سیسیلیا بارتولی، ملکه هنرمندی!

آندره بوچلی، سیسیلیا بارتولی و میونگ هون چونگ
آندره بوچلی، سیسیلیا بارتولی و میونگ هون چونگ
سیسیلیا بارتولی (Cecilia Bartoli) متولد ۴ ژوئن ۱۹۶۶ در روم است. او امروزه به عنوان یکی از بزرگترین سولیست های متسو سوپرانوی جهان شناخته میشود. بارتولی برای اجراهایش از آثار موزار و روسینی و همچنین به دلیل اجراهای فوق العاده اش از آثار سبک باروک و موسیقی کلاسیک، همچنین تنوع در اجرای نقشهای هم متسو و هم سوپرانو، شهرت فراوان دارد، عنوان “ملکه هنرمندی” به وی داده شده است.

بارتولی به عنوان یک خواننده متسوسوپرانو کلوراتور (coloratura) به همراه طنینی نا متعارف شناخته شده است. وی یکی از مشهورترین و محبوب ترین خوانندگان اپرا در دوره معاصر می باشد؛ بارتولی با صدای سرزنده و شاعرانه خود بر روی سن و فضایی دلنشین از موسیقی باروک، حتی در بین عمومی که طرفدار اپرا نیستند نیز محبوبیت دارد.

والدین بارتولی؛ سیلویا بازونی (Silvana Bazzoni) و پیرو آنجلو بارتولی (Pietro Angelo Bartoli)، هر دو خوانندگان حرفه ای بودند و اولین درسهای موسیقی را به وی آموختند. اولین اجرای رسمی سیسیلیا در سن ۸ سالگی در نقش پسر چوپان در اپرای “توسکا” بود. وی بعدها در کنسرواتوری دی-سانته سیسیلیا در شهر روم تحصیل کرد.

برخلاف بیشتر خوانندگان اپرا، بارتولی در اوایل سنین بیست سالگی به شهرت رسیده بود، این در سطح حرفه ای پدیده ای نا متعارف است، زیرا یک خواننده اپرا تا سن سی سالگی به این شهرت و مهارت دست نمی یابد! بارتولی اولین اجرای حرفه ای خود را در سال ۱۹۸۷ در تالار اپرای “آرنا دی ورنا” (Arena di Verona) اجرا کرد. یک سال بعد نقش روزینا را در اپرای “آرایشگر شهر سویل” اثر روسینی (Rossini) در خانه اپرای شهر کلن، همچنین در جشنواره اسشوتزینگ و اپرای زوریخ اجرا کرد که تحسین منتقدان را در پی داشت.

audio file بشنوید اجرایی از سیسیلیا بارتولی را از “آرایشگر شهر سویل”

بارتولی از طرف هربرت فُن کارایان (Herbert von Karajan) به جشنواره سالزبورگ دعوت شد، در این دوره، زمانی که دانیل بارنبویم (Daniel Barenboim) اجرای وی را در تلویزیون فرانسه مشاهده کرد و بارتولی مورد توجه وی واقع شد. با شروع همکاری بارتولی با رهبرانی همچون بارنبویم و نیکولاس هارنونکورت (Nikolaus Harnoncourt)، وی بیشتر بر روی نقشهای اپراهای موزار متمرکز شد، همچون؛ نقش زرلین (Zerlina) در اپرای دون جیوانی و نقش دورابلا در اپرای “مدرسه عشاق” (Così fan tutte) اثر موزار.

از آن زمان به بعد شهرتش در سطح بین المللی زیاد شد؛ در سال ۱۹۹۰ برای اولین بار در تالار اپرای باستیل در پاریس، اجرا داشت و در آنجا نقش شروبینو (Cherubino) از اپرای “عروسی فیگارو” (Le nozze di Figaro) اثر موزار را خواند و همچنین در مرکز اپرای هامبورگ نقش ایدامانتس از “اپرای ایدومنو” (Idomeneo) موزار را به خوبی اجرا کرد. وی در تالار تاتر لا-اسکالا (La Scala) در نقش ایزولیر (Isolier) در اپرای له-مته اُری (Le comte Ory) در سال ۱۹۹۱ حضور یافت، این اجرا شهرتش را به عنوان خواننده بین المللی پیشگام، در اجرای آثار روسینی مطرح کرد. در سال ۱۹۹۶ برای اولین بار در اپرا متروپولیتن نیویورک، نقش دیزپینا از اپرای “مدرسه عشاق” را خواند و یک سال بعد مجدد برای خواندن “سیندرلا” (La Cenerentola) به آنجا بازگشت.

پندارهای اشتباه فراوانی وجود دارد مبنی بر آنکه سیسیلیا بارتولی به طور مخفیانه تقلباتی انجام داده تا بتواند به خانه اپرای “مت” (Met) که از بزرگترین اپراهای دنیا است راه یابد، اما این شایعات درباره وی توسط مدیریت ” خانه اپرای مت” رد شد.

در سال ۲۰۰۰ بارتولی نقش سوپرانوی “دونا الویرا” اثری دیگر از موزار، را در خانه اپرای برلین اجرا کرد. در سال ۲۰۰۱ در منطقه باغ کوونت (Covent Garden) لندن، حضور یافت و نقشهای ائوریدیسه (Euridice) و ژینیو (Genio) را در اپرای “روح فیلسوف” اجرا کرد. به علاوه بر اجرای آثار موزار و روسینی، سیسیلیا بارتولی زمان زیادی را صرف اجرا و ضبط آثار سبک باروک و موسیقی کلاسیک اولیه کرد، آثار آهنگسازانی همچون؛ گلوک (Gluck)، ویوالدی (Vivaldi)، هایدن (Haydn) و سالیری (Salieri).

در اوایل سال ۲۰۰۵ وی نقش کلوپاترا را در اپرای سزار جولیو اثر هندل اجرا کرد، این نقش که برای صدای سوپرانو نوشته شده بود، اما در اصل برای صدای متسو-سوپرانو مناسب بود. همانطور که صدای بارتولی آن نقش را پخته تر کرد، بزرگی و غنی بودن آن شخصیت به دست آمد.

audio file بشنوید اجرایی درخشان از سیسیلیا بارتولی را

در سال ۱۹۹۵ مدال “شوالیه هنرها” را از دولت فرانسه دریافت نمود. در سال ۲۰۰۷-۰۸ بارتولی زمان خود را وقف مطالعه، تمرین و ضبط آثار موسیقی اوایل قرن نوزدهم کرد یعنی سبک رومانتیسیزم ایتالیایی و به خصوص آثار خواننده افسانه ای “ماریا مالیبارن” (Maria Malibran) که دویستمین سالگرد تولد وی در مارچ ۲۰۰۸ جشن گرفته شد. آلبوم “ماریا” اثر بارتولی در سپتامبر ۲۰۰۷ عرضه شد و در جدول رقابتهای آلبومهای موسیقی کلاسیک ایالات متحده آمریکا در مقام اول جای گرفت و مجسمه طلایی از کشورهای بلژیک و هلند دریافت نمود. در مه ۲۰۰۸ نقش ملیبران (Malibran) را اپرایی اثر فورمنتال هالوی (Fromental Halévy) متعلق به سال ۱۸۲۸ در زوریخ اجرا کرد. بارتولی اغلب با گروه جیاردینو آرمونیکو (Giardino Armonico) همکاری داشته است. در سال ۲۰۱۰ بارتولی جایزه موسیقی لئونی سونینگ (Léonie Sonning) را دریافت خواهد کرد.

en.wikipedia.org

4 دیدگاه

  • 2
    ارسال شده در شهریور ۲۱, ۱۳۸۸ در ۸:۰۶ ب.ظ

    albate fekr mikonam tarikhe tavalodo eshtebeh neveshtin be har sorat matlabe jalebi bood thanks

  • نیوشا
    ارسال شده در مرداد ۲۳, ۱۳۸۹ در ۱۰:۲۸ ب.ظ

    تلفظ درست و قشنگ ترش چیچیلیا هست. سیسیلیا یه جوری میشه.

  • ارسال شده در اسفند ۱۷, ۱۳۸۹ در ۳:۲۳ ب.ظ

    دوست دارم

  • sofia
    ارسال شده در بهمن ۸, ۱۳۹۰ در ۴:۵۶ ب.ظ

    she is perfect…..

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

امیرآهنگ: تقریبا تمام کتاب های آموزشی موسیقی نظری غربی ایران کپی است

با قاطعیت می توان گفت بجز چند مورد بسیار نادر و اِستثنایی، تقریباً تمامِ کتاب ها و مِتُد های آموزشی ای که در خصوص آموزشِ تئوری موسیقی عمومی، سُلفِژ، هارمونی و غیره توسط موسیقی دانان ایرانی نوشته شده و چاپ شده اند، رونویسیِ دوباره و کپی برابر با اصل بطور عینی از کتاب های تألیفیِ نویسندگان خارجی آن هم اغلب بطور ناقص ارائه شده اند. آن هم بدونِ در نظر گرفتن اینکه آیا اصلا طریقه و شیوه موردِ نظرِ آموزش از نظر طریقه بیان در آن کتابِ مربوطه متناسب با درک و فهم هنرجوی ایرانی می باشد یا نه؟!

گزارش مراسم رونمایی کتاب «بررسی ساختار تصنیف‌های عارف قزوینی» (II)

کتاب «بررسی ساختار تصنیف‌های عارف قزوینی»، نگارش مرجان راغب نیز ازجمله کتاب‌های پژوهشی نشر خنیاگر است که به تحلیل آثار و سبک‌شناسی عارف قزوینی پرداخته و در تابستان ۱۳۹۶ توسط نشر خنیاگر منتشر شده است. این کتاب در اصل پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد خانم راغب در رشتۀ نوازندگی ساز ایرانی است که در سال ۱۳۹۲ با استادراهنمایی دکتر هومان اسعدی ارائه شده بود.

از روزهای گذشته…

آفتاب آمد دلیل آفتاب

آفتاب آمد دلیل آفتاب

چهارشنبه هفته گذشته عصمت باقرپوربابلی (دلکش) از بهترین خوانندگان زن ایران در سکوت رسانه های خبری درگذشت! و شاید مرگ او پایانی باشد بر خوانندگان صاحب سبک زن که سالها بخش بزرگی از موسیقی آوازی ایران را در سیطره داشته اند.
“گفتگو” اثری از پایور

“گفتگو” اثری از پایور

اصلاح سنتور نوازی معاصر چند سال پیش با اجرای دو اثر از اردوان کامکار به نامهای “دریا” و پس از آن “برفراز باد” دوباره سرزبانها افتاد. این دو اثر اردوان کامکار به همراه کنسرتو سنتور او که بهمراه برادرش هوشنگ کامکار، ساخته شده بود، در جامعه موسیقی مورد استقبال قرار گرفت و جایگاهی هم تراز با آثار برجسته قبلی در این سبک بدست آورد. اینجا نگاهی می اندازیم به اولین آثاری که در این زمینه تصنیف شد. اولین آثاری که(با تکنیک سنتور نوازی) در این زمینه تصنیف شد ساخته هنرمند بلند پایه موسیقی ایرانی و پدر سنتور نوازی کلاسیک ایران، فرامرز پایور بود .
سالی بدون همایون­پور (I)

سالی بدون همایون­پور (I)

از بخت شکر دارم از روزگار هم. کاری نمی­شود کرد، جامعه دچار نوعی گسست نسلی و نیز امتناع و انقطاع فرهنگی شده است. اما باید شکرگذار نیز بود، در روزگاری که به زعم مهندس مهدی بازرگان ( نخست وزیر دولت موقت ۱۳۵۷ – ۱۳۵۸ ) جامعه دچار قحطی­الرجال، وجود مفاخری نظیر استاد منوچهر همایون­پور غنیمیتی است.
موسیقی تجربی؛ آن گیاه ناشناخته (III)

موسیقی تجربی؛ آن گیاه ناشناخته (III)

ادامه‌ی گسترش این دیدگاه باعث شد که تمایزی میان موسیقی آوانگارد غیر تجربی که به هر حال بر سنت‌هایی (حتا سنت‌هایی نوگرایانه) تکیه داشت و موسیقی تجربی مورد نظر جان کیج پیش‌ بیاید، به این معنی که دومی کاملا خارج از هر سنت شناخته شده قرار می‌گرفت.
هماهنگی در موسیقی ایران (II)

هماهنگی در موسیقی ایران (II)

از کارهای او یکی ترجمه کتاب «هارمنی» بود که آنهم به کمک مزین الدوله انجام شد و شامل جزوه ای بود که توسط او به شاگردان مدرسه موزیک تدریس می شد و بچاپ هم نرسید. این کتاب در حقیقت یک نوع هم آهنگی ساده برای پیانو بود و بسبک چهارصدایی نوشته نمیشد بلکه آنهم شامل دست راست و دست چپ پیانو بود و به هرحال برای اولین بار تدریس این فن در مدرسه موزیک شروع شد. سالار معزز مارشهای نظامی و سرودهائی هم برای مدارس میساخت که آنها را نیز بهمان سبک «هارمونیزه» میکرد که با پبانو نواخته میشد و برای ارکستر نظامی هم مینوشت که در دسته های موزیک نواخته میشد.
مستر کلاس رهبری شهرداد روحانی برگزار می شود

مستر کلاس رهبری شهرداد روحانی برگزار می شود

مستر کلاس رهبری توسط استاد شهرداد روحانی در آکادمی موسیقی کوشا برگزار خواهد شد. این مستر کلاس از دوازدهم شهریور ماه آغاز خواهد شد و مهلت ثبت نام در این مسترکلاس تا نهم شهریور می‌باشد. در این کلاس مباحث تکنیک حرکات دست، پارتیتور خوانی و… مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت و یک قطعه انتخابی هنرجویان شرکت کننده توسط پیانیست و نیز یک کوارتت زهی در دو جلسه جدا نواخته خواهد شد و هنرجویان ایشان را رهبری خواهند کرد. (یک جلسه اجرا با پیانو و یک جلسه اجرا با کوارتت زهی)
شیوه داوری در دومین جشنواره موسیقی شمسه

شیوه داوری در دومین جشنواره موسیقی شمسه

جشنواره شمسه به همت شهرداری تهران در بخشهای مختلف هنری فرخوان خود را منتشر کرده است؛ این دومین جشنواره شمسه است که سال گذشته اولین تجربه اجرایی خود را به روی صحنه برد. امروز شیوه داوری این جشنواره را روی سایت می بینید که توسط آقای امیرآهنگ هاشمی تالیف و تدوین شده است:
رونمایی از آلبوم «ماندالای درون» (VII)

رونمایی از آلبوم «ماندالای درون» (VII)

جا دارد از آقایان هومان اسعدی، بهنام ابوالقاسم، مانی جعفرزاده، حمیدرضا دیبازر، فردین خلعتبری و کارن کیهانی بابت صحبتهای پر مهرشان تشکر کنم و همچنین از استاد نادر مشایخی، علی صمدپور، مرتضی شیرکوهی، شهرام توکلی، مهیار علیزاده، هومن اتابکی و سایر عزیزانم که با وجود ترافیک کاری زیاد امروز حضور پیدا کردند.
از مجله موسیقی تا ماهنامه رودکی (III)

از مجله موسیقی تا ماهنامه رودکی (III)

مجلهء موزیک ایران را بهمن هیربد، شش سالی پیش از دورهء سوّم مجله موسیقی، بنیاد کرده بود. جالب است که هیربد، که کارمند وزارت دارائی بود و تنها آشنائی تفنن‌آمیزی با ویولن داشت، بدون برخورداری از حمایت‌های مالی دولتی، توانسته بود جمع مخاطبان گسترده‌تری برای مجلهء خود فراهم آورد. مجلهء موزیک ایران‌ را هم استادان و هنرجویان هنرستان‌ها می‌خواندند، هم جانبداران موسیقی‌ مغرب زمین و هم هواخواهان موسیقی سنتی و حتی جوانان و نوجوانانی که به‌ موسیقی سبک شهری (ترانه‌ها) دلبسته بودند.
شماره‌ی سوم مهرگانی منتشر شد

شماره‌ی سوم مهرگانی منتشر شد

به تازگی سومین شماره‌ی دوفصلنامه پژوهشی مهرگانیکه در زمینه‌ی مطالعات تاریخی و تجزیه و تحلیل موسیقی فعالیت می‌کند، منتشر شده است. در این شماره پس از سخن نخست، که یاران مهرگانی در آن به بیان برخی ایرادهایوارد بر اعتبار ژورنال‌های با دسترسی آزاد و نیز شرح مختصر بعضی مبانی اولیه‌ی اعتبار علمی پرداخته‌اند، می‌توانید یک مقاله به مناسبت انتشار پنجاهمین شماره‌ی فصلنامه‌ی ماهور، دو مقاله‌ی پژوهشیو یک معرفی ژورنال از بخش تازه راه‌اندازی شده‌ی «نقد و معرفی» را بخوانید، که عبارتند از: «ماهورانه» از یاران مهرگانی، «نگرشی بر تلفیق شعر و موسیقی در ردیف‌های آوازی استاد عبدالله دوامی»از روح‌الله شیرمحمد،«بررسی سازهای زهی مطلق در رسالات عبدالقادر مراغی» از نرگس ذاکرجعفری و «شرحی بر محتوا و روش کار در ژورنال صفحه سنگی» از محمدرضا شرایلی. برای دریافت این دوفصلنامه‌ی پژوهشی رایگان می‌توانید به آدرس www.mehregani.ir مراجعه نمایید.