ارکستر سمفونیک شیکاگو (CSO)

نمایی از کنسرت ارکستر شیکاگو
نمایی از کنسرت ارکستر شیکاگو
در ۱۹۸۱ Charles Norman Fay، یک بازرگان اهل شیکاگو، تئودور توماس (Theodore Thomas) را دعوت کرد تا در شیکاگو یک ارکستر تاسیس کند. ارکستر به رهبری تئودور توماس تحت عنوان «ارکستر شیکاگو» اولین کنسرت خود را در ۱۶ اکتبر ۱۸۹۱ اجرا کرد. این ارکستر، همراه با فیلارمونیک نیویورک، ارکستر سمفونیک بوستون و ارکستر سمفونیک لوییس مقدس یکی از قدیمی ترین ارکسترهای آمریکاست.

سالن ارکستر که الان یک جزء از مجتمع مرکز سمفونی است، توسط Daniel H. Burnham معمار معروف شیکاگو طراحی و در سال ۱۹۰۴ کامل شد.

رهبر ارکستر تئودور توماس، تا روز درگذشتش ۱۳ سال به عنوان رهبر به ارکستر خدمت کرد. مرگ او کمی پس از تاسیس ساختمان جدید ارکستر که در روز ۱۴ سپتامبر ۱۹۰۴افتتاح شد بود.

در سال ۱۹۰۵ نام ارکستر به ارکستر تئودر توماس تغییر نام یافت، که امروز هم نام «سالن ارکستر تئودر توماس» بر سر در آن حکاکی شده و دیده می شود. در همین سال، فردریک استوک (Frederick Stock) به سمت رهبر ارکستر و مدیر هنری، نائل آمد و تا پایان عمرش یعنی سال ۱۹۴۲ نیز در این سمت باقی ماند. در سال ۱۹۱۳ ارکستر به « ارکستر سمفونیک شیکاگو» (CSO) تغییر نام داد.

دیگر رهبران ارکستر شامل Désiré Defauw، Artur Rodziński، Rafael Kubelík، Fritz Reiner، Jean Martinon، Georg Solti و Daniel Barenboim بودند (که رینر، سولتی و بارنبویم در این میان باعث شهرت زیادی برای ارکستر CSO شدند)

بارنبویم (رهبر و پیانیست)، زمانی که کار رهبری ارکستر شیکاگو را قبول کرد، در ارکسترهای دیگری هم فعالیت داشت که به منظور تمرکز بیشتر بر روی فعالیتهایش در این ارکستر (شیکاگو) از کار با ارکسترهای دیگر کناره گیری کرد. آخرین باری که دانیل بارنبویم به عنوان رهبر برای ارکستر شیکاگو بر روی صحنه رفت ۱۵-۱۷ جون ۲۰۰۶ بود.

در ۲۷ آپریل ۲۰۰۶Bernard Haitink، به عنوان رهبر اصلی ارکستر و پیر بولز (Pierre Boulez) به عنوان رهبر افتخاری (تا انتخاب مدیر هنری جدید) مسئولیت را به عهده گرفت. برنامه های فصل طوری تنظیم شده بودند که حضور تمام رهبران میهمان به صورت یک برنامه واحد انجام شود(که از دهه ۵۰ چنین اتفاقی رخ نداده بود). Haitink رهبری ارکستر را در سال ۲۰۰۶ به عهده داشت و همچنین برای اجراهای آتی ارکستر در فصل ۲۰۰۷ – ۲۰۰۸ نیز برنامه ریزی کرده است.

همچنین برنامه هایی در سالن کارنگی هال نیویورک، در فستیوال “Luzern”، سوئیس و در میهمانی شبکه بی بی سی لندن اجرا میشود. بولز۳-۴ هفته از اجراهای ارکستر شیکاگو را در هر فصل رهبری خواهد کرد از جمله برنامه هایی در تورهای مختلف.

ارکستر سمفونیک شیکاگو، مدت زیادی با جشنواره Ravinia در پارک Highland Park، Illinois مشارکت داشت و اولین اجرای آنها را در سال ۱۹۰۵ انجام داد و این همکاری به صورت نامنظم تا اگوست ۱۹۳۱ نیز ادامه داشت.

ارکستر در برپایی اولین فصل فستیوال Ravinia Festival در آگوست ۱۹۳۶کمک کرده و از آن زمان هر تابستان در این فستیوال برنامه اجرا می کند.

برخی از رهبران اولین برنامه ی خود را با ارکسترسمفونیک شیکاگو درRavinia اجرا کردند از جمله:
Seiji Ozawa 1964-1968 James Levine 1973-1993 و Christoph Eschenbach 1995-2003 و در سال ۲۰۰۵ نیز James Conlon عنوان Ravinia music director را داشته است.


تئودور توماس اولین رهبر ارکستر شیکاگو
موسیقیدانان زیادی با ارکستر شیکاگو به عنوان رهبر میهمان ضبط های و کنسرتهای بزرگی داشته اند که از جمله آنها: Richard Strauss, Arnold Schoenberg, Sergei Prokofiev, Sergei Rachmaninov, Maurice Ravel, Edward Elgar, Aaron Copland, Leonard Slatkin, André Previn, Michael Tilson Thomas, Leonard Bernstein, Leopold Stokowski, Morton Gould, Erich Leinsdorf, Walter Hendl, Eugene Ormandy, George Szell و Charles Munch هستند.

رهبرانی که با عنوان رهبر دائم و مدیر هنری با این ارکستر همکاری داشته اند به ترتیب تاریخ به این ترتیب هستند:
۱۸۹۱-۱۹۰۵ Theodore Thomas
۱۹۰۵-۱۹۴۲ Frederick Stock
۱۹۴۳-۱۹۴۷ Désiré Defauw
۱۹۴۷-۱۹۴۸ Artur Rodziński
۱۹۵۰-۱۹۵۳ Rafael Kubelík
۱۹۵۳-۱۹۶۲ Fritz Reiner
۱۹۶۲-۱۹۶۳ Fritz Reiner (musical advisor)
۱۹۶۳-۱۹۶۸ Jean Martinon
۱۹۶۸-۱۹۶۹ Irwin Hoffman (acting)
۱۹۶۹-۱۹۹۱ Sir Georg Solti
۱۹۹۱-۲۰۰۶ Daniel Barenboim
۲۰۰۶ Bernard Haitink

مردم سراسر جهان برنامه هایی از ارکستر سمفونیک شیکاگو را که در برخی از فیلمها از جمله کازینو به رهبری سرجرج سولتی و فانتاسیا ۲۰۰۰ به رهبری جیمز لوین استفاده شده است، شنیده اند.

en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آوازخوان معلم اخلاق (I)

در سال ۱۲۸۲ خداوند به شیخ اسماعیل واعظ اصفهانی، معروف به تاج الواعظین فرزندی عطا کرد که نامش را جلال گذاشتند. شیخ اسماعیل از خوشخوان های اهل منبر بود و مسلط به ردیف آوازی؛ جلال را به مدرسه علیه واقع در بازارچه رحیم نزدیک مسجد رحیم خان گذاشتند که فاصله چندانی با منزلش نداشت. ۸ ساله بود که مختصر زمزمه ای می کرد؛ پدرش مشوق او شد و جلال را به سید رحیم سپرد تا تعلیم آواز ببیند. بعدها نزد نایب اسدالله و سپس نزد میرزا حسین خضوعی ساعت ساز رفت و به تکمیل اطلاعات خود پرداخت تا این که مراحل ترقی را طی کرد و نامش به عنوان خوانند های برجسته بر سر زبانها افتاد.

اختتامیه ششمین نوای خرّم برگزار شد

آیین اختتامییه ششمین جشنواره و جایزه موسیقی همایون خرّم (نوای خرم ۶) شامگاه پنجشنبه ۲۱ آذر ماه با حضور تعدادی از هنرمندان، شرکت کنندگان و تعدادی از مدیران وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تالار وحدت تهران برگزار شد.

از روزهای گذشته…

کارایان و سمفونی های موتسارت (II)

کارایان و سمفونی های موتسارت (II)

اینکه موتسارت تمام این سه سمفونی آخر را در تابستان ۱۷۸۸ یعنی زمانی که فقط ۳۲ ساله بود ساخت واقعا تأثیر گذار است. اریک بلوم (Eric Blom) درباره آن ها می نویسد که «نمی دانی از بی نقصی این سه شاهکار شگفت زده شوی یا از تفاوت آشکار آن ها؛ هر کدام از آن ها آنقدر از لحاظ فرایند و حال و هوا با دیگری فرق دارد که نمی توان تصور کرد که یک نفر آن ها را خلق کرده است. مثل این می ماند که یک نفر شب دوازدهم شکسپیر، فدرِ راسین و ایفیژنیِ گوته را در مدت زمانی که برای اجرای هر سه نمایشنامه لازم است نوشته باشد!» قطعا سمفونی سل مینور پرسش های فراوانی را برانگیخت: این سمفونی ویژگی عالی نسبت و توازن که به هنر کلاسیک نسبت داده اند را با سطح احساسی والای رمانتیسیم در هم می آمیزد.
هیتلر و موسیقی

هیتلر و موسیقی

باخ، بتهوون، برامس، واگنر و هندل به عنوان سمبولهای برتری نژاد آریا در موسیقی از دید نازیها بودند. از ایده های اصلی هیتلر آن بود که در هر زمینه ممکن حتی هنر (موسیقی، نقاشی و…) برتری نژادی آنها باید به رخ مردم جهان کشیده شود.
طراحی وب سایت

طراحی وب سایت

گروه طراحان «هفت رنگ آسمان»، قصد دارد با تخفیفی ویژه هنرمندان، به طراحی وب سایت بپردازد.
شریف؛ مردم سالار موسیقی (I)

شریف؛ مردم سالار موسیقی (I)

از زمان اختراع رادیو و ورود آن به ایران، موسیقی یکی از مهمترین ابزارهایی بوده که می توانست این اختراع جدید را در میان مردم رواج دهد. بدین جهت بود که از همان ابتدا، برنامه های موسیقی در رادیو شکل گرفت. نکته حائز اهمیت در این رابطه این بود که به همان میزان که رواج رادیو در ایران نیازمند برنامه های موسیقی بود، موسیقی آن دوره نیز برای رواج در بین مردم از طریق رادیو نیازمند تغییر و تحولات اساسی بود.
نقدی بر نقد کتاب «پیوند شعر و موسیقی» (II)

نقدی بر نقد کتاب «پیوند شعر و موسیقی» (II)

علینقی وزیری و شاگردش روح الله خالقی، در تئوری های خود از علامت های رایج موسیقی کلاسیک غرب استفاده کردند و هر کجا علامتهای موسیقی غربی کارایی مناسب را نداشت، بدون تعصب از علامت های ابداعی استفاده می کردند؛ اتفاقا این نکته نشاندهنده شعور بالا و دوری از تعصب ایرانی و غربی آنهاست؛ مسئله ای که بسیاری از موسیقیدانان (مانند منتقد مورد بحث ما) نتوانستند بر آن فائق آیند. هیچ دلیل منطقی وجود ندارد که یک موسیقیدان دست به تولید علامت جدیدی برای نت نگاری بزند وقتی چنین علامتی برای نت نگاری قبلا بوجود آمده و در اقصی نقاط جهان نیز شناخته شده است.
نگاهی به روند تحول کتاب سال شیدا (I)

نگاهی به روند تحول کتاب سال شیدا (I)

“نوآوری نیز […] بایستی ریشه در «شناخت» داشته باشد و شناخت نیز جز در بستر تحقیق عالی و ممتاز به دست نمی‌آید. «کتاب سال شیدا» گامی است برای یاری رساندن و تقویت فرهنگ تحقیق و روحیه‌ی محقق پروری در موسیقی ایران.”
حضور موسیقی سمفونیک ایرانی در انقلاب ۱۹۷۹ (قسمت اول)

حضور موسیقی سمفونیک ایرانی در انقلاب ۱۹۷۹ (قسمت اول)

پس از وقوع انقلاب ۱۹۷۹در ایران، در پی مهاجرت شمار قابل توجهی از نوازندگان چیره دست ارکستر سمفونیک و نیز تعطیلی و تعلیق فعالیت های هنرستان موسیقی در کشاکش جریان های سیاسی روز، سازمان ارکستر سمفونیک نیز به یکباره با فروپاشی بی سابقه ای مواجه شد.
بندتی، رمانتیک می شود! (III)

بندتی، رمانتیک می شود! (III)

بندتی معتقد است که نباید گمان کرد که این کنسرتو ها از یک جنس هستند. بلکه آنها نمودهای موسیقیایی هستند که از دو نوع روانشناسی متفاوت حاصل شده اند. بندتی در توضیح می گوید که «این دو کنسرتو کاملا منحصر به فرد هستند. تنها شباهت آن ها رقت قلب پر شور و روحیه رمانتیکشان است. موسیقی بروخ همیشه محتوای خاصی دارد. چیزی در آن است که آرامش بخش است. عواطف آن کاملا پر شور و نشاطند.»
اِدیت پیاف، گنجشککِ آواز فرانسه (VII)

اِدیت پیاف، گنجشککِ آواز فرانسه (VII)

سال ۱۹۶۱ به درخواست برونو کوکَتریس (Bruno Coquatrix)، ادیت پیاف در اُلمپیایِ پاریس (Olympia de Paris) که به خاطر مشکلات مالی در حال ورشکستگی بود، یک سری کنسرت برگزار کرد که جزِ, به یادماندنی ترین و متأثر کننده ترین کنسرت هایش بود. ادیت با اجرای این برنامه ها، اُلمپیا را از ورشکستگی نجات داد اما وضعیت جسمی خودش بسیار وخیم بود و بیماریِ آرتریت او را از کاراُفتاده کرده بود و تنها با تزریق مقدار زیادی مورفین می توانست به خواندن ادامه دهد و خود را بر روی صحنه سر پا نگه دارد.
علینقی وزیری؛ ناسیونالیسم دولتی و روشنفکر موسیقی (II)

علینقی وزیری؛ ناسیونالیسم دولتی و روشنفکر موسیقی (II)

این چارچوب، دو چارچوب پنهان دیگر را در دل خود داشت؛ گذشتهٔ درخشان که روزگاری این سرزمین از سر گذرانده، عظمتی – گاه – خیالی که شاید کارکرد اصلی‌اش متوازن کردن تحقیری بود که یک فرهنگ در جریان آگاه شدن از چارچوب نخست (عقب‌ماندگی) تحمل می‌کرد؛ پناه بردن به نشئهٔ افتخاری در گذشته. چارچوب فکری دیگر آن بود که تقصیر وضعیت شرم‌آور موجود بر گردن یک عامل «بیگانه» (یا مجموعه‌ای از آن‌ها) انداخته می‌شد.