ویلهلم کمپ

ویلهلم کمپ
ویلهلم کمپ
ویلهلم کمپ (Wilhelm Walter Friedrich Kempff) در ۲۵ نوامبر سال ۱۸۹۵ و در براندینبورگ آلمان چشم به جهان گشود. در دنیای موسیقی وی بعنوان یک نوازنده متبحر در پیانو و همچنین یک آهنگساز آلمانی تبار شناخته شده است. در کارنامه نوازندگی او میتوان رپرتوار گسترده ای از قطعات مختلف آهنگسازان بنام را مشاهده نمود؛ آثاری از باخ، لیست، شوپن، شومان و برامس که او با استادی تمام در کنسرتهایش به نمایش میگذاشت.

اما اجراهایی که او از آثار بتهوون و فرانتس شوبرت نمود وی را از دیگران متمایز ساخته بود. تعبیری آگاهانه و برداشتی عمیق از آثار این دو آهنگساز باعث شده بود تا به ظرافت هر چه بیشتر، قطعات را به اجرا و ضبط درآورد.

پدر و پدر بزرگش نوازنده ارگ در کلیسای بودند و برادرش نیز مدیر مدرسه موسیقی کلیسا در دانشگاه “Erlangen” بود؛ تاثیری که خانواده اش در رشد و بروز استعداد های او در موسیقی داشت، بسیار بود و با توجه به اهمیت موسیقی در این خاندان، ویلهلم را به مدرسه موسیقی در برلین فرستادند، هر چند وی دروس اولیه موسیقی را از پدر و برادرش فرا گرفته بود.

در مدرسه موسیقی نوازندگی پیانو را زیر نظر “Robert Kahn” و آهنگسازی را به کمک “Heinrich Barth” فرا گرفت.

در سال ۱۹۱ اولین رسیتال حرفه ای و معتبر خویش را با اجرای قطعاتی چون: “Beethoven’s Hammerklavier Sonata” و “Brahms Variations on a theme of Paganini” به اجرا در آورد.

وی به سرعت در سرتاسر اروپا کنسرتهایی را برگزار نمود و پس از آن، اجراهای دیگری را در اقصی نقاط جهان در طی سالهای ۱۹۳۶ تا ۱۹۷۹ به اجرا در آورد.

audio fileبه قسمتی از سونات شماره هشت بتهوون با نوازندگی کمپ گوش کنید.

ژاپن از جمله کشورهایی بود که وی ده ها بار در آنجا کنسرت داشت و هواداران بسیاری را هم از آن خود نموده بود. شایان ذکر است ژاپنی ها جزیره ای به پاس تلاش های این هنرمند را “Kempu-san to” نام گذاری نموده اند!

اولین اجرای وی در لندن در سال ۱۹۵۱ و در نیویورک در سال ۱۹۶۴ بود. کمپ آخرین کنسرت عمومیش را در سال ۱۹۸۱ اجرا نمود و بعد از آن به دلیل بیماری پارکینسون، رسما از دنیای نوازندگی کناره گیری نمود. تکنیک و مهارت او در نوازندگی مورد تحسین همگان بود.

audio fileبه قسمتی از سونات شماره چهارده بتهوون با نوازندگی کمپ گوش کنید

نوازنده ای که قطعات را همچون یک شاعر می سرود و زیبایی در آثارش کاملا محسوس بود. توانای و قدرت در اجرای بی نقص پاساژهای سریع و اجرای قطعات دشوار بدون از دست دادن ریتم و ضرباهنگ قطعه و در عین حال موزیکالیته ای ستودنی کمپ را نوازنده ای بی نقص ساخته بود.

اما هیچگاه سعی ننمود تا در اجرای قطعات، سرعت آنها را مورد خدشه قرار دهد و یا با سرعت بی نهایت به اجرا در آورد! او توانایی های خودش را در نوازندگی پیانو میدانست و رعایت همین نکته باعث موفقیتش بود.

کمپ قطعات مختلفی را ضبط نموده است که از میان میتوان به ضبط کلیه سوناتهای بتهوون و شوبرت اشاره نمود. ویلهلم کمپ در سال ۲۳ ماه می در سال ۱۹۹۱ چشم از جهان برگشود.

در زمینه آهنگسازی وی کادانس های خودش را در پیانو کنسرتو های یک تا چهار بتهوون اجرا نمود و شاگردش “Idil Biret” آثار پیانویی او را اجرا نموده است. در سال ۱۹۲۹ دومین کنسرتویش توسط “Leipzig Gewandhaus” و به رهبری “Wilhelm Furtwängler” به اجرا در آمد. تنظیمات وی از آثار باخ نیز یکی دیگر از فعالیتهای درخشان هنری وی بشمار می آید.

wikipedia.org

4 دیدگاه

  • امیر
    ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۸۷ در ۱۱:۳۶ ق.ظ

    هیچ نوازنده ای مثله kempff پاتتیک رو اجرا نکرده!! یه سوال ؛ چرا دیگه هیچکس راجع به مقالات سایت نظری نمیده ؟

  • ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۸۷ در ۱۰:۵۸ ب.ظ

    نظرات کاربران در این سایت کمتر که نشده بسیار هم بیشتر شده ولی در شاخه هایی که مورد علاقه کاربران است.
    شما اگر به این صفحه ها سر بزنید می بینید که بحث طولانی ای بین بینندگان سایت روی داده که تا اکنون هم ادامه دارد. همکاران ما در تایید این نظرها با مشکل هم مواجه هستند!
    http://www.harmonytalk.com/id/1563
    http://www.harmonytalk.com/id/1493
    http://www.harmonytalk.com/id/758
    http://www.harmonytalk.com/id/721

    اینها نمونه هایی از دهه ها مقاله دردسرساز سایت هستند!

  • امیر
    ارسال شده در شهریور ۲۰, ۱۳۸۷ در ۸:۲۸ ق.ظ

    مسوول عزیز بنده در نوشتن یا ننوشتن نظرات ذیع نفع نیستم ! این کاملا مشخصه که کاربران سایت بشدت کم شده و نظرات و پیشنهادات راجع به موضوعات جدی و علمی موسیقی(و نه نوشتاری راجع به آقای نامجو ) بسیار کمتر شده شما راجع به کنترپوان مفاله ای بنویسید ببینید چند نفر نظر میدن . . . . ابته باید از سال ۸۷ بع این طرف رو مد نظر داشته باشید …. برای همه مسولین زحمت کش سایت آرزوی موفقیت دارم.

  • saman
    ارسال شده در شهریور ۲۲, ۱۳۸۷ در ۱۲:۵۷ ق.ظ

    lazem be zekre ke ajdade kempff ta 13 nasl ghbl az vey nvazandeye orge kelisa budeand.ejraye monlighte sonate beethovene kempff bi nazire.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

محمدرضا امیرقاسمی «شبی برای پیانوی ایرانی» را به روی صحنه می برد

کنسرت گروه موسیقی برف با عنوان «شبی برای پیانوی ایرانی» در تاریخ جمعه ۱۰ اسفند ساعت ۲۰ در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران روی صحنه خواهد رفت. سرپرست و تکنواز پیانوی گروه برف محمدرضا امیرقاسمی و خواننده این کنسرت علی امیرقاسمی و اجرای تمبک با سحاب تربتی می باشد. در این برنامه علاوه بر اجرای آثار اساتید بزرگ پیانوی ایرانی نظیر جواد معروفی و مرتضی محجوبی، از چند نوازنده پیانوی دوره قاجار مانند اساتید محمود مفخم (مفخم الممالک) و مشیرهمایون شهردار هم قطعاتی اجرا خواهد شد. اجرای آثاری کمیاب و خاص از پیانو نوازیِ دوره ی قاجار و عصر مشروطه اولین بار است که در یک کنسرت اتفاق می افتد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

از روزهای گذشته…

بررسی کوتاه در باب سنت و نوآوری در موسیقی ایرانی (I)

بررسی کوتاه در باب سنت و نوآوری در موسیقی ایرانی (I)

تاریخ به ما نشان داده است، نزاع بر سر سنت و مدرنیته کاری بس بیهوده بوده است. با این همه، همچنان نقش پرنگی در جامعه ما به خصوص جامعه موسیقی که بحث مورد نظر ماست، دارد. از یک سو سنت، تهی و تو خالی بودن ارزش های مدرنیته و از سوی دیگر مدرن ها، کهنه گرایی و ناکارآمد بودن سنت را به یکدیگر گوشزد می کنند.
مشکاتیان را تنها باید شنید (II)

مشکاتیان را تنها باید شنید (II)

مشکاتیان، موسیقیدانی است که در مقابل او، سرنوشت و تاریخ موسیقی به شیوه ای مطرح می گردد که منحصر به خود اوست و این شیوه در حضور هیچ موسیقیدان دیگری قبل از او بدین گونه نبوده است. شگفتی عارف قزوینی در این بود که در قالب قراردادیِ محدود به قرائت موسیقایی شعر فارسی پیش از خود قرار نمی گیرد و رفتار محفلی موسیقایی را به اجتماعی بزرگ تر از محافل دوستانه و نشست های کوچک، یعنی جامعه ی عینی شهرنشین می کشاند و در ضمن آن را با ضرب فکری ـ عاطفی و اندیشه ی کلی جامعه ی دوران خود ترکیب می سازد و به حق موسیقی ای متأثر از اجتماع به معنای واقعی از شالوده ی اجتماع پدید می آورد که البته این ریشه دارد در تاریخ موسیقی و شعر کلاسیک ایران.
گزارش جلسه دهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

گزارش جلسه دهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

عصر روز چهارشنبه ۲۰ فروردین ماه ۱۳۹۲، کارگاه «آشنایی با نقد موسیقی» پس از وقفه‌‌ای چند هفته‌ای به مناسبت تعطیلات نوروزی، با برگزاری دهمین جلسه، کار خود را پی‌گرفت. این جلسه که همچون جلسه‌ی پیش از آن (نهم)، از دوره‌ی دوم کارگاه (متمرکز بر «سبک‌ها و مکتب‌های نقد موسیقی») محسوب می‌شد، عنوان «نقد تفسیری» را بر خود داشت.
درباره کتاب «موسیقی ایرانی» شناسی (I)

درباره کتاب «موسیقی ایرانی» شناسی (I)

کتاب «موسیقی ایرانی» شناسی نوشته خسرو جعفرزاده توسط انتشارات مجله موسیقی به چاپ دوم رسید. جعفرزاده در کتاب «موسیقی ایرانی شناسی» در سه فصل به بررسی مسائل مختلف موسیقی ایرانی پرداخته است. در اینجا مقدمه چاپ دوم این کتاب را می خوانید:
نگاهی به آلبوم بوم، ساخته حمیدرضا دیبازر (I)

نگاهی به آلبوم بوم، ساخته حمیدرضا دیبازر (I)

حمیدرضا دیبازر در فروردین ماه سال ۱۳۵۰ در تهران متولد شد. او در کودکی با راهنمایی پدرش با دنیای موسیقی آشنا گردید. از چهارده سالگی فراگیری پیانو را نزد ماری یوسف شروع کرد و در سال ۱۳۶۶ وارد هنرستان موسیقی شد و در این دوره، آهنگسازی را با ساخت دوئتی برای هورن آغاز نمود. در سال ۱۳۷۰ با ساز تخصصی فرنچ هورن زیر نظر شریف لطفی فارغ التحصیل شد.
چرا مشکاتیان؟

چرا مشکاتیان؟

این روزها اگر نگاهی به سایتهای موسیقی در اینترنت بیندازیم. به راحتی متوجه میشویم که این سایتها در اقدامی هماهنگ با هدف گوشزد کردن ضرورت ادامه فعالیت گروه “عارف” به سرپرست این گروه، پرویز مشکاتیان مقالاتی را نوشته و گاه به نظرخواهی عمومی گذاشته اند.
حفظ کنیم یا نه؟ (II)

حفظ کنیم یا نه؟ (II)

همسر متکاف، امیلی والهوت، نوازنده ویلون سل است و با ارکسترشان برخی از آثار قرون شانزدهم و هفدهم را اجرا می کند. اعضای ارکستر به این نتیجه رسیده اند که واکنش شنوندگان زمانی که آنها از نت استفاده نمی کنند خیلی بیشتر است:“ شنوندگان عاشق دیدن این صحنه هستند.”
رامین بحیرایی «شبی با خیام» را در مالزی اجرا می کند

رامین بحیرایی «شبی با خیام» را در مالزی اجرا می کند

به مناسبت ۲۷ اردیبهشت (۱۷ می) روز خیام، برنامه ای با عنوان «شبی با خیام» در کولالامپور مالزی اجرا می شود. این برنامه با آواز رامین بحیرایی خواننده موسیقی کلاسیک ایرانی و همراهی تار حمیدرضا فولادگران با اشعاری از حکیم عمر خیام اجرا می شود.
مروری بر آلبوم «کوگیتا»

مروری بر آلبوم «کوگیتا»

چگونه یک آهنگساز اواخر دهه‌ی دوم قرن بیست و یکم می‌تواند بر دریای آثار مجلسی باقی‌مانده -دست‌کم- از سده‌ی پیشین چیزی بیافزاید؟ با ترکیب‌بندی؟ با رنگ‌آمیزی؟ با سازماندهی تازه‌ای از زیروبمی صداها؟ این پرسش فوق‌العاده مهمی است که هنگام سنجش هر اثر امروزی به ذهن می‌رسد، ازجمله «کوگیتا»ی مارتینا کوسِسکا. پاسخ پرسش نخست در حالت کلی، و حتا بدون طلب «امر نو» این است: «بسیار دشوار». به‌ویژه اگر پرسش تلویحاً این خواست را مطرح کند که آفرینش در دل موسیقیِ به زبان بدل شده روی ندهد بلکه آفرینشی فرازبانی و موسیقایی باشد، پاسخ سخت‌تر می‌شود و بسیاری آثار از سنجش سربلند بیرون نمی‌آیند.
موسیقی انقلاب

موسیقی انقلاب

پس از ورود خط نت به ایران و تحصیل هنرجویان موسیقی ارکسترهای کوچک با سازهای غربی فعالیت خود را آغاز کردند و مردم ایران برای اولین بار موسیقی چند صدایی را به صورت زنده می دیدند.