کیونگ- وا چانگ (I)

کیونگ- وا چانگ
کیونگ- وا چانگ
خانم کیونگ- وا چانگ (Kyung-wha Chung) متولد ۲۶ مارچ ۱۹۴۸ سئول – کره جنوبی، ویولنیست و پیشرو موسیقی کلاسیک آسیا است. خانم چانگ در سن سه سالگی حرفه موسیقی را آغاز نمود. در سن هفده سالگی شهرتی در رده دیگر ویولنیستهایی همچون پینچاس زوکرمن (Pinchas Zukerman) و ایزاک پرلمن (Itzhak Perlman) به دست آورد. وی به عنوان نوازنده آثار رومانتیک و مدرن شهرت دارد. او همچنان در زمینه شرکت در کنسرتها بسیار فعال است و دامنه نوازندگیش را تا آثار باروک در سالهای اخیر گسترش داده.

خانم چانگ در خانواده ای موسیقیدان به دنیا آمد. مادر وی استعداد ذاتی او را در سنین بسیار پائین کشف نمود.

وی در سن دو سالگی قادر به آواز خواندن بود! صدا و قدرت بیان عالی، او را به کسب چندین جایزه در رقابتهای کوچک رسانید. به دنبال این موفقیتها پیانو به او آموزش داده شد، اما این ساز وی را خیلی زود کسل کرد، به طوری که اغلب در هنگام تمرین به خواب می رفت! زمانی که برای اولین بار صدای ویولن را شنید به یکباره مجذوب طنین آن شد.

دقت و توجه شگفت انگیزش و سرعت حیرت آور او در یادگیری در آن سن بسیار پائین وی را قادر کرد تا از سن هفت سالگی نوازندگی ویولن را به طور حرفه ای دنبال کند. او به عنوان کودکی نابغه شناخته شد و در سن نه سالگی کنسرتو ویلن اثر مندلسون را به همراه ارکستر فیلارمونیک سئول می نواخت! هرچه زمان بیشتر می گذشت خانم چانگ جوایز بسیاری را در رقابت های مهم موسیقی در کره از آن خود می کرد.

audio.gif قسمتی از کنسرتو ویولون بروخ را با اجرای کیونگ- وا چانگ بشنوید

او به همراه خواهر و برادر خود به سرتاسر کشور سفر کرد و به اجرای موسیقی هم به عنوان سولیست و هم به عنوان نوازنده ای در گروه پرداخت. از آنجایی که این کودکان بیشتر و بیشتر در کره مشهور می شدند مادر آنان احساس کرد که این کشور برای پیشرفت حرفه موسیقی فرزندانش بسیار کوچک است و تصمیم گرفت تا به آمریکا مهاجرت کنند.

تمام فرزندان خانواده چانگ نوازنده بودند که سه تن از آنان موسیقیدانانی حرفه ای شدند. برادر کوچکتر خانم چانگ: میونگ- وان چانگ (Myung-whun Chung) رهبر و پیانیست که جایزه دوم رقابت چایکوفسکی را از آن خود کرد و خواهر بزرگتر خانم چانگ: میونگ – وا چانگ (Myung-wha Chung) نوازنده ویلنسل که در محضر پیاتیگورسکی (Gregor Piatigorsky) تحصیل کرده و جوایز بسیاری کسب نموده و در حال حاضر در دانشگاه ملی هنر سئول تدریس می کند.

خانم چانگ ۱۳ ساله بود که به همراه خانواده به آمریکا مهاجرت کرد که دوران سختی را برایش به همراه داشت. با کمک خواهر بزرگترش که نوازنده فلوت بود و در مدرسه جولیارد (Juilliard School) درس می خواند قادر شد در آزمون ورودی این مدرسه شرکت کند. خانم چانگ توانست بورسیه آنجا را کسب کند و در محضر ایوان گالامیان (Ivan Galamian) آموزش ببیند. تحصیل در جولیارد کار آسانی نبود.

audio.gif قسمتی از کنسرتو ویولون سیبلیوس را با اجرای کیونگ- وا چانگ بشنوید

تفاوت بزرگ زبان و فرهنگ بسیار مشکل ساز بود و خانم چانگ خود را همواره یک غریبه احساس می کرد. در کره یکی از بهترین نوازندگان جوان ویولن بود حال در جولیارد خود را بسیار کم استعدادتر از دیگران حس می کرد. مواجه شدن با این موضوع وی را بر آن داشت تا خود را پیشرفت دهد و مشهور شود، آنچنان سخت مشغول تمرین و یادگیری شد که خانواده از به خطر افتادن سلامتی اش نگران بودند.

آموزشهای گالامیان بسیار سخت گیرانه بود آنچنان که هنرجویان مجبور به ترک مدرسه می شدند، اما بر طبق آئین خانم چانگ روش گالامیان دقیقا همان چیزی بود که وی به آن نیاز داشت. گالامیان اگرچه با خانمهای ویولنیست مخالف بود اما کمک های وی به چانگ انکارناپذیر است. اگرچه به استعداد چانگ آگاه بود با اینحال تصور می کرد او تنها قادر خواهد بود در حد یک ویلنیست حرفه ای جلو برود و نه بیشتر و همواره به او تاکید می کرد؛ “ازدواج نکن”!

2 دیدگاه

  • فرزان
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۶, ۱۳۸۹ در ۱۲:۵۸ ب.ظ

    متشکرم.اما به نظر من باز هم به پای پرلمن و ونگروف نخواهد رسید و نخواهد رسید…

  • salar
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۷, ۱۳۸۹ در ۵:۴۶ ب.ظ

    manam ta ghable inke sibeliusesho gosh konam ba nazare farzan movafegh bodam chon to zabt haye ghablish harfi baraye goftan nadasht va faghat not haro tamiz mizad hamin!ama toye zabte sibeliusesh harf haye tazeiro matrah karde va benazare man darkesh az in konserto fogholade bode.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ریتم و ترادیسی (I)

ریتم و ترادیسی دو روشِ فهم نظم های زمانی در جهان پیرامونِ ما را در تباین با هم قرا می دهد: فهم مستقیم به-واسطه ی قوه ی ادراک، و فهم غیر مستقیم به واسطه ی تجزیه و تحلیل. «ریتم» به دستگاه ادراکی ای که امکان مشاهده و دریافتِ بی دردِسرِ پدیده های ریتمیک را در اختیار افراد قرار می دهد گریز می زند، درحالیکه «ترادیسی» ابزارهای ریاضی ای را که برای کشف نظم ها و مطالعه ی الگوها مورد استفاده قرار می گیرد پیشِ روی می گذارد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (II)

بیرون‌رفتن مردم از خانه و برگرفتن و دورافکندن کلوخ در آخرین روز ماه شعبان به احتمال فراوان به نشانه ترک عیش و عشرت و باده‌نوشی در ماه مبارک روزه‌گیران و دورکردن دیو گناه باده‌نوشی از خود بوده است و این آیینی بازمانده از دوره پیش از اسلام بوده که با دگرگونی نظم و روال زندگی عادی مردم در تغییر ماه همراه بوده است (۲) و یا جشن «هالووین» در فرهنگ غربی. «هالووین» یک جشن مسیحیت غربی و بیشتر سنتی می‌باشد که مراسم آن سه شبانه‌روز ادامه دارد و در شب «۳۱ اکتبر» (نهم آبان) برگزار می‌شود. بسیاری از افراد و مخصوصا کودکان و نوجوانان در این شب با چهره‌های نقاشی شده، لباس‌های عجیب یا لباس‌های شخصیت‌های معروف، چهره و ظاهری که آن به‌نظرشان ترسناک باشد خود را آماده جشن می‌کنند و برای جمع‌آوری نبات و آجیل به در خانه دیگران می‌روند. این جشن را مهاجران «ایرلندی» و «اسکاتلندی» در سده نوزدهم با خود به قاره آمریکا آوردند. (۳)

از روزهای گذشته…

داوودیان: وقت است را برای صدای شجریان نوشتم

داوودیان: وقت است را برای صدای شجریان نوشتم

این سئوال را پرسیدم به این دلیل که کنسرتو فرمی خاص است که میتواند تواناییهای آهنگسازی و موسیقایی زیادتری داشته باشد نسبت به فرم های دیگر. یک تصور عمومی هست در موسیقیدانان که اعتقاد دارند، کاملترین فرم سمفونی است ولی به اعتقاد من کنسرتو کاملترین فرم است، چراکه هم امکانات موسیقایی سمفونیک و هم امکانات موسیقایی تکنوازی در آن وجود دارد.
نقدی بر «قطعه‌ای در ماهور» (VIII)

نقدی بر «قطعه‌ای در ماهور» (VIII)

در شکل ۶ جمله کنترپوانتیک بعدی را می بینید که اولین خط، ساز سه‌تار، دومین خط بخش مضرابی و سومین خط بخش کششی است. پایور بر روی حرکت پهلویی ملودی سه پاساژ به هم پیوسته را در نظر گرفته که در نوشتن آنها، کم‌ترین حد دیسونانس را در نظر گرفته است.
“ناگهان رستخیز”

“ناگهان رستخیز”

به تازگی احمد پژمان، اثری را به سفارش حوزه هنری بر روی اشعار مولانا برای ارکستر سمفونیک و کر تنظیم کرده است که چند ماه است که ضبط آن به اتمام رسیده ولی هنوز توسط انتشارات حوزه هنری به بازار نیامده است. این اثر یکی از معدود آثار سمفونیک سمفونیک ساخته شده توسط این آهنگساز برجسته است در ۳۰ ساله اخیر.
فخرالدینی: پیش از انقلاب هم آثار حنانه را رهبری کرده ام

فخرالدینی: پیش از انقلاب هم آثار حنانه را رهبری کرده ام

این سیاست مربوط به آقای ابتهاج می‌شد. من از آقای علیزاده و آقای لطفی چند کار دیده بودم و یک کار هم بیشتر با هر دوی این هنرمندان نداشته ام، “داروگ” که تنظیم تصنیفی از آقای لطفی بود که آقای شجریان خواند و یک اثر “چهارگاه” که ساخته آقای علیزاده بود و من تنظیم کردم. این هنرمندان بیشتر در گروه موسیقی عارف و شیدا بودند و زیاد وابسته به گروه رادیو و تلویزیون نبودند.
در عمق کارون (II)

در عمق کارون (II)

اگر کمی در ذهنتان جستجو کنید می‌بینید وقتی من گفتم ترانه‌ی دختر شیرازی استفاده شده احتمالا توجه شما کمتر جلب شد تا لب کارون، چرا؟ چرا یک ترانه‌ی مردم‌پسند شهری که نام سازنده‌اش از خاطرها رفته برای ترکیب با موسیقی کلاسیک غربی موضوعی خنثا یا حتا مطلوب تلقی می‌شود، اما دیگری به همان اندازه غریبه؟ چون ما عادت کرده‌ایم این موسیقی‌ها را از هم جدا کنیم نه به خاطر مشخصه‌های موسیقایی‌شان بلکه به دلایلی فراتر از این.
متبسم: گروه نوازی در موسیقی ایران پدیده ای جوان است

متبسم: گروه نوازی در موسیقی ایران پدیده ای جوان است

کار گروهی بر اساس تفکر و جهان بینی شخصی صورت می گیرد که تفکر گروهی داشته باشد؛ یعنی زمانی که آهنگساز یا نوازنده یا سرپرست یک گروه، اقدامی در زمینه راه اندازی گروه انجام می دهند، باید علاوه بر شخص خود نوازنده ها نیز تفکر و جهان بینی و دانش آنسامبل داشته باشند تا اینکه پایه و اساس یک گروه درست گذاشته شود.
راخمانینف؛ واپسین نماینده یک سلسله بزرگ (VI)

راخمانینف؛ واپسین نماینده یک سلسله بزرگ (VI)

در فصل کنسرتهای سال ۱۰-۱۹۰۹ از راخمانینوف دعوت به عمل آمد تا برای نخستین بار به ایالات متحده امریکا قدم گذارد و در نقش پیانیست تکنواز و رهبر ارکستر مشتاقان را محظوظ سازد. در جریان این دعوت قرار بود راخمانینوف بیست کنسرت برگزار کند و ضمن آن کنسرتها در نقش رهبر ارکستر، با ارکستر سمفونیک شهرهای نیویورک و بوستون نیز برنامه هائی داشته باشد. راخمانینوف به این سفر نخستین خود به امریکا با شوق و امید فراوان می نگریست و به نظر می رسد که هیجان ناشی از چنین سفری در برانگیختن قدرت خلاقیت هنری او بس موثر افتاده بود. زیرا اندیشه های موسیقی بدیعی به وفور در ذهن او شکل می گرفت. نتیجه شکل گیری این اندیشه های بدیع موسیقی، سرانجام به صورت پیانو کنسرتوی شماره ۳ متجلی گشت که به نظر بسیاری از صاحب نظران عالم موسیقی، عالیترین اثر بزرگ و ارکسترال راخمانینوف شمرده می شود.
گزارش جلسه دهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

گزارش جلسه دهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

عصر روز چهارشنبه ۲۰ فروردین ماه ۱۳۹۲، کارگاه «آشنایی با نقد موسیقی» پس از وقفه‌‌ای چند هفته‌ای به مناسبت تعطیلات نوروزی، با برگزاری دهمین جلسه، کار خود را پی‌گرفت. این جلسه که همچون جلسه‌ی پیش از آن (نهم)، از دوره‌ی دوم کارگاه (متمرکز بر «سبک‌ها و مکتب‌های نقد موسیقی») محسوب می‌شد، عنوان «نقد تفسیری» را بر خود داشت.
“رازهای” استرادیواری (II)

“رازهای” استرادیواری (II)

افرادی که به درستی نمی اندیشند و سو نیت دارند، چنین اظهار می‌ کنند که Sacconi اگر بخواهد می‌تواند ویولونی بسازد که از آثار Stradivari قابل تشخیص و تمایز نباشد. Sacconi ضمن احترام به این تعریف کنایه‌آمیز، با لبخندی خاطر نشان می‌کند، در حقیقت این اتفاق افتاده است که ویولون ساخت وی با ویولون Stradivari، ویولونیست نامدار اشتباه گرفته شود، سپس او سرش را تکان می ‌دهد، شانه‌ها را بالا می‌اندازد و سیمای وی بیانگر آن است که از اندیشیدن به توانایی و قابلیت بی ‌همتای مردی که Sacconi وی را «استاد» (Master) می ‌نامد چنان خرسند و مشعوف است که گویی از انسان زنده‌ای سخن می‌گوید که هنوز هم هنگام قدم زدن در خیابان‌های Cremona می‌تواند او را ملاقات نماید.
اولین جشنواره هنرمندان خود آموخته

اولین جشنواره هنرمندان خود آموخته

هیچ چیز چنان نیست که اکثریت انتظارش رادارد اما عشق به فرهنگ و هنر انسان اکنون جان مایه های ذهن واندیشه هر ایرانی است که پشتوانه تاریخ معاصر ماست و تعمدا” آمدیم تا به اعتبار تمامیت الزامات عصر خویش در پرتــــــو خرد جمعی با ایجاد بستری مناسب زمینه شناخت و بهره گیری از دستاوردهای بومی خویش را فراهم نمائیم. نتیجه آن شدکه با وثوق کامل با توجه به افقهای تازه ای که پیش روی ما بود بر آن شدیم تا متناسب و همپای بایسته ها کاتالوگی مشترک از دستاوردهای تجربه شده بدست آوریم که محل اقبال برآیندی بزرگ بود.