وینتان مارسالیس، تکنیک درخشان ترمپت (II)

وینتان مارسالیس
وینتان مارسالیس
وی کنسرتو تروپت های هایدن، هامل و لئوپولد موتسارت را در سن ۲۱ سالگی ضبط کرده است و در ادامه، ضبط ۱۰ اثر کلاسیک دیگر را نیز به آنان اضافه نمود. همچنین به همراه ارکسترهای بزرگی همچون: فیلارمونیک نیویورک، فیلارمونیک لس انجلس، فیلارمونیک برلین و ارکستر ملی چک نیز کنسرت داشته است. در عین حال آهنگسازی برای مارسالیس امری جدایی ناپذیر است.

خلاقیتش در آهنگسازی مورد توجه قرار گرفت و همین امر باعث شد تا درخواستهای بیشماری به وی برای آهنگسازی بشود؛ گروه رقص گارث فاگن (Garth Fagan Dance)، باله نیویورک، تئاتر باله آمریکایی، تئاتر رقص آلی آلوین آمریکایی و ساویون گولوور (Savion Glover) همه آنان با قطعات وینتان رقصیده اند.

وی همچنین با مرکز موسیقی مجلسی لینکولن در سال ۱۹۹۵ برای نوشتن قطعه ای برای کوارتت زهی و در سال ۱۹۹۸ در پاسخی به “داستان یک سرباز” اثر استراوینسکی با آهنگسازی خودش: “Fiddler’s Tale” همکاری داشته است. در طلوع هزاره جدید (۲۰۰۰) وینتان اولین سمفونی خود را معرفی نمود؛ قطعه ای حماسی برای گروهی بزرگ، کر و ارکستر سمفونیک که توسط فیلارمونیک نیویورک با رهبری کورت مازور (Kurt Masur) به همراه گروه کر دانشگاه مورگان با مدیریت دکتر ناثان کارتر (Dr. Nathan Carter) در مرکز لینکون اجرا شد.

audio file بشنوید قمستی از رقص شیطان را از “Fiddler’s Tale” اثر مارسالیس

رابطه بلند مدت مارسالیس با درامر بزرگ کشور غنا؛ یاکوب آدی (Yacub Addy) باعث ساخت قطعه “میدان کونگو” (Congo Square) در سال ۲۰۰۶ شد. این قطعه تعریفی دوباره از تلفیق موسیقی آفریقا و جاز آمریکا است. قطعه موسیقی جاز “اتوپیایی ۲۰۰”: سفارشی از طرف کلیسای باپتیست اتیوپی به مناسبت برگزاری یادبود دویستمین سالگرد تاسیس آنجا توسط مرسالیس ساخته شد و در سال ۲۰۰۸ در مرکز لینکولن اجرا شد.

audio file بشنوید ترمپت نوازی به شیوه موسیقی کلاسیک مارسالیس

دومین سمفونی مارسالیس؛ سمفونی بلوز (Blues Symphony) بود. این قطعه به نوعی قدردانی از سبک بلوز در دوره های متفاوت موسیقی تاریخ آمریکا می باشد. شامل ۷ جنبش، هر کدام دارای صدایی متمایز و اشاره به دوره های تاریخی متفاوت است. “سمفونی بلوز” با سنت سبکهای: دوک الینگتون، فلچر هندرسون و جلی رول مارتون نوشته شده و اساس خود را در ریشه های موسیقی آمریکایی یافته است.

این اولین تجربه وی بود که در آن با مردم از سنتها و فرهنگهای گوناگون ارتباط داشته است. وینتون از بنیانگذاران موسیقی جاز در مرکز لینکولن بود؛ اولین موسسه مشهور دنیا که به اجرا و تدریس موسیقی جاز اختصاص پیدا کرد. وینتان مارسالیس ۴۸ ساله موفقیتهای بی مانندی کسب کرده است، از دریافت جایزه آلگور ایچومدوز، جایزه گرمی، پولنیزر و پی بادی تا برگزیده شدن به عنوان یکی از ۲۵ تاثیر گذارترین افراد آمریکایی، پیام آور صلح از طرف سازمان ملل، دارنده مدالهای ملی هنری که از تازه ترین آنها “مدال افتخار ارتش فرانسه” می باشد.

بزرگی وینتان تنها برای موفقیتهایش نیست بلکه برای شخصیتش می باشد… از گذاشتن ساعتها وقت پس از اجرای کنسرت در پارکینگی خالی برای موسیقیدانان جوان و مشتاق برای صحبت و راهنمایی با وی تا تلاش شخصی او برای دریافت بورسیه برای هنرجویانش… وینتان وقت و استعداد خود را برای متفاوت کردن زندگی شخصی افراد و کمک به آنان و تلاشی خستگی ناپذیر برای باروری فرهنگ و اقتصاد نیواُرلینز وقف کرده است. تعهد او برای بهبود ساختن زندگی دیگر افراد، شخصیت انسان دوست اش را درخشان می کند و او را به تلاش در این راه مشتاق تر می سازد.

wyntonmarsalis.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

درباره اتصالات چسبی ویولن (I)

زمانی که در یک وسیله چوبی تغییراتی رخ می دهد، دامنه این تغییرات می تواند منجر به واکنش هایی متفاوت از سمت چوب گردد. همان طور که می دانیم چوب ماده ای پویا و تغییرکننده می باشد و تغییرات آن بر اثر دگرگونی های دما، رطوبت، فشارهای فیزیکی و مکانیکی درونی و بیرونی به وجود می آید.

مروری بر آلبوم «زمین»

«زمین» یک دونوازی است؛ دوئت برای پیانو و خوانش شعر، هوشیار خیام و احمد پوری. و نتیجه‌اش شش قطعه‌ی موسیقی است و راهی دیگر برای همنشینی خوانش و موسیقی. نام موسیقایی قطعه‌ها، پرلودیوم، سرناد، آریوزو و … هم به تمثیل همین را می‌گوید. حتا اگر ندانیم که روش ساخته شدن این آثار، اجرای همزمان بوده است، سرشت دونوازانه‌ی این خوانش خود را نخست در نسبت حضور صدای گوینده و صدای پیانو می‌یابد؛ در سکوت‌ها و مکث‌ها. آنجا که شاعر خاموشی اختیار می‌کند تا جایی به حضور همنوازش بدهد. و چه هوشمندانه و با ظرافت چنین می‌کند. می‌شنود. می‌اندیشد و در لحظه تصمیم می‌گیرد و ناگهان بافت ساخته شده از صدای پیانو/انسان دگرگون می‌شود.

از روزهای گذشته…

صدای بوچلی

صدای بوچلی

بوچلی در ۱۹ آوریل قدم به صحنه موسیقی آمریکا گذاشت و روز بعد از اجرای خود در واشنگتن به کاخ سفید دعوت شد. تور داخل آمریکای او هم با موفقیتی بی سابقه همراه بود و در تمام اجراها سالن نمایش لبریز از هواداران این ستاره موسیقی کلاسیک بود.
سرگشته علیانسب به روی صحنه میرود

سرگشته علیانسب به روی صحنه میرود

کنسرت گروه اورانوس به سرپرستی و آهنگسازی آیدین علیانسب با صدای جواد بخشش ۸ و ۸ خرداد ۱۳۹۳ در تالار رودکی، ساعت ۲۱ برگزار می شود. این کنسرت شامل دو بخش است؛ در بخش اول آیدین علیانسب آلبوم «سرگشته» را اجرا خواهد کرد. آلبوم سرگشته شامل دونوازی تار و تنبک می باشد که توسط موسسه فرهنگی هنری آوای باربد منتشر شده است.
نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (X)

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (X)

تفکیک امروزی موسیقی «غربی» از موسیقی «شرقی» براساس سیستم صداهای موجود در موسیقی غربی (گام کروماتیک دوازده قسمتی تعدیل شده) و سیستم های صداهای مورد استفاده (گام های دیاتونیک ماژور و مینور) و قواعد آهنگسازی و هارمونی حاصله از سیستم های صداها و بالاخره سازهای جوابگوی این فواصل و قواعد است. اما می دانیم که این عوامل در موسیقی غربی همه پدیده هایی هستند که در قرن هفدهم و هجدهم در اروپا به وجود آمده اند.
احمد جمال پیانیست جز

احمد جمال پیانیست جز

از بزرگترین پیانیست های جز که در سال ۱۹۳۰ در پیتسبورگ، پنسیلوانیا بدنیا آمد. از سن ۳ سالگی شروع به نواختن پیانو کرد و از ۷ سالگی تحصیلات رسمی خود در موسیقی را آغاز کرد.
فخرالدینی: کتاب تجزیه و تحلیل موسیقی ایرانی را نوشته ام

فخرالدینی: کتاب تجزیه و تحلیل موسیقی ایرانی را نوشته ام

بله وجود دارد و اثر “سربداران” چاپ و “ابن‌سینا” هم نت‌نویسی شده است. همچنین نت نویسی “ابن سینا” توسط بهرام به‌مرام صورت گرفته است اما وی منتظر تایید من است که آنرا به شکل سوئیت سمفونیک در بیاورد؛ البته همه نت‌های من قرار است منتشر شود که ابن‌سینا هم شامل می‌شود.
CREMONA 1730–۱۷۵۰ nell olimpo della liuteria

CREMONA 1730–۱۷۵۰ nell olimpo della liuteria

نمایشگاهی کم سابقه برای ویلنهای تاریخی که بدست سازندگان بزرگی همچون ANTONIO STRADIVARI – GIUSEPPE GUARNERI DEL GESU, – CARLO BERGONZI ساخته و امروز معرف آثاری هنری و ارزشمند است.
تقلای یافتن راهی نو (II)

تقلای یافتن راهی نو (II)

“چه”، که متشکل است از یک مصوت کوتاه و یک صامت، برخلاف خوانش درست وزنی شعر (با توجه به اینکه “سخنی نیست” از اشعار موزون شاملوست)، بیش از “بِ” (که مشابه هجای اول است) و “گو” (که کشیده‌تر از دو هجای پیشین است) کشیده می‌شود و عملاً تناسبات وزنی شعر به هم می‌ریزد. به عبارت دیگر، اگر فرض کنیم که این شعر، با نگاه ریتمیک علی قمصری، بدون هر گونه ملودی خوانده شود، شعر از روانی و وزن خود به حالتی معوج تغییر می‌کند. این بی‌دقتی‌ها باز هم به چشم می‌خورند: خواننده (هاله سیفی‌زاده)، بی‌جهت بر روی کلمهٔ “دراند” در مصرع “جز ز موشی که دراند کفنی نیست”، تشدیدی می‌گذارد که وزن شعر را به هم می‌ریزد. در قطعاتی چون “آنکه مست…” نیز این مساله در اجرای مصرعی چون “دل تنگش سر گل چیدن از این باغ نداشت” ا (با کشش غیر عادی “دلِ”) مشاهده می‌شود.
فلیپ جاروسکی، مردی با صدای زنانه (I)

فلیپ جاروسکی، مردی با صدای زنانه (I)

فیلیپ جاروسکی (Philippe Jaroussky)، خواننده کنتر تنور فرانسوی، در بیست و یک سالگی و در نخستین اجرای حرفه ای خود در سال ۱۹۹۹ در جشنواره تابستانی فرانسه اثری از اسکارلاتی (Scarlatti) را اجرا کرد. او در زمانبندی کار حرفه ای خود خوش شانس بوده است. زیرا در چند دهه گذشته، به بخش بزرگی از رپرتوار باروک (اپراها و موسیقی مقدس آهنگسازانی چون مونته وردی، پورسل، گلوک و بزرگان دیگری که کمتر شناخته شده هستند) جان تازه ای بخشیده شده است. این توجه دوباره به رپرتوار باروک باعث شد که یکی از تکان دهنده ترین صداها یعنی کنتر تنور نیز جان تازه ای بیابد. کنتر تنور صدای مرد بالغی است که به اندازه صدای پسربچه های خواننده گروه کر قدرتمند است.
تقلای یافتن راهی نو (IV)

تقلای یافتن راهی نو (IV)

حس تعلیق به وجود آمده با تاکید بر روی محسوس اصفهان در آخرین هجای هر جمله از شعر (استفاده از اصطلاح غربی “محسوس” برای درک بهتر درجهٔ مورد نظر است)، ضمن آنکه با مضمون مرتبط با از خود بیگانگی، عدم تعلق و سرگردانی ذاتی موجود در شعر در تناسب است، شنونده را در انتظار جمله‌های بعدی نگاه می‌دارد.
درباره «مستر کلاس»

درباره «مستر کلاس»

شاید شما بارها با عنوان «مستر کلاس» در موسیقی برخورد داشته اید و این سوال برای شما بوجود آمده باشد که این کلاس برای چه افرادی و در چه سطحی است؟ آیا کلاسی است برای نوازندگان پیشرفته موسیقی؟ برای شرکت در این کلاس ها چه سطحی از مهارت در نوازندگی لازم است؟