیت کرد.
جشنواره نوای خرم در دوراهی انتخاب

جشنواره نوای خرم در دوراهی انتخاب

جمعه ۲۴ آذرماه جشنواره چهارم نوای خرم، در تالار وحدت تهران اختتامیه خود را با استقبال پر شور علاقمندان موسیقی برگزار کرد. آنطور که در فراخوان این جشنواره نوشته شده است، هدف برگزاری این جشنواره «حفظ و گسترش فرهنگ اصیل و فاخر ایرانی و همچنین ارتقای نگرش هنری نسل جوان از طریق شناخت آثار اساتید گذشته و تاثیر گرفتن از نمونه‌ها و الگوهای موجود در موسیقی ایرانی» است و چنانکه انتخاب قطعات مسابقه در دوره های مختلف این جشنواره نشان می دهد، تلاش بر این است که محوریت آثار این جشنواره بر اساس اجرای تصانیف همایون خرم و در کنار آن، چند همکار ویلنیست او در برنامه گلها باشد.
دنیس برین، مروج هورن (IV)

دنیس برین، مروج هورن (IV)

برین در ضبط چهار کنسرتو هورن موزار که اکنون اساس رپرتوار تکنوازی هورن به شمار می روند همکاری کرد. این کنسرتوها در اصل برای جوزف لوتگب یک هورن نواز طبیعی (natural horn player) سالزبرگ ساخته شدند. مهارت برین در آهنگ سازی با ساخت کادانس برای کنسرتوهای اول و سوم قطعات ضبط شده خودش به اثبات رسید. برین همچنین باعث مشهور شدن دو کنسرتو ریچارد استرائوس شد.
ریختر، پیانیستی برای تمام دوران (II)

ریختر، پیانیستی برای تمام دوران (II)

مهمترین اتفاقی که باعث شهرت جهانی ریختر شد، این بود که، Emil Gilels یکی دیگر از نوازندگان برجسته روس در آمریکا کنسرتهایی را برگزار نمود که مورد استقبال بسیار خوبی از طرف منتقدین قرار گرفت که وی این نکته را بیان داشت :”منتظر بمانید تا نوازندگی ریختر را بشنوید.” و بالاخره در سال ۱۹۶۰ و با اجازه دولت وقت آن زمان وی توانست مجوز اجرا را در غرب بدست آورد و ۱۵ اکتبر ۱۹۶۰ و در شیکاگو وی دومین کنسرتو از برامس را همراه با ارکستر سمفونیک شیکاگو اجرا نماید.
ادیت در ویولن (VIII)

ادیت در ویولن (VIII)

در ادامه به بررسی انگشت گذاری هفت دسته جمله سه نتی سه لا چنگ (از لا بکار تا می بمل) می پردازیم. اجرای لا بکار در پوزیسیون سوم سیم می و با انگشت اول انجام می پذیرد، در اینجا اولین انتخاب مهم انگشت گذاری در نت فا دیز (اولین نت سه لا چنگ بعد از لا بکار) انجام می پذیرد. برای جلوگیری از جابجایی اضافه طولی بر روی گریف و نیز جلوگیری از انجام تغییر پوزیسیون های اضافه، فادیز همچنان در پوزیسیون سوم سیم دوم اجرا می گردد و برای اجرای لا بکار در جهت جلوگیری از ناچار شدن نوازنده در دو بار تغییر سیم در اجرای یک جمله سه نتی می توان این نت را با انگشت چهارم نواخت.
ارسلان کامکار: کار کردن با یک رهبر خسته کننده است

ارسلان کامکار: کار کردن با یک رهبر خسته کننده است


متاسفانه در زمان فریدون ناصری که تا ده سال به عنوان رهبر ارکستر فعالیت می‌کرد، خیلی خسته شده بودیم؛ چرا که کار کردن با یک نفر برای انسان خسته کننده می‌شود. همچنین در آن زمان برنامه‌ریزی سالانه نداشته‌ایم و بدون برنامه‌ریزی کنسرت برگزار می‌کردیم و بی‌هدف تمرین می‌کردیم. همچنین کیفیت نوازنده‌ها و کمیت نوازنده‌ها نیز زیاد جالب نبود؛ به گونه‌ای که در آن زمان پنج نفر ویلن یک داشتیم اما الان ۱۶ نفر ویلن یک!همچنین شاید آن زمان ویلن آلتو سه نفر بودند اما اکنون این روند مانند چشمه جوشان است نوازنده‌ها می‌آیند و می‌روند.
او پیانیست بود یا شوپنیست؟ (II)

او پیانیست بود یا شوپنیست؟ (II)

در یک نیمه شب به ناگه وقتی صدای پیانو بلند شد، همگان تصور کردند که ارواح آن قصر قدیمی پیانو می ­نوازند و با شتاب به سمت پیانو رفتند و به ناگه فردریک ۶ ساله را پشت ساز دیدند و تمام خانواده شوپن با اشک و ناله پنداشتند که روح و جسم فردریک توسط ارواح موزیسین آن قصر قدیمی تسخیر شده است.