ویلهلم کمپ – گفتگوی هارمونیک Harmony Talk

ویلهلم کمپ

ویلهلم کمپ
ویلهلم کمپ
ویلهلم کمپ (Wilhelm Walter Friedrich Kempff) در ۲۵ نوامبر سال ۱۸۹۵ و در براندینبورگ آلمان چشم به جهان گشود. در دنیای موسیقی وی بعنوان یک نوازنده متبحر در پیانو و همچنین یک آهنگساز آلمانی تبار شناخته شده است. در کارنامه نوازندگی او میتوان رپرتوار گسترده ای از قطعات مختلف آهنگسازان بنام را مشاهده نمود؛ آثاری از باخ، لیست، شوپن، شومان و برامس که او با استادی تمام در کنسرتهایش به نمایش میگذاشت.

اما اجراهایی که او از آثار بتهوون و فرانتس شوبرت نمود وی را از دیگران متمایز ساخته بود. تعبیری آگاهانه و برداشتی عمیق از آثار این دو آهنگساز باعث شده بود تا به ظرافت هر چه بیشتر، قطعات را به اجرا و ضبط درآورد.

پدر و پدر بزرگش نوازنده ارگ در کلیسای بودند و برادرش نیز مدیر مدرسه موسیقی کلیسا در دانشگاه “Erlangen” بود؛ تاثیری که خانواده اش در رشد و بروز استعداد های او در موسیقی داشت، بسیار بود و با توجه به اهمیت موسیقی در این خاندان، ویلهلم را به مدرسه موسیقی در برلین فرستادند، هر چند وی دروس اولیه موسیقی را از پدر و برادرش فرا گرفته بود.

در مدرسه موسیقی نوازندگی پیانو را زیر نظر “Robert Kahn” و آهنگسازی را به کمک “Heinrich Barth” فرا گرفت.

در سال ۱۹۱ اولین رسیتال حرفه ای و معتبر خویش را با اجرای قطعاتی چون: “Beethoven’s Hammerklavier Sonata” و “Brahms Variations on a theme of Paganini” به اجرا در آورد.

وی به سرعت در سرتاسر اروپا کنسرتهایی را برگزار نمود و پس از آن، اجراهای دیگری را در اقصی نقاط جهان در طی سالهای ۱۹۳۶ تا ۱۹۷۹ به اجرا در آورد.

audio fileبه قسمتی از سونات شماره هشت بتهوون با نوازندگی کمپ گوش کنید.

ژاپن از جمله کشورهایی بود که وی ده ها بار در آنجا کنسرت داشت و هواداران بسیاری را هم از آن خود نموده بود. شایان ذکر است ژاپنی ها جزیره ای به پاس تلاش های این هنرمند را “Kempu-san to” نام گذاری نموده اند!

اولین اجرای وی در لندن در سال ۱۹۵۱ و در نیویورک در سال ۱۹۶۴ بود. کمپ آخرین کنسرت عمومیش را در سال ۱۹۸۱ اجرا نمود و بعد از آن به دلیل بیماری پارکینسون، رسما از دنیای نوازندگی کناره گیری نمود. تکنیک و مهارت او در نوازندگی مورد تحسین همگان بود.

audio fileبه قسمتی از سونات شماره چهارده بتهوون با نوازندگی کمپ گوش کنید

نوازنده ای که قطعات را همچون یک شاعر می سرود و زیبایی در آثارش کاملا محسوس بود. توانای و قدرت در اجرای بی نقص پاساژهای سریع و اجرای قطعات دشوار بدون از دست دادن ریتم و ضرباهنگ قطعه و در عین حال موزیکالیته ای ستودنی کمپ را نوازنده ای بی نقص ساخته بود.

اما هیچگاه سعی ننمود تا در اجرای قطعات، سرعت آنها را مورد خدشه قرار دهد و یا با سرعت بی نهایت به اجرا در آورد! او توانایی های خودش را در نوازندگی پیانو میدانست و رعایت همین نکته باعث موفقیتش بود.

کمپ قطعات مختلفی را ضبط نموده است که از میان میتوان به ضبط کلیه سوناتهای بتهوون و شوبرت اشاره نمود. ویلهلم کمپ در سال ۲۳ ماه می در سال ۱۹۹۱ چشم از جهان برگشود.

در زمینه آهنگسازی وی کادانس های خودش را در پیانو کنسرتو های یک تا چهار بتهوون اجرا نمود و شاگردش “Idil Biret” آثار پیانویی او را اجرا نموده است. در سال ۱۹۲۹ دومین کنسرتویش توسط “Leipzig Gewandhaus” و به رهبری “Wilhelm Furtwängler” به اجرا در آمد. تنظیمات وی از آثار باخ نیز یکی دیگر از فعالیتهای درخشان هنری وی بشمار می آید.

wikipedia.org

4 دیدگاه

  • امیر
    ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۸۷ در ۱۱:۳۶ ق.ظ

    هیچ نوازنده ای مثله kempff پاتتیک رو اجرا نکرده!! یه سوال ؛ چرا دیگه هیچکس راجع به مقالات سایت نظری نمیده ؟

  • ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۸۷ در ۱۰:۵۸ ب.ظ

    نظرات کاربران در این سایت کمتر که نشده بسیار هم بیشتر شده ولی در شاخه هایی که مورد علاقه کاربران است.
    شما اگر به این صفحه ها سر بزنید می بینید که بحث طولانی ای بین بینندگان سایت روی داده که تا اکنون هم ادامه دارد. همکاران ما در تایید این نظرها با مشکل هم مواجه هستند!
    http://www.harmonytalk.com/id/1563
    http://www.harmonytalk.com/id/1493
    http://www.harmonytalk.com/id/758
    http://www.harmonytalk.com/id/721

    اینها نمونه هایی از دهه ها مقاله دردسرساز سایت هستند!

  • امیر
    ارسال شده در شهریور ۲۰, ۱۳۸۷ در ۸:۲۸ ق.ظ

    مسوول عزیز بنده در نوشتن یا ننوشتن نظرات ذیع نفع نیستم ! این کاملا مشخصه که کاربران سایت بشدت کم شده و نظرات و پیشنهادات راجع به موضوعات جدی و علمی موسیقی(و نه نوشتاری راجع به آقای نامجو ) بسیار کمتر شده شما راجع به کنترپوان مفاله ای بنویسید ببینید چند نفر نظر میدن . . . . ابته باید از سال ۸۷ بع این طرف رو مد نظر داشته باشید …. برای همه مسولین زحمت کش سایت آرزوی موفقیت دارم.

  • saman
    ارسال شده در شهریور ۲۲, ۱۳۸۷ در ۱۲:۵۷ ق.ظ

    lazem be zekre ke ajdade kempff ta 13 nasl ghbl az vey nvazandeye orge kelisa budeand.ejraye monlighte sonate beethovene kempff bi nazire.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تار و پودِ نشانه (I)

تار و پود بیش از آن که یک آلبوم باشد یک نشانه است؛ نشانی از دشواری‌های یک راه نکوبیده و نپیموده در موسیقی کلاسیک ایرانی. با آن، حمید متبسم که پیش از این طبع خود را رویاروی بلندترین قله‌ی شعر حماسی فارسی (شاهنامه‌ی فردوسی در قطعه‌ی سیمرغ) آزموده بود، حالا به صرافت طبع‌آزمایی موسیقایی با یکی از بلندترین ستیغ‌های شعر غنائی فارسی (خسرو و شیرین نظامی) افتاده است. به این ترتیب مجموعه‌ی تار و پود بدل به نشان مسئله‌ی موسیقی ما با روایت داستانی شده است. سیمرغ را می‌توانستیم «یک تجربه‌ی منفرد» (یا نادر) بشماریم و بگذریم یا همچون یک راه تازه‌گشوده با آن برخورد کنیم و منتظر آنچه در تداوم راه پیش می‌آمد بمانیم. اما با آمدن تار و پود، هنگامی که کار از یک گذشت، به وادی مقایسه می‌رسیم و خواه‌ناخواه آنچه پیش‌تر مبهم بود آشکار می‌شود. موقعیت این مجموعه به‌عنوان دومین تلاش است که آن را نشانه می‌کند.

امامی: استقبال خوبی از برنامه ما در سوئیس شد

من علاقه زیادی به موسیقی قدیم ایران داشته ام و سعی کرده ام در حد توانم بر روی آن حوزه موسیقی کارکرده و بر روی موسیقی دوره قاجار و هم قبل از آن دوره مطالعات مختصری داشته ام و به طبع در آثارم از آن ها بهره می برده ام در این سال ها آلبوم های تولید کرده ایم با همراهی دوستانم مثل آلبوم برافشان و آلبوم چهار سو که با آهنگسازی دوست خوبم حمید شریفی بوده و همچنین آلبوم بزم ۲ با آهنگسازی دوستانم سعید کورد مافی و علی کاظمی که همه این آلبوم ها توسط انتشارات ماهور منتشر شده است و تمامی این آثار رویکردی که ما داشته ایم استفاده از امکانات بالقوه موسیقی قدیم ایران بوده است و اینکه این امکانات بالفعل کرده و امکاناتی نظیر فرم و دورها و متدهای متفاوتی که در آن موسیقی وجود داشته است و الان کمرنگ شده است و یا کمتر استفاده می شوده است. این امکانات در هر صورت به ما راهی را نشان می دهند که شاید از این طریق بتوان رنگ و بوی تازه از موسیقی ایران رو شنید، البته شاید! در هر صورت راهی است که می شود در بستر تاریخی اصالت ها را حفظ کرد و موسیقی گذشته را به این شکل منتقل کرد.

از روزهای گذشته…

چرا تنظیم مجدد؟

چرا تنظیم مجدد؟

۲۵ بهمن ماه گروه موسیقی ژوله به سرپرستی نیما گوران در تالار پژوهشکده فرهنگ و هنر به روی صحنه رفت. آثاری که در این کنسرت به اجرا رسید از ساخته های دو تن از آهنگسازان برجسته موسیقی کلاسیک ایرانی، زنده یاد فرامرز پایور و مهرداد دلنوازی بود.
درگذشت یوجین فودور در شصت سالگی (I)

درگذشت یوجین فودور در شصت سالگی (I)

یوجین فودور، ویرتوز ویولن، در ۶۰ سالگی درگذشت. یوجین فودور، ویرتوز ویولن که به خاطر سبک آتشین و خوش چهرگی به یکی از شگفت انگیز ترین نوازندگان موسیقی کلاسیک در دهه ۷۰ قرن بیست تبدیل شده بود روز بیست و ششم فوریه سال ۲۰۱۱ میلادی در خانه اش در آرلینگتون کانتی در گذشت.
زمان با شکوه نقطه اوج (III)

زمان با شکوه نقطه اوج (III)

سلوک در موسیقی چه در خلق آن با این همه کوره راه های خطرناک و چه در شنیدن آن با هجوم حجم عظیم صدا در این زمان، نیاز به تجربه ای دارد که ما نامش را تجربه سلوک در زمانی می نامیم که با پرسشی آغاز و با پرسشی دیگر پایان میگیرد اگر اثری ناتوان از پرسش نهایی نباشد، یا سطحی است یا دروغ است راز جاودانگی اثر در همین استمرار خلاق زایش پرسش های جدید است هنگامی که اثری از این توان تهی شد، به معنی آن است که عمرش به پایان رسیده است.
طراحی با اتوکد (I)

طراحی با اتوکد (I)

یکی از دلایلی که موجب کند شدن پیشرفت سازسازی در ایران می شود، نبود الگو های دقیق سازها در دست سازندگان سازهای ایرانی است. بسیاری از سازندگان سازهای ایرانی، بدون استفاده از یک الگوی دقیق مجبور به پیاده کردن طرح الگوهای مختلف هستند که این روش باعث بالا رفتن درصد خطا و در نهایت افت کیفی سازها می شود. یکی از بهترین روش های نقشه برداری از سازها، استفاده از نرم افزارهای نقشه کشی مانند اتوکد (AutoCAD) است. اتوکد یکی از برنامه های مشهور نقشه کشی است که به طراح امکان بهره برداری ساده و دقیق از این نرم افزار را می دهد. در این مقاله به روش طراحی صفحه روی یک ساز ایرانی (سه تار) بوسیله این نرم افزار با روش پیشنهادی رضا ضیایی می پردازیم؛ ابتدا یک الگو را انتخاب کرده و نسبت به خصوصیات آن طراحی را آغاز می کنیم:
جلیل شهناز و چهارمضراب (VII)

جلیل شهناز و چهارمضراب (VII)

از لحاظ جمله‌بندی تقسیم این قطعات به چند فراز جداگانه ممکن است. گاهی اوقات ارتباط جملات پیاپی در یک قطعه زیاد برقرار نیست. این موضوع نباید تعجب زیادی برانگیزد چرا که شرایط بداهه گاه استفاده از چنین تضادهایی را ایجاب می‌کند. علاوه بر این تضادها، گاه به نظر می‌رسد سکوت‌های میان جملات نیز کاربردی دوگانه می‌یابد؛ اولی که در جملات پیش مشخص شد اما دیگری ممکن است فراهم کردن فرصتی برای لختی اندیشیدن و آفریدن جمله‌ی بعدی باشد.
گزارش جلسه پانزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

گزارش جلسه پانزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

عصر روز چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۲، پانزدهمین جلسه از کارگاه آشنایی با نقد موسیقی در خانه‌ی موسیقی برگزار شد. عنوان این جلسه «نقد فمینیستیِ موسیقی» بود و به بررسی جریان‌هایی در موسیقی‌شناسی و نقد موسیقی می‌پرداخت که متاثر از مطالعات زنان و نظریه‌های فمینیستی هستند.
اصول کاربردی هارمونی (قسمت دوم)

اصول کاربردی هارمونی (قسمت دوم)

رویکردهای مبتنی بر بینش هانریش شنکر (heinrich schenker) از این امتیاز برخوردارند که بیش از روش های دیگر، بر پایه «شنیدن» تکیه دارند. خصوصاً این فرضیه که همه آکوردها از اهمیت ساختاری یکسانی برخوردار نیستند و این امر که معنای هارمونیک یک قطعه نسبت به زمینه ی خطی آن تغییر می یابد، از بینشی انتقادی خبر می دهد.
گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (IX)

گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (IX)

در اوایل دهۀ نود، آقای بهداد بابایی هم با من تماس گرفتند و گفتند در این پروژه دارند کارهایی انجام می‌دهند و قرار بوده که این ردیف را اجرا کنند. دوست مشترکی گفته‌ بودند که چون من (اسعدی) هم در این زمینه‌ها علاقه دارم کار مشترک در این زمینه انجام دهیم و چند جلسه‌ای ما با هم رفتیم و آمدیم. پس از چهار پنج جلسه به ایشان گفتم این پروژه خیلی سنگین است و به این سادگی نیست؛ دقت بیشتری می‌خواهد و باید ملایم‌تر پیش برویم و پس از مدتی گفتم فعلاً به دلیل مشغله‌های کاری نمی‌توانم ادامه دهم، مگر آنکه یک سال فرصت مطالعاتی داشته باشم و همۀ کارهایم را تعطیل کنم و بر این مجموعه متمرکز شوم، ببینیم می‌شود یا نه و این کار را ادامه ندادم. آقای بابایی هم داشتند قسمت‌هایی از این ردیف را اجرا می‌کردند ولی هنوز منتشر نکرده‌اند.
بیژن کامکار: ما بازنشستگی نداریم

بیژن کامکار: ما بازنشستگی نداریم

… در فرهنگ و هنر واحدی بود برای سازسازی که مسئول‌اش آقای قنبری‌مهر بودند. اتفاقاً‌ آقای شجریان هم آنجا فعالیت‌هایی داشتند. در آن مرکز کار خوبی شروع شده بود در احیای سازهای قدیمی از جمله رباب که برای اولین بار آقای دلنوازی همانطور که گفتید در گروه پایور رباب زدند. ولی رباب زدن من خیلی تصادفی بود و بگذارید صادقانه اقرار کنم که از روی عشق و علاقه نبود. در گروه شیدا آقای لطفی به دوستی گفتند تارباس بزند ایشان ناراحت شدند و کلاً قهرکردند و رفتند. من گفتم من تارباس می‌زنم. بعضی‌ها امروز می‌پرسند تو که ساز اصلی‌ات تار است چرا دف‌زن شدی؟ همسر من هم یادش رفته است که من زمانی تارنواز بوده‌ام. از بدشانسی یا از خوش‌شانسی من در آن دوره پهلوان‌هایی مثل حسین علیزاده و محمدرضا لطفی بودند و این باعث شد که من خودم کوتاه آمدم و تارباس زدم. بعدها آقایان مظهری و درخشانی هم تارباس زدند. عود هم که کم و بیش در گروه بود. کم‌کم متوجه شدیم که بین تارباس و عود، جای یک آلتویی آن وسط خالی‌ست که رباب دقیقن همان نقش را داشت. کارهایی که این سازهای بم هر سه حضور داشتند می‌دیدیم که گروه بسیار خوب و کامل صدا می‌دهد. بنابراین مجید که آمد، من دیگر رباب زدم. گفتم که؛ من همیشه آماده به خدمت بودم.
اُرفِ ایرانی؟ (I)

اُرفِ ایرانی؟ (I)

کتابی برای آموزش موسیقی به کودکان پیش رو است. از نامش بر می‌آید که حاصل مسیری و رهاورد سفری باشد از روش «کارل ارف» تا دنیای موسیقی ایرانی. سفری که گویا برای مسافرش سی سال به درازا کشیده است. هر جلد از این مجموعه‌ی دو جلدی با نوشته‌ی «رضا مهدوی» (که در هر دو تکرار شده) آغاز می‌شود؛ در آن می‌خوانیم «[موسیقی کودک] با توجه به رشد فزاینده‌ی جمعیت در ایران، به زودی به یکی از مهم‌ترین شاخه‌های درخت تناور موسیقی این کشور تبدیل خواهد شد.» (۱) جدا از اینکه بپرسیم آیا درخت موسیقی ما اکنون تناور است؟ باید گفت: موسیقی کودک دست‌کم تا آنجا که به آموزش مربوط است و در کمیت، هم اکنون اگر نه مهم‌ترین، یکی از مهم‌ترین شاخه‌ها در درخت تناور اقتصاد آموزشگاه‌های خصوصی و کودکستان‌های ایران است.