سیسیلیا بارتولی، ملکه هنرمندی!

آندره بوچلی، سیسیلیا بارتولی و میونگ هون چونگ
آندره بوچلی، سیسیلیا بارتولی و میونگ هون چونگ
سیسیلیا بارتولی (Cecilia Bartoli) متولد ۴ ژوئن ۱۹۶۶ در روم است. او امروزه به عنوان یکی از بزرگترین سولیست های متسو سوپرانوی جهان شناخته میشود. بارتولی برای اجراهایش از آثار موزار و روسینی و همچنین به دلیل اجراهای فوق العاده اش از آثار سبک باروک و موسیقی کلاسیک، همچنین تنوع در اجرای نقشهای هم متسو و هم سوپرانو، شهرت فراوان دارد، عنوان “ملکه هنرمندی” به وی داده شده است.

بارتولی به عنوان یک خواننده متسوسوپرانو کلوراتور (coloratura) به همراه طنینی نا متعارف شناخته شده است. وی یکی از مشهورترین و محبوب ترین خوانندگان اپرا در دوره معاصر می باشد؛ بارتولی با صدای سرزنده و شاعرانه خود بر روی سن و فضایی دلنشین از موسیقی باروک، حتی در بین عمومی که طرفدار اپرا نیستند نیز محبوبیت دارد.

والدین بارتولی؛ سیلویا بازونی (Silvana Bazzoni) و پیرو آنجلو بارتولی (Pietro Angelo Bartoli)، هر دو خوانندگان حرفه ای بودند و اولین درسهای موسیقی را به وی آموختند. اولین اجرای رسمی سیسیلیا در سن ۸ سالگی در نقش پسر چوپان در اپرای “توسکا” بود. وی بعدها در کنسرواتوری دی-سانته سیسیلیا در شهر روم تحصیل کرد.

برخلاف بیشتر خوانندگان اپرا، بارتولی در اوایل سنین بیست سالگی به شهرت رسیده بود، این در سطح حرفه ای پدیده ای نا متعارف است، زیرا یک خواننده اپرا تا سن سی سالگی به این شهرت و مهارت دست نمی یابد! بارتولی اولین اجرای حرفه ای خود را در سال ۱۹۸۷ در تالار اپرای “آرنا دی ورنا” (Arena di Verona) اجرا کرد. یک سال بعد نقش روزینا را در اپرای “آرایشگر شهر سویل” اثر روسینی (Rossini) در خانه اپرای شهر کلن، همچنین در جشنواره اسشوتزینگ و اپرای زوریخ اجرا کرد که تحسین منتقدان را در پی داشت.

audio file بشنوید اجرایی از سیسیلیا بارتولی را از “آرایشگر شهر سویل”

بارتولی از طرف هربرت فُن کارایان (Herbert von Karajan) به جشنواره سالزبورگ دعوت شد، در این دوره، زمانی که دانیل بارنبویم (Daniel Barenboim) اجرای وی را در تلویزیون فرانسه مشاهده کرد و بارتولی مورد توجه وی واقع شد. با شروع همکاری بارتولی با رهبرانی همچون بارنبویم و نیکولاس هارنونکورت (Nikolaus Harnoncourt)، وی بیشتر بر روی نقشهای اپراهای موزار متمرکز شد، همچون؛ نقش زرلین (Zerlina) در اپرای دون جیوانی و نقش دورابلا در اپرای “مدرسه عشاق” (Così fan tutte) اثر موزار.

از آن زمان به بعد شهرتش در سطح بین المللی زیاد شد؛ در سال ۱۹۹۰ برای اولین بار در تالار اپرای باستیل در پاریس، اجرا داشت و در آنجا نقش شروبینو (Cherubino) از اپرای “عروسی فیگارو” (Le nozze di Figaro) اثر موزار را خواند و همچنین در مرکز اپرای هامبورگ نقش ایدامانتس از “اپرای ایدومنو” (Idomeneo) موزار را به خوبی اجرا کرد. وی در تالار تاتر لا-اسکالا (La Scala) در نقش ایزولیر (Isolier) در اپرای له-مته اُری (Le comte Ory) در سال ۱۹۹۱ حضور یافت، این اجرا شهرتش را به عنوان خواننده بین المللی پیشگام، در اجرای آثار روسینی مطرح کرد. در سال ۱۹۹۶ برای اولین بار در اپرا متروپولیتن نیویورک، نقش دیزپینا از اپرای “مدرسه عشاق” را خواند و یک سال بعد مجدد برای خواندن “سیندرلا” (La Cenerentola) به آنجا بازگشت.

پندارهای اشتباه فراوانی وجود دارد مبنی بر آنکه سیسیلیا بارتولی به طور مخفیانه تقلباتی انجام داده تا بتواند به خانه اپرای “مت” (Met) که از بزرگترین اپراهای دنیا است راه یابد، اما این شایعات درباره وی توسط مدیریت ” خانه اپرای مت” رد شد.

در سال ۲۰۰۰ بارتولی نقش سوپرانوی “دونا الویرا” اثری دیگر از موزار، را در خانه اپرای برلین اجرا کرد. در سال ۲۰۰۱ در منطقه باغ کوونت (Covent Garden) لندن، حضور یافت و نقشهای ائوریدیسه (Euridice) و ژینیو (Genio) را در اپرای “روح فیلسوف” اجرا کرد. به علاوه بر اجرای آثار موزار و روسینی، سیسیلیا بارتولی زمان زیادی را صرف اجرا و ضبط آثار سبک باروک و موسیقی کلاسیک اولیه کرد، آثار آهنگسازانی همچون؛ گلوک (Gluck)، ویوالدی (Vivaldi)، هایدن (Haydn) و سالیری (Salieri).

در اوایل سال ۲۰۰۵ وی نقش کلوپاترا را در اپرای سزار جولیو اثر هندل اجرا کرد، این نقش که برای صدای سوپرانو نوشته شده بود، اما در اصل برای صدای متسو-سوپرانو مناسب بود. همانطور که صدای بارتولی آن نقش را پخته تر کرد، بزرگی و غنی بودن آن شخصیت به دست آمد.

audio file بشنوید اجرایی درخشان از سیسیلیا بارتولی را

در سال ۱۹۹۵ مدال “شوالیه هنرها” را از دولت فرانسه دریافت نمود. در سال ۲۰۰۷-۰۸ بارتولی زمان خود را وقف مطالعه، تمرین و ضبط آثار موسیقی اوایل قرن نوزدهم کرد یعنی سبک رومانتیسیزم ایتالیایی و به خصوص آثار خواننده افسانه ای “ماریا مالیبارن” (Maria Malibran) که دویستمین سالگرد تولد وی در مارچ ۲۰۰۸ جشن گرفته شد. آلبوم “ماریا” اثر بارتولی در سپتامبر ۲۰۰۷ عرضه شد و در جدول رقابتهای آلبومهای موسیقی کلاسیک ایالات متحده آمریکا در مقام اول جای گرفت و مجسمه طلایی از کشورهای بلژیک و هلند دریافت نمود. در مه ۲۰۰۸ نقش ملیبران (Malibran) را اپرایی اثر فورمنتال هالوی (Fromental Halévy) متعلق به سال ۱۸۲۸ در زوریخ اجرا کرد. بارتولی اغلب با گروه جیاردینو آرمونیکو (Giardino Armonico) همکاری داشته است. در سال ۲۰۱۰ بارتولی جایزه موسیقی لئونی سونینگ (Léonie Sonning) را دریافت خواهد کرد.

en.wikipedia.org

4 دیدگاه

  • 2
    ارسال شده در شهریور ۲۱, ۱۳۸۸ در ۸:۰۶ ب.ظ

    albate fekr mikonam tarikhe tavalodo eshtebeh neveshtin be har sorat matlabe jalebi bood thanks

  • نیوشا
    ارسال شده در مرداد ۲۳, ۱۳۸۹ در ۱۰:۲۸ ب.ظ

    تلفظ درست و قشنگ ترش چیچیلیا هست. سیسیلیا یه جوری میشه.

  • ارسال شده در اسفند ۱۷, ۱۳۸۹ در ۳:۲۳ ب.ظ

    دوست دارم

  • sofia
    ارسال شده در بهمن ۸, ۱۳۹۰ در ۴:۵۶ ب.ظ

    she is perfect…..

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

محمدرضا امیرقاسمی «شبی برای پیانوی ایرانی» را به روی صحنه می برد

کنسرت گروه موسیقی برف با عنوان «شبی برای پیانوی ایرانی» در تاریخ جمعه ۱۰ اسفند ساعت ۲۰ در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران روی صحنه خواهد رفت. سرپرست و تکنواز پیانوی گروه برف محمدرضا امیرقاسمی و خواننده این کنسرت علی امیرقاسمی و اجرای تمبک با سحاب تربتی می باشد. در این برنامه علاوه بر اجرای آثار اساتید بزرگ پیانوی ایرانی نظیر جواد معروفی و مرتضی محجوبی، از چند نوازنده پیانوی دوره قاجار مانند اساتید محمود مفخم (مفخم الممالک) و مشیرهمایون شهردار هم قطعاتی اجرا خواهد شد. اجرای آثاری کمیاب و خاص از پیانو نوازیِ دوره ی قاجار و عصر مشروطه اولین بار است که در یک کنسرت اتفاق می افتد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

از روزهای گذشته…

لطفی، نظریه پرداز-پژوهشگر (IV)

لطفی، نظریه پرداز-پژوهشگر (IV)

پیوند زدن مفهوم سرعت اجرا و منحصر به فرد بودن نغمه‌ی اجرایی با مقام و کارکرد نغمه‌ها در آن یکی دیگر از مختصات نظریه‌ی وی است. او معتقد است مقام‌ها هر چه که در محور اصلی بالاتر می‌روند سرعت اجرایشان بیشتر می‌شود (۱۳) (هر چه به نغمه‌های زیرتر در اجرای یک دستگاه نزدیک می‌شویم) (۱۴). همچنین از نظر لطفی هر نغمه از نظر نواک در ساختار دستگاه منحصر به فرد است (به عنوان مثال نمی‌توان به ساختمان دستگاه وفادار ماند و یک درآمد را منطقه‌ی زیرتری از اوج همان دستگاه اجرا کرد).
پنجمین جشنواره سایت ها و وبلاگ های موسیقی در فرهنگسرای ارسباران اجرا می شود

پنجمین جشنواره سایت ها و وبلاگ های موسیقی در فرهنگسرای ارسباران اجرا می شود

پنجشنبه، ۲۳ اردیبهشت ماه سال جاری ساعت ۱۸، با حمایت موسسه فرهنگی هنری رادنواندیش و فرهنگسرای ارسباران، پنجمین جشنواره سایت ها و وبلاگ های موسیقی در فرهنگسرای ارسباران اجرا می شود. در این دوره از جشنواره ۴ رشته در بخش اصلی و جنبی به رقابت می پردازند و نیز سایت و وبلاگ موسیقی برگزیده سال نیز به انتخاب داوران معرفی می شوند. در شب اجرای جشنواره، ۴ گروه موسیقی به اجرا خواهند پرداخت.
گاهی لازم می‌شود نه های دردناکی بگوییم (I)

گاهی لازم می‌شود نه های دردناکی بگوییم (I)

اینکه امروز آن نخ تسبیح را نمی‌بینیم من چنین تصوری ندارم! ولی چیزی که برای من مهم است و فکر می‌کنم واقعیت هم دارد این است که هرمس طی این سالها به همراه شنونده‌هایش تربیت شده و رشد کرده‌است. کمااینکه الان شاید خیلی از کارهایی که ۱۰ سال پیش منتشر می‌کردم را منتشر نکنم و از این بابت خوشحالم و فکر می‌کنم این سیر درحال طی شدن است. خوب یا بد اما به هر حال هرمس سکون ندارد.
مروری بر «کنسرت گوتلیب والیش»

مروری بر «کنسرت گوتلیب والیش»

روزگاری ایران رسیتال نوازندگان پیانوی بزرگی را به خود می‌دید. اجرای نام‌های افسانه‌ای سده‌ی بیستم همچون «آرتور روبنشتاین» ناممکن نمی‌نمود. این جهانی دیگر بود و موسیقی کلاسیک غربی حمایت دولتی داشت و … . امروز اما دستِ تنها و درعین‌حال توانای جامعه‌ی مدنی در کار است تا به نیروی خویش برنامه‌ای مانند رسیتال «گوتلیب والیش»، نوازنده‌ای از همان تبار (گرچه هنوز کم‌تر افسانه‌ای) را برای بار چندم ممکن کند و این حتا پیش از خود موسیقی جلب توجه می‌کند اگر دیده‌ی تیزبینی باشد.
از سمفونی ۹ بتهوون تا قدرت فاشیسمی آدلف هیتلر (III)

از سمفونی ۹ بتهوون تا قدرت فاشیسمی آدلف هیتلر (III)

در ساعت ۱٨:۳۰ تاریخ ۲۰ آوریل ۱٨٨۹ میلادی در مسافرخانه ای در شهر مرزی براونا آئو اماین اتریش که در مرز بین اتریش و امپراتوری آلمان بود، پسری چشم به جهان گشود. پسری که تا کنون در دنیا همسانی نداشته است. پسری که پدرش آلویس و مادرش کلارا بود، پدرش که کارمند گمرک بود و بسیار به اصول زندگی معتقد بود به افتخار زنده مانده آدولف دستور داد تا برای درک شکوه و عظمت جهان هستی برای او سمفونی را در ر مینور اپوس ۱۲۵ از بتهوون اجرا کنند. آری او آدولف هیتلر بود و صدای سمفونی نهم در زمان تولدش اولین صدایی بود که او را در این دنیا همراهی می کرد.
ویولون مسیح استرادیواریوس (VIX)

ویولون مسیح استرادیواریوس (VIX)

بیشترین اختلاف میان برداشت شماره ۱ (عدد عنوان شده در جدول) و برداشت شماره ۳ (اندازه مقطع طولی ساز در الگوی خط محیطی) بوده، که حدود ۱ میلی مترمی باشد. (این نوسان قابل توجه در ساختار طراحی می تواند مسیر را به سمت طرحی دیگر سوق دهد.)
گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (V)

گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (V)

در این مرحله از کارگاه چند نقد به‌عنوان نمونه‌هایی از نقد سیاسی بازخوانی شد. نخست بخشی از نوشتار انتقادی «ژاک آتالی» موسیقی‌شناس انتقادی و مارکسیست سرشناس از مجموعه‌ی «مارکس و موسیقی» (به ویراستاری رگولا بورکهارت قریشی) ترجمه‌ی «شهریار خواجیان» به‌عنوان یک نمونه‌ی تاثیرگذار خوانده شد:
نقدی بر «قطعه‌ای در ماهور» (I)

نقدی بر «قطعه‌ای در ماهور» (I)

بی تردید «قطعه‌ای در ماهور» در میان آثار به انتشار رسیده از گروه‌نوازی موسیقی کلاسیک ایرانی، اثری حائز اهمیت و توجه است چرا که در این قطعه برای اولین بار در تاریخ به ثبت رسیده از موسیقی ایرانی، یک ساز تک‌نواز در مقابل ارکستری از سازهای ایرانی قرار می‌گیرد و در تقابل با ارکستر به تکنوازی می پردازد؛ این تقابل با ماهیت یک کنسرتو غربی نیست و بر اساس فرم های سنتی موسیقی ایرانی، به صورتی نو و بدیع تصنیف شده است.
ویلهلم کمپ

ویلهلم کمپ

ویلهلم کمپ (Wilhelm Walter Friedrich Kempff) در ۲۵ نوامبر سال ۱۸۹۵ و در براندینبورگ آلمان چشم به جهان گشود. در دنیای موسیقی وی بعنوان یک نوازنده متبحر در پیانو و همچنین یک آهنگساز آلمانی تبار شناخته شده است. در کارنامه نوازندگی او میتوان رپرتوار گسترده ای از قطعات مختلف آهنگسازان بنام را مشاهده نمود؛ آثاری از باخ، لیست، شوپن، شومان و برامس که او با استادی تمام در کنسرتهایش به نمایش میگذاشت.
ایزایی پادشاه ویولون (II)

ایزایی پادشاه ویولون (II)

در سال ۱۸۸۶ با اولین اجرای “کوارتت زهی” اثر دبوسی، ایزایی “کوارتت ایزایی” خود را ثبت نمود. از آنجایی که ناخوشی شدید فیزیکی وی وخیم تر می شد، بیشتر به تدریس، رهبری و آهنگسازی می پرداخت.