دنیس برین، مروج هورن (III)

دنیس برین (1921-1957)
دنیس برین (1921-1957)
در نوامبر ۱۹۵۳، برین به رهبری هربرت فون کارایان و به همراهی ارکستر فیلارمونیک برلین کنسرتوهای شماره ۱ تا ۴ هورن موزار را با شرکت EMI ضبط کرد. همچنین در جولای ۱۹۵۴، برین نوازندگی ارگ را در ضبط سرود عید پاک از Cavalleria rusticana اثر پیتر ماسکاگنی (Peter Mascagni) را به رهبری کارایان بر عهده گرفت.

برین هم در ضبط قطعات (که مهمترین آنها عبارتند از پارتینا در “ر” دیترسدروف (Dittersdrof)، سرناد ر مینور دئورژاک (Dvorak) برای سازهای بادی، op.44 و آریای هندل برای دو هورن، ابوا و باسون) و هم در اجرای کنسرت با گروه باروک کارل هاس (Karl Haas) در لندن همکاری کرد.

برین برنامه رادیویی هورن اولیه (The Early Horn) را در سال ۱۹۵۵ تولید کرد. در این برنامه او به بالاتر بودن اهمیت نوازنده نسبت به ساز در تولید آهنگ بی نقص تاکید می کند.

برین باشوخ طبعی خاص خود کنسرتو هورن موزار را با شیلنگ های لاستیکی در جشنواره موسیقی جرارد هوفنانگ در سال ۱۹۵۶ اجرا کرد! برای آماده کردن شیلنگ ها آنها را با قیچی باغبانی به اندازه های مناسب درآورد.

بی خیالی برین زبانزد بود؛ او سالها از یک هورن فرانسوی piston valve با ردیف منظمی از دنتس (dents) استفاده می کرد. به علاوه بنجامین بریتن متن یکی از موسیقی هایش را اینگونه برایش امضا کرد: «برای دنیس- شاید نسخه قبلی را گم کند!». اما از نظر سر توماس بیچام برین یک «نابغه» بود و نوئل گودین نیز معتقد بود که «برین نابغه ای بود که هورن را رام کرد»؛ ساز کهنه او که با بی دقتی مورد استفاده قرار گرفته صدایی مانند سازهای قطعات ضبط شده آن زمان تولید می کرد. این ساز که در تصادف شدیدا آسیب دیده بود توسط Daxmans لندن تعمیر شده و اکنون در آکادمی سلطنتی در معرض تماشای عام قرار دارد.

برین اغلب از آهنگ سازان می خواست که اثرات جدیدی بسازند تا او آنها را بنوازد. بسیاری از آهنگسازان نیز خودشان بدون درخواست برین این کار را انجام می دادند. از جمله آنها می توان به بنجامین بریتن (سرناد برای تنور، هورن و سازهای زهی، سرود ۳)، مالکولم آرنولد (کنسرتو هورن شماره ۲)، پل هیندمیت (کنسرتو برای هورن و ارکستر)، یورک باون (کنسرتو برای هورن، سازهای زهی و ارکستر)، پیتر راسین فریکر (سوناتای هورن)، گوردن جاکوب (کنسرتو برای هورن، سازهای زهی و ارکستر)، ماتیاس سیبر (نتورنو برای هورن و سازهای بادی)، هانری سرل (آوباده برای هورن و سازهای بادی)، ارنست تامنیلسون (راپسودی و رونو برای هورن و ارکستر؛ رومانس و روندو برای هورن و ارکستر)، لنوکس برکلی (تریو هورن، ویولون و پیانو) و الیزابت لوتینز اشاره کرد.

فرانسیس پولانک مرثیه ای برای هورن و پیانو (Elegie for Horn and Piano) خود را در گرامیداشت درگذشت برین ساخت. اتفاقا او زمانی که برین کشته شد در لندن بود و روز پس از مرگ او مرثیه اش را نوشت. این مرثیه دقیقا در سالگرد درگذشت برین برای اولین بار توسط نیل ساندرز و پولانک (پیانو) اجرا شد. در گرامیداشت پنجاهمین سالگرد درگذشت برین اثر جدیدی به نام Fanfare: a salute to Dennis Brain به سفارش سر پیتر مکسول دیویس ساخته و در ۱۵ مارچ ۲۰۰۷ توسط مایکل تامپسون در ناتینگهام اجرا شد. پنجاه هورن نواز با پرداخت ۵۰ پوند به این برنامه با مسئولیت Windblowers of Nottingha کمک کردند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ایران در کشاکش موسیقی (III)

نوازندگان و خوانندگان آنهم مرد در تعزیه و مرثیه خوانی شرکت می کردند، اگر ناصرالدین شاهی خواست اپرایی به سبک اپرای سلطنتی انگلستان در میدان بهارستان بسازد، ساخت اما با اعتراض معممین متعصب مذهبی قرار گرفت و بالاجبار اپراخانه به تعزیه خوانه تبدیل شد. بعد از گذشت زمانی هم پارکینگ مجلس سنا و… دیگر نمیدانم به چه فاجعه ای دچار شد!

گفتگو با علی صمدپور (VII)

بله نشان هم می‌دادم. با چند چیز دیگر هم مشکل داشتم. یکی مخاطب زیاد داشتن بود. اساساً موسیقی ما با این سازگاری ندارد. نقص معماری موسیقی قرار نیست با اسپیکرهای بزرگ رفع شود. ما نه سازهایمان را درست کردیم نه معماری‌مان را. رفته‌ایم سراغ آمپلی‌فایر: این هم مثل همان قوانین ارشاد است، دیگران برای‌مان دانه‌دانه همه‌چیز را می‌سازند: هرآنکس که دندان دهد نان دهد! شما یک کوارتت زهی را می‌شنوید در کلیسا بی هیچ میکروفونی. اما اینجا می‌روید کنسرت تک‌نوازی سه‌تار. سه‌هزار نفر هم شنونده دارد. یکی در بالکن پنجم نشسته گوش می‌کند. و یک انسان ۱ در ۲ سانت می‌بیند که برای شنیدن سازش و هیس هیس کردن برای ساکت کردن شنوندگان بی‌حوصله‌ی اطرافش احتیاج به یک دوربین شکاری و یک عصا از چوب گیلاس هست: خوب برو خانه موسیقی را با خیال راحت گوش کن.

از روزهای گذشته…

ناظم پور: ایران باید خانه عود داشته باشد

ناظم پور: ایران باید خانه عود داشته باشد

نوشته ای که پیش رو دارید، گفتگویی است با مجید ناظم پور نوازنده و محقق ساز عود (بربت) که توسط الوند زندی تهیه شده است. مجید ناظم پور در اسفند ماه سال جاری خانه عود (بربت) ایران را بنیانگذاری کرده است و قرار است در این مرکز، همانند خانه عود هایی که در دیگر نقاط جهان است به گسترش و ارتقای فرهنگ عود نوازی بپردازد.
ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (III)

ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (III)

آیا می‌توانیم مانند خارج از حوزه ایدئولوژی، با وسعتی به موسیقی بیندیشیم که غیر شفاهی باشد؟ (این قدری یادآورموضوعی است که «دلاوُلپه» (Della Volpe) را در نقدش با عنوان ” نقد ذوق” متاثر کرده بود). مشکلی که با پساساختارگرایی به طور کلی و با ساختارشکنی بخصوص وجود دارد، گرایش آنها به این است که ایدئولوژی را طوری ببینند که در اصل به وسیله زبان – نمادین- مقید شده است، بجای اینکه عموما حالات احساسی را سازمان دهد
گفتگو با آندریاس شیف

گفتگو با آندریاس شیف

آندراس شیف (Andras Schiff) در ۲۵ آوریل ۲۰۰۱ در هامبورگ آلمان یک رسیتال پیانو به اجرا گذاشت. این اجرا چنان طوفان اشتیاق و هواخواهی در حضار برانگیخت که سه بار تقاضای اجرای مجدد این کنسرت سخت و فوق العاده تکنیکی را کردند. شیف تعمداً مستمعین را با برنامه اش برانگیخته بود: هنر آهنگسازی باخ در میان کل کنسرت همانند یک “خط قرمز” جاری شده بود.
هنرستان موسیقی یا مدرسه تربیت بدنی!؟

هنرستان موسیقی یا مدرسه تربیت بدنی!؟

چندین سال است که از آن زمانها سپری شده و به نوعی علاقه ای به تجدید خاطرات آن دوران ندارم، چه رسد به اینکه راجع به این موضوع بنویسم. اما به اصرار برخی دوستان تصمیم گرفتم این مطالب تهیه کنم و برای شما دوستان ارسال کنم تا با وضعیت آموزش موسیقی در کشور – حداقل در ۱۴ سال پیش – آشنا شوید. بین خودمان بماند اما دوران بسیار مسخره ای بود، آدمهای عجیب و غریب، البته نه همه اما متاسفانه اغلب آنها…
قمار معشوق ها

قمار معشوق ها

در میان مفاهیمی که بشر ساخته است، عشق فرایندی بسیار پیچیده به شمار میرود. حافظ در شعر «طفیل هستی عشقند آدمی و پری …» مفهوم عشق را حتی پیچیدهتر از مفهوم خدا میداند. زیرا خدا نیز اثیری عشق است و در جریان آفرینش، گاه به هیئت عاشق و بسیار به جلوۀ معشوق درمیآید. ازاینرو، نمیتوان تعریفی شفاف از عشق به دست داد. عشق از جنس آینده است و هرچه در آن پیشتر رویم، بیشتر میگریزد و هردم به نقشی نو ظاهر میشود و هویتی دیگر مییابد.
ECM

ECM

شرکت ECM (مختصر شده از عنوان Edition of Contemporary Music) یکی از شرکتهای معتبر در موسیقی میباشد که در سال ۱۹۶۹ در شهر مونیخ آلمان توسط Manfred Eicher تاسیس شد.
تئوری بنیادین موسیقی (قسمت سوم)

تئوری بنیادین موسیقی (قسمت سوم)

در بخش اول در مورد دیرند نت ها توضیح کوتاهی داده شد.در خط موسیقی ، نشانه ای که به یاری آن دیرند یا ارزش زمانی صدا ها مشخص می شود ، در شکل نت نمودار میگردد. به گفته ی دیگر ، به یاری شکل نت است که میتوان مقدار ارزش زمانی هر نت را نسبت به نت یا شکل دیگر باز شناخت . روشن است که هر ( شکل‌ ) نت می تواند در هر ( جای) حامل قرار گیرد. در واقع دیرند (ارزش زمانی ) هر صوت موسیقی ربطی به نواک (زیر یا بمی ) آن ندارد.
صبا از زبان سپنتا (I)

صبا از زبان سپنتا (I)

استاد ابو الحسن صبا در سال ۱۲۸۱ هجری‌ شمسی در تهران تولد یافت. پدر او کمال السلطنه‌ که مردی ادیب و هنرمند بود، ابو الحسن خان‌ شش ساله را برای فراگرفتن سه تار نزد میرزا عبد الله‌ هدایت کرد. صبا سه تار را از استاد زمانه میرزا عبد الله و درویش‌خان، سنتور را از میرزا علی اکبر شاهی، تنبک را از حاجی خان، کمانچه را از حسین خان اسماعیل‌زاده، فلوت را از اکبرخان و ویلن را از حسین هنگ آفرین فرا گرفت.
پروانه های موسیقی ایران (I)

پروانه های موسیقی ایران (I)

پس از انقلاب مشروطه و ضبط اولین نواهای موسیقی در سال ۱۲۸۴ ش و تاثیر آن در روند تاریخ اجتماعی ایران در سال ۱۲۹۱ ش بانوان هنرمند از خلوت دربار بیرون آمده و به ضبط آثار موسیقی پرداختند که افتخار خانم- زری خانم و امجد خانم اولین های ضبط آثار موسیقی بانوان هنرمند بودند.
جو پس

جو پس

جو پس (Joe Pass) در ۲۳ ژانویه سال ۱۹۲۹ در نیوجرسی آمریکا بدنیا آمد . وی یکی از برترین نوازندگان معاصردر نوازندگی گیتار جز در جهان بود . وی ابداع کننده شیوه های جدیدی چه در هارمونی و چه در سبک نوازندگی جز بود . اجرای موسیقی کنترپوانی در حین بداهه نوازی و آکوردهایی ملودیک افق های جدیدی را در نوازندگی برای سایر نوازندگان بوجود آورد.