اپرای آیدا (I)

آیدا (Aida) اپرایی است در چهار پرده که توسط جوزپه وردی (Giuseppe Verdi) بر لیبرتویی ایتالیایی از آنتونیو گیسلانسونی(Antonio Ghislanzoni) و بر اساس سناریویی از آگوست مریت (Auguste Mariette)، مصر شناس فرانسوی، ساخته شده است. آیدا برای نخستین بار در خانه اپرای خدیوال (Khedivial Opera House) در ۲۴ دسامبر ۱۸۷۱ در قاهره اجرا شد و رهبری آن را جیوانی بوتسینی (Giovanni Bottesini) بر عهده داشت.

اسماعیل پاشا، امیر مصر، به وردی سفارش داد تا اپرایی بسازد تا در ماه ژآنویه سال ۱۸۷۱ اجرا شود و مبلغ ۱۵۰ هزار فرانک نیز به او حق الزحمه داد. اما اجرای این اپرا به خاطر جنگ فرانسه-پروس به تأخیر افتاد.

پژوهشگری در این زمینه معتقد است که سناریوی این اپرا در واقع توسط تمیستکل سولرا (Temistocle Solera) نوشته شده است و نه آگوست مریت. در واقع یکی از منابع اصلی برای دورن مایه اپرای آیدا لیبرتویی از متاستاسیو (Metastasio) بود به نام نیتتی (Nitteti) که در سال ۱۷۵۶ نوشته شده بود.

بر خلاف این باور عمومی، اپرای آیدا به مناسبت گشایش کانال سوئز یا خانه اپرای خدیو (که با دیگولتوی وردی گشایش یافت) که در همان سال افتتاح شد، نوشته شده بود. (از وردی خواسته شده بود که قصیده ای برای گشایش کانال بسراید اما او این تقاضا را نپذیرفت و اینگونه توضیح داد که «قطعات مناسبتی» نمی نویسم.)

در اصل وردی نمی خواست که برای اپرای آیدا اورتور بنویسد و فقط در نظر داشت که اپرا را با مقدمه ای ارکسترال آغاز کند. او سپس اورتوری به شیوه “potpourri” نوشت تا آن را جایگزین مقدمه اولیه کند. وردی در نهایت تصمیم گرفته که اورتور را به خاطر (به قول خودش) «بی مزگی متظاهرانه اش» اجرا نکند. این اورتور که امروزه دیگر به کار نمی رود، یک بار توسط آرتورو توسکانینی و ارکستر سمفونیک ان بی سی در روز سی ماه مارچ ۱۹۴۰ اجرای تلوزیونی شد اما هیچ گاه برای فروش عرضه نگردید.

وقتی بالاخره اپرای آیدا در بیست و چهار دسامبر ۱۸۷۱ در قاهره بر روی صحنه رفت، با استقبال فراوانی روبرو شد. آگوست مریت، لباس ها، دکور و صحنه را طراحی کرد. وردی در نخستین اجرای این اپرا در قاهره حضور نداشت و موردی که درباره این اجرا او را رنجانده بود این بود که مخاطبان آن مدعوین بلند رتبه، سیاستمداران و منتقدان بودند و هیچ فرد عادی در بین آنها به چشم نمی خورد. در نتیجه، او در اجرای آیدا در هشتم فوریه ۱۸۷۲ در لا اسکالای میلان در تمام مراحل اجرا کاملا مشغول به کار بود و این اجرای ایتالیایی را نخستین اجرای اصلی اثر خود به حساب می آورد.

وردی نقش آیدا را برای صدای ترزا استولز (Teresa Stolz) نوشته بود که آن را برای اولین بار در اجرای میلان خواند. وردی هم چنین از نامزد او در خواست کرده بود که اجرای قاهره را رهبری کند اما او پیشنهاد وردی را رد کرده بود، در نتیجه جیووانی بتسینی آیدا را رهبری کرد. صدای مورد علاقه وردی برای نقش آمنریس، ماریا والدمن بود که به درخواست وردی چندین بار اجرای این نقش را بر عهده گرفت.

اجرای میلان آیدا نیز با استقبال بسیار گرمی مواجه شد و سپس آیدا در خانه های اپرای مشهور سراسر ایتالیا اجرا شد: سالن سلطنتی پارما (the Teatro Regio di Parma ) در ۲۰ آوریل ۱۸۷۲، سالن سن کارلو (Teatro di San Carlo) در سی مارچ ۱۸۷۳، سالن لا فنیس (La Fenice) در ۱۱ جون سال ۱۸۷۳، سالن سلطنتی تورین (Teatro Regio di Torino) در بیست و چهار دسامبر ۱۸۷۴، سالن کامیونال بولنیا ( Teatro Comunale di Bologna) در سی سپتامبر ۱۸۷۷ (با بازی جوزفینا پاسکا (Giuseppina Pasqua) در نقش آمنریس و فرانکو نوارا در نقش پادشاه) در هشتم اکتبر ۱۸۷۷ و سالن کستانزی (the Teatro Costanzi) در هشتم اکتبر ۱۸۸۱ با صدای ترزیا سینگر (Theresia Singer) در نقش آیدا و جولیا نولی (Giulia Novelli) در نقش آمریس.

2 دیدگاه

  • زهره
    ارسال شده در دی ۲۳, ۱۳۹۰ در ۱:۵۶ ق.ظ

    با سلام
    سوالی از خدمتتون داشتم، هرکسی که لطف کنه و کمکم کنه ممنون میشم
    من تو یه ارکستر خیلی کوچیکی ویولن می زنم، رهبر (یکی از اساتید) که فقط به پیانو تسلط داره از بچه های ویولن خیلی ایراد می گیره و معتقده که تمامی نتها (از انگشت یک تا چهار) رو باید! با تیونر چک کرد و گوشمون رو بیخیال شیم! هرچی هم میگیم که ما بعد چهار پنج سال ویلن زدن ندونیم جای نتها اونم تو پوزیسیون یک! کجاست خیلی حرفه، جبهه میگیره و میگه که تو تمام دنیا نتهای ویولنیستها باید با تیونر چک بشه!
    من از گوشم مطمئنم که فالش نمی زنم ولی ایشون تیونر میگیرن دستشونو روی گریف برای ما با لاک غلط گیر جای نتها رو مشخص میکنن! خواهش میکنم راهنمایی کنید که آیا کار ایشون درسته آخه؟
    Melodrama89@gmail.com

  • shahmoradi
    ارسال شده در خرداد ۱۳, ۱۳۹۱ در ۱۲:۰۱ ق.ظ

    آهنگ اپرای آیدا را برای دانلود بذارید

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

درباره‌ی پتریس وسکس (V)

در دهه‌ی ۱۹۸۰ در موسیقی او تغییراتی پدید آمد. او ابتدا روی ساخت قطعات سازی بر اساس ژانرهای متفاوت تمرکز کرد. توجه او به ژانرهای دیگری به غیر از ژانر کلاسیک موجب جذاب‌تر شدن قطعاتش شد. او در این راستا کوارتت زهی خود را با نام آهنگ‌های تابستانی، دو سونات برای سولو کنترباس (Sonata Per Contrabasso Solo 1986) و سونات بهاربرای سیکستت ویولن (Spring Sonata For Sextet 1989) همچنین کنسرتوهای متعددی را مانند کانتوس اِد پیسم (Cantos Ed Pacem)، کنسرتو برای ارگ (Concerto Per Organ 1984) و کنسرتو برای انگلیش هورن و ارکستر نوشت. میل شخصی‌اش در استفاده از موسیقی‌های سازی محلی لتونی سبب به وجود آمدن ژانری آزاد در فرم‌های سونات، سمفونی و کوارتت زهی با بافتی آوازین همراه با تصویر سازی است.

امیرآهنگ: برای تردد با ساز در خیابان، نیاز به کارتِ مجوزِ حملِ ساز بود!

در آن زمان با خواندن این مطلب در مورد مرتضی حنانه در کتاب تاریخ موسیقی نوشته: سعدی حسنی، برایم این سوال پیش آمد: این آهنگ‌ساز که اعتقاد به هارمونی موسیقی کلاسیک غرب ندارد، چگونه اثرش را هارمونیزه می کند؟ کُنترپوان و ارکستراسیون او چگونه است؟ فرم موسیقی او چگونه است؟ و مهم تر اینکه صدا دهندگی موسیقی و خصوصا هارمونی و پولیفونی او چگونه است؟! توضیح آنکه من در آن زمان با وجود سنِ کم آثار فراوانی از موسیقی دانان دوره های مختلف موسیقی کلاسیک غرب (از دوره رُنسانس و باروک تا قرن بیستم) شنیده بودم؛ چون پدرم و مادرم هر دو از شنوندگان خوب موسیقی کلاسیک و موسیقی اصیل ایرانی بودند و آرشیو بزرگی (شامل بیش از هزار صفحه گرامافون و نوار ریل و کاست) در منزلمان داشتیم.

از روزهای گذشته…

د-دورز (I)

د-دورز (I)

د – دُرز (The Doors) گروه راک آمریکایی که در سال ۱۹۶۵ در لس انجلس-کالیفورنیا تشکیل شد. در بیشترین مدت زمان بقای این گروه؛ جیم موریسون (Jim Morrison) خواننده، ری منزارک (Ray Manzarek) نوازنده کیبورد، جان دنسمور (John Densmore) درامر و روبی کریگر (Robby Krieger) گیتاریست گروه، بوده اند. در دهه ۱۹۶۰ آنان از جمله جنجال آفرین ترین گروهها بودند، به ویژه اشعار خشن موریسون و شخصیت غیر قابل پیش بینی وی بر روی سن معروف و بحث برانگیز بود.
قیطاسی: در حال پیشرفت هستیم!

قیطاسی: در حال پیشرفت هستیم!

آرمین قیطاسی متولد ۱۳۶۱ تهران و هنرآموخته هنرستان موسیقی و لیسانس فلوت است. قیطاسی از سال ۱۳۹۱ مدیریت ارکستر بادی آرس نوا را به عده دارد. گفتگو با این هنرمند را می خوانید:
موسیقی به مثابه ابزار ژست! (II)

موسیقی به مثابه ابزار ژست! (II)

در بسیاری از موارد نیز اگر احتمالا اجراها و آثار برخی از این گروه ها دارای ارزشی هنری است، این ارزش هنری نه به خودِ موسیقی که به سایر عوامل شکل دهنده ی اجرا بازمی گردد(۱)؛ ارزش موسیقایی بسیاری از این آثار نیز تنها در برخی فضاسازی های خاص آنان خلاصه می گردد، برخلاف گونه هایی از موسیقی که با نام موسیقی هنری می شناسیمشان.
رموز ویولون (VII)

رموز ویولون (VII)

در این قسمت ما می توانیم حتی صفحه روی ویلن را با همان ترتیب عنوان شده، به دو قسمت برش داده و آماده اتصال به یکدیگر نمائیم. بعد از مرحله برش برای صفحه زیر و صفحه رو ما دو قطعه خواهیم داشت که در نهایت باید از سطح لبه چوب در راستای طولی، به یکدیگر (نیمه دیگر خود) با دقت و ظرافت بالایی متصل و ملحق شوند. برای این منظور سطح موردنظر باید بوسیله رنده های دستی و سمباده کاملاً صاف، تراز و صیقلی شده و قطعه دیگر را نیز به همین شکل آماده نمائیم.
هارمونی یکی از کارهای التون جان

هارمونی یکی از کارهای التون جان

با وجود سادگی ظاهری و زیبایی مردم پسند کارهای التون جان، هارمونی موسیقی او اغلب خیلی هم ساده و پیش پا افتاده نیست. یکی از این ترانه ها Your Song است که می خواهیم راجع به آن صحبت کنیم.
درباره‌ی نقد نماهنگ (X)

درباره‌ی نقد نماهنگ (X)

گونه‌شناسی و تحلیل زیباشناختی امکانات تفسیری نماهنگ را چنان که تاکنون از سر گذشت به روی نقد می‌گشاید. با در دست داشتن این آغازگاه‌ها لایه‌های بنیادی تفسیر درون-سو میسر می‌شود و شالوده‌ای فراهم می‌گردد حتا برای آن‌گونه از تفسیرها که یکسره به مسایل انسانی-اخلاقی فراتر از خود نماهنگ می‌پردازند. با وجود این همه آغازگاه‌های تفسیری، هنوز یک ساحت از نقد ناگشوده می‌ماند و آن ارزیابی است. با آنچه تاکنون به‌دست داده شد (به‌ویژه به آن روش تحلیل نسبتا خنثا) نمی‌توان نوری بر ارزیابی تاباند مگر آن‌که به ترتیبی برای گونه‌های بازشناخته مراتب ارزش ذاتی در نظر بگیریم. برای مثال با پیچیده‌تر شدن گونه‌ها از لحاظ ربط نوعی شاءن و اعتبار به مصداق‌هایشان داده شود، که یعنی پیچیدگی عامل برتری است (و می‌دانیم که به سختی می‌توان دفاعی موثر از این ادعا کرد). اما این چاره‌ی کار نیست. مساله‌ی ارزش نماهنگ‌ها تنها با تعیین یک معیار فروگشایی نمی‌شود بلکه معضلات بس پیچیده‌تری را پیش روی می‌گذارد.
اهمیت گام در موسیقی Jazz

اهمیت گام در موسیقی Jazz

فرض کنید که یک موسیقیدان جوان در اوایل قرن بیستم هستید و میخواهید پای به عرصه Jazz در موسیقی بگذارید. چگونه می توانید بداهه نوازی یاد بگیرید؟ قاعدتا” راهی جز کنسرت رفتن و یا به دنبال افرادی باتجربه گشتن ندارید تا شاید آنها یکی دو فن از انواع روشهای Improvise خود را به شما آموزش دهند.
خیام و موسیقی نظری، بررسی مقایسه ای (I)

خیام و موسیقی نظری، بررسی مقایسه ای (I)

خیام در رساله کوتاهى که در موسیقى نظرى نوشته بیست و یک ذو الاربع معمول در عصر خود را با نسبت‏هاى ریاضى معین کرده است. همانطوری که مى‏دانیم این رساله خیام فصلى از شرحى است که این دانشمند بر کتاب موسیقى اقلیدس نوشته است که متأسفانه از آن اثرى در دست نیست. از این رساله مختصر خیام تاکنون دو ترجمه فارسى صورت گرفته است.
نگاهی به سمفونی فانتاستیک اثر جاودان هکتور برلیوز (VI)

نگاهی به سمفونی فانتاستیک اثر جاودان هکتور برلیوز (VI)

پس از این مقدمه ی کوتاه که نقش فضاسازی را دارد (میزان های ۱ تا ۲۰)، ایده فیکس در بخش آلگرو برای آخرین بار به صحنه می آید ولی نه چونان گذشته «نجیبانه و محجوب». این بار به نغمه رقصی مبتذل و ناهنجار بدل شده که با صدای گوش خراش و زیر به وسیله کلارینت می بمل نواخته می شود، و نت های چالاک دارد که با تریل تزیین یافته اند.
او پیانیست بود یا شوپنیست؟ (IV)

او پیانیست بود یا شوپنیست؟ (IV)

شوپن که به شدت از تضاد بین فرهنگ روستایی اصالتش با زندگی اشرافی که از زندگی با اسکاربک­ ها یاد گرفته بود بسیار رنج می­ برد، تصمیم به سفر به مونیخ گرفت و پس از رفتن به مونیخ به مدت ۳ سال از کالک برنر بهره گرفت، ولی این مدت به ۱ ماه هم نرسید.