درسی از استاد ایوان گالامیان

Ivan Alexander Galamian 1903-1981
Ivan Alexander Galamian 1903-1981
در مطالب قبلی به اختصار به این موضوع پرداختیم که داشتن علم ادیت برای هر نوازنده اهمیت بالایی دارد که حتی میتوان گفت، نیاز آن برای نوازنده به اندازه داشتن تکنیک روی ساز است. نوازندگان زیادی هستند که به دلیل عدم شناخت روی ادیت ساز خود، اجراهایی بی احساس را به نمایش میگذارند و حتی گاهی مشکلات تکنیکی پیدا می کنند.

اگر شما نت الکترونیکی (Midi) یک قطعه موسیقی را با صدای طبیعی همان ساز (سمپل) توسط کامپیوتر به اجرا بگذارید و همان قطعه را با ساز یک نوازنده ادیت دان بشنوید، متوجه تفاوت فاحش این دو اجرا می شوید.(برای مطالعه بیشتر در این زمینه مراجعه کنید به “نوازنده تمرین ۷ ” )

مثلا در اینجا قسمتی audio file Chaconne (شاکن) باخ را بصورت Midi بشنوید و با این نمونه که توسط audio file ساز آکوستیک نواخته شده مقایسه کنید. هر چه نوازنده از دانش ادیت بی اطلاع تر باشد، نوازندگیش به نمونه اول (از نظر حال و هوا نه رنگ صدا)، نزدیکتر می شود.

در مطالب قبلی گفته شد، نوازندگان ایرانی در سازهای مختلف و (این اواخر در سازهای ایرانی) از داشتن سواد ادیت محرومند و به همین دلیل است که میبینیم مثلا یک نوازنده تار، چندین CD وارد بازار موسیقی کرده ولی کوچکترین دانشی از ادیت ندارد.

در موسیقی کلاسیک غربی همه اجزاء موسیقی بصورت تخصصی مورد بحث قرار گرفته و حتی موسیقیدانانی هستند که متخصص فن ادیت یا تدریس سازی هستند. در تاریخ ساز ویولون (که پیچیده ترین ادیت را بین تمامی سازها دارد) به نامی برمی خوریم که به عنوان بزرگترین استاد ادیت و همتراز با معلم بزرگ ویولون دورتی دیلی شناخته می شود؛ او ایوان گالامیان استاد دانشگاه جولیارد است. (لازم به ذکر است که خانم دیلی دستیار گالامیان در تدریس ویولون بوده است.)


ایوان گالایان آثار بسیاری را ادیت کرد
گالامیان در سال ۱۹۰۳ در تبریز متولد شد. پس از آنکه خانواده او به روسیه مهاجرت کردند، از سال ۱۹۱۶ زیر نظر کنستانتین موستراس (Konstantin Mostras) که خود شاگرد استاد عالیقدر ویولون لئوپولد آور (Leopold Auer) بود، به مدت ۶ سال تحصیل کرد.

پس از وقوع انقلاب بلشویک، او به پاریس مهاجرت کرد به شاگردی لوسین کاپت (Lucien Capet) در آمد. در سال ۱۹۲۴ اولین اجرای خود را در پاریس به نمایش گذاشت. گالامیان در سال ۱۹۳۷ برای همیشه به آمریکا مهاجرت کرد و در آنجا تدریس ویولون را در فیلادلفیا و نیویورک ادامه داد.

گالامیان به بالاترین کرسی استادی ویولون در دانشگاه جولیارد دست یافت و در همین مدت، به نگارش دو کتاب متودیک ویولن و یک “اصول نوازندگی و آموزش ویلن”( Principles of Violin Playing and Teaching) در سال ۱۹۶۲ و “آموزش معاصر ویولون” (Contemporary Violin Technique) در سال ۱۹۶۲دست زد.

او در آمریکا همراه با دوستانش برنامه تابستانی Meadowmount را برگذار کرد. گالامیان شاگردان بی شماری تربیت کرد که مشهور ترین آنها ایزاک پرلمن (Itzhak Perlman)، مخائیل رابین (Michael Rabin)، اریک فریدمن (Erick Friedman) و پینچاس زوکرمن (Pinchas Zuckerman) هستند.

ایوان گالامیان در طول ۷۸ سال زندگی، بسیاری از قطعات ویولون را ادیت کرد که هنوز مورد استفاده نوازندگان این ساز قرار می گیرد. پس از مرگ گالامیان همسر او در سال ۱۹۹۰ کلکسیون شخصی او را به کتابخانه دانشگاه موسیقی میشیگان بخشید.


ایوان گالامیان به جز یکشنبه ها، در طول روز ۹ ساعت به تدریس ویولون مشغول بود و هیچگاه به عنوان یک نوازنده ویولون مشهور نبوده بلکه یک استاد واقعی ادیت و ویولون بوده است. این موضوع سطح حرفه ای تدریس ویولون را به ما گوشزد می کند. مسئله ای که در ایران سالهاست به فراموشی سپرده شده است. (۱)

چه نیکوست که هموطنان گالامیان، معلم ممتاز ویولون-که شهرتش را مدیون داشتن علم ادیت بود- این شخصیت برجسته را سرلوحه خود قرار داده و به راحتی از کنار ادیت که در واقع همان شناخت و اجرای حس و بیان صحیح قطعه است نگذرند.

پی نوشت
۱- با وجود اینکه نزدیک به ۳۰ سال از اجرا های هنرمندان چیره دست ایرانی و غیر ایرانی ویولون، در ایران می گذرد ولی چنان مخاطبان موسیقی با این هنر غریبه شده اند که نوازنده ای می تواند، در تالار وحدت) موومان سوم کنسرتو ویولون بتهوون را در پوزسیون یک بنوازد و کسی خم به ابرو نیاورد! (اگرچه در این دوره، اجرای هر کنسرتویی غنیمتی است که-در نبود نوازندگان خارجی- بدون وجود همین مجریان داخلی غیر ممکن است)

11 دیدگاه

  • saze ghesegoo
    ارسال شده در فروردین ۱۵, ۱۳۸۵ در ۵:۰۷ ب.ظ

    ba tashakkor az matlabe khoobetoon

  • motalebi
    ارسال شده در فروردین ۱۶, ۱۳۸۵ در ۸:۲۵ ب.ظ

    asalan kasi too faze in harfa nist va too in avalem kasi seir nemikoneh(na alaghehi,na daneshi,va na talashi!)

  • Soloist
    ارسال شده در فروردین ۱۸, ۱۳۸۵ در ۴:۰۹ ب.ظ

    baba dige inghadr tablo address nade, magar too in salha bishtar az 1 nafar concerto beethoven ro ejra karde?????
    khob teflaki shayad nemitoonesteh bere position!

  • hessam
    ارسال شده در فروردین ۲۱, ۱۳۸۵ در ۱۱:۳۴ ق.ظ

    be omide roozi ke 1 ejraie khob az in concerto to iran bebinim

  • ارسال شده در تیر ۱۵, ۱۳۸۵ در ۴:۰۴ ب.ظ

    salam
    mer30 vaghean khob bood
    faghat age maghaleye kalem ari hast mamnoon misham:x

  • ُسعید جهانگیری
    ارسال شده در شهریور ۱, ۱۳۸۵ در ۱۲:۲۳ ب.ظ

    ba tashakor az mataalebe geranbahaye shoma masoolane site haarmonik eyyyyy kash ye hamchin moalem va ostadi ham dar iran vojood dasht make iran gardi kardim ye ostade hesabiye violon peida nakardim age kasi soragh dare bandaro ham raahnamaee kone!!!!!batashakor????!!!!!

  • ناشناس
    ارسال شده در بهمن ۲۲, ۱۳۸۵ در ۹:۲۴ ب.ظ

    سلام من نتهای جالب برای ویولن میخواهم کسی به من کمک میکنه؟

  • مطلبی
    ارسال شده در بهمن ۲۳, ۱۳۸۵ در ۷:۵۱ ب.ظ

    نت جالب؟ منظورت از جالب چیه؟ و نت جالب به نظرت چه خصوصیتی میتونه داشته باشه؟

  • niayesh
    ارسال شده در مرداد ۵, ۱۳۸۶ در ۱۱:۴۸ ق.ظ

    salam mer30 az matalebe jalebetoon darmorede violon man etodhaye khoobi baraye violon mikham mishe komakam konid????mamnoon misham

  • overnight_28888
    ارسال شده در آبان ۳, ۱۳۸۶ در ۱۱:۵۹ ب.ظ

    aaaaaaaaaalie man asheghe ghataate galamianam

  • اعدلیان
    ارسال شده در فروردین ۲۰, ۱۳۹۳ در ۱۲:۰۵ ب.ظ

    یک مطلب جالب اینکه ایشان متولد تبریز بودن یعنی اصالتا از ارمنه تبریزن

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

اولین دکتر موسیقی (I)

حســین ناصحی در سال ۱۳۰۴ در خانواده ای هنردوست به دنیا آمد. مادرش از شاگردان استاد درویش خان بود و تار می نواخت. به همین جهت ذوق موسیقی او از اوان کودکی پرورش یافت. وی از ســن ۱۴ سالگی با ورود به هنرستان عالی موسیقی و انتخاب ساز ترومبون زیر نظر اســتاد چک «ژوزف اسالدک» مشغول تحصیل گردیــد و پس از مــدت کوتاهی به همکاری با ارکســتر رادیو به سرپرستی پرویز محمود پرداخت. او جزو شاگردان ممتازی بود که به دعوت دولت ترکیه و با بورســیه هنرستان برای ادامه تحصیل روانــه آنکارا گردید و در آنجا زیر نظر اســتاد «کاظم آکســس» از شاگردان برجســته «بلا بارتوک» آهنگساز شهیر مجارستان به همراه دوست دیرینه اش ثمین باغچه بان به فراگیری آهنگسازی پرداخــت.

دوازدهمین دوره مسابقات گیتار تهران (مگتان ۱۲- بهمن ماه ۹۶) برگزار می شود

دوازدهمین دوره مسابقات گیتار تهران در روز ششم بهمن ماه ۱۳۹۶ به صورت اینترنتی برگزار خواهد شد. ای دومین دوره مسابقات مگتان است که به صورت اینترنتی به صورت ترکیب اجرای زنده و اینترنتی برگزار می شود و طبق معمول به برنده این مسابقه یک گیتار با ارزش اهدا خواهد شد.

از روزهای گذشته…

«نگاره ها» کاری تازه از رضا والی

«نگاره ها» کاری تازه از رضا والی

«نگاره ها» (Calligraphies) نام آلبومی تازه از ساخته های رضا والی، آهنگساز موفق ایرانی مقیم آمریکا، است که چندی پیش به وسیله کمپانی آلبانی رکوردز(Albany Records) در سطح جهانی پخش شده است. این آلبوم دربرگیرنده سه اثر به نام های «کوارتت زهی شماره ۲»، «کوارتت زهی شماره ۳» و «نگاره ها» است که به ترتیب در سال های ۱۳۷۱، ۱۳۸۰ و ۱۳۷۹ ساخته شده اند و در ضبط اخیر به وسیله کوارتتو لاتین آمریکانو (Cuarteto Latinamericano) به اجرا درآمده اند.
کارن کارپنتر، پیشگام درام نوازی زنان

کارن کارپنتر، پیشگام درام نوازی زنان

کارن آنه کارپنتر (Karen Anne Carpenter) یک خواننده و درامر آمریکایی بود. او و برادرش، ریچارد، یک گروه موسیقی دو نفره تشکیل دادند به نام کارپنترها (The Carpenters). در سالهای اخیر، هنرمندانی مثل مدونا (Madonna)، شانیا تواین (Shania Twain)، و کی.دی.لنگ (K.D. Lang) در میان دیگران از او به عنوان یک موزیسین تاثیرگذار نام برده اند. “اگر من یک کارپنتر بودم” یک آلبوم تکریم کارپنترهاست که چندین گروه راک آلترنیتیو (alternative rock) بر روی صداهای موسیقی های اجرا شده توسط ریچارد و کارن کارپنتر موسیقی نواخته اند.( یکی از تحسین برانگیز ترین ترانه های این آلبوم آهنگ “Superstar” است که Sonic Youth آنرا بازنوازی کرده است.)
راه نی: نوازنده در پی شور و حال موسیقی ایرانی

راه نی: نوازنده در پی شور و حال موسیقی ایرانی

بشنو از نی چون حکایت می کند ، از جدایی ها شکایت می کند
از نیستان چون مرا ببریده اند ، از نفیرم مرد و زن نالیده اند
گروه بین المللی رومی از زبان علیرضا قربانی

گروه بین المللی رومی از زبان علیرضا قربانی

گروه مولانا رومی به تازگی در یک تور اروپایی هشت کنسرت را در کشورهای سوئد، نروژ، سوییس و اسپانیا اجرا کرد که خوانندگی برعهده علیرضا قربانی بود. این گروه در تور اروپایی خود آثار جاوید افسری راد آهنگساز ارزنده و نوازنده سنتور را اجرا کرد. علیرضا قربانی خواننده برجسته موسیقی سنتی، همکاری تازه خود با گروه بین المللی مولانا “رومی” را تجربه ای ارزنده توصیف می کند و می گوید این گروه زمینه آن را دارد تا منشا کارهای متفاوت باشد.
نگاهی به کارنامه شهرام ناظری

نگاهی به کارنامه شهرام ناظری

در سال گذشته مطلبی در مورد حافظ ناظری فرزند شهرام ناظری در این سایت نوشته شد که به خاطر نوع فعالیت فرزند، گاهی بحث هایی هم در مورد فعالیت پدر به میان می آمد. قصد دارم در چند روز آینده قسمت پایانی از مطلبی که در مورد حافظ ناظری مدتها پیش نوشته شده را به انتشار بگذارم ولی پیش از آن برای به حاشیه نرفتن مطلب لازم است به صورت جدا گانه به تاریخچه فعالیت هنری شهرام ناظری خواننده پر آوازه ایرانی بپردازم.
ویلنسل (IX)

ویلنسل (IX)

انگشت گذاری دوگانه مربوط به اجرای همزمان دو نت می باشد. دو سیم همزمان انگشت گذاری شده و آرشه بر روی آنها کشیده می شود، در نتیجه دو صدا همزمان شنیده می شود. همچنین ممکن است انگشت گذاری های سه گانه و چهارگانه هم انجام شود (با شکسته شدن حالت منحنی انگشتان). اما مشکلی که در این تکنیک وجود دارد نشدنی بودن آرشه کشی همزمان روی بیش از دو سیم به است که از انحنای لبه خرک ناشی می شود. Frances-Marie Uitti بکارگرفتن دو آرشه را ابداع کرد؛ به گونه ای که یک آرشه روی دو سیم میانی و آرشه زیگر زیر دو سیم کناری کشیده شود تا اجرای سه یا چهار نت همزمان میسر گردد.
پروانه های موسیقی ایران (I)

پروانه های موسیقی ایران (I)

پس از انقلاب مشروطه و ضبط اولین نواهای موسیقی در سال ۱۲۸۴ ش و تاثیر آن در روند تاریخ اجتماعی ایران در سال ۱۲۹۱ ش بانوان هنرمند از خلوت دربار بیرون آمده و به ضبط آثار موسیقی پرداختند که افتخار خانم- زری خانم و امجد خانم اولین های ضبط آثار موسیقی بانوان هنرمند بودند.
شرمِ آوایِ دوست

شرمِ آوایِ دوست

آیا ما در ارتباط با رؤیتِ مولد هایِ صوتی و تمامی سازهایی که در ایجاد صداها ما را یاری کرده اند از منظر اجتماعی محدود شده ایم؟ آیا نوازندگان ما در به صدا آوردن گونه های مختلف سازی مرتکب اشتباهی شده اند؟ یا ارجاعات بر آمده از تولید صداهای آلات موسیقی، در ذهن عده ای مصداقِ نامتعارفی یافته است؟!
آلفرد اشنیتکه و سبک پلی استایلیسم(II)

آلفرد اشنیتکه و سبک پلی استایلیسم(II)

اشنیتکه Concerto Grosso شماره یک خود را در سال ۱۹۹۷ به پایان رساند، این اثر در تاریخ ۲۱ مارس همان سال توسط ارکستر Leningrad Chamber اجرا شد. در ارکستر فوق گیدون کرمرGidon Kremer و تاتیانا گریدنکو Tatiana Gridenko تک نوازی ویولن و یوری اسمیرنوف Yuri Smirnov نوازندگی کیبورد را بر عهده داشتند.
ویلنسل (III)

ویلنسل (III)

سیم گیر (Tailpiece) و میله ی تکیه گاه (Endpin یا Spike): سیم گیر و میله ی تکیه گاه در بخش پایینی ساز جای دارند. سیم گیر به طور سنتی از چوب آبنوس یا دیگر چوب های سخت ساخته می شود، می توان آن را از پلاستیک یا استیل نیز ساخت. این قطعه از ساز، سیم ها را به انتهای پایینی ویلنسل متصل کرده و می تواند یک یا چند پیچ تنظیم دقیق کوک (Fine tuner) داشته باشد.