ششمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت برگزار شد

سوم اسفند ماه ساعت ۲۰ مراسم اختتامیه ششمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت با معرفی برگزیدگان در رشته های مختلف در فرهنگسرای ارسباران تهران برگزار شد. این جشنواره با حمایت موسسه فرهنگی و هنری رادنواندیش و فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.

در ابتدای این برنامه گروه صدای آناتولی به روی صحنه آمده و به اجرای آثاری از موسیقی مردی ترکیه پرداخت؛ اعضای این گروه شامل: تار، بندیر: بهرنگ نیک آئین، عود، باغلاما، آواز: هادی سپهری، نی، دایره زنگی: مهران قهرمان زاده، تمبک، دَربوکه: سپیده شایان راد، کمانچه، کمانچه ی کارادَنیز: محمد کربلایی، سنتور باس، دهل: امیر سید احمد، سنتور، سازهای ضربی: سمیرا نصری بودند.

پس از اجرای گروه صدای آناتولی به سرپرستی هادی سپهری، سجاد پورقناد دبیر جشنواره به ایراد سخنانی پرداخت؛ وی گفت: به دلیل کم شدن تعداد وبلاگ های فعال اهالی موسیقی، این بخش از جشنواره حذف شده است. همچنین او به پرداخت نشدن بدهی های شهرداری تهران و وزارت فرهنگ و ارشاد به جشنواره های پیشین اشاره کرد.

پس از سخنرانی دبیر جشنواره، نوبت به اجرای گروه کر تونال به رهبری میلاد عمرانلو رسید؛ رهبر این کر از آثاری کمتر شنیده شده برای این برنامه استفاده کرد.

پس از پایان این بخش آروین صداقت کیش، سخنگوی هیات داوران به روی صحنه آمد و پس از ابراز خوشحالی از حضور مجدد خود در این جشنواره به قرائت بیانیه هیات داوران پرداخت. در متن این بیانیه با اشاره به گسترش شبکه های پیام رسان موبایلی آمده بود: پدیده‌ اینترنتِ تاریک روندی است که به ویژه جستجوپذیری و دسترسی‌پذیری میدان نوشتارهای موسیقی را تهدید می‌کند.

پس از پایان یافتن بیانیه هیات داوران ششمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت، دوباره گروه صدای آناتولی به روی صحنه آمد اما اینبار با اجرایی از موسیقی دستگاهی ایران با سازهای ایرانی.

در ادامه این برنامه اسامی برندگان ششمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت قرائت شد:
*بخش اصلی
مقاله علمی – تحقیقی

رتبه دوم: مشترکا به امیرحسین رحمتی و شاهین مهاجری با مقاله «تحلیل علینقی وزیری در بستر گفتمان سنت/تجدد در موسیقی ایرانی (پیشنهاد روشی برای نزدیک شدن به یک موسیقیدان کلاسیک از منظر اِتنوموزیکولوژی) و «شبیه سازی فواصل گام ۲۴ قسمتی مساوی براساس هارمونیک»
رتبه سوم: مسعود خمسه پور با مقاله «بررسی برخی آراء و گفتارهای نورعلی برومند از منظر دیدگاههای اِتنوموزیکولوژی»

مقاله عمومی
رتبه اول: کامیار صلواتی با مقاله «سه برداشت از تاریخ موسیقی و نقد»
رتبه دوم: سینا چراغی با مقاله «ترمین؛ لطفا به این ساز دست نزنید»
رتبه سوم: علی نجفی ملکی با مقاله «حسن ناهید؛ هنرمندی ماندگار»

مصاحبه
رتبه اول: علیرضا سعیدی با موضوع «مصاحبه با مدیران دهمین جشنواره ملی موسیقی جوان»
رتبه دوم : فرزان صوفی با موضوع «گفتگو با آهنگساز سرشناس موسیقی پاپ از جشنواره موسیقی فجر تا حواشی مربوط به سالار عقیلی و آلبوم محسن چاوشی»
رتبه سوم: سمانه فراهانی و سیامک قلی زاده با موضوع «نوازندگان جز در کافه خبر: پاتوقی برای ما وجود ندارد»

یادداشت
رتبه اول: بیتا یاری با موضوع «در حاشیه وابستگی جایزه جشنواره ها به میزان شهرت افراد: اعتبار آفرینان بی اعتبار»
رتبه دوم: سید اصغر نوربخش با موضوع «جدال با جدایی به بهانه زندگی محمد رضا شجریان»
رتبه سوم: فاطمه دانشور با موضوع «انباشتگی هنر متوسط»

گزارش
رتبه اول: بهرنگ نیک آیین با موضوع «قهوه خانه و فرهنگ شعری موسیقایی عاشیقی»
رتبه دوم: علیرضا سعیدی با موضوع «فراموشی موسیقی ایرانی در مداحی / نوحه خوانان مقصر نیستند»
رتبه سوم: مریم درویش با موضوع «شعبده در تالار وحدت / نوازنده فرانسوی تماشاگران را به وجد آورد»

نقد
رتبه سوم: سینا چراغی با موضوع «معلق در فضا به سوی بی کرانگی: سفر با کشتی اینو»
هیات داوران در این بخش رتبه اول و دوم نداشت

ترجمه
رتبه دوم: بهرنگ نیک آیین با موضوع «اهداف قوم شناسی، یک نگاه انسان شناسانه»
رتبه سوم: منیره خلوتی با موضوع «کریستف پندرسکی یا مساله آوانگارد در قرن بیستم»
هیات داوران در این بخش رتبه اول نداشت.

*بخش جنبی
مقاله عمومی
رتبه دوم: محمد مصطفی مهربانی با مقاله «جامعه باربد و نقش آن در گذر زمان»
رتبه سوم: آنژالا والی برای مقاله «چند پرده از اهمین داشتن و نداشتن دست در موسیقی / دست به مثابه ابزار» و سیامک قلی زاده و امیر بهاری با مقاله «سرچشمه راک ایرانی که ستون پاپ طلایی دهه ۵۰ شد/ تقلید پیچیده یا اصالت ساده»
هیات داوران در این بخش رتبه اول نداشت.

مصاحبه رتبه اول: بیتا یاری با موضوع «موسیقی ایرانی، جهانی شدن و لغو کنسرت ها در گفتگو با کیهان کلهر: موسیقی ایرانی نیازی به تغییر ندارد»
رتبه دوم: امیر بهاری با موضوع «گفتگو با احمد پژمان به بهانه انتشار موسیقی و پارتیتور دیورتیمنتو/ درخشش ابدی در هزار توی کمال»
رتبه سوم: رضا نامجو با موضوع «گفتگو با آهنگساز و خواننده آلبوم خیام و مینی مال؛ در ارکستراسیون وجود سازها باید توجیه داشته باشد» و ندا حبیبی با موضوع «مصاحبه با حسین علیزاده/ شجریان حذف شدنی نیست»

یادداشت
رتبه دوم: نیوشا مزید آبادی با موضوع «آسیب شناسی خود بزرگ پنداری موسیقی امروز ایران: می دونی من کی ام؟»
رتبه سوم: بیتا یاری با موضوع «در حاشیه اولین اجرای ارکستر سمفونیک تهران در سال ۹۵: فست فود»
هیات داوران در این بخش رتبه اول نداشت.

گزارش
رتبه اول: ایمان پاک نهاد با موضوع «سرگ هلهلوک در کوچه های بندرعباس / به جستجوی ابراهیم منصفی» و بهرنگ نیک آیین با موضوع «عاشیق های ایران زیر یک سقف؛ آشیقلار بایرامی»
هیات داوران در این بخش رتبه دوم و سوم نداشت.

نقد
رتبه سوم: محمد خلیلیان با موضوع «درباره عناصر موسیقی کوارتت کاسته / موسیقی به مثابه بازی»
هیات داوران در این بخش رتبه اول و دوم نداشت، این در حالی است که هیات داوران در شاخه نقد بخش جنبی نیز نویسنده ای را معرفی نکرد.

سایت برگزیده
هیات داوران ضمن تقدیر از سایت «موسیقی ایرانیان» سایت «بیپ تیونز» را به عنوان سایت برگزیده معرفی کرد.

محسن سلیمانی مدیر فرهنگسرای ارسباران پس از اهدای جوایز به ایراد سخنانی پرداخت و در پاسخ به گله های اهالی مطبوعات به وضعیت موسیقی گفت: همین نشست هایی که در حال برگزاری است، مایه دلگرمی ماست.

در پایان این جشنواره، ارکستر پایتخت به رهبری شهرام توکلی به روی صحنه آمد و به اجرای آثاری از ژرژ بیزه پرداخت.

       
 
       
 
       
 

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر کتاب «ردیف آسان است؛ قدم به قدم با ردیف موسیقی ایران، دستگاه شور»

روژا پیتِر –ریاضیدان مجار- در کتاب «بازی با بینهایت» بدون اینکه نام کتابش را «ریاضی آسان است» بگذارد، هنرمندانه پیچیده‌ترین موضوعاتِ ریاضی را دست‌یافتنی کرده است. اگر فرمانروای مطلقِ همه‌ی دانش‌ها می‌تواند آسان شود پس ردیفِ ما هم علی‌القاعده باید بتواند. کتابِ حاضر با وجود تلاش‌هایی که شده نه تنها در این کار توفیقی نیافته بلکه به جای زدودنِ ملال و پیچ و خم‌های زاید از پیکره‌ی موضوع (بر طریقِ یک متدلوژیِ منسجم و به پشتوانه‌ی یک ساختمانِ نظری مستحکم و واحد) به خوبی توانسته است نشان دهد که ردیف چقدر می‌تواند غامض و گیج‌کننده باشد.

تکروی بااستقامت! (II)

نتیجه همان که در سال ۱۳۴۹ براثر «مشکلات سیاسی» از بانک کشاورزی اخراج شد. مخالفت با رژیم شاه در آن زمان بین روشنفکران عادی بود اما بین موسیقیدانان که عموما به جماعتی محافظه کار و خطرگریز و «صلح کل» نامیده شده اند، چنین مخالفت هایی اصلا رایج نبود بلکه سازش با وضع موجود و تلاش درجهت جلب منافع مادی بود که ارجح شمرده می شد. نتیجه هرچه بود، رجبی دیگر به کاردولتی برنگشت و زندگی «بهمن گونه و رجبی وار» او از آن زمان شکل گرفت. او هنرمندی بود برخلاف جریان آب. به شب نشینی و مطربی نمی رفت، از ارباب قدرت بیزار بود، از تعارف و حفظ ظاهر به قیمت ریاکاری نفرت داشت