ویلهم فورت ونگلر، موسیقی در زمان جنگ (II)

یهودی منوهین در کنار فورت ونگلر
یهودی منوهین در کنار فورت ونگلر
در سال ۱۹۴۵ موقعیت وی بحرانی تر شد چرا که پلیس گشتاپو او را به شدت تحت فشار قرار داده بود، از این روی، به سوئیس گریخت. در این دوره بیشتر روی آهنگسازی کار می کرد. آثارش شامل آثاری برای پیانو، ارکستر و سونات بود. تا دسامبر ۱۹۴۶ وی موضع خود را مبنی بر طرفداری و مشارکت با سوسیالیستهای ملی مشخص کرد.

دو موسیقیدانان بزرگ دیگر نیز، یهودی منوهین و ارنست آنسرمت (Ernest Ansermet) حامیان و مدافعان وی بودند. پس از پایان جنگ همچنان در موقعیتی بغرنج به سر می برد. متحدین گمان می کردند وی مدافع نازی ها بوده، زیرا در زمان جنگ مدت زیادی را در آلمان مانده بود، او را به دادگاه کشاندند، اما زود پی به بی گناهی او بردند.

فورت ونگلر بار دیگر توانست از سال ۱۹۴۷ کار خود را پیش گیرد. اگرچه بی گناه شناخته شده بود اما مردم آمریکا او را همچنان تائید نمی کردند و زمانی که برای رهبری ارکستر سمفونیک شیکاگو به این کشور دعوت شد، بدلیل خشم فراوان مردم قادر به رفتن به آنجا نشد! او کنسرتهای موفقیت آمیز فراوانی را پس از جنگ رهبری نمود. در سال ۱۹۴۷ بار دیگر رهبری ارکستر فیلارمونیک برلین را عهده دار شد.

در بازگشایی مجدد جشنواره بیروت در سال ۱۹۵۱ که اولین بار پس از پایان جنگ بود، یکی از درخشانترین رهبریها را از سمفونی نهم بتهون، به اجرا گذاشت، بسیاری این کنسرت را یکی از بزرگترین کنسرتها در تاریخ موسیقی می دانند. وی از سال ۱۹۴۷ به طور خستگی ناپذیری برای جشنواره سالزبورگ کار می کرد.

سفر سرتاسری به آمریکای جنوبی، سوئیس، ایتالیا (میلان)، پاریس و لندن موفقیت سریعی برایش داشت. ما برای اولین اجراهای ویلهم فورت ونگلر به وی مدیون هستیم؛ ۵ قطعه برای ارکستر op.16 در سال ۱۹۲۲، ارکسترهای مختلف op.31 در سال ۱۹۲۸ اثر آرنولد شونبرگ، کنسرتو برای پیانو اثر بلا بارتوک سال ۱۹۲۷، کنسرتو برای ویلا (viola op.48) سال ۱۹۳۰، کنسرت با فیلارمونیک و اجرای سمفونی ماتیاس نقاش اثر پائول هیندمیث (Paul Hindemith) در سال ۱۹۳۲، سمفونی شماره ۳ آرتور هونگر (Arthur Honegger) در ۱۹۳۳ و کنسرتو برای پیانو و ارکستر شماره ۵ اثر سرگی پروکوفیف (Sergey S. Prokofiev) در ۱۹۳۲ و قطعه چهار آهنگ پایانی (Vier letzte Lieder) اثر ریچارد استرائوس ۱۹۵۰٫

هدف وی از رهبری آن بود که قادر باشد آهنگهای خود را رهبری کند، اگرچه همواره برای رهبری آثار دیگران شهرت یافته! اولین قطعه ای که فورت ونگلر در حضور عموم رهبری کرد سمفونی نهم بروکنر بود. وی تا قبل از آنکه به عضویت ارکستر بزرگ فیلارمونیک برلین در سال ۱۹۲۲ درآید، ارکسترهای فراوانی را رهبری کرده بود. پس از آن نیز همچنان رهبری ارکسترهای مهمی را بر عهده داشت که مهمترین آن، مدیریت جشنواره بیروت؛ که جشنواره بسیار مهم آلمان است بود.

به طور کل روش ویلهم فورت ونگلر در رهبری بسیار خاص و غیر معمول بود. حرکت چوب رهبری وی به نوعی ناخوشایند و غیر معمول به چشم می آمد. بعضی ها گفته اند در زمان رهبری همانند عروسکی بر روی سیمها بوده است. وی علاقه به پائین و بالا بردن سرعت ناگهانی موسیقی در هنگام اجرا داشت. معتقد بود در موسیقی چیزی بیش از اجرای تنها نتها وجود دارد.

Audio File ببینید اجرایی از فورت ونگلر را در حضور رهبران حزب نازی

وی احساس می کرد این وظیفه رهبر و نوازنده است که اثر را به طوری ویژه اجرا کنند. این نشان می دهد که وی اغلب قطعه ای را بسیار متفاوت اجرا می کرد. وی رهبرانی را که تنها هر آنچه در قطعه نوشته شده اجرا می کنند را تائید نمی نمود. ویلهم فورت ونگلر سرانجام در سال ۱۹۵۴ در سن ۶۸ سالگی در شهر بادن-بادن آلمان چشم از جهان فرو بست.

wikipedia.org
bach-cantatas.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ریتم و ترادیسی (IX)

با این حال، حتی مفیدتر از فهرست های رویدادها، تجسم داده های MIDI به صورت پیانو-رُل مطابق شکل ۱۲ است. در این نوع ارائه، محور عمودی نشان گر شماره های نت MIDI است (مانند F2=53) و نت های متناظرِ شستی های پیانو به صورت گرافیکی بر هر دو طرف شکل نشان داده شده اند. زمان در طول محور افقی حرکت می کند، و با ضرب ها و میزان ها مشخص شده است. هنگام نمایش سازهای کوبه ای، هر سطرْ متناظر با یک ساز متفاوت (به جای یک نت متفاوت) است. برای مثال، در مشخصات کلی MIDI برای طبل، سطر متناظر با C1 طبل بزرگ با شماره ی نت MIDI برابر ۳۶ است، D1=38 طبل کوچک است و ۴۲=۱♯F و ۴۴=۱♯G و ۴۶=۱♯A انواع مختلف سِنج پایی هستند. این موارد در شکل همراه با شماره ی نت MIDI متناظرْ برچسب گذاری شده اند.

همه حق اظهارنظر دارند

با این جمله لابد بارها برخورد کرده‌ایم. وقتی از آن استفاده می‌کنیم که کسی به نظر کس دیگری اعتراض کرده باشد. مثلاً وقتی‌که کسی بگوید «این چه مطلب بیراهی است که فلانی نوشته». جمله‌ی لیبرال‌منشانه‌ای است که این روزها طرفدارهایش از گذشته هم خیلی خیلی بیشتر شده و به‌سختی ممکن است بتوانیم با آن مخالفت کنیم.

از روزهای گذشته…

چکناوریان از عروج تا افول (I)

چکناوریان از عروج تا افول (I)

پس از یک سال از نوشته شدن مقاله قبلی که در مورد لوریس چکناوریان و ارکستر سمفونیک تهران نوشته شد، امروز می خواهیم نگاهی بیاندازیم به کارنامه هنری این موسیقیدان بین المللی و با هم سیر صعود ها و فرود های این هنرمند را ببینیم.
زمان با شکوه نقطه اوج (III)

زمان با شکوه نقطه اوج (III)

سلوک در موسیقی چه در خلق آن با این همه کوره راه های خطرناک و چه در شنیدن آن با هجوم حجم عظیم صدا در این زمان، نیاز به تجربه ای دارد که ما نامش را تجربه سلوک در زمانی می نامیم که با پرسشی آغاز و با پرسشی دیگر پایان میگیرد اگر اثری ناتوان از پرسش نهایی نباشد، یا سطحی است یا دروغ است راز جاودانگی اثر در همین استمرار خلاق زایش پرسش های جدید است هنگامی که اثری از این توان تهی شد، به معنی آن است که عمرش به پایان رسیده است.
محرابی: برای ابداع نیاز به فلسفه وجودی داریم

محرابی: برای ابداع نیاز به فلسفه وجودی داریم

آن سالی که من در کنکور شرکت کردم هم موسیقی قبول شدم هم طراحی صنعتی، بعد با مشاوره استادها و دوستانم به این نتیجه رسیدم که رشته طراحی صنعتی بخوانم. علاقه‌ام هم این بود که روی سازهای ایرانی کار بکنم و بتوانم خدمتی در این زمینه به جامعه موسیقی بکنم.
صبای آموزگار (II)

صبای آموزگار (II)

ابوالحسن صبا نیز بعدها نام خانوادگی خود را از تخلص جدش عاریه گرفت. میهمانان منزل کمال السلطنه بیشتر شاعران، موسیقیدانان و اهالی فرهنگ بودند و همین امر سبب می شد که صبا دوران کودکی خود را در محیطی رشد کند که به علایق و استعدادهای او سمت و سو دهد. تابستانها که هوای تهران گرم و طاقت فرسا می شد کمال السلطنه چند هفته ای را به همراه خانواده اش در ییلاق های اطراف تهران میگذراند. در طول یکی از همین سفر های کوتاه مدت تابستانی بود که ابوالحسنِ پنج، شش ساله با اجازه ی پدرش برای اولین بار ساز او را به دست گرفت تا عطش کنجکاوی کودکانه اش را پاسخ گوید. در همان چند دقیقه ی اول که با سه تارِ پدرش بازی میکرد سعی می کرد که آنچه از نواختن سه تار به چشم دیده و به گوش شنیده بود تقلید کند.
موسیقی تجربی؛ آن گیاه ناشناخته (III)

موسیقی تجربی؛ آن گیاه ناشناخته (III)

ادامه‌ی گسترش این دیدگاه باعث شد که تمایزی میان موسیقی آوانگارد غیر تجربی که به هر حال بر سنت‌هایی (حتا سنت‌هایی نوگرایانه) تکیه داشت و موسیقی تجربی مورد نظر جان کیج پیش‌ بیاید، به این معنی که دومی کاملا خارج از هر سنت شناخته شده قرار می‌گرفت.
ویولون گوارنری ویوتام (I)

ویولون گوارنری ویوتام (I)

قیمت درخواستی، ویولون گوارنری ویوتام را به گران ترین ویولون دنیا تبدیل می کند. این ویولون که در سال ۱۷۴۱ توسط گوارنری دل جزو ساخته شده است اکنون توسط شرکت بین و فوشی در شیکاگو، به این امید که قیمت آن تا ۱۸ میلیون دلار (۱۲ میلیون پوند) برسد، به فروش می رود. در دنیای ویولون های قدیمی، ویولون های استرادیواری به بهترین معروفند. اما بسیاری از ویولون شناسان و نوازندگان، اوج ویولون سازی را در ویولون های ساخته شده در شهر کرمونای ایتالیا به دست گوارنری دل جزو می دانند.
نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (XIV)

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (XIV)

در هر حال باید برای این منطقه بزرگ فرهنگی نامی مناسب داشته باشیم که مورد قبول و قابل استفاده برای تمام نژادها، اقوام و ملت ها با ادیان و زبان های مختلف شان باشد. همان طور که در اروپا چنین است و ملت ها و نژادهای مختلف این منطقه با وجود اختلافاتی که در مقوله حکومت و سیاست داشته و جنگ های خانمان سوزی که با هم کرده اند، در مقوله های فرهنگی، هویت و تاریخ مشترک اروپایی دارند.
حسین دهلوی، هنرمند کمال گرا (II)

حسین دهلوی، هنرمند کمال گرا (II)

ابوالحسن صبا، چهره برجسته موسیقی ایرانی که او را پس از کلنل وزیری تاثیر گذار ترین مروج موسیقی نوین ایرانی میدانستند، دهلوی را بسیار با استعداد دید و او را برای تنظیم قطعات برای ارکستر تازه تاسیس خود به همکاری دعوت کرد. این ارکستر که با نام ارکستر شماره یک هنرهای زیبا به فعالیت مشغول بود، توسط صبا هدایت میشد و در آن بسیاری از شاگردانش به نوازندگی می پرداختند.
زود یاد بگیرید (II)

زود یاد بگیرید (II)

وقت زیادی را صرف نواختن هر صفحه نکنید. زمان تمرین روی تریوی سیویلش، درست در همان ابتدا گرفتار شدیم. بنابراین تصمیم گرفتیم از بخش پایانی شروع کنیم، به این شکل کارمان بسیار ساده تر شد و اعتماد به نفس پیدا کردیم. بعد که قسمت اول را نواختیم؛ خیلی بهتر از قبل بود چون توانستیم آن را با کل موومان متناسب کنیم.
مختصری دربارۀ ادعاهای نوآوری در موسیقی ایران (II)

مختصری دربارۀ ادعاهای نوآوری در موسیقی ایران (II)

اگر تاریخ موسیقی خاورمیانه را مطالعه کنید، متوجه میشوید که داعیه داران چنین اندیشه هایی در طول قرن با شکست مواجه شدند. اکنون موردی تر اشاره میکنم. مثلا موضوع ایجاد چند صدائی در بافت موسیقی های کلاسیک ایرانی – عربی – ترکی. این ایده که در قرن گذشته مطرح و تجربه شد و دربارۀ آن تحقیقات انجام شد، مقالات و کتابها نوشته شد، در نهایت به هارمونیزه کردنِ بسیار ابتدائیِ ملودی های این موسیقی ها انجامید. یعنی هارمونی ایی که مخلوطی از حالت های اولیه ایجاد چند صدائی در موسیقی اواخر قرون وسطا و اوائل باروک بود به اضافه شیوه های آکورد گذاری در موسیقی پاپیولار (عامه پسند) غربی. نکته حائز اهمیت این است که با وجود مقالات و کتب بسیار در زمینه هارمونی موسیقی خاورمیانه و به خصوص ایران، کسانی همچنان با کپی برداریِ بدونِ ذکر منبع، از نوشته های محققان گذشته و همراه با غلط های بسیار زیاد و فاحش اقدام به نگارش و انتشار رسالۀ هارمونی برای موسیقی ایرانی می کنند.