پال گودوین

پال گودوین (Paul Goodwin) نوازنده پیشین ابوا و رهبر ارکستر؛ نوازندگی ابوا را از جانت کراکسون (Janet Craxton) آموخت و در دانشگاه ناتینگهام در رشته آهنگسازی فارغ التحصیل شد، او در مدرسه موسیقی و نمایشی عمارت شهرداری لندن، تخصص در تکنیک معاصر ابوا و ابوای باروک را کسب کرد. گودوین تحصیلات موسیقی را در وین زیر نظر جرج شافلین (Jurg Schäftlein) ادامه داد. گودوین برای چندین دهه به عنوان یکی از بهترین نوازندگان ابوای بزرگ دنیا شناخته شد و ابوایست اصلی ارکستر سبک باروک لندن و ارکستر نوازندگان کلاسیک لندن بود.

audio file بشنوید قسمتی از کوراتت های موتسارت را با اجرای گودوین

او در سال ۱۹۹۶ تصمیم گرفت نوازندگی ابوا را رها کند و خود را وقف رهبری نمود. در نتیجه، آموختن رهبری را از جورما پانولا (Jorma Panula) در هیلسنکی آغاز نمود و به عنوان رهبر آکادمی موسیقی سنتی و رهبر میهمان ارکستر مجلسی انگلیسی منصوب شد. پال گودوین به عنوان یکی از چند بعدی ترین رهبران بریتانیایی معروف است.

وی برای اجرا از موسیقی سبک باروک، کلاسیک و رومانتیک در حالی که حامی بزرگ موسیقی معاصر است، شهرت دارد. پال یکی از رهبران اصلی میهمان ارکستر مجلسی شهر بازل سوئیس است که به همراه آنان هم موسیقی مدرن و هم موسیقی دوره باخ و شوستاکوویچ و آثار آهنگسازان معاصر سوئیسی را رهبری نموده است.

وی دو اثر: اپرای لوتاریو و اپرای ریکاردو پریمو اثر هندل را رهبری و بر روی CD و یکی از بهترین اریتوریو انگلیسی هایدن را در سال ۲۰۰۹ ضبط نموده است. گودوین همچنین از رهبران دائمی رادیو آلمانی فیلارمونیه است و چندین دیسکت را با آنان عرضه کرده، شامل یکی از موسیقی های مخصوص کریستمس و دو اثر از آثار ریچارد استرائوس “مرد متشخص طبقه متوسط” و “سویت کوپرین”.

audio file بشنوید قسمتی از آداجیو اثر موتسارت را با اجرای گودوین

از آثار دیگر ضبط شده مشهور او، موسیقی ارکستری از ایگور استراوینسکی و از آمادئوس هارتمن است. گودوین برای شش سال رهبر میهمان ارکستر مجلسی انگلیسی بود و در این دوره با هنرمندانی چون: کری تی کاناوا (Kiri Te Kanawa)، جاشوآ بل، ماریا جوآ پیرز (Maria João Pires) و ماگدلانا کوزنا (Magdalena Kozena) همکاری داشته است. همچنین چند CD از آثار آمی بیچ (Ami Beach) و ضبطی فوق العاده از نرسری سوئیت الگار (Elgar’s Nursery Suite) از رهبری های معروف او می باشند. از سال ۲۰۱۱ گودوین مدیر موسیقی و رهبر جشنواره باخ در کالیفورنیا خواهد بود.

گودوین برای سالیان بسیاری با آکادمی قدیمی موسیقی رابطه نزدیکی داشته که با آنان سفرهای بسیاری رفته است و ضبط موسیقی کر شوتز، نمایش موزیکال موتسارت و دو دیسکت از موسیقی جان تاونر با سفارش آکادمی موسیقی کهن آمریکا (AAM) را انجام داده است. سه CD از این مجموعه اجراها برای جایزه گرمی-آمریکا و گرامافون-انگلستان انتخاب شدند. در ادامه سفارشات AAM ضبط آثاری از دیوید بدفورد (David Bedford)، جان وورلیچ (John Woolrich) و تئا موسگریو (Thea Musgrave) وجود داشته است.

گودوین همچنین سمفونیهای بسیاری را به همراه ارکسترهای گوناگون رهبری نموده: فیلارمونیک BBC، ارکستر هاله-آلمان، ارکستر شهر بیرمنگام و ارکستر اسکاتلند. در آمریکا: ارکستر مینئوستو، ارکستر سمفونیک ملی واشنگتون، ارکستر پولس و در سال ۲۰۰۹ ارکستر فیلادلفیا و در اروپا ارکسترهای ملی اسپانیایی و بلژیکی، فیلارمونیکهای هیلسنکی و رویال استکهلم و ارکستر شهر هنوور آلمان رهبری نموده است.

دامنه آثاری که گودوین برای اجرا برمی گزیند از هنری پرسل و باخ تا برامس و شومان، از راول، الگار و استراوینسکی تا مسیان (Messiaen)، تاکمیتسو (Takemitsu) و مکس ول داویس (Maxwell Davies) وسعت دارد. در سال ۲۰۰۸-۰۹ دامنه وسیعی از آثار را با فیلارمونیا باروک، سمفونیک لوکرن، فیلارمونیک مالزی، فیلارمونیک روتردام، ارکسترهای مجلسی بازل و لوزان-سوئیس اجرا نموده است.

در سال ۲۰۰۹ بار دیگر رهبری ارکستر ملی اسپانیا را برعهده گرفت و سپس به آکادمی موسیقی بروکلین بازگشت و بعد به نیویورک برای رهبری رفت، وی در همان سال اولین رهبری خود را به همراه “انجمن هایدن و هندل” در بوستون به اجرا گذاشت.

در زمینه اپرا، گودوین موفقیتهای بزرگی به دست آورد. موفقیتهای اخیرش: رهبری اپرای ” ایفیگنیا در تائوریده” با اپرای برلین، “اُرلاندو” و “فیگارو” اثر موتسارت در اپرای استرالیا، “ایدومنو” در گراتس-اتریش، فلوت جادویی به همراه تئاتر آلتو در اسن-آلمان، “تاجگذاری پوپرا” اثر مونته وردی در آتن، ارلاندو اثر هایدن در اپرای فلاندر و ارفئو اثر هایدن در مادرید بود. در این فصل برنامه ای از ترکیب اپرای “جمع شده با چنکگ” (Rake’s Progess) اثر استراوینسکی و باله پلوساینله (Pulcinella) به همراه سه خواننده و ارکستر مجلسی بازل رهبری خواهد کرد و در سفری به اروپا اپرای ارفئو را رهبری خواهد کرد.

گودوین خود را وقف پروژه های آموزشی نیز نموده و به همراه ارکستر جوانان ملی هلند و اسپانیا، ارکستر اتحادیه باروک اروپا و ارکستر کالج رویال و آکادمی رویال لندن و کنسرواتوار رویال لاهه-هلند کنسرتهایی را رهبری نموده است. پال گودوین از رهبرای میهمان دائمی رقابت ملکه الیزابت بروکسل-بلژیک است. وی در سال ۲۰۰۷ جایزه بهترین اجرا کننده از آثار فردریک هندل را از شهر هاله-آلمان دریافت نمود.

paulgoodwinconductor.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (XIII)

قطعا راه های مختلفی برای آموزش دادن به کودکان وجود دارد. آموزش نکات اخلاقی و مهارتهای زندگی یکی از آموزشهای مهمی است که از طرق مختلف می‌توان به کودکان ارائه داد و یکی از راههایی که می‌توانید به کودکان این آموزشها را بدهید، اشعار و ترانه های کودکانه است.

رحمت الله بدیعی: تجویدی چیز دیگری بود

آقای شهرام صفارزاده که در امریکا هستند. ایشان ۵ سال پیش من ویولون کار کرده اند، البته بعدها پیش حبیب الله بدیعی رفتند اما در شرح حالی که خود صفارزاده نوشته بود گفته اند که «من ۵ سال شاگرد رحمت اله بدیعی بوده ام»، اگر ایشان نمی گفتند، شاید من هم یادم نبود! در حقیقت گرفتن ویولون از آرشه، انگشت گذاری و کلاً تکنیک ویولون را پیش من بودند. آقای گرگین زاده شاگرد من بودند، پروین پیشه و…

از روزهای گذشته…

بسامه موچو یا مرا ببوس!

بسامه موچو یا مرا ببوس!

چندی قبل به بهانه درگذشت یکی از ترانه سرایان لاتین به نام “کونسوئلو ولازکوئز” مطلبی تهیه کردیم و در آن راجع به یکی از ترانه های جاودانه این شاعر که در اغلب کشورها از شهرت بسیاری برخوردار است صحبت شد. این ترانه Besame Mucho (مرا ببوس) نام دارد که توسط خواننده ها و گروه های بسیاری به زبانهای مختلف اجرا شده است.
بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (X)

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (X)

شورانگیز (چهارمضراب شور): این قطعه با الگوی ساختاری چهارمضراب طراحی و ساخته شده است. وزن اصلی قطعه دو ضربی ترکیبی بوده و از ابتدا تا انتها با سرعت ثابت و بدون تغییر ادامه می یابد. نکتۀ بارز و اصلی این اثر در استفادۀ آهنگساز از ترکیبات متفاوت و متنوع در وزن و ضرباهنگ اثر است و با اینکه وزن اثر تا انتها ثابت است ولی تغییرات درونی در سرضرب ها و استفاده از حالات متنوع آنها فضایی متفاوت به این اثر بخشیده است.
دو نمود از یک تفکر (III)

دو نمود از یک تفکر (III)

در معماری ایرانی نیز چنین وضعیتی کمابیش وجود دارد؛ تنها با یک تفاوت؛ معماری بنا به ذات کاربردی خود و وابستگی اش به علوم فنی، در صد و چند ده ساله ی اخیر چاره ای جز تغییر نداشته است. با تغییرات بنیادین فنی در معماری و ورود تکنولوژی های جدید، آن چارچوب های همیشگی –که رابطه ای انکارناپذیر با مسائل به اصطلاح نیارشی نیز داشته اند– ناچار به کنار گذاشته شدن بوده اند.
گزارش جلسه ی رونمایی از آلبوم «عشیران» (I)

گزارش جلسه ی رونمایی از آلبوم «عشیران» (I)

جلسه رونمایی از آلبوم «عشیران» به آهنگسازی علی کاظمی و سعید کردمافی و خوانندگی مجتبی عسگری، روز پنجشنبه، ۲۳ اسفند ۱۳۹۷، با سخنرانی دکتر ساسان فاطمی و دکتر بابک خضرائی و با حضور دست اندرکارانِ آلبوم و جمعی از اهالی موسیقی، در فرهنگسرای نیاوران، برگزار شد.
جواهری: از دوره باستان گروه نوازی داشتیم

جواهری: از دوره باستان گروه نوازی داشتیم

بدنبال تهیه مطلب علیرضا جواهری با علیرضا جواهری موسیقیدان معاصر مصاحبه ای انجام دادیم که در این مطلب قسمت اول آنرا میخوانید.
موسیقی کانتری، پنهان کننده نبوغ سیاهان

موسیقی کانتری، پنهان کننده نبوغ سیاهان

موفقیت چارلی پراید به عنوان یک خواننده سیاهپوست موسیقی کانتری، خیلی عجیب به نظر می رسد، زیرا به طور سنتی این نوع موسیقی تنها به سفیدپوستان اختصاص دارد. هنوز هم بسیاری از خواننده های آفریقایی -آمریکایی موسیقی کانتری در فروش آثارشان مشکلات زیادی دارند. شرکت های ضبط موسیقی به خاطر ترس از شکست اقتصادی عکس آنها را روی جلد آثار نمی زنند.
کریستوف ایشنباخ (I)

کریستوف ایشنباخ (I)

کریستوف ایشنباخ (Christoph Eschenbach) رهبر و پیانیست مشهور آلمانی، متولد ۲۰ فوریه ۱۹۴۰، برسلا – آلمان (امروزه متعلق به کشور لهستان) است. کریستوف ایشنباخ در زمان جنگ جهانی دوم پدر و مادرش را از دست داد. در نتیجه این فقدان برای یک سال صحبت نکرد تا آنکه از او سوال شد آیا مایل است سازی بنوازد! در سال ۱۹۴۶ دخترعمه مادرش والیدور ایشنباخ (Wallydore Eschenbach) او را به فرزندی پذیرفت. بعد از جنگ، کریستوف در کنار نامادری مهربانش به یادگیری پیانو پرداخت.
شکستن چهارچوب ها

شکستن چهارچوب ها

مسئله شکستن چهارچوب ها می تواند در زمینه های مختلفی کاربرد داشته باشه و صد البته احتمالآ ده ها دردسر؛ اما نه در دنیای هنر.
چه آتش‌ها

چه آتش‌ها

کنسرتی که گروه همنوازان حصار در پاییز ۱۳۹۰ در تالار وحدت تهران اجرا کرد، پاییز امسال در قالب آلبومی به نام «چه آتش ها» به بازار آمد. انتشار آلبوم نیز همانند اجرا، واکنش های ضد و نقیضی در پی داشت. روهی آن را فاقد اصالت و قوام موسیقایی دانستند و گروهی نیز آن را خلاقیتی جسورانه خواندند. اما به زعم نگارنده، این نگاه های سیاه و سفید، ریشه در خود آلبوم و محتوای آن دارند و خود این چیدمان ۹۰ دقیقه یی نیز کشکولی از عناصر سیاه و سفید است؛ به این معنی که از سویی نگاه شنونده را با درخشش و شکوه خود در لحظاتی خیره می کند و از دیگر سو نه تنها با کنش هایی دیگرآزارانه، مخاطب را گیج و منگ رها می کند بلکه وجود مخاطب را در لحظاتی نادیده می گیرد و راه خود را می رود.
«نیاز به کمالگرایی داریم» (VI)

«نیاز به کمالگرایی داریم» (VI)

به دلیل بزرگ شدن جامعه موسیقی در سی سال اخیر این مشکل بیشتر به چشم می آید ولی سابقه تاریخی داشته است چراکه اصولا در موسیقی ایرانی تولید کننده موسیقی از نوازنده موسیقی جدا نبوده است. این سنت در موسیقی کلاسیک هم تا پایان قرون وسطا وجود داشته است ولی به مرور زمان شنوندگان موسیقی کمالگرایی را به جایی می رسانند که دیگر اثر هر نوازنده ای برایشان قابل قبول نبوده و دیگر دوره کارهایی که از نظر چند صدایی ضعیف بودند به پایان رسیده بوده است و این آغاز تخصصی شدن آهنگسازی بوده است. این روند سالها پیش می رود تا جایی که یک شخصیت مستقل به نام آهنگساز و شخصیت مستقل دیگری به نام نوازنده شکل می گیرد ولی باز تا امروز هم بسیاری از آهنگسازان در نوازندگی هم توانایی های قابل توجهی دارند.