Decca (قسمت اول)
ژورنال موسیقی
نوشته های اخیر
Decca (قسمت اول)
ضبط دکا (Decca Records) شرکت ضبط انگلیسی ای است که برچسب آن در سال 1929 توسط ادوارد لوئیز (Edward Lewis) ثبت شد. برچسب آمریکایی آن در اواخر سال 1934 تولید شد که ارتباط شرکت آمریکایی دکا با شرکت انگلیسی آن برای چندین دهه از بین رفت. ویژگی برجسته این کمپانی، توسعه متودها در کمپانی انگلیسی و توسعه در عرضه آلبومهای اورجینال در آمریکا است که هر دوی این شرکتها بالهای مهم حرکتی شرکت بزرگ ضبط گروه جهانی موسیقی (Universal Music Group) می باشند که ویوندی (Vivendi) دارنده مرکز بزرگ رسانه ها در فرانسه، مالک آن است.

نام "دکا " برمی گردد به گرامافون قابل حمل و نقل به نام "دکا دالسفون".

وقتی نام شرکت به دکا تغییر یافت و در سال 1929 به ادوارد لوئیز فروخته شد. پس از گذشت یک سال ضبط دکا به دومین برچسب بزرگ ضبط دنیا بدل شد که خود را "رهبر شرکتهای ضبط " می نامید. در واقع نام "دکا" توسط ویلفرد اس.ساموئل از کلمه "مکا" (همان مکه) برگرفته شد که بر اساس حرف اول نام دالسفون، "دی" را جایگزین "کی" کرد و بدین ترتیب نام "دکا" به وجود آمد.

در سالهای 1950 دکای آمریکایی در معبد پیتیان در نیویورک مستقر شد. دکا سهم شرکت ضبط ورشکسته انگلیسی ضبط، برانسویک را در سال 1932 خرید. در سال 1939 دکا و EMI تنها شرکتهای ضبط انگلستان بودند. در اواخر سال 1934 شرکت آمریکایی دکا آغاز به کار کرد و بدین ترتیب دکا به اصلی ترین شرکت ضبط موسیقی آمریکا بدل شد.

در دهه های 1930 و 40 هنرمندان بزرگ بسیاری برای ضبط با دکا قرار داد بستند، حتی آنان که با شرکتهای ضبط بزرگی همچون ضبط کلمبیا همکاری می کردند از سال 1946 تا 1950 دکا را شرکت ضبط خود برگزیدند. در سال 1942 دکا اولین آلبوم از "کریستمس سفید" اثر بینگ کروسبی (Bing Crosby) را عرضه کرد.

در سال 1974 نسخه دیگری از آنرا ضبط کرد که در آن زمان بهترین فروش را کسب نمود. در سال 1943 دکا تمام آهنگهای راجر و هامرستین (Rodgers and Hammerstein) را در آلبومی به نام اکلاهوما (Oklahoma) عرضه کرد که توسط هنرمندانی که در مرکز تئاتر برودوی (Broadway) ایفای نقش کرده بودند اجرا شد.

موفقیت چشمگیر این آلبوم با ضبطهای دیگر به نام "چرخ فلک" (Carousel) و "آنی تفنگت را بردار" (Annie Get Your Gun) با همان هنرمندان ادامه یافت. به دلیل محدودیتهای تکینیکی ضبطهای صفحه گرامافون 78 rpm هیچ کدام از این آثار کامل ضبط نشدند، اما دکا تاریخچه ای از مرکز موسیقی برودوی به وجود آورد که آلبومهای اصیل انگلیسی آن برای سالها بی مانند بودند. در سال 1946 ضبط کلمبیا آثار تئاتر را ضبط می کرد.

در سال 1954 دکای آمریکایی آلبوم "راک در میان ساعت" (Rock Around the Clock) توسط بیل هالی (Bill Haley) و هیس کومتس (His Comets) را عرضه کرد. این آلبوم موفقیت نسبی کسب نمود اما زمانی که در فیلم "جنگل تخته سیاه" (Blackboard Jungle) از آن استفاده شد، تبدیل به یک موفقیت بزرگ جهانی در موسیقی راک اند رول شد و مقام اول در رده بندی موسیقی آمریکا را کسب کرد.

در دهه 50 دکای آمریکایی چندین موسیقی متن فیلم های کارتونی را تولید کرد به ویژه، "دور دنیا در هشتاد روز" اثر مایکل تود (Michael Todd) در سال 1956 با موسیقی آهنگساز پر تجربه ویکتور یانگ (Victor Young). برچسب ضبط آمریکایی RCA به دکا اجازه داد تا آثار ضبط شده الویس پریسلی (Elvis Presley) را در انگلستان با برچسب RCA پخش کند.

دکای انگلیسی چندین فرصت مناسب را از دست داد؛ آنان از ضبط و عرضه "به لورا بگو من عاشقش هستم" اثر ری پترسون (Ray Peterson) سرباز زدند و حتی کپی هایی که از آن اثر داشتند را از بین بردند! این آلبوم توسط ضبطهای EMI و کلمبیا به طور مشترک عرضه شد و برای سه هفته در ردیف اول پرفروش ترین آلبومهای انگلستان قرار گرفت.

در این رابطه بخوانید
یک نظر برای “Decca (قسمت اول)”
  1. shahram :

    besyar jaleb lotfan edameh bedin

فرستادن نظر

RSS / XML