ویلهم فورت ونگلر، موسیقی در زمان جنگ (II)

یهودی منوهین در کنار فورت ونگلر
یهودی منوهین در کنار فورت ونگلر
در سال ۱۹۴۵ موقعیت وی بحرانی تر شد چرا که پلیس گشتاپو او را به شدت تحت فشار قرار داده بود، از این روی، به سوئیس گریخت. در این دوره بیشتر روی آهنگسازی کار می کرد. آثارش شامل آثاری برای پیانو، ارکستر و سونات بود. تا دسامبر ۱۹۴۶ وی موضع خود را مبنی بر طرفداری و مشارکت با سوسیالیستهای ملی مشخص کرد.

دو موسیقیدانان بزرگ دیگر نیز، یهودی منوهین و ارنست آنسرمت (Ernest Ansermet) حامیان و مدافعان وی بودند. پس از پایان جنگ همچنان در موقعیتی بغرنج به سر می برد. متحدین گمان می کردند وی مدافع نازی ها بوده، زیرا در زمان جنگ مدت زیادی را در آلمان مانده بود، او را به دادگاه کشاندند، اما زود پی به بی گناهی او بردند.

فورت ونگلر بار دیگر توانست از سال ۱۹۴۷ کار خود را پیش گیرد. اگرچه بی گناه شناخته شده بود اما مردم آمریکا او را همچنان تائید نمی کردند و زمانی که برای رهبری ارکستر سمفونیک شیکاگو به این کشور دعوت شد، بدلیل خشم فراوان مردم قادر به رفتن به آنجا نشد! او کنسرتهای موفقیت آمیز فراوانی را پس از جنگ رهبری نمود. در سال ۱۹۴۷ بار دیگر رهبری ارکستر فیلارمونیک برلین را عهده دار شد.

در بازگشایی مجدد جشنواره بیروت در سال ۱۹۵۱ که اولین بار پس از پایان جنگ بود، یکی از درخشانترین رهبریها را از سمفونی نهم بتهون، به اجرا گذاشت، بسیاری این کنسرت را یکی از بزرگترین کنسرتها در تاریخ موسیقی می دانند. وی از سال ۱۹۴۷ به طور خستگی ناپذیری برای جشنواره سالزبورگ کار می کرد.

سفر سرتاسری به آمریکای جنوبی، سوئیس، ایتالیا (میلان)، پاریس و لندن موفقیت سریعی برایش داشت. ما برای اولین اجراهای ویلهم فورت ونگلر به وی مدیون هستیم؛ ۵ قطعه برای ارکستر op.16 در سال ۱۹۲۲، ارکسترهای مختلف op.31 در سال ۱۹۲۸ اثر آرنولد شونبرگ، کنسرتو برای پیانو اثر بلا بارتوک سال ۱۹۲۷، کنسرتو برای ویلا (viola op.48) سال ۱۹۳۰، کنسرت با فیلارمونیک و اجرای سمفونی ماتیاس نقاش اثر پائول هیندمیث (Paul Hindemith) در سال ۱۹۳۲، سمفونی شماره ۳ آرتور هونگر (Arthur Honegger) در ۱۹۳۳ و کنسرتو برای پیانو و ارکستر شماره ۵ اثر سرگی پروکوفیف (Sergey S. Prokofiev) در ۱۹۳۲ و قطعه چهار آهنگ پایانی (Vier letzte Lieder) اثر ریچارد استرائوس ۱۹۵۰٫

هدف وی از رهبری آن بود که قادر باشد آهنگهای خود را رهبری کند، اگرچه همواره برای رهبری آثار دیگران شهرت یافته! اولین قطعه ای که فورت ونگلر در حضور عموم رهبری کرد سمفونی نهم بروکنر بود. وی تا قبل از آنکه به عضویت ارکستر بزرگ فیلارمونیک برلین در سال ۱۹۲۲ درآید، ارکسترهای فراوانی را رهبری کرده بود. پس از آن نیز همچنان رهبری ارکسترهای مهمی را بر عهده داشت که مهمترین آن، مدیریت جشنواره بیروت؛ که جشنواره بسیار مهم آلمان است بود.

به طور کل روش ویلهم فورت ونگلر در رهبری بسیار خاص و غیر معمول بود. حرکت چوب رهبری وی به نوعی ناخوشایند و غیر معمول به چشم می آمد. بعضی ها گفته اند در زمان رهبری همانند عروسکی بر روی سیمها بوده است. وی علاقه به پائین و بالا بردن سرعت ناگهانی موسیقی در هنگام اجرا داشت. معتقد بود در موسیقی چیزی بیش از اجرای تنها نتها وجود دارد.

Audio File ببینید اجرایی از فورت ونگلر را در حضور رهبران حزب نازی

وی احساس می کرد این وظیفه رهبر و نوازنده است که اثر را به طوری ویژه اجرا کنند. این نشان می دهد که وی اغلب قطعه ای را بسیار متفاوت اجرا می کرد. وی رهبرانی را که تنها هر آنچه در قطعه نوشته شده اجرا می کنند را تائید نمی نمود. ویلهم فورت ونگلر سرانجام در سال ۱۹۵۴ در سن ۶۸ سالگی در شهر بادن-بادن آلمان چشم از جهان فرو بست.

wikipedia.org
bach-cantatas.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

درباره روبیک گریگوریان (III)

در ابتدای حکومت رضا شاه، کلنل علینقی وزیری که در هر دو کشور درس های مقدماتی موسیقی غربی را خوانده بود، عامل تغییرات اولیه فضای موسیقی رسمی کشور، از ایرانی به فرنگی، به حساب می آمد و مورد تشویق و حمایت قرار می گرفت. در دوره دوم حکومت رضا شاه که اصول کلی سیاست های جاری تغییر کرده بود، دیگر لزومی نداشت که «تجدد را در لباس سنت» عرضه کنند (فی المثل، والس های شوپن را با تار بنوازند!).

زیستن با هنر سلوکی عاشقانه (IV)

در آن سال هایی که برای فراگرفتن ردیف موسی خان معروفی خدمت استاد هوشنگ ظریف می رسیدم، از ایشان برای فراگیری آهنگ سازی راهنمایی خواستم. در اوایل دهه هفتاد آهنگ هایی را برای گروه های موسیقی ایرانی می نوشتم و با گروه های مختلف اجرا می کردم و این شد که سرانجام با توصیه و معرفی استاد ظریف در حدود سال هزار و سیصد و هفتاد و چهار به کلاس های آموزش تئوری موسیقی و هارمونی استاد فرهاد فخرالدینی راه پیدا کردم.

از روزهای گذشته…

چند تصویر از حضور نوازندگان در شهر تهران: ایستگاه‌های مترو (II)

چند تصویر از حضور نوازندگان در شهر تهران: ایستگاه‌های مترو (II)

ایستگاه میدان انقلاب: در ایستگاه متروی میدان انقلاب، دو نقطه بیش از هر مکان دیگری محلّ تجمع نوازنده‌ها بوده است. اوّلی همکف ایستگاه دقیقاً پس از عبور از ورودی تنگ ایستگاه و پشت به سوپرمارکتی است که در یکی دوسال اخیر باز شده است. تنها دفعاتی که دیده‌ام نوازندگانی در این نقطه به اجرای موسیقی بپردازند دو نوازندهٔ دف و سه‌تار بوده است. این دو نوازنده یک زن و مرد حدوداً سی و چند ساله بودند. مرد سه‌تار می‌نواخت و زن هم دف. بعد از چند بار متوالی که آن‌ها را دیدم، دیگر هیچ‌گاه آن‌ها را ندیدم. ازدحام و سروصدای آن نقطه آن‌قدر زیاد است که نوازندهٔ سه‌تار همواره با میکروفون می‌نواخت و نوازندهٔ همراهش هم به‌جای آنکه مثلاً تنبک‌نواز باشد دف‌نواز بود؛ احتمالاً‌ هم برای آنکه صدای سازش راحت‌تر شنیده شود و هم اینکه ظرائف تنبک در آن فضا قابل شنیدن و درک کردن نبود.
گزارش جلسه هشتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VIII)

گزارش جلسه هشتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VIII)

ارایه‌ی طرح‌واره‌ای برای تشریح احتمال تفاوت موقعیت نقد در موسیقی ایرانی که تا آنجا پیش می‌رود که صحبت از امکان تطابق اظهار نظر شفاهی یا موقعیت‌های مشابه با فضای موسیقی ایرانی به میان می‌آید. (۱۳۸۸)
پرآرایش و رامش و خواسته (I)

پرآرایش و رامش و خواسته (I)

اثر موسیقیایی”سیمرغ ” به آهنگسازی حمید متبسم تیر ماه سال گذشته وارد فروشگاه های محصولات فرهنگی شد. این اثر که به گفته ی آهنگساز ساخت آن پنج سال به طول انجامیده، اولین بار در مرداد ماه سال ۸۹ در استادیوم انقلاب و سپس در سال ۹۰ برای بار دوم و همزمان با پخش سی دی آن در تالار وحدت اجرا شد.
“پیانو اپتوفوتیک” تلفیق موسیقی و نقاشی

“پیانو اپتوفوتیک” تلفیق موسیقی و نقاشی

حتماً تابه‌حال با (جلوه‌های تصویری)visualization های نرم‌افزارهای پخش موسیقی مثل WinAmp و Media Player کار کرده‌اید. در نرم‌افزارهایی مثل Win Amp، این جلوه‌های تصویری حاصل الگوریتم‌های پیچیده ریاضی است. تابع‌هایی که با متغیرهای صوتی مثل شدت و یا فرکانس کار می‌کنند. پیشینه این جلوه‌های تصویری برای موسیقی به سال ۱۹۱۶ باز می‌گردد.
ویلهم فورت ونگلر، موسیقی در زمان جنگ (II)

ویلهم فورت ونگلر، موسیقی در زمان جنگ (II)

در سال ۱۹۴۵ موقعیت وی بحرانی تر شد چرا که پلیس گشتاپو او را به شدت تحت فشار قرار داده بود، از این روی، به سوئیس گریخت. در این دوره بیشتر روی آهنگسازی کار می کرد. آثارش شامل آثاری برای پیانو، ارکستر و سونات بود. تا دسامبر ۱۹۴۶ وی موضع خود را مبنی بر طرفداری و مشارکت با سوسیالیستهای ملی مشخص کرد.
عصر حماسی کوبیسم و فردیت در حنجره بزرگان (V)

عصر حماسی کوبیسم و فردیت در حنجره بزرگان (V)

آیا هر ماده برای جنبش، نیاز به نیرویی برتر و خارج از خود دارد، یا تلنگری از بیرون دارد؟ و آیا این تلنگر و نیروی بیگانه از طبیعت و ماده خاستگاهش مو سیقی است و مخاطب باید با موسیقی دریفی ایران از سکون به در آید؟ تمامی فعالیت پراتیک و علمی بشر ثابت می کند که هم ماده و هم کل جهان هستی، تنها با تحرک و تغییر و تکامل است که هستی دارد. شاید موسیقی ایران نگران گسست فرایند هستی است ، یا بیمناک آن است که مبادله ی میان موجود زنده و محیط پیرامون او متوقف بماند؟
فراخوان عضویت در انجمن صنفی هنرمندان موسیقی

فراخوان عضویت در انجمن صنفی هنرمندان موسیقی

انجمن صنفی هنرمندان موسیقی ایران با گواهینامه ثبتی از وزارت کار و امور اجتماعی (۱۳۷۷)، تائید شده سازمان بین المللی کار ILO در ژنو (۱۳۷۶)، دارای گواهینامه عضویت در فدراسیون بین المللی موسیقیدانان FIM به مرکزیت پاریس (۱۳۸۷) می باشد. اهداف انجمن صنفی هنرمندان موسیقی ایران طبق اساسنامه تایید شده وزارت کار، حمایت از حقوق مدنی، خواسته های صنفی و قانونی هنرمندان عضو می باشد.
گفتگو با کیاوش صاحب نسق (I)

گفتگو با کیاوش صاحب نسق (I)

به دنبال تهیه مطلب جشنواره موسیقی آهنگسازان معاصر ایران با کیاوش صاحب نسق آهنگساز معاصر و طراح جشنواره آهنگسازان معاصر ایران مصاحبه ای انجام دادیم که در این گفتگو را می خوانید.
نقدی بر «قطعه‌ای در ماهور» (V)

نقدی بر «قطعه‌ای در ماهور» (V)

بافت کلان «قطعه‌ای در ماهور» کنترپوانتیک است مانند بیشتر آثاری که از فرامرز پایور به جای مانده است. استفاده از این تکنیک در موسیقی ایران بسیار معمول‌تر از بهره‌گیری از تکنیک هارمونی است، چرا که همراهی ملودی‌ها بهتر می‌توانند مشخصه‌های موسیقی دستگاهی را تداعی کنند تا نغمه‌های عمودی و هارمونیک که شائبه «غربی صدا دادن» را در نگاه منتقدان تشدید می‌کند البته باید توجه داشت اگر قوانین کنترپوال دقیقا مطابق قوانین کنترپوان کلاسیک استفاده شود، طبعا حال و هوای موسیقی نیز غربی می‌شود، پس باید توجه داشته باشیم که استفاده از تکنیک کنترپوان به معنی رعایت تمامی قوانین غربی کنترپوان (مخصوصا کنترپوان تنال) نیست. (۷)
دو مضراب چپ (قسمت دوم)

دو مضراب چپ (قسمت دوم)

تکنیک دومضراب تقریبا در آثار تمامی سنتور نوازان قدیم و معاصر مشاهده می شود و تقریبا جزء اولین و اصلی ترین تکنیک های رایج مضرابی در آثار سنتور نوازان است. دومضراب به صورت چهار نت متوالی و با مضراب (راست – راست – چپ – چپ ) است و بهaudio file این صورت اجرا می شود.