گفتگوی هارمونیک
شاپور رحیمی، نوازنده عود، خواننده و مدیر پیشین مرکز حفظ و اشاعه موسیقی، سوم تیرماه ۱۴۰۵، پس از تحمل یک دوره بیماری، در سن ۷۹ سالگی درگذشت. این هنرمند پیشکسوت روز شنبه ۳۰ خردادماه به دلیل وخامت حال عمومی، در بیمارستان آرام کرج بستری شده بود.
شاپور (محمد) رحیمی متولد سال ۱۳۲۶ در تهران بود و فعالیت هنری خود را از دوران کودکی با حضور در برنامه کودک رادیو ایران آغاز کرد. او فراگیری آواز ایرانی را نزد استادان بزرگی همچون: اسماعیل مهرتاش، محمود کریمی، ادیب خوانساری، محمدرضا شجریان، عبدالله دوامی و نورعلی برومند دنبال کرد و نوازندگی عود را نیز نزد نصرالله زرینپنجه و منصور نریمان فرا گرفت.
وی از سال ۱۳۴۹ فعالیت آموزشی خود را در مراکز علمی و هنری معتبری چون دانشگاه تهران، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه علامه طباطبایی، هنرستان ملی موسیقی و مرکز حفظ و اشاعه موسیقی آغاز کرد و در طول سالها، نقش بسزایی در تربیت نسلهای متعدد از هنرجویان موسیقی ایفا نمود. همچنین، مدیریت چهارساله مرکز حفظ و اشاعه موسیقی، از دیگر سوابق اجرایی او در موسیقی کشور به شمار میرود.
از جمله آثار ماندگاری که به نام شاپور رحیمی در تاریخ موسیقی ایران ثبت شده، میتوان به آلبومهای «شکوفههای جاویدان» و «گل افشان» اشاره کرد که هر دو از ساختههای جلیل عندلیبی هستند. وی در سال ۱۳۹۲ موفق به دریافت گواهینامه درجه یک هنری شد.
همچنین آثار متعددی از وی در آرشیو رادیو از اوایل انقلاب تا زمان بازنشستگی او موجود است که شامل همکاریهای او با هنرمندانی چون جلیل عندلیبی، محمدعلی کیانینژاد، بابک رادمنش و حسین بهروزینیا است.
شاپور رحیمی در سالهای پایانی عمر به تدریس خصوصی آواز میپرداخت و سبک آوازخوانی او مرتبط با استادش محمود کریمی و تحت تاثیر اکبر گلپایگانی بود. در سالهای اخیر او ساکن کرج بود با وجود گواهینامه درجه یک هنری و بازنشستگی از سازمان صدا و سیما، حقوق ماهیانه او ناچیز و مورد انتقاد اهالی موسیقی بود.
از شاگردان شناخته شده شاپور رحیمی میتوان به رضا رضاییپایور، علی خدایی، سعید خلج، همایون کاظمی، رامین بحیرایی، علی تفرشی، علی شیرازی و علی یارهپور اشاره کرد.
۱ نظر