وینتان مارسالیس، تکنیک درخشان ترمپت (II)

وینتان مارسالیس
وینتان مارسالیس
وی کنسرتو تروپت های هایدن، هامل و لئوپولد موتسارت را در سن ۲۱ سالگی ضبط کرده است و در ادامه، ضبط ۱۰ اثر کلاسیک دیگر را نیز به آنان اضافه نمود. همچنین به همراه ارکسترهای بزرگی همچون: فیلارمونیک نیویورک، فیلارمونیک لس انجلس، فیلارمونیک برلین و ارکستر ملی چک نیز کنسرت داشته است. در عین حال آهنگسازی برای مارسالیس امری جدایی ناپذیر است.

خلاقیتش در آهنگسازی مورد توجه قرار گرفت و همین امر باعث شد تا درخواستهای بیشماری به وی برای آهنگسازی بشود؛ گروه رقص گارث فاگن (Garth Fagan Dance)، باله نیویورک، تئاتر باله آمریکایی، تئاتر رقص آلی آلوین آمریکایی و ساویون گولوور (Savion Glover) همه آنان با قطعات وینتان رقصیده اند.

وی همچنین با مرکز موسیقی مجلسی لینکولن در سال ۱۹۹۵ برای نوشتن قطعه ای برای کوارتت زهی و در سال ۱۹۹۸ در پاسخی به “داستان یک سرباز” اثر استراوینسکی با آهنگسازی خودش: “Fiddler’s Tale” همکاری داشته است. در طلوع هزاره جدید (۲۰۰۰) وینتان اولین سمفونی خود را معرفی نمود؛ قطعه ای حماسی برای گروهی بزرگ، کر و ارکستر سمفونیک که توسط فیلارمونیک نیویورک با رهبری کورت مازور (Kurt Masur) به همراه گروه کر دانشگاه مورگان با مدیریت دکتر ناثان کارتر (Dr. Nathan Carter) در مرکز لینکون اجرا شد.

audio file بشنوید قمستی از رقص شیطان را از “Fiddler’s Tale” اثر مارسالیس

رابطه بلند مدت مارسالیس با درامر بزرگ کشور غنا؛ یاکوب آدی (Yacub Addy) باعث ساخت قطعه “میدان کونگو” (Congo Square) در سال ۲۰۰۶ شد. این قطعه تعریفی دوباره از تلفیق موسیقی آفریقا و جاز آمریکا است. قطعه موسیقی جاز “اتوپیایی ۲۰۰”: سفارشی از طرف کلیسای باپتیست اتیوپی به مناسبت برگزاری یادبود دویستمین سالگرد تاسیس آنجا توسط مرسالیس ساخته شد و در سال ۲۰۰۸ در مرکز لینکولن اجرا شد.

audio file بشنوید ترمپت نوازی به شیوه موسیقی کلاسیک مارسالیس

دومین سمفونی مارسالیس؛ سمفونی بلوز (Blues Symphony) بود. این قطعه به نوعی قدردانی از سبک بلوز در دوره های متفاوت موسیقی تاریخ آمریکا می باشد. شامل ۷ جنبش، هر کدام دارای صدایی متمایز و اشاره به دوره های تاریخی متفاوت است. “سمفونی بلوز” با سنت سبکهای: دوک الینگتون، فلچر هندرسون و جلی رول مارتون نوشته شده و اساس خود را در ریشه های موسیقی آمریکایی یافته است.

این اولین تجربه وی بود که در آن با مردم از سنتها و فرهنگهای گوناگون ارتباط داشته است. وینتون از بنیانگذاران موسیقی جاز در مرکز لینکولن بود؛ اولین موسسه مشهور دنیا که به اجرا و تدریس موسیقی جاز اختصاص پیدا کرد. وینتان مارسالیس ۴۸ ساله موفقیتهای بی مانندی کسب کرده است، از دریافت جایزه آلگور ایچومدوز، جایزه گرمی، پولنیزر و پی بادی تا برگزیده شدن به عنوان یکی از ۲۵ تاثیر گذارترین افراد آمریکایی، پیام آور صلح از طرف سازمان ملل، دارنده مدالهای ملی هنری که از تازه ترین آنها “مدال افتخار ارتش فرانسه” می باشد.

بزرگی وینتان تنها برای موفقیتهایش نیست بلکه برای شخصیتش می باشد… از گذاشتن ساعتها وقت پس از اجرای کنسرت در پارکینگی خالی برای موسیقیدانان جوان و مشتاق برای صحبت و راهنمایی با وی تا تلاش شخصی او برای دریافت بورسیه برای هنرجویانش… وینتان وقت و استعداد خود را برای متفاوت کردن زندگی شخصی افراد و کمک به آنان و تلاشی خستگی ناپذیر برای باروری فرهنگ و اقتصاد نیواُرلینز وقف کرده است. تعهد او برای بهبود ساختن زندگی دیگر افراد، شخصیت انسان دوست اش را درخشان می کند و او را به تلاش در این راه مشتاق تر می سازد.

wyntonmarsalis.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر کنسرت «پنجگاه»

گذارِ «نقش» از آغاز، که خود را گروه موسیقی دستگاهی می‌نامید، تا امروز، که به «پنجگاه» رسیده، در نزدیک به ده سال فعالیتِ مداومش شاخصه‌هایی در ذهن شنوندگان پیگیر موسیقی کلاسیک ایرانی به جا گذاشته است: اولویت دادن به دغدغه‌های موسیقی‌شناختی در فرایند آهنگسازی، بهره‌گیری از پتانسیل‌های موسیقی قدیم ایران پیرو آموزه‌هایی که نخستین بار در آلبوم «سرخانه» به عمل درآمد و در عین حال بهره‌مندی از عناصر موسیقی قاجاری، دقت در گزینش کلام و الگوبرداری از قالب‌های شعری مانند مستزاد در تجربه‌های پیشین یا مخمس در «پنجگاه» و…

میراث منگوری (III)

وقتی «ریچارد ریکو استوور» در سن ۷۳ سالگی (۳ فوریه) بر اثر سرطان در ایالت واشنگتن (ایالت متحده آمریکا) درگذشت، گیتار کلاسیک جهان چهره مهم دیگری را از دست داد. ریکو، مشهورترین فردی است که تمام زندگی خود را وقف مطالعه و ترویج زندگی و آثار آهنگساز و گیتاریست پاراگوئه ایی، «آگوستین باریوس» کرده بود. او نه تنها زندگی نامه ی قطعی، «شش پرتوی نقره ای ماه»، (زندگی و بارهای آگوستین باریوس منگوره) را نوشت، همچنین بیش از هر شخص دیگری مسئولیت پخش گسترده موسیقی باریوس را برای گیتاریست ها به عهده داشت.

از روزهای گذشته…

ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (IV)

ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (IV)

آنگاه ادامه می‌دهد که اثر زیباشناسانه –حتا آن گونه اثر غیر معنایی که به وسیله سازماندهی صدا (در موسیقی) یا رنگ و خط (در نقاشی یا مجسمه سازی) پدبد می‌‌آید– همیشه اشاره به نوعی از پندار اجتماعی، راهی از بودن با، و/یا برای دیگران، دارد. ممکن است در این زمینه اظهار نظرهای «جِیمسون» (Jameson) را در انتهای ” ناآگاهی سیاسی” در بخشی با عنوان “دیالکتیک آرمانشهر و ایدئولوژی”، به مفهوم آنکه ” تمام آگاهی طبقاتی –در مفاد نص تمام ایدئولوژیها چنان است– بیش از فرم‌های انحصاری آگاهی طبقات حاکم، متقابلا فرمهای طبقات ستمکشیده در طبیعت بسیار آرمانیشان هستند ” بیاد آوریم، هر چند آنها ادبیات محور هستند.
تأملی در آرای موسیقی خیام (I)

تأملی در آرای موسیقی خیام (I)

شهرت حکیم عمر خیام نیشابوری، اغلب به سبب رباعیاتی است که بیش‏تر آنها را به او منسوب کرده‏اند، همچنین باید یادآور شد که مقام علمی وی تا حد زیادی تحت الشعاع جنبه‏ی شاعری او قرار گرفته است؛ تا آنجا که از نظر منش و اعتقادات نیز وی را غیر از آنکه بوده است معرفی نموده‏اند. مشهورترین اثر خیام رساله جبر و مقابله است. او در این رساله، ضمن بحث از قضایای ریاضی در چند مورد به حمد خداوند متعال پرداخته و از روی اخلاص از او مدد جسته و هدایت طلبیده است.
تراژدی مدرنیسم در موسیقی ایران (I)

تراژدی مدرنیسم در موسیقی ایران (I)

مقدمه: نوشتاری که امروز مشاهده میکنید، قسمتی از خاطرات نگارنده است که صریح و بی حاشیه به یکی از مهمترین پایگاه های به اصطلاح موسیقی مدرن ایران میپردازد. در این نوشتار نام شخصی برده نمیشود و قصد این نوشته بی تکلف، فقط هوشیار کردن هنردوستان و جوانانی است که فریفته تبلیغات این افراد میشوند و نیز “احتمالا” تاثیر گذاری روی سرشاخه های این گروه ها که بیش از این آبرو و اعتبار اجتماعی خود را زیر سئوال نبرند و هنر مظلوم مدرن را بیش از این تحقیر نکنند.
ماکسیم ونگروف

ماکسیم ونگروف

در دورانی که نوازندگان با استعداد، درخشان و جوان ویولون مانند گلهای پیوندی فراوانند، ماکسیم ونگروف Maxim Vengerov یک نمونه درخشان و متفاوت است. او به سال ۱۹۷۴ در نووسیبیرسک Novosibirskروسیه و در خانواده ای اهل موسیقی متولد شد. مادرش رهبر گروه کر و پدرش نوازنده ابوا در ارکستر فیلارمونیک نووسیبیرسک بودند. ماکسیم کوچک هنگام حضور در تمرینهای پدرش در ارکستر، با جدیت اعلام کرده بود که از نظر او، جایگاه نوازنده ویولون اول ارکستر بسیار جالبتر از نوازنده ابواست.
چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (II)

چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (II)

در این شماره به بررسى چند شیوه ى آموزشى مى پردازم که نه تنها بى ارتباط به مسائل مربوط به تمرینِ هنرجویان نیست بلکه به ترتیب در شماره هاى بعدى ارتباطِ بین شیوه هاى آموزش، با کیفیت و کمیت تمرین را روشن خواهم ساخت.
یادبودی برای فرزانه نوایی

یادبودی برای فرزانه نوایی

فرزانه نوایی، برجسته ترین چنگ نواز ایرانی که سال ها در اتریش اقامت داشت چند روز پیش بر اثر بیماری سرطان، در سن چهل و هشت سالگی در یکی از بیمارستان های شهر برگنز درگذشت. این یادداشت، یادبودی است کوتاه برای او و همدردی کوچکی با همسر و خواهر هنرمندش؛ فیروزه نوایی و خسرو سلطانی.
Bossa Nova موسیقی قشر مرفه یا ملی گرا !

Bossa Nova موسیقی قشر مرفه یا ملی گرا !

آمریکای لاتین دنیای ریتم های پر انرژی و زیبا می باشد و Nova Bossa یکی از آشناترین این ریتم ها برای ما ایرانی ها است. بوسا نوا ریتمی است که معولا” با سرعت معتدل – نه کند و نه تند – اجرا می شود، این ریتم که ریشه در فرهنگ غنی برزیل دارد در حدود سالهای ۱۹۵۰ هنگامی که تغییرات سیاسی وسیعی در کشور برزیل رخ داد و اقتصاد این کشور رو به شکوفایی گذاشت، به تدریج جایگزین ریتم قدیمی تر Samba شد.
لیر یا چنگ ارجان؟ (II)

لیر یا چنگ ارجان؟ (II)

با مشاهده تصاویر مربوط به این جام سازهای آن زمان را می توان مشاهده نمود. شخصی که پیشاپیش گروه حرکت می کند به نواختن نوعی ساز زهی دسته دار مشغول است. نفر دوم سازی بادی را می نوازد و نفرات سوم و چهارم، ۲ نوع چنگ و نفر پنجم ساز لیر می نوازند.
بیانیه دبیر سومین جشنواره سایت ها و وبلاگ های موسیقی

بیانیه دبیر سومین جشنواره سایت ها و وبلاگ های موسیقی

بالاخره پس از ۷ ماه رایزنی با مدیران و مسئولان موسیقی برای برگزاری سومین دوره از جشنواره سایت ها و وبلاگ های موسیقی، روز ۲۸ بهمن ماه یعنی ۲۴ روز پیش توانستیم، فراخوان این دوره از جشنواره را منتشر کنیم. امسال با وجود تاخیری که در برگزاری جشنواره روی داد، استقبال از جشنواره بیشتر از سال گذشته بود و ۶۵ اثر به جشنواره رسید که البته از این تعداد، متاسفانه نزدیک به یک سوم به دلیل رعایت نشدن قوانین مربوط به ارسال آثار در جشنواره، حذف شدند.
پروژه موسیقی Era

پروژه موسیقی Era

Era یک پروژه موسیقی است که توسط اریک لوی آغاز شده و غالباً حاوی سرودهایی به زبانی خیالی نزدیک به زبان لاتین است. این موسیقی را میتوان در دسته نیو ایج (عصر نو ) در نظر گرفت با اینهمه ، موسیقی آنها ترکیبی از موسیقی کلاسیک، اپرا، سرودهای مقدس مسیحی و سبک های دیگر معاصر است.